บทที่ 3: เคล็ดกระบี่พื้นฐานกับเจตจำนงกระบี่
ข่าวการปะทะกันที่ลานฝึกแพร่สะพัดไปในหมู่ศิษย์ชั้นนอกเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง เื่ที่ "ขยะหลินฟาน" ซัด "จางหู่" ขอบเขตขัดเกลาร่างกายขั้นที่ 3 จนกระเด็นด้วยหมัดเดียวกลายเป็หัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในรอบปี
"เ้าได้ยินรึยัง? หลินฟานตบหน้าจางหู่กลางลานฝึกเลย!"
"ตบหน้าอะไรกัน! ข้าอยู่ในเหตุการณ์! เขาใช้หมัดเดียวส่งจางหู่ลอยไปนอนกองกับพื้น! น่ากลัวเป็บ้า!"
"เป็ไปได้อย่างไร? สามปีที่ผ่านมาเขายังอยู่แค่ขั้นที่ 1 ไม่ใช่รึ?"
ทฤษฎีต่างๆ ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดคุยกันอย่างเผ็ดร้อน บ้างก็ว่าหลินฟานซ่อนเร้นพลังที่แท้จริงมาตลอดสามปีเพื่อรอวันเอาคืน บ้างก็ว่าเขาคงไปเจอวาสนาครั้งใหญ่โดยบังเอิญ เช่น กินสมุนไพรวิเศษหรือตกหน้าผาแล้วเจอคัมภีร์ลับตามตำนาน แต่ไม่มีใครคาดเดาความจริงได้เลยแม้แต่น้อย
ไม่ว่าความจริงจะเป็เช่นไร ภาพลักษณ์ของ "ขยะหลินฟาน" ก็ได้พังทลายลงในวันนี้โดยสิ้นเชิง ถูกแทนที่ด้วยภาพของเด็กหนุ่มลึกลับที่เปี่ยมด้วยพลังอันน่าเกรงขาม ไม่มีใครกล้ามองเขาด้วยสายตาดูแคลนอีกต่อไป มีแต่ความสงสัยใคร่รู้และความหวาดระแวง
ในขณะเดียวกัน เ้าของเื่อย่างหลินฟานได้กลับมายังกระท่อมไม้ซอมซ่อของเขาแล้ว เขานั่งลงบนเตียงแข็งๆ พลางหวนนึกถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น
การเอาชนะจางหู่นั้นสะใจอย่างยิ่ง มันปลดปล่อยความคับแค้นที่สั่งสมมานานสามปีออกไปจนหมดสิ้น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้ว่ามันเป็การกระทำที่เสี่ยงเกินไป การเปิดเผยพลังที่ก้าวะโเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับการล่อหมาป่าเข้ามาหาตัวเอง
"ต่อไปต้องรอบคอบกว่านี้" เขาสรุปกับตัวเอง "เป้าหมายหลักในตอนนี้คือการพัฒนาความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด ไม่ใช่การโอ้อวดหรือสร้างศัตรู"
เขาลองโคจรพลังปราณอีกครั้ง และก็ต้องพบกับปัญหาใหม่ที่สำคัญอย่างยิ่ง
ความเร็วในการดูดซับพลังปราณของเขานั้นน่าทึ่งก็จริง แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เหมือนกับสัตว์ร้ายที่ตะกละตะกลาม พลังปราณฟ้าดินในบรรยากาศรอบๆ กระท่อมที่เคยเพียงพอสำหรับคนทั่วไป บัดนี้กลับรู้สึกเบาบางเหมือนอากาศธาตุสำหรับเขาไปแล้ว การบำเพ็ญเพียรในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ แม้จะมีระบบทวีคูณ 100 เท่า ก็ยังให้ผลลัพธ์ที่ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
"พลังปราณไม่เพียงพอ..." หลินฟานขมวดคิ้ว "เหมือนมีเครื่องยนต์ที่ดีที่สุดในโลก แต่กลับไม่มีน้ำมันให้เติม"
เขา้าทรัพยากร... ทรัพยากรจำนวนมหาศาล! ไม่ว่าจะเป็โอสถทิพย์ ยาเม็ด หินปราณ หรือสถานที่บำเพ็ญเพียรที่มีพลังปราณหนาแน่นกว่านี้ แต่สำหรับศิษย์ชั้นนอกอย่างเขา การจะได้มาซึ่งสิ่งเหล่านี้แทบจะเป็ไปไม่ได้เลย ยาฟื้นฟูพลังปราณระดับต่ำสุดที่แจกเดือนละเม็ดยังถูกคนอย่างจางหู่แย่งชิงไปได้ แล้วเขาจะไปหาทรัพยากรที่ดีกว่านี้มาจากไหน?
ทันใดนั้น ความทรงจำหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว...
"การทดสอบประเมินผลศิษย์ชั้นนอกประจำเดือน!"
ทุกสิ้นเดือน สำนักจะจัดการทดสอบเพื่อประเมินพัฒนาการของศิษย์ชั้นนอก ผู้ที่ทำผลงานได้โดดเด่นติดสิบอันดับแรกจะได้รับรางวัลมากมาย ไม่ว่าจะเป็ยาเม็ดคุณภาพสูงกว่าปกติ เพิ่มจำนวนหินปราณ และที่สำคัญที่สุดคือ "แต้มสำนัก" ซึ่งสามารถนำไปแลกเคล็ดวิชาหรือเข้าใช้ห้องบำเพ็ญเพียรระดับล่างได้!
นี่แหละคือหนทาง! คือโอกาสเดียวที่เขาจะสามารถเข้าถึงทรัพยากรที่้าได้!
"อีกสองสัปดาห์จะถึงวันทดสอบ..." หลินฟานคำนวณในใจ "เวลาพอดี!"
เป้าหมายของเขาไม่ใช่แค่สิบอันดับแรก แต่ต้องเป็อันดับหนึ่งเท่านั้น! เพื่อให้ได้รางวัลที่ดีที่สุดและสร้างเส้นทางไปสู่การเป็ศิษย์ชั้นในให้เร็วที่สุด
เมื่อมีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว เขาก็เริ่มวางแผนการฝึกซ้อม ในเมื่อการดูดซับพลังปราณจากบรรยากาศเริ่มไม่เพียงพอ เขาต้องหันไปพัฒนาด้านอื่นแทน นั่นก็คือ "ทักษะการต่อสู้"
แม้จะมีพลังขอบเขตขั้นที่ 4 แต่เขาก็เอาชนะจางหู่ได้ด้วยพละกำลังดิบๆ เท่านั้น เขายังขาดเคล็ดวิชาการต่อสู้ที่แท้จริง
หลินฟานรื้อค้นหีบไม้เก่าๆ ของเขาและหยิบหนังสือปกสีน้ำเงินซีดๆ เล่มหนึ่งออกมา หน้าปกเขียนไว้ว่า "เคล็ดกระบี่พื้นฐาน" นี่เป็คัมภีร์ที่แจกให้กับศิษย์ชั้นนอกทุกคน มันพื้นฐานเสียจนหลายคนมองข้ามไปฝึกวิชาหมัดเท้าที่ดูรุนแรงกว่าแทน หลินฟานเองก็เคยลองอ่านดูแล้ว แต่ไม่เข้าใจอะไรเลยแม้แต่น้อย
แต่ตอนนี้... เขามีระบบทวีคูณแล้ว
เขาลองเปิดอ่านหน้าแรกอย่างตั้งใจ ทันทีที่สายตาของเขากวาดผ่านตัวอักษรและภาพวาดประกอบ...
[ติ๊ง! ท่านกำลังศึกษา "เคล็ดกระบี่พื้นฐาน"... ได้รับผลทวีคูณ 100 เท่า!]
วินาทีต่อมา โลกทั้งใบในสายตาของหลินฟานก็เปลี่ยนไป!
ตัวอักษรแต่ละตัวไม่ได้เป็เพียงหมึกบนหน้ากระดาษอีกต่อไป แต่มันกลับลอยขึ้นมา มีชีวิต และแปรเปลี่ยนเป็เงาร่างของนักกระบี่ที่กำลังร่ายรำเพลงกระบี่อันลึกซึ้ง ทุกท่วงท่า ทุกการเคลื่อนไหว จากที่เคยดูเรียบง่ายและธรรมดา บัดนี้กลับเผยให้เห็นถึงหลักการแห่งกระบี่ที่ลึกซึ้งอย่างหาที่เปรียบมิได้
ความเข้าใจเกี่ยวกับเส้นทางแห่งกระบี่ที่คนอื่นอาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการขัดเกลา กลับหลั่งไหลเข้าสู่จิตสำนึกของเขาราวกับเขื่อนแตก!
