ภาพตรงหน้าทำให้ผู้มีอาชีพทั้งสามคนตกตะลึงแม้แต่จงเฉี่ยนเยวี่ยเองก็ยังอึ้งไม่แพ้กัน
อุปกรณ์ที่หลี่ตู้สวมใส่ดูขัดสนยิ่งนักมีเพียงสนับมือคู่หนึ่งเท่านั้น
ไม่ว่าจะมองอย่างไรเขาก็ดูเป็ผู้มีอาชีพธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
แต่เขากลับใช้เพียงหมัดเดียวปัดป้องธนูะเิจนกระเด็นออกไป
รู้หรือไม่ว่าธนูะเินั้นพุ่งมาด้วยความเร็วสูง การจะปัดป้องการโจมตีเช่นนี้ได้ต้องอาศัยพละกำลังที่ะเิออกมาอย่างมหาศาลในพริบตาเดียว
นักธนูะโขึ้นว่า“รีบดูข้อมูลของเ้านี่เร็ว มันอาจจะเป็ยอดฝีมือ!”
จอมเวทรีบร่ายเวทสำรวจกับหลี่ตู้ทันใดนั้นข้อมูลของหลี่ตู้ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา
[ชื่อ: หลี่ตู้ อาชีพ: นักรบพื้นฐาน เลเวล: 10]
“นักรบพื้นฐานเลเวล 10... นี่ไม่ใช่อาชีพนักรบที่ไร้ค่าที่สุดเหรอนายแน่ใจนะว่าข้อมูลนี้เป็ของจริง?”
จอมเวทถึงกับอ้าปากค้าง“คือ...คือว่า...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!ร่ายเวทสำรวจได้ข้อมูลแบบนี้ออกมาจริง ๆ นะ”
นักธนูไม่สนใจสิ่งใดอีกแล้วเขาก็ใช้ร่ายสกิลสำรวจด้วยตัวเองเช่นกัน
ผลลัพธ์ที่ปรากฏตรงหน้าเป็แบบเดียวกัน
พวกเขาประหลาดใจอย่างยิ่งยวดมากยิ่งกว่าตอนที่หลี่ตู้ปัดป้องธนูะเิเสียอีก
หลี่ตู้ไม่ใส่ใจสีหน้าใของพวกเขาพลันพุ่งทะยานออกไปในทันที
นักธนูรีบขึ้นสายยิงธนูออกไปอย่างรวดเร็วธนูหลายดอกพุ่งเข้าหาหลี่ตู้ แต่หลี่ตู้เพียงแค่เหวี่ยงหมัดออกไปเขาสามารถปัดป้องลูกธนูได้ทั้งหมด!
หลังจากสังเวยชีวิตเพื่อเสริมความแข็งแกร่งแล้วหลี่ตู้ก็ทำความเสียหายเพิ่มขึ้นถึงสิบเท่า ความเสียหายระดับนี้มากเพียงพอที่จะสกัดกั้นลูกธนูได้อย่างสมบูรณ์ มันยังไม่ทันเข้าใกล้หลี่ตู้ด้วยซ้ำก็ถูกสลายหายไปเสียก่อน
“ฉันเอง!”
ชายถือดาบใหญ่ที่เพิ่งเปิดสกิลเสริมพลังรอบด้านะโลั่นพลางยกดาบใหญ่ฟาดฟันเข้าใส่หลี่ตู้!
ฟ้าววว
ดาบใหญ่ฟาดฟันด้วยแรงลมอันหนักหน่วงน้ำหนักของมันไม่ธรรมดา
หลี่ตู้ก็ลงมือโจมตีในเวลากัน“กรงเล็บราชันย์หมาป่า!”
กรงเล็บแหลมคมสองอันปรากฏขึ้นในมือหลี่ตู้พุ่งเข้าใส่ดาบใหญ่ทันที
เคร้งงง
เสียงเสียดสีแหลมสูงราวกับของมีคมขูดกระจกแสบแก้วหูขนลุกชูชัน
กรงเล็บของหลี่ตู้สกัดดาบใหญ่ตรง ๆ ได้!
ชายคนนั้นััได้ถึงพละกำลังที่ไม่อาจต้านทานแขนทั้งสองข้างของเขาถูกดันถอยไปด้านหลัง
เขายังไม่ทันได้ใไปมากกว่านี้กรงเล็บก็แทงทะลุดาบใหญ่เข้าหาหน้าอกของเขา และกรีดลงมา
ไม่นานนักเืสาดกระเซ็น ชายคนนั้นแผดเสียงร้องด้วยความเ็ป ก่อนจะสิ้นชีพในทันที
“ต...ตายแล้ว...”
นักธนูและจอมเวทแทบไม่เชื่อสายตาคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มพวกเขา กลับจบชีวิตลงอย่างรวดเร็วเช่นนี้!
