“จินเซียงเ้าไปพร้อมกับข้านะ ห้ามอยู่ห่างจากข้าด้วยเล่า หากพลัดหลงกันขึ้นมาจะยุ่งกันไปใหญ่” เวยเยว่ฉีเห็นว่านอกจากอุทยานดอกไม้แล้ว พื้นที่รอบนอกอุทยานยังเป็แนวป่ากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สหายของตนยังมีอาการป่วย หากหลงทางเข้าป่าไปจะลำบาก
สตรีหลายคนเริ่มออกเดินไปยังทางเดินคดเคี้ยวเ่าั้ พวกนางแวะหยิบขนมและพักดื่มชาตามศาลารับลมริมทาง เพื่อแอบดูว่าบุรุษแต่ละคนถือดอกไม้ชนิดใดอยู่
บางคนก็ได้พบคู่ของตนและเริ่มชักชวนไปชมดอกไม้ด้วยกัน หลายคนก็ยังหาตัวกันไม่พบดังเช่นคู่ของนางและเวยเยว่ฉี
“ญาติผู้น้อง!” บุรุษร่างสูงใหญ่คนหนึ่งะโโลดเต้นไปมา ในมือของเขาถือดอกเบญจมาศสีเหลืองสดแบบเดียวกับที่เวยเยว่ฉีถืออยู่ไม่ผิด
“พี่ชายอู๋ซวน” เวยเยว่ฉีโบกมือตอบบุรุษผู้นั้น
“ฮ่าๆๆ เราสองคนต้องรองานเสี่ยงบุปผารอบต่อไปแล้วล่ะญาติผู้น้อง ดอกเบญจมาศนี้เป็ของข้าเอง” กู้อู๋ซวนหัวเราะร่า ส่งดอกไม้ในมือให้เวยเยว่ฉีทันทีที่ถึงตัวหญิงสาว
“เป็ท่านหรอกหรือนี่ น่าขันชะมัดเลย จินเซียง เ้าจำพี่ชายอู๋ซวนได้หรือไม่ เขาเป็ญาติผู้พี่ฝ่ายมารดาของข้าเอง”
หยูจินเซียงย่อมส่ายหน้า อย่ามาพูดเื่จำได้หรือไม่ นางไม่รู้จักด้วยซ้ำ!
“น้องสาวจินเซียง เ้าได้ดอกอะไรมา ไหนเอามาให้ข้าดู ข้าอาจจำได้ว่าผู้ใดมีดอกไม้ชนิดเดียวกับเ้า” กู้อู๋ซวนเคยมาเที่ยวจวนแม่ทัพเวยอยู่บ่อยครั้งใน่อายุยังน้อย เขาเคยพบกับหยูจินเซียงใน่ที่ยังไม่ป่วย ภายหลังได้รู้ว่าเด็กน้อยได้รับการกระทบกระเทือนที่ศีรษะได้รับาเ็ ยังนึกสงสารอยู่
หยูจินเซียงไม่ได้เสียสติ เพียงแต่สมองนางช้ามากและคล้ายว่าจะไม่สามารถจดจำสิ่งใดได้นาน นางทำเพียงแค่ถามคำตอบคำและมักจะนั่งนิ่งๆ อีกพักใหญ่ก็จะลืมว่าตนทำสิ่งใดอยู่ แล้วจะเริ่มตั้งคำถามวนเวียนอยู่เช่นนั้น หากผู้อื่นไม่รู้ ดูจากภายนอกก็เหมือนว่านางเป็สตรีปกติดีทุกประการ
“ข้าได้ดอกไป๋หลันฮวาเ้าค่ะ” หญิงสาวแบมือออก เปิดเผยดอกไม้ดอกเล็กที่นางกุมเอาไว้แน่นจนช้ำเพราะกลัวสตรีชุดขาวจะมาแย่งไป
“เ้าจำชื่อดอกไม้ได้ด้วยหรือจินเซียง!” เวยเยว่ฉีปิดปากร้องอย่างไม่อยากจะเชื่อ
หยูจินเซียงยิ้มตอบ แต่นางไม่ได้อธิบายอะไรตอบโต้ รอฟังแค่ว่ากู้อู๋ซวนจะรู้จักเ้าของดอกไม้หรือไม่ นางจะได้ไม่ต้องออกเดินตามหาให้เมื่อย
“โลกมันกลมเกินไปหรือไม่” กู้อู๋ซวนหัวเราะเบาๆ
“ไป ข้าจะพาไปเ้าไปหาเ้าของดอกไม้ พบเขาแล้วเ้าสองคนก็จะรู้” ชายหนุ่มยักไหล่ เดินนำสองสาวที่เผยสีหน้างุนงงไปยังทิศทางหนึ่ง
หยูจินเซียงมองดูบรรยากาศรอบด้านด้วยความสนุกสนาน มีบุรุษบางคนคาดว่าน่าจะถูกปฏิเสธหรืออาจไม่ถูกใจกับคู่ที่ตนพบ พวกเขาทำสีหน้าบึ้งตึงทั้งยังจับกลุ่มกันเดินเข้าไปในป่าเพื่อฆ่าเวลาอย่างไร้มารยาท ส่วนสตรีอีกหลายคน บ้างก็จับกลุ่มนินทาบุรุษที่ตนเพิ่งได้พูดคุย มีทั้งชมชอบ มีทั้งตั้งท่ารังเกียจเื่ความสูงต่ำระหว่างสกุล
“อย่าบอกนะว่าเป็ท่าน!!” เสียงหวานของเวยเยว่ฉีทำให้หยูจินเซียงเลิกใส่ใจกับเื่ของชาวบ้านแล้วกลับมามองทางด้านหน้าของตนแทน
ภายในศาลารับลมริมทางมีบุรุษหนุ่ม 3 คนนั่งอยู่ก่อนแล้ว พอได้ยินเสียงทักทายของเวยเยว่ฉีคนทั้งสามก็ลุกเดินออกมาต้อนรับ
“เ้ากับอู๋ซวนได้จับคู่กันหรือ? อดได้ดูเื่ดีๆ ของพวกเ้าทั้งสองเลย” ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่บึกบึนสมชายชาตรี ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม เป็ผู้เริ่มต้นบทสนทนาขึ้นมา และคล้ายว่าคนผู้นี้จะสนิทสนมกับเวยเยว่ฉีและกู้อู๋ซวนไม่น้อย
บุรุษผู้นี้เกล้าผมยาวทั้งหมดขึ้นไปมัดจุกไว้กลางศีรษะ ไม่ได้รัดผมครึ่งศีรษะแล้วปล่อยผมยาวที่เหลือลงมาอย่างบุรุษอีกสองคนในศาลา แบบเดียวกันกับกู้อู๋ซวน
“พี่ใหญ่ อย่าล้อข้าเลย เราสองคนโชคยังดีต่างหากที่ไม่ต้องรีบออกเรือนไป” เวยเยว่ฉีตอบ
“พี่ใหญ่ คนผู้นี้คือพี่ชายของเ้าหรือเยว่ฉี?” หยูจินเซียงเอียงคอถามท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู
จะไม่ให้นางแปลกใจได้อย่างไร เวยเยว่ฉีนุ่มนิ่ม ผิวขาวราวกับหิมะเฉกเช่นเดียวกันกับผิวของหญิงสาวยุคใหม่ที่ได้รับการดูแลจากเครื่องประทินผิวที่ล้ำยุค แต่พี่ใหญ่ของนางนั้น..
“จินเซียง เ้าจำไม่ได้ล่ะสิ เขาไม่ได้เป็พี่ชายของสหายเ้าเพียงอย่างเดียวนะ หวังหย่งคือเ้าของดอกไป๋หลันฮวาที่เ้าถืออยู่ด้วยนั่นล่ะ” กู้อู๋ซวนหัวเราะเบาๆ สรุปแล้วพวกเขาสี่คนวนเวียนพบเจอกันแต่คนรู้จัก หาได้พบกับชายหญิงอื่นที่ใด
หยูจินเซียงอ้าปากหวออย่างไม่อยากเชื่อว่าโลกมันจะกลมอย่างที่กู้อู๋ซวนกล่าวจริงๆ และยังไม่กล้าคิดว่าบุรุษหน้าเข้มสูง 8 ฉื่อ (ราว 184 เิเ) ผู้นี้จะต้องมาเป็คู่ของนาง
เขามีรูปลักษณ์แตกต่างกับไหวอี้ตี่คนละขั้ว คนหนึ่งผอมสูง สุภาพนุ่มนวล ใบหน้าระบายยิ้มเอาไว้เกือบตลอดเวลา อีกคนร่างหนา สูงใหญ่ผิวเข้ม ใบหน้าเคร่งขรึมดุดัน แม้จะหล่อเหลาอยู่ไม่น้อยแต่ก็น่ากลัวใช่ย่อยเช่นกัน
“จินเซียง เ้าได้ดอกไป๋หลันฮวามาหรือ” เสียงของเวยหวังหย่งดูเหมือนจะแข็งกว่าเดิม ยามเมื่อหันมาถามคำถามกับหญิงสาว
หยูจินเซียงแบมือออกมาอีกครั้ง เมื่อเห็นดอกไป๋หลันฮวาที่ช้ำเละจนเกือบจะขาดวิ่น ตาเหยี่ยวของชายหนุ่มก็ยิ่งหรี่ลง กัดฟันกรามจนนูนเป็เส้นน่ากลัวกว่าเดิมเข้าไปอีกสามเท่า!
