ตอนที่ 4 ตามสืบลูกสาวคนเล็ก
สายตาทั้งคู่ของหญิงสาว เพ็งมองไปยังรูปสาวน้อย วัย 20 ต้นๆ ที่อายุรุ่นราวคราวเรียวกันกับเธอแม้จะห่างกันไม่มากนัก หญิงสาวผู้ที่มีอนาคตที่สวยงาม กับรูปโฉมที่น่าหลงใหล มีเสน์ห่ของคนในรูป ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบที่สุด
เธอคือคุณหมอ “พาย” นั้นเอง ลูกสาวคนเล็กของยศกร
คลิ๊ก คลิ๊ก คลิ๊ก ++++ เสียงเม้าส์กระทบกับนิ้ว
มายกำลังก้มหน้าก้มตานั่งหาข้อมูลตัวส่วนของ “คุณหมอพาย” ผู้ตกเป็เหยื่อรายแรก ที่เธอเลือกก่อนจะไปจัดการกับหนุ่มๆ อีกสองคน
หญิงสาวผู้เป็เป้าหมายแรกของเกมส์การแก้แค้นครั้งนี้ มายเองกำลังหมกหมุ่นในการสืบหาข้อมูลของคุณหมอพายผ่านทุกช่องทางที่มีในโลกอินเตอร์เน็ตอย่างจริงจังราวกับว่าเธอจะเอาข้อมูลนั้น ไปเข้าสอบ ปลายภาคของเทอม
(หญิงสาวก้มหน้าก้มตา จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ ในขณะที่นิ้วมือก็กำลังคีย์หาข้อมูลบนแป้นพิมพ์ มือขวาคลิ๊ก คลิ๊ก หาข้อมูลอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ พร้อมสวมแว่นตากลมหนาเตอะคู่ใจที่เมื่อไหร่ต้องใช้สายตาอย่างหนักให้มันทำงาน)
น่าน น่าน นั้นไง นั้นไง!!! เสียงอุทานของหญิงสาวดังขึ้น
เช็คอินล่าสุด “พายกาแฟสด”
ข้อมูลที่ปรากฏบนโลกอินเตอร์เน็ตที่คนปัจจุบันเรียกมันว่าเรียกว่า FaceBook นั้นเอง
โอ้โห!!! ไม่ธรรมดาจริง จริง!!! โปรไฟล์เธอ
นอกจากจะเป็คุณหมอแล้วยังเป็เ้าของร้านกาแฟด้วย เป็ร้านที่เธอเองกับเพื่อนสาวพิมมี่
ไปเมื่อวานนี่เอง ไปร้านออกจะบ่อย แต่ทำไมเ้าตัวไม่เคยเห็นเ้าของร้านเลย พึ่งมารู้วันนี้เองว่าคุณหมอพาย เป็เ้าของร้านกาแฟนั้น
ปิ้ง ปิ้ง ปิ้ง ไอเดียมาละ
ความคิดบางอย่างกำลังโลดแล่นออกมาในสมอง ไม่รอช้าเธอรีบปิดคอม
เสียงดังปัง!!!
มาย : “แม่ แม่ค่ะ วันนี้มายขอไปหาเพื่อนก่อนนะ นะ!!!”
ประโยคบอกเล่าสั้นๆ ที่้าสื่อให้รู้ว่าต้องไปให้ได้
(พูดจบหญิงสาวก็รีบเดินททางตรงดิ่งไปร้านกาแฟสด ทันที พร้อมแกะรอยตามการเช็คอินของ
“คุณหมอพาย” ผู้ตกเป็เป้าหมายแรกนี้)
มายขับรถมาถึงหน้าร้าน ภายในระยะเวลาไม่นาน หญิงสาวยังคงนั่งในรถไม่ดับเครื่องยนต์
สายตาทั้งคู่มองขึ้นไปยังป้ายหน้าร้านที่ติดแขวนอยู่บนสุด
พายกาแฟสด (ชื่อร้าน)
ยินดีต้อนรับค่ะ
พาย หญิงสาววัย 20 ต้นๆ นอกจากจะเป็ว่าที่คุณหมอแล้ว เธอยังชอบดื่มกาแฟมากเป็ชีวิตจิตใจ
จนได้มาเปิดร้านเป็ของตัวเอง “ชื่อร้าน พายกาแฟสด”
บรรยากาศภายในร้าน เงียบสงบ ลูกค้าอยู่แต่ละมุม บางคนมากับกับแฟน บางคนมานั่งชิล ชิล คนเดียว บางคนจับกลุ่มหามุมเงียบ ติวหนังสือ อ่านนิยาย แตกต่างกันไป เพราะบรรยากาศในร้านทำให้รู้ผ่อนคลาย มีเสียงเพลงที่เปิดคลอเบาๆ ไม่รบกวนสมาธิมากนัก
ส่วนภายนอกร้าน ล้อมรอบด้วยต้นไม้ที่ถูกตกแต่งอย่างสวย สไตล์โมเดินท์ตามสไตล์เ้าของร้าน มีสวนเล็กอยู่กลางร้าน มีน้ำพุ หินอ่อน
มี Back Drop ให้ถ่ายรูปสำหรับลูกค้าของร้านเรา
“มายเปิดประตูเข้าไปในร้าน” ทันใดนั้นเสียงของใครบางคนก็ค่อยๆ ดังขึ้น
หมอพาย : เชิญค่ะ รับอะไรดีค่ะ
(เสียงหวานๆ ของหญิงสาวกล่าวทักทาย คนตรงหน้าพร้อมส่งสายตาทักทายอย่างเป็มิตร ส่งยิ้มหวานๆ ไป)
มาย : “ม๊อคค่าปั้น หวานน้อย แก้วหนึ่ง ค่ะ”
หมอพาย : “ได้ค่ะ รอสักครู่นะค่ะ เดี๋ยวเขาไปเสริฟ์ให้นะค่ะ ตัวเอง”
ประโยคสนทนาของทั้งคู่เริ่มขึ้น
มาย : ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะค่ะเนี้ย ว่าคุณ คุณ …..