[ติ๊ง! ท่านได้ทำความเข้าใจแก่นแท้ของกระบวนท่าที่ 1: กระบี่ผ่าเมฆา!]
[ติ๊ง! ท่านได้ทำความเข้าใจแก่นแท้ของกระบวนท่าที่ 2: กระบี่ปาดวารี!]
[ติ๊ง! ... ]
เพียงไม่ถึงหนึ่งเค่อ (15 นาที) หลินฟานก็อ่านเคล็ดกระบี่พื้นฐานทั้งเก้ากระบวนท่าจบลง เขาวางหนังสือลงอย่างช้าๆ แต่ในสมองของเขากลับเหมือนมีปรมาจารย์กระบี่มาฝึกฝนให้ดูเป็หมื่นๆ ครั้ง
[ติ๊ง! ท่านได้ศึกษาเคล็ดกระบี่พื้นฐานจนถึงขีดสุด! ท่านได้บรรลุถึงสภาวะ 'ใจเป็หนึ่งเดียวกับกระบี่'!]
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ปลุก 'เจตจำนงกระบี่' (Sword Intent) ขั้นต้นได้สำเร็จ!]
"เจตจำนงกระบี่...!"
หลินฟานเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง นี่คือสภาวะในตำนานที่นักกระบี่ทั่วหล้าใฝ่ฝันถึง! มันคือการที่ความเข้าใจในเพลงกระบี่ของผู้ฝึกตนได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของกระบวนท่า และกลั่นตัวเป็ "เจตจำนง" ที่เฉียบคม สามารถผสานเข้ากับพลังปราณและเพิ่มอานุภาพการโจมตีให้สูงขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว!
ผู้าุโบางคนในสำนักที่ฝึกกระบี่มาทั้งชีวิตยังไม่สามารถััถึงขอบเขตนี้ได้เลย! แต่เขา... เขาทำได้เพียงแค่อ่านคัมภีร์พื้นฐานจบเพียงรอบเดียว!
ระบบทวีคูณนี่มันจะโกงเกินไปแล้ว!
หลินฟานมองไปรอบๆ ตัวอย่างตื่นเต้น เขาไม่มีกระบี่ดีๆ จึงคว้าได้เพียงท่อนไม้แห้งๆ ที่ใช้ค้ำหน้าต่างเอาไว้ เขาหลับตาลง หวนนึกถึงภาพเงาร่างนักกระบี่ในมโนสำนึก แล้วลองเหวี่ยงท่อนไม้ในมือออกไปตามสัญชาตญาณ
มันเป็การเหวี่ยงที่ดูธรรมดา... แต่ก็ไม่ธรรมดา!
ฟิ้วววว!
อากาศเบื้องหน้าถูกตัดขาดจนเกิดเสียงแหลมสูง! ปลายท่อนไม้ปรากฏไอพลังสีขาวจางๆ ห่อหุ้มอยู่ มันคือเจตจำนงกระบี่ที่ถูกปลดปล่อยออกมา!
ไอพลังพุ่งออกจากปลายไม้ ไปกระทบกับมุมโต๊ะไม้ที่อยู่ห่างออกไปสองเมตร
ฉึก!
ไม่มีเสียงะเิดังสนั่น มีเพียงเสียงตัดที่นุ่มนวล แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับน่าใอย่างยิ่ง!
มุมโต๊ะไม้ที่แข็งแรงปรากฏรอยตัดที่เรียบกริบราวกับถูกใบมีดที่คมที่สุดในโลกตัดผ่าน!
หลินฟานยืนนิ่งอึ้งไปกับผลงานของตัวเอง นี่คือพลังของเจตจำนงกระบี่... พลังที่เกิดจากการอ่านเคล็ดกระบี่พื้นฐานเพียงรอบเดียว
เขาก้มลงมองท่อนไม้ในมือ สลับกับมองโต๊ะที่เสียหาย ก่อนที่รอยยิ้มอันมั่นใจจะปรากฏขึ้นบนใบหน้า
"การทดสอบประจำเดือน... อันดับหนึ่ง... ข้าเอาแน่!"