หยูจินเซียงแทบจะเป็ลมกับท่าทางไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดนี้ แต่จะให้นางทำเช่นไรเล่า? ไม่มีผู้ใดรู้ล่วงหน้านี่ว่าดอกไม้แต่ละดอกเป็ของผู้ใด หากเปลี่ยนใหม่ได้ นางจะรีบไปตามหาสตรีชุดขาวผู้นั้นให้มาเอาดอกไม้ของนางกลับคืนไปเสีย
“พี่ชาย ท่านเอาคืนไปก็ได้นะ ข้าไม่อยากได้แล้วเ้าค่ะ” หยูจินเซียงกลัวจนตัวสั่น ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไปด้วยซ้ำ
“พี่ใหญ่ เื่นี้เป็เหตุบังเอิญจะโทษจินเซียงก็ไม่ได้ ยิ่งโทษผู้ใดไม่ได้ด้วยซ้ำเ้าค่ะ ท่านอย่าทำหน้าเช่นนั้นสินางกลัวจะแย่แล้ว” เวยเยว่ฉีปลอบใจผู้เป็พี่ชาย พร้อมกับดึงมือของสหายมาปลอบด้วยอีกทาง
เวยหวังหย่งกำลังจะถูกส่งตัวไปเข้าร่วมกองทัพในอีกไม่นาน บิดามารดาจึงอยากให้พี่ชายรับสตรีมาเป็ภรรยาเสียก่อน
การออกรบสิ่งใดก็เกิดขึ้นได้ หากผิดพลาดาเ็พิการ หรือร้ายแรงถึงขั้นเสียชีวิต พี่ชายใหญ่ก็จะไม่มีบุตรไว้สืบสกุล ด้วยเหตุนี้ผู้าุโสกุลเวยจึงคาดหวังกับงานเลี้ยงเสี่ยงบุปผาในครั้งนี้มาก
เดิมทีเวยหวังหย่งหลงรักสตรีผู้หนึ่งอยู่ก่อนแล้ว เขาจึงไม่ยอมรับสตรีคนใดมาไว้ข้างกาย แต่สกุลของสตรีผู้นั้นก็เป็ตระกูลขุนนางที่กุมอำนาจทางการทหารเอาไว้เช่นกัน
แม่ทัพเวยติ้งอันผู้เป็บิดารู้ดีว่า การจับคู่บุตรชายกับสตรีสกุลหู ไม่ใช่เื่ที่ควรกระทำ สองแม่ทัพใหญ่เชื่อมสัมพันธ์กันอาจกลายเป็ูเาลูกใหญ่ที่ถูกเพ่งเล็งได้ง่าย
จะให้ดีเวยหวังหย่งสมควรเลือกภรรยาที่ไม่ได้อยู่ในตระกูลทหารหรืออย่างน้อยก็ควรมีอำนาจด้อยกว่าและไม่มีกองกำลังส่วนตัว และแน่นอนว่าเวยหวังหย่งย่อมปฏิเสธการเลือกคู่จากบิดามารดา เวยติ้งอันจึงจำต้องบังคับให้เขาเข้าร่วมงานเสี่ยงบุปผาในครั้งนี้และขอร้องให้ฉินอ๋องผู้ได้รับมอบหมายให้จัดงานเลี้ยงโดยตรง ช่วยบังคับบุตรชายให้แต่งงานอีกทางหนึ่ง
ไม่แปลกที่เวยหวังหย่งจะหน้าบึ้งเช่นนั้น เขาเห็นหยูจินเซียงมาั้แ่เกิดและมองนางเสมือนน้องสาวผู้อาภัยคนหนึ่ง จะให้เขารับนางมาเป็ภรรยาได้อย่างไรกัน
หยูจินเซียงได้ทีอาศัย่ที่พี่น้องกำลังปลอบใจกัน ฉวยโอกาสพลิกฝ่ามือของเวยเยว่ฉียัดดอกไม้ใส่มืออีกฝ่าย แล้วเดินเลี่ยงไปหยิบจานขนมและน้ำชาจากนางกำนัล แทรกตัวไปหาที่นั่งภายในศาลารับลมทันที
“พรวด!!” หญิงสาวพ่นน้ำชาคำโตออกมาทันทีที่ดื่มเข้าไปอึกหนึ่งและเงยