หลัวชิงและเสี่ยวซีเดินมาถึงบ้านหลัวท้ายหมู่บ้านที่ได้รับการซ่อมแซมแล้ว ท่านหัวหน้าหมู่บ้านิและยายชุนขนจานถ้วยตะเกียบ กระทะ หม้อมาให้หลัวซี เข้าบ้านใหม่
ยายชุน "หลัวชิง เสี่ยวซี ได้เข้าบ้านใหม่แล้วนะ"
ิเทาและภรรยา เอาเสื้อผ้าเก่ามาให้หลัวชิงกับเสี่ยวซี "เสื้อผ้าไม่ใหม่แต่เธอกับเสี่ยวซีใช้ไปก่อนนะฉันดีใจด้วยที่เธอหลุดพ้นจากบ้านใหญ่ิ ได้เข้าบ้านใหม่นะหลัวชิงและเสี่ยวซี่ "
หลัวชิง"ขอบคุณทุกคนที่มีน้ำใจช่วยให้เธอสองแม่ลูกได้มีของใช้ที่พวกเราขาดมันอยู่นะ"
หลัวชิงได้แบ่งเงินหนึ่งร้อยหยวนคืนเงินค่ารักษาที่โรงพยาบาลในอำเภอให้ท่านหัวหน้าหมู่บ้านิทันที
หลัวชิงกับเสี่ยวชีเดินเข้าบ้านอย่างช้าเพื่อไม่ให้ใครสังเกตการเปลี่ยนแปลงของเสี่ยวซี
เมื่อเข้ามาในบ้านได้ หลัวชิงและเสี่ยวซีก็กอดกันแน่น "คุณแม่ค่ะ เราสองคนหลุดพ้นจากตระกูลใหญ่ิได้เสียที"
หลัวชิง "แต่แม่ว่าเงินหนึ่งพันหยวนนี่ พรุ่งนี้นังสะใภ้ใหญ่มันต้องมาราวีแม่แน่ๆเลยจ๊ะ"
เสี่ยวซี่ "เราจะเข้าไปอยู่มิติกันค่ะ คุณแม่ ให้มันเข้ามาเถอะเดี๋ยวหนูจัดการมันเอง วันนี้เราเข้าไปนอนในมิติดีกว่าค่ะ"
หลัวชิง เข้ามาในมิติ ใจนแข้งขาอ่อนนี่มันอะไรกัน มันเหมือนวังหลวงสมัยโบราณมากกว่าบ้าน
เสี่ยวซี "คุณแม่ค่ะที่เราเข้ามานี่คือราชวังจริงๆ เราเข้าไปข้างในกันเถอะ "
เดินเข้าไปลึกๆ ด้านหลังเป็คฤหาส์นหลังใหญ่ของหมอหมวยที่ใหญ่โตไม่แพ้วังหลวง เฮอะใครจะคิดล่ะ จากที่จะไปเป็องค์หญิง กับเข้าประตูผิดกลายมาเป็คนปัญญาอ่อน มันต่างกันสุดขั้วอยู่นะชีวิตฉัน
เสี่ยวซีพาคุณแม่หลัวชิงเข้าห้องนอนที่แสนจะสบายที่นอนนุ่มๆ ในห้องน้ำมีอ่างกุชชี่น้ำร้อนน้ำเย็นให้คุณแม่หลัวชิงที่ลำบากมาั้แ่เด็กๆจนโต พอมาแต่งงานก็ลำบากมากกว่า หลัวชิงนึกว่ามีลูกชีวิตอาจจะดีขึ้นแต่ก็ไม่เป็แบบนั้น เพราะเสี่ยวซีมีปัญหาทางสมองเป็เด็กปัญญาอ่อนพูดไม่ได้ เดินไม่แข็งแรง หลัวชิงยิ่งลำบากหนักขึ้นไปกว่าเดิม สามีก็เริ่มตีตัวออกห่าง ไม่กลับมาหา ถึงจะกลับมาบ้านแต่ก็ไม่ได้มานอนที่ห้องหรือมาดูลูกสาวเลย เงินที่เคยมีก็โดนสามี พ่อแม่สามีหลอกเอาเงินไปจนหมดเหลือไว้แค่บ้านตระกูลหลัวที่กำลังจะพังหลังนี้ไว้เท่านั้น
