ตอนที่ 16 ชายชราลึกลับ
โอ๊ยยยย!!
"ใครมันทำบ้าอะไรวะเนี่ย!คนกำลังหาของถ้ำอยู่ดีๆ ดันทำหินถล่มมาได้ ดีนะข้าได้ของชิ้นนี้มาพอดี!!"
หือ?!
"นั่นมันด้ามดาบนี่! มันคือหนึ่งในชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาที่เรากำลังตามหาอยู่ชายแก่คนนั้นรู้ด้วยหรอว่านั่นคืออะไร"โอ้ะโขึ้นหลังจากที่เขาได้เห็นบุรุษลึกลับที่เป็ชายชราใส่หมวกสีดำเสื้อผ้าสีเทาเนื้อตัวเขาดูมอมแมมเต็มไปด้วยฝุ่นแล้วสิ่งที่ชายลึกลับคนนั้นชูขึ้นมามันคือ ชิ้นส่วนของเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาชิ้นที่ 2 ที่โอ้กำลังตามหาอยู่และเขาสงสัยว่าชายชราผู้นั้นรู้รึเปล่าว่าของสิ่งนั้นคืออะไร......
"ชายชราลึกลับคนนั้นเป็ใครกันคุณโดโนแวนรู้จักรึเปล่าครับ" เมื่อเกิดความสงสัยโอ้จึงหันกลับไปถามโดโนแวนว่ารู้จักชายลึกลับคนนั้นรึเปล่า......
โดโนแวน: "ชายแก่นั่นนะหรอข้าพอจะรู้จักเมื่อตอนที่ข้ายังไม่ถูกรอบทำร้ายข้าเคยพบเห็น ชายคนนี้ขายของในเมืองนคร์มาก่อนแต่เขาถูกขับไล่โดย ดยุก ชามาน เพราะชายแก่นั่นขาย ของเถื่อนหลายๆอย่าง เช่น ไอเท็มต้องสาปไอเท็มยาพิษหรืออธิบายแบบง่ายๆเขาเป็คนขายของตลาดมืด ซึ่งมันผิดกฏของเมืองเขาเลยถูกขับไล่ออกจากเมืองตอนที่เจอข้างนอกเมืองข้าเคยเข้าไปทักแล้วแต่ชายผู้นี้ไม่พูดกับข้าเลยสักคำและไม่ว่าใครก็ตามที่เข้าไปคุย เขาก็ไม่เคยตอบกลับเลยสักคน ผู้คนที่นี่เลยไม่มีใครสนใจชายผู้นี้เหมือนเป็คนบ้าๆบอๆ ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวข้าลองเข้าไปทักให้เ้าดู"
โดโนแวนเล่ารายละเอียดของชายแก่ลึกลับให้โอ้ฟังเหมือนกับว่าอาชีพที่เขาทำมันผิดกฎหมายของเมือง ถึงจะไม่ถูกคุมขังแต่ก็ยังถูกเนรเทศออกจากเมืองเขาจึงเป็ชายแก่เร่ร่อนที่ทำอะไรแปลกๆตามใจของเขาเอง..........
โดโนแวน: คุณลุง!
ชายชราลึกลับ:..........
โดโนแวน: "เห็นรึเปล่ามันน่าหงุดหงิดที่มีคนไม่สนใจคำพูดของข้าข้าไม่ชอบที่มีคนเงียบใส่ข้าแบบตาแก่นี้ ไปจากตรงนี้กันเถอะข้าว่าเรากลับเข้าเมืองสะสางเื่ของเรากันดีกว่า"โดโนแวนเริ่มหัวเสียกับชายแก่ที่ไม่ยอมปริปากพูดกับเขาสักคำโดโนแวนเลยชวนโอ้กลับเข้าเมืองทันทีเพราะถึงโอ้เข้าคุยไปก็คุยไม่รู้เื่อยู่ดี........