น้ำเสียงที่เว้นระยะในการพูด ที่ถูกวางแผนไว้เอ่ยขึ้น
หมอพาย : “เรียก พาย ก็ได้ค่ะ ตัวเอง”
(เสียงเ้าของร้านตอบรับที่พูดอย่างเป็มิตรพร้อมส่งสายตาหวานๆ มาให้เ้าของคำถาม)
มาย : “ออ อ่อค่ะ คุณพาย เปิดร้านกาแฟด้วย ฉันชื่อมายนะค่ะ ลูกแม่ มณี ร้านข้าวกล่อง
ที่ไปส่งบ้านคุณยศกร ประจำนะค่ะ”
หมอพาย : ออ อ่อ จำได้ค่ะ เป็ร้านประจำครอบครัวเลยนะค่ะ ร้านนี้ อร่อยมากๆ ๆ ๆ
(พร้อมยังคงส่งรอยยิ้มหวานๆ ไปหาสาวตรงหน้าไม่อยู่เลย)
ตัวฉันเองที่คิดจะเป็ฝ่ายเข้าเธอก่อน แต่กลับไหนเป็แบบนี้ นี้สินะที่เขาเรียกกันว่าเลสเบี้ยน ตัวจริง แค่รอยยิ้ม กับสายตาที่เธอส่งทอดมา มันทำเอาผู้หญิงอย่างฉันเขิลเหมือนกันนะ ผู้หญิงบ้าอะไรมีเสน่ห์ดึงดูดเหลือเกิน ถ้าเผลอยังคงยืนตรงนั้นอีก ฉันคงทำตัวไม่ถูก บิดไปมา แน่ๆ
มาย : ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวเขา ไปหาที่นั่งก่อนนะ ตัวเอง
(รีบไปก่อนดีกว่า)
เวลาผ่านไปสักพัก
หมอพาย : “ได้แล้วนะค่ะ ม๊อคค่าปั้น หวานน้อย ของตัวเอง” (เสียงหวานๆ ของพายเอ่ยขึ้น!!!)
พร้อมเดินไปที่โต๊ะของ “มาย” แล้วโค้งตัวลง ยื่นเครื่องดื่มให้
มายหันขวามาด้วยความเร็ว จนไม่ได้ทันตั้งตัว เพราะสะดุ้งกับเสียงเรียกชื่อ ตัวเอง
จังหวะนั้น
เกิดอะไรขึ้น
สายตาของทั้งคู่
หยุดนิ่ง ค้าง
สบตากันและกัน สายตาของเธอช่างหวานหยาดเยิ้ม ข้างในแววตาคู่นั้นเป็ประกาย วับ วับ!!!
เหมือนความรู้สึกบางอย่างกำลังถูกส่งต่อมาที่ฉันโดยไม่รู้ตัว และตัวฉันเองก็รับรู้และััมันได้จากเธออีก
โลกภายนอกไม่มีผลอะไรกับเราสองคนขณะนี้ เหมือนทุกๆ อย่างหยุด หยุด การเคลื่อนไหวเหมือนรีโมทสั่งการให้หยุดผ่านคลืื่นความถี่ทางสมองอัตโนมัติ
ตอนนี้ และวินาทีนี้ มีแค่ เรา 2 คนในโลกใบนี้ เธอทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ สายตาดวงนี้ของเธอช่างน่าค้นหา สายตาดวงนี้ช่างน่าพิศวง สายตาดวงนี้ช่างน่าหลงใหล มันกำลังทำลายกำแพงหัวใจที่กำลังหวั่นไหวของฉัน มันบาดลึกเข้ามาในจิตใจ มันเป็ความรู้สึกที่ ที่
ฉันเองก็อธิบายมันไม่ถูกเหมือนกัน แต่เหมือนกับว่าตัวเธอเองมีพลังงานบางอย่างที่ดึงดูด และตัวฉันเองก็กำลังหลงเข้าไปในแรงดึงดูดพลังนั้นของเธอเรียบร้อยค่ะ ฉันรีบดึงสติตัวเองกลับมาก่อนที่ทุกอย่างจะถล้ำลึกไปไกลกว่านี้
ฉันรีบตื่นจากภวังค์
ทำไม ทำไม เธอทำให้ตัวฉันรู้สึกแบบนี้กับเธอกัน นะ
แปลก แปลก!!!! “ความคิดในใจของมาย”
พาย : “คุณมาย คุณมาย ม๊อคค่าปั้นที่สั่งได้แล้วนะค่ะ”
(เสียงเรียกชื่อ ของฉันดังขึ้น ตอกย้ำ อีกครั้ง ให้ฉันออกจากภวังค์ เวทมนต์ที่เธอกำลังสะกดฉันนั้น)
มาย : “อะ อะ อะไรนะค่ะ ออ อ่อ ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ” (มายยิ้มกว้างตอบรับเป็สัญณาณ)
ทั้งคู่ ไม่เคยเจอกันมาก่อน ไม่เคยแม้แต่จะพูดคุยกันด้วยซ้ำ นี้เป็ครั้งแรกของการเจอกัน และสิ่งที่น่าทึ่งมากที่สุดคือ ในขณะนั้น ขณะที่เรา สบตากันและกัน สายตาคู่นั้นยังติดตา ตรึงใจ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่เธอเอง้าจะสื่อสารกับ “มาย” มากกว่านั้น
จังหวะการเต้นของหัวใจก็แรงผิดปกติ และนี้คือเป้าหมายแรก ของฉันในวันนี้ กับเกมส์การแก้แค้น
ถึงแม้ฉันจะนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่สายตาของฉันเองก็สังเกตทุกสิ่ง ทุกอย่างภายในร้าน คอยเหลือบมองไปยังเ้าของร้าน และเอียงหูฟัง ทุกการเคลื่อนไหว เป็ระยะราวกับนักสืบในหนัง
ขณะนี้เวลา 16.00 น.
เสียงนาฬิกาปลุก ดัง ขึ้น
ติ้ง**!!! ติ้ง!!! ติ้ง!!! ติ้ง!!!! **
หมดเวลาแล้วสินะ ทันใดนั้น “แก้วตา” ผู้หญิงคนหนึ่งยังจะเป็พนักงานประจำของร้านก็เข้ามาเพื่อเปลี่ยนเวรคุณหมอพาย
พาย : “พี่แก้วตาจร้า ดูแลลูกค้าต่อด้วยนะจร้า เดี่ยววันนี้ พาย จะออกไปข้างนอกสักหน่อย ฟิต ฟิต หน่อย ไม่ได้วิ่งมาหลายวันแล้ว เดี๋ยวไม่สวย อิอิ ฝากด้วยนะจร้า”
แก้วตา : “ได้จร้า!!! พี่จะดูแลอย่างดีเลยจร้า คุณพาย”
พาย : “พี่แก้วตาน่ารักที่สุด จุฟ จุฟ”
สิ้นสุดต้นเสียง พายเดินเข้าห้องน้ำของร้านไปเปลี่ยนชุด เป็ชุดออกกำลังกายเพื่อความสะดวกเป็
กางเกงขาสั้นสีดำ เสื้อกล้ามสีดำ หญิงสาวผิวขาวเปลี่ยนชุดออกมาแล้ว เธอช่างเซ็กซี่เหลือเกิน
เธอเป็จุดสนใจมากตอนนี้สะกดทุกสายตาในร้านให้มองมาที่เธอผู้เดียวแม้แต่สายตาของฉัน ก็ไม่อาจละสายตาไปจากเธอผู้นี้ได้เลย แลแอบมองอยู่ห่างๆ
ผู้หญิงอะไรช่าง ช่างน่า ……… จริง จริง!!!
มองแล้วมีอารมณ์ มีความรู้สึก ความ้าทางร่างกาย
……….. 5555555 +++++
นี่ตัวเราโดนเธอสะกดแล้วจริงๆ หรือนี่
โอ โอ้ มาย มาย มายนะ
หญิงสาวผิวขาว หุ่นดี เดินตรงดิ่งมาหยุดที่โต๊ะของฉันแล้ว
พาย : “คุณมายค่ะ ไปวิ่งด้วยกันไหมค่ะ”
(เสียงหวานๆ อ้อนๆ นิดหนึ่ง ก้มตัวลง กระซิบที่ข้างหูข้างซ้าย พร้อมกระพริบตาขาว เป็การส่งสารบางอย่าง)
เธอจะมาไม้ไหนเนี่ย ยัยเลสเบี้ยนคนนี้
โปรดติดตาม ตอนต่อไป ………………………………………
2K