เสี่ยวซี "คุณแม่อาบน้ำเสร็จแล้วลงมาทานข้าวด้วยกันก่อนนะคะ" เอาอาหารในมิติที่เคยสั่งจากภัตตาคารที่มีชื่อที่สุดออกมาอุ่นจัดเตรียมไว้กินกันสองคนแม่ลูก ตอนเป็หมอหมวยเกิดมาเป็เด็กกำพร้า พออยู่ภพภูมินี่มีแม่แต่ไม่มีพ่อของแถมคือเป็เด็กปัญญาอ่อน เฮอะก็ยังดีกว่าเมื่อก่อนนิดเดียว เพราะไม่ต้องอยู่คนเดียว ยังมีแม่อยู่เป็เพื่อนไม่เหงาล่ะนะ
หลัวชิงอาบน้ำแต่งตัวเอาชุดใส่ตามที่ลูกสาววางเอาไว้ให้เดินลงมากินข้าวที่ลูกสาวเตรียมเอาไว้ให้กิน "เสี่ยวซี ที่หลังลูกต้องให้แม่ช่วยลูกทำบ้างนะจ๊ะรู้ไหม"
เสี่ยวซียิ้มบางๆ "ไม่เป็ไรค่ะ คุณแม่เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ดูแลหนูมาตั้งสิบสามปี ให้หนูได้มีโอกาสตอบแทนบ้างนะคะ เรากินข้าวกันเถอะค่ะ ไม่รู้คุณแม่ชอบอาหารแบบนี้หรือเปล่า "
หลัวชิง กินอาหารไม่พูดไม่จา"เสี่ยวซี อาหารอร่อยทุกอย่างเลยลูก ลูกทำอาหารเก่งมากเลยอร่อยมากๆ แม่ไม่เคยกินอาหารอร่อยแบบนี้มาก่อน "
เมื่อกินอาหารเสร็จ เสี่ยวซีก็เก็บโต๊ะ หลัวชิงก็ช่วยลูกสาวเก็บโต๊ะ ก็ต้องตกตะลึงห้องครัวที่สวยงามไม่ต่างจากห้องนอน
"คุณแม่ชอบห้องนอนหรือเปล่าค่ะ ของในห้องนอนนั้นเป็ของคุณแม่ทั้งหมดเพราะห้องนอนนี้เป็ของคุณแม่ ๆ นอนพักผ่อนให้สบายเลยค่ะ "
เมื่อเก็บล้างเสร็จต่างก็แยกย้ายกันเข้าห้องนอนของตัวเอง
เสี่ยวซีหรือหมอหมวยกำลังรักษาพิษที่อยู่ในร่างกายของเสี่ยวซี กินยาล้างพิษ อาบแช่น้ำในสระมรกต จนเช้าตอนนี้ล้างพิษออกไปได้เกือบหมดแล้วแต่ร่างกายของเสี่ยวซียังผอมแห้งต้องดูแลผิวให้ดีขึ้นเพราะผิวแห้งมาก หน้าที่เป็เม็ดเหมือนสิวหัวดำเล็กๆก็หายไปจนหมดเหลือแต่รอยแผลดำๆ เสี่ยวซีต้องแช่อยู่ในสระมรกตก่อน แล้วค่อยขึ้นมานอนพักผ่อนแต่ก่อนจะนอนได้ออกมาเอาอาหารเช้า อาหารกลางวัน อาหารเย็น ออกมาให้คุณแม่หลัวชิงไว้เรียบร้อย เขียนจดหมายบอกว่าขอนอนพักผ่อนแบบนี้อีกสามวันแล้วค่อยเจอกันอาหารทั้งหมดอยู่ในตู้เย็น เขียนวิธีอุ่นอาหารไว้เรียบร้อย
คุณแม่หลัวชิงตื่นมาก็อุ่นอาหาร ว่างๆก็เดินดูคฤหาส์นใหญ่โตว่ามีอะไรบ้างก็ต้องใตกตะลึงวันละหลายๆรอบ ไม่คิดว่าในมิติลูกสาวจะมีของกินทุกอย่าง ของใช้อื่นๆมากมาย สบู่ก้อนๆ สบู่เหลว มีชุดเสื้อผ้ามากมายหลายแบบ มีเครื่องใช้ไฟฟ้า ตู้เย็น พัดลม มีชุดแต่งหน้าที่สวยมากๆแต่ต้องถามเสี่ยวซีก่อนว่าจะให้ทำอะไรบ้างอีกสามวันก็ถึงวันนัดส่งของให้เพื่อนที่สหกรณ์รัฐ ไม่รู้ว่าไช่หงขายสบู่ได้หรือเปล่า