“เวทบอลเพลิง!”
จอมเวทะโลั่นพลางโบกไม้เท้า ร่ายบอลเพลิงขนาดมหึมาหมายโจมตีหลี่ตู้
แต่หลี่ตู้ตอบสนองรวดเร็ววินาทีที่อีกฝ่ายอ้าปากร่ายเวท หลี่ตู้ก็เข้าประชิดตัวและจู่โจมทันที
กรงเล็บแหลมคมแทงทะลุร่างจอมเวทไม่อาจต้านทานได้เลย
พลังโจมตีมหาศาลทำให้จอมเวทสิ้นชีพในพริบตาเดียว!
จากนั้นก็ถึงคิวนักธนูที่ถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังเขาไม่มีทางเป็คู่ต่อสู้ของหลี่ตู้ได้เลยไม่นานนักก็สิ้นชีพด้วยเงื้อมมือของหลี่ตู้ตามไปอีกคน
ทั้งสามคนตายหมดแล้ว
“นายฆ่าพวกเขาทั้งหมดเลยเหรอ”
เมื่อทั้งสามคนหมดลมหายใจม่านพลังที่ปิดกั้นก็สลายหายไป
จงเฉี่ยนเยวี่ยรีบวิ่งไปหาหลี่ตู้ร้องถามด้วยความใ
หลี่ตู้มองร่างทั้งสามคนแม้จะรู้สึกพะอืดพะอมเล็กน้อย แต่สีหน้าของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก“คนพวกนี้คิดจะฆ่าฉันก่อน”
หลี่ตู้ไม่สนใจจงเฉี่ยนเยวี่ยที่อยู่ในอาการใเขาเริ่มคลำหาของบนร่างของทั้งสามคนทันที
ไม่นานนักเขาก็ได้ของบางอย่างมา
[คุณได้รับอุปกรณ์: ดาบคลั่งนักรบ]
[ดาบคลั่งนักรบ: อุปกรณ์อาชีพนักรบระดับปราณีต ข้อจำกัดในการใช้อุปกรณ์: Lv.20ได้รับ: พละกำลัง +25 หน่วย พลังชีวิต +200หน่วย เมื่อโจมตีมีโอกาสติดสถานะโจมตีติดคริติคอล 30% และมีโอกาสติดสถานะมึนงง 30%]
[ธนูแห่งความคล่องแคล่ว: อุปกรณ์อาชีพสายคล่องตัวระดับยอดเยี่ยมข้อจำกัดในการใช้อุปกรณ์: Lv.15 ได้รับ: ความว่องไว +10หน่วย ดาเมจธนู +5%]
[ไม้เท้าประณีต: อุปกรณ์อาชีพสายเวทมนตร์ระดับยอดเยี่ยมข้อจำกัดในการใช้อุปกรณ์: เลเวล Lv.15 ได้รับ: พลังจิต +10หน่วย ดาเมจเวทมนตร์ +5%]
......
อุปกรณ์เหล่านี้เปล่งประกายนี่คืออุปกรณ์ที่หลี่ตู้ได้มาจากทั้งสามคน นอกจากอาวุธทั้งสามชิ้นนี้แล้วอุปกรณ์อื่น ๆ ล้วนแต่มีคุณภาพธรรมดา
นอกจากนี้ยังมีวัสดุ ยา และไอเท็มชิ้นอื่น ๆ อีกมากมาย ซึ่งมีมูลค่าไม่มากนัก
แต่ไม่ว่าจะอย่างไรนี่ก็เป็ของรางวัลจากการต่อสู้ของเขา หลี่ตู้เก็บทุกอย่างใส่ในกระเป๋าเป้ไม่ว่าเขาจะใช้มันได้หรือไม่ อย่างน้อยก็สามารถนำไปขายเพื่อแลกเปลี่ยนเป็เงิน
หลังจากเก็บของเสร็จเรียบร้อยบนพื้นก็เหลือเพียงม้วนคัมภีร์แผ่นหนึ่ง
หลี่ตู้หยิบมันขึ้นมาดู
[คุณได้รับเครื่องมือ: แผนที่ลึกลับ]
ในขณะนั้นจงเฉี่ยนเยวี่ยที่เงียบมาตลอดก็พูดขึ้น “นี่คือแผนที่ลึกลับตามคำแนะนำบนแผนที่ ใช้ค้นหาซากโบราณแห่งหนึ่ง หากเข้าไปในนั้นอาจจะได้สมบัติมา”
หลี่ตู้เปิดม้วนกระดาษและพบว่ามันเป็แผนที่จริง ๆอีกทั้งตำแหน่งบนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ไกลจากเมืองหลานเฉิงมากนัก
“เธอรู้ได้ยังไง?”