"ยังกลับไม่ได้ครับคุณโดโนแวน รอผมอีกสักครู่ได้รึเปล่าชายคนนั้นมีของที่ผมกำลังตามหาอยู่ผมขอเข้าไปคุยดูก่อนถ้าเขาไม่ยอมคุยกับผมเราก็จะกลับเมืองทันที" โอ้ขอร้องโดโนแวนให้อยู่ก่อนเพราะสิ่งที่ชายชราลึกลับมีโอ้เองก็้า โอ้จึงอยากลองเข้าไปคุยเผื่อเขาจะยอมขายของชิ้นนั้นให้..........
โดโนแวน: "งั้นก็ตามใจเ้าก็อย่างที่บอกเสียเวลาเปล่าเขาไม่คุยกับใคร"
"ครับยังไงผมขอลองดูก่อน"หลังจากที่โอ้พูดจบเขาเดินตรงเข้าไปหาชายชราลึกลับทันที
ฉึก! ฉึก! ฉึก!
"สวัสดีครับคุณลุง ผมมีชื่อว่า พี่หมีคุณลุงทำอะไรอยู่ครับ"
ควับ!
หลังจากที่โอ้เดินเข้ามาหาชายชราลึกลับที่กำลังขุดหินเพื่อหาอะไรบางอย่างอยู่นั้นโอ้ก็ไม่รอช้ารีบทักทายเขาไปในทันที และชายชราก็หันหน้าขึ้นมามองโอ้และตอบกลับคำพูดของโอ้เช่นกัน.....
ชายชราลึกลับ: "ว่าไงพ่อหนุ่มเ้ามีอะไรกับข้ารึแล้วพวกเ้ามาทำอะไรกันที่นี่หละ"
"ผมมาทำภารกิจครับ แต่เอ๊ะ!ไหนโดโนแวนบอกว่าลุงไม่ยอมคุยกับใคร แล้วเมื่อกี้คุณโดโนแวนทักลุงแล้วทำไมลุงไม่ยอมตอบหละครับ"โอ้พูดขึ้นทันทีที่ชายแก่ลึกลับพูดตอบคำพูดของโอ้ ทำให้โอ้ต้องถามกลับไปว่าก่อนหน้านั้นทำไมไม่พูดกับโดโนแวน...........
ชายชราลึกลับ: "ข้าถูกขับไล่โดยคนที่มีชื่อเสียงข้าจึงไม่ชอบคนพวกนี้ไม่ว่าใครก็ตามที่มีค่าชื่อเสียงข้าจะไม่คุยด้วยข้าจึงตั้งกฏไว้ว่า ข้าจะสามารถคุยกับคนที่ไม่มีค่าชื่อเสียงของเมืองได้เท่านั้นถึงจะมีค่าชื่อเสียงอยู่แค่ 0 ข้าก็จะไม่คุยเช่นกันและข้าจะคุยกับคนที่เคยคุยกับข้าเท่านั้น เ้าเข้าใจที่ข้าพูดรึเปล่า"
"ผมพอจะจับใจความได้ครับที่คุณลุงคุยกับผมได้เพราะตอนนี้ผมมีภารกิจที่ทำให้ค่าชื่อเสียงผมติดลบ 500 นั่นคือกุญแจสำคัญที่ทำให้ลุงยอมคุยกับผมใช่รึเปล่าไม่ใช่ว่าผู้เล่นทุกคนจะคุยกับลุงได้ซึ่งลุงตั้งกฎได้ยากมาก"โอ้เข้าใจที่ชายชราลึกลับอธิบายเป็อย่างดีว่าสาเหตุที่เขาไม่ยอมคุยคับคนอื่นเกิดมาจากอะไรและทำไมถึงไม่ยอมคุยแล้วโอ้ก็ถามชายชราลึกลับเกี่ยวกับสิ่งของที่เขาค้นพบก่อนหน้านั้นทันที.........
"ขอโทษนะครับคุณลุง เมื่อกี้ผมเห็นคุณลุงเจอของบางอย่างที่คล้ายกับด้ามดาบผมขอดูได้รึเปล่า"
ชายชราลึกลับ: "อ่อเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาใช่รึเปล่า"
"ลุงรู้จักด้วยเหรอครับ"
ชายชราลึกลับ: "ก็แหงหละในโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดที่ข้าไม่รู้จัก ว่าแต่เ้าทำไมถึงถามถึงของชิ้นนี้หละ"ชายชราคนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะรู้จักของที่โอ้้าเป็อย่างดีมิหนำซ้ำเขาอาจจะรอบรู้เื่ไอเท็มต่างๆภายในเกมส์นี้ดีอีกด้วย.......
"พอดีผมกำลังตามหาของชิ้นนี้แต่มันมีทั้งหมด 5 ชิ้น ที่ตัวผมเองมีชิ้นส่วนชิ้น 1 ยังขาดอีก 4 ชิ้นถ้าคุณลุงใจดีขายให้ ผมจะขาดอีกแค่ 3 ชิ้น"โอ้ได้บอกจุดประสงค์ของเขาไห้ชายชราลึกลับฟังว่าเขา้าชิ้นส่วนของเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งา ชิ้นที่ 2 ที่ชายชราลึกลับมีอยู่
ชายชราลึกลับ: "ดีตอบตรงไปตรงมาข้าชอบสิ่งที่เ้า้ามันมีราคาที่สูงมากๆ และไม่ใช่ใครๆก็จะหามันพบได้และที่ตัวข้ายังมีของหายากอีกหลายชิ้น" และของที่โอ้้านั้น ชายชราลึกลับได้บอกโอ้ว่าราคามันแพงมาก และเขาเองไม่ได้มีแค่ของชิ้นแค่หนึ่งชิ้น ทำให้โอ้อยากรู้ว่าที่ตัวของชายชราลึกลับคนนี้มีอะไรอยู่บ้างและเขาจะขายมันให้โอ้ได้หรือไม่.......
"ไม่รู้จะเป็การรบกวนคุณลุงรึเปล่าผมอยากจะขอดูของพวกนั้นสักหน่อย แล้วคุณลุงจะขายมันรึเปล่า" โอ้ถามชายชราลึกลับแบบตรงไปตรงมาว่าเขาอยากจะซื้อของที่ชายชรามีเพราะถ้าโอ้ไปหาเองไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน........
ชายชราลึกลับ: "ถ้าเป็เมื่อก่อนข้าคงขายไปในทันทีหลังจากที่ข้าถูกขับไล่ทำให้ข้าไม่คิดที่จะพบปะผู้คนไม่มีการค้าขายกับใครทั้งนั้นแต่เ้าเป็กรณีพิเศษงั้นข้าจะให้เ้าดูของที่ข้ามีอยู่ตอนนี้"
และในที่สุดชายชราลึกลับ ก็ยอมขายชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งา ชิ้นที่ 2 ให้กับโอ้พร้อมกับให้ดูของที่เขามีอยู่ ณ ตอนนี้ที่ตัวของเขา
ติ๊ง
[ร้านค้าลึกลับ]
[้าดูรายการไอเท็ม]
[ตกลง/ไม่]
ติ๊ง
[ตกลง]
[รายการไอเท็มทั้งหมด]
[ชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาชิ้นที่ 2 x1] ราคา 20000G
[ชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาชิ้นที่ 3 x1] ราคา 20000G
[ใบอัพสกิลขั้นสูงสุด x1] ราคา 20000G และต้องมีค่าสนิทสนม 200
[หินตีบวกระดับกลาง(4-6) x1] ราคา 80000G และต้องมีค่าสนิทสนม100
ติ๊ง
[คุณ้าซื้อ]
[ชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาชิ้นที่ 2 x1] ราคา 20000G
[ตกลง/ยกเลิก]
ติ๊ง
[ตกลง]
-20000G
[ได้รับชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งา ชิ้นที่ 2 x1]
"โถ่เงินไม่พอซื้อได้แค่ชิ้นเดียวเองไม่รู้เราจะเจอลุงอีกตอนไหนโอกาสสำคัญแล้วแท้ๆ" แต่ทว่าเงินที่โอ้มีกับไม่เพียงพอให้เขาซื้อของที่ชายชราลึกลับมีซึ่งเป็ของหายากทั้งหมดโอ้เลยรู้สึกเสียดายมาก.......
ชายชราลึกลับ: "เรียบร้อยนะพ่อหนุ่มบางทีเราอาจไม่ได้ตามที่ใจเราหวังเสมอไปหรอก หนทางทุกอย่างไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้เสมอไป"
"ครับคุณลุงยังไงผมก็ขอบคุณลุงมากๆที่ยอมขายของชิ้นนี้ไห้กับผมแล้วผมจะได้เจอลุงอีกรึเปล่าครับ" หลังจากจบการซื้อขายกับชายชราลึกโอ้ถามชายชราไปว่าเขาจะมีโอกาสที่จะได้เจอชายชราลึกลับอีกหรือไม่......
ชายชราลึกลับ: "ก็ต้องมีอยู่แล้วเ้ายังได้ของไม่ครบไม่ใช่รึไง"
"ใช่ครับผมเลยคิดว่าจะเก็บเงินเพื่อซื้อของทั้งหมดที่คุณลุงมีแต่ตอนนี้เงินผมมีไม่พอ ผมซื้อไดแค่ชิ้นเดียวเท่านั้นเพราะถ้าไม่เจอคุณลุงอีกผมคงเสียดายที่วันนี้เงินไม่พอที่จะซื้อของทั้งหมดไว้"ดีที่ชายชราลึกลับบอกกับโอ้ว่ายังมีโอกาสได้พบกันซึ่งทำไห้โอ้มีความหวังในการรวบรวมชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งา......
ชายชราลึกลับ: "เ้าอย่าเพิ่งท้อข้ายังไม่ได้บอกว่าข้าจะขายไห้เ้าแล้วจบแค่ของชิ้นนั้น"ชายชราลึกลับพูดขึ้น เมื่อโอ้ได้ยินเขารู้สึกมีความหวังขึ้นมาอีกเล็กน้อย......
"คุณลุงหมายความว่ายังไงผมไม่เข้าใจ"โอ้ถามกลับไปด้วยความสงสัยว่าที่ชายชราลึกลับพูดนั้นเขา้าเสื่อถึงอะไร......
ชายชราลึกลับ: "ข้าเข้าใจความรู้สึกของเ้าดีพ่อหนุ่มและข้าไม่อยากทำลายความหวังของเ้า แต่จะไม่ลงทุนเลยของที่ได้ไปฟรีๆมันจะไม่มีคุณค่าของทั้งหมดที่ข้ามีแลกเงินทั้งหมดทั้งหมดของเ้ามีเท่าไหร่ข้าเอาเท่านั้น" เมื่อโอ้ได้ยินทำให้เขารู้สึกดีใจแต่โอ้ก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง.......
"จะดีหรอครับลุงของพวกนั้นมันแพงมากๆ"โอ้พูดขึ้นด้วยความเกรงใจเป็อย่างมาก....
ชายชราลึกลับ: "แพงไม่แพง ดีไม่ดี คุ้มหรือไม่คุ้มมันอยู่ที่คนขายและคนซื้อพอใจ ข้าขายไห้คนที่อยากได้มันจริงๆ ข้าไม่รู้สึกเสียดายของพวกนี้หรอกข้าหาเมื่อไหร่ก็ได้" ชายชราลึกลับพูดขึ้นด้วยความใจกว้าง โอ้ตอบรับด้วยความยินดี.......
"ขอบคุณครับคุณลุง"
ชายชราลึกลับ: "ใช้มันไห้เกิดประโยชน์นะพ่อหนุ่มเอานี่ของๆเ้า"
[สิ่งของที่้าแลกเปลี่ยน]
[ชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งาชิ้นที่ 3 x1]
[ใบอัพสกิลขั้นสูงสุด x1]
[หินตีบวกระดับกลาง(4-6) x1]
คุณต้องจ่ายทั้งหมด 14,315 G
[้าแลกเปลี่ยนหรือไม่]
[ตกลง/ไม่]
ติ๊ง!
[ตกลง]
[ยินดีด้วย]
[ได้รับชิ้นส่วนเศษเสี้ยวจิตริญญาของเทพแห่งา ชิ้นที่ 3 x1]
[ได้รับ ใบอัพสกิลขั้นสูงสุด x1] ราคา
[ได้รับ หินตีบวกระดับกลาง(4-6) x1]
ชายชราลึกลับ: "เอาหละพ่อหนุ่มหมดธุระแล้วหรือยัง ข้าจะได้ไปหาของต่อ"
"ครับหมดแล้วครับว่าแต่คุณลุงจะไปที่ไหนต่อครับ"
ชายชราลึกลับ: "คนอย่างข้าไม่มีจุดหมายปลายทางที่แน่นอนข้าชอบเดินทางหาสิ่งของหายาก ข้าไปเลื่อยๆ รอจนพบคนแบบเ้าข้าก็จะขายไห้แค่ตอนนี้พบแค่เ้าคนเดียวเท่านั้นเอง ได้เวลาแล้วข้าไปละนะพ่อหนุ่มน้อย"
"ครับคุณลุงเดินทางปลอดภัยนะครับขอบคุณอีกครั้งที่ขายของพวกนี้ให้"
ชายชราลึกลับ:"ไม่เป็ไรเื่เล็กน้อย"
หลังจากทั้งคู่คุยกันจบชายชราก็เดินหายไปซึ่งไม่มีใครรู้ว่าเขาจะไปที่ไหนและจะตามหาเขาได้ยังไง ไม่มีใครรู้ โอ้จึงเดินกลับมาหาโดโนแวนทันทีหลังจากที่ชายชราเดินจากไป......
"คุณโดโนแวนผมเสร็จธุระแล้วเรากลับเข้าเมืองกันเถอะ"โอ้ตรงเข้ามาหาโดโนแวนที่กำลังทำหน้างงอยู่ ว่าทำไมโอ้ถึงคุยกับชายลึกลับคนนั้นได้ก่อนที่โอ้จะพูดขึ้นว่าเขาพร้อมที่จะกลับเข้าเมืองแล้ว.......
โดโนแวน: เอิ่ม?!ได้ไง?!
หือ!
"หมายถึงผมกับคุณลุงคนนั้นนะเหรอ"
โดโนแวน:"ก็ใช่นะสิ! ทำไมเขาถึงยอมคุยกับเ้าหละ?" โดโนแวนถามขึ้นด้วยความสงสัยว่าทำไมชายชราลึกลับถึงยอมคุยกับโอ้ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเขาไม่ยอมคุยกับใคร..........
"อ่อคุณลุงเขาจะคุยก็ต่อเมื่อเขาอยากคุยก็เท่านั้นเองแหละครับไม่มีอะไรมากเดินทางกันเถอะช้ามากแล้ว" โอ้พูดจาครุมเครือ ให้โดโนแวนสงสัยแล้วก็เดินไปหา NPCออร์คอาเจทันที.......
คุณ NPC "ออร์คอาเจครับผมกับคุณโดโนแวนพร้อมที่จะออกจากที่นี้แล้วครับ กรุณาส่งพวกผมด้วยครับ"
NPC ออร์คอาเจ: ครับผมรับทราบแล้วครับ หลังจากที่ท่านทั้งคู่ออกจากดันเจี้ยนนี้ ท่านทั้งคู่จะอนุญาตให้ระบบเปิดเผยชื่อของท่านหรือไม่
โดโนแวน: ไม่
"ไม่ครับ"
NPC ออร์คอาเจ:งั้นกระผมจะทำการจบตอนทันทีครับ...ครับจบตอนแล้ว
......................................................................
ผู้อ่านสามารถติชม ได้นะครับ ขอบคุณทุกๆ คอมเม้นทำให้ผมมีกำลังใจเขียนมากครับ ขอบคุณมากๆ BY......หมีหลุดโลก
33K