ผ่านวันที่สาม หลัวชิงก็อุ่นอาหารรอลูกสาวเสี่ยวซีออกจากห้องมากินอาหารเช้าด้วยกัน
เสี่ยวซีเดินออกจากห้องมา หลัวชิงถึงกับตกตะลึงนี่เสี่ยวซีลูกสาวที่พิการปัญญาอ่อนจริงๆหรือนี่ เสี่ยวซีดูเป็หญิงสาวที่น่ารักรูปร่างยังผอมอยู่ผิวพรรณดีอมชมพู เดินเป็ปกติแล้ว สิวหัวดำที่ดำอยู่ที่ใบหน้าหายเป็ปกติผิวที่แห้งขาดน้ำตอนนี้อมชมพูรวมทั้งหมดตอนนี้ เสี่ยวซีคือสวยแบบน่ารัก
หลัวชิงเดินเข้าไปกอดลูกสาวของแม่จริงๆใช่ไหมลูก ทำไมลูกถึงเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้
เสี่ยวซี "แม่ค่ะ ยาบำรุงครรภ์ที่ป้าสะใภ้ใหญ่ิและอาสะใภ้สามิที่เอามาให้กินเป็ยาทำลายสมองสตรีมีครรภ์ค่ะ เลยทำให้หนูเป็เด็กผิดปกติเหมือนคนปัญญาอ่อนหลังจากคลอดแล้วพวกเขาก็ยังเอายาบำรุงมาให้คุณแม่กินอีกตอนคุณแม่ให้นมหนูใช่หรือเปล่าค่ะ"
หลัวชิง "ใช่จ๊ะ พวกเขาบอกกับแม่ว่าเป็ยาบำรุงทำให้แม่และเด็กที่คลอดจะสมบูรณ์และแข็งแรงตอนนั้นแม่ก็รู้สึกดีใจที่สะใภ้ใหญ่ สะใภ้สามดีกับแม่ ช่วยหายาบำรุงให้แม่ แม่ไม่นึกเลยว่าพวกเราคิดทำร้ายลูกของแม่ ฮือฮือ"
เสี่ยวซี "คุณแม่อย่าเสียใจไปเลยค่ะ เพราะตอนนี้หนูรักษาพิษในร่างกายของหนูหมดแล้ว แต่ตอนนี้หนูต้องรักษาให้คุณแม่เพราะยาที่กินก่อนคลอดและหลังคลอดมันทำให้คุณแม่ไม่สามารถมีลูกได้อีก คุณแม่อดทนกินยาล้างพิษและแช่ตัวในสระมรกตสักสองวันนะคะหลังจากนั้นเรามาดูการเปลี่ยนแปลงกันค่ะ"
หลัวชิงและเสี่ยวซีกินอาหารเช้าเสร็จ ก็ให้คุณแม่หลัวชิงกินยาล้างพิษแล้วแช่ตัวในสระมรกต ส่วนตัวเสี่ยวซีก็ไปจัดเตรียมสบู่เพิ่ม สบู่กลิ่นกุหลาบเอาออกมาจากโกดังห้าพันก้อน สบู่กลิ่นมะลิเอาออกจากโกดังห้าพันก้อนเหมือนกัน แล้วก็เดินเข้าไปสำรวจห้องวิจัย ของตัวเองก็ดีใจที่ของทุกอย่างของตัวเองก็ติดตามมาด้วยเพิ่มเติมคือวังหลวงที่ฝันก็ติดตามมาด้วย ขอบคุณ์ที่เมตตาให้ของวิเศษเหล่านี้ติดตามมาด้วย
-----------------------------------‐-----
ต่อจากนี้...มีแต่คำว่ารวย..เท่านั้น ???????????????? และแก้แค้นหมอหมวยไม่ใช่คนยอมใครนะจ๊ะ
379