จงเฉี่ยนเยวี่ยยิ้มอย่างช่วยไม่ได้“ฉันถูกพวกมันไล่ล่าก็เพราะสิ่งนี้แหละ!”
หลี่ตู้มองเธอ
เธอพูดด้วยความไม่พอใจ“ฉันกับพวกนั้นเจอกันในดันเจี้ยนแห่งหนึ่งตอนนั้นฉันฆ่าบอสในดันเจี้ยนสำเร็จ และได้แผนที่ลึกลับนี้มาแต่ดันถูกพวกนั้นเห็นเข้า เลยอาศัยจำนวนคนมากกว่า คิดจะแย่งแผนที่ไป!”
“ทำไมพวกมันถึงไม่ไปหาขุมทรัพย์ต่อ แต่ยังตามล่าเธออีก?”
“เพราะกุญแจอยู่ในมือฉัน มันดร็อปออกมาพร้อมกับแผนที่ พวกเขาไม่ทันสังเกต”พูดจบ จงเฉี่ยนเยวี่ยก็เผยแววตาสะใจ “ฮึ่ม!สมควรตายแล้ว”
พูดจบเธอก็ระบายความแค้นด้วยการเตะศพที่อยู่บนพื้นสองสามที แล้วทรุดตัวนั่งลงตรงนั้นไม่สนใจภาพลักษณ์เลยสักนิด
“เห็นแก่นายที่ช่วยฉันไว้ กุญแจดอกนี้ฉันยกให้นายแล้วกันด้วยความสามารถของนาย การได้สมบัติมาคงไม่ใช่เื่ยาก”
พูดจบเธอก็โยนของสิ่งหนึ่งให้หลี่ตู้
เมื่อก้มลงมองดูหลี่ตู้ก็พบว่าเป็หยกรูปร่างประหลาด
หลังจากรับของมาแล้วหลี่ตู้ก็นั่งลงด้วยเช่นกัน
“เธอไม่เสียดายเหรอ”
จงเฉี่ยนเยวี่ยเบะปาก“เสียดายอะไร? ก็แค่ซากโบราณธรรมดา ๆเท่านั้นเอง ฉันดวงดีขนาดนี้ อีกสองวันก็เจอใหม่แล้ว”
“ว่าแต่ นายชื่อหลี่ตู้ใช่ไหม? ฉันขอเรียกนายว่าหลี่ตู้นะ”
หลี่ตู้พยักหน้าตอบรับ
“หลี่ตู้ นายควรปลดสถานะปลอมตัวออกได้แล้วนะพวกเราผ่านความเป็ความตายมาด้วยกัน ไม่จำเป็ต้องปกปิดอะไรกันหรอก”
หลี่ตู้ไม่เข้าใจ“สถานะปลอมตัวอะไรเหรอ”
“สถานะปลอมตัวไง... นายไม่ได้ปลอมตัวเป็นักรบพื้นฐานอยู่เหรอ...”
เมื่อพูดถึงตรงนี้จงเฉี่ยนเยวี่ยพลันตระหนักถึงบางเื่ สายตามองมาด้วยความประหลาดใจ“นี่...นายอย่าบอกนะว่านายเป็นักรบพื้นฐานเลเวล 10 จริง ๆ น่ะ”
“มีปัญหาอะไรเหรอ?”
จงเฉี่ยนเยวี่ยไม่รู้จะอธิบายความใของตัวเองออกมาเป็คำพูดอย่างไรเธอนั่งนิ่งราวกับค้นพบโลกใหม่
“นายไปปลุกอาชีพนี้มาได้ยังไงกัน? ไม่...ไม่สิ...นักรบพื้นฐานมันแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?”
หลี่ตู้ไม่ได้ตอบอะไร
ผ่านไปไม่นานเพียงไม่กี่วินาทีจงเฉี่ยนเยวี่ยก็ถามลองเชิงอีกครั้ง “หลี่ตู้นายยังไม่ได้เรียนวิชาสำรวจใช่ไหม”
วิชาสำรวจเป็หนึ่งในสกิลพื้นฐานที่สุด สามารถตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานของบุคคลและสัตว์อสูรได้
หลี่ตู้ส่ายหน้า
“อึก...” จงเฉี่ยนเยวี่ยพูดไม่ออก
คนที่มีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้กลับยังไม่ได้เรียนแม้แต่วิชาสำรวจด้วยซ้ำ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็โยนม้วนคัมภีร์สกิลให้หลี่ตู้
[้ารับม้วนคัมภีร์สกิล: วิชาสำรวจหรือไม่?]
หลี่ตู้เอียงคอสงสัย
จงเฉี่ยนเยวี่ยพูดขึ้นว่า“รีบเรียนไว้ซะ ถือว่าฉันให้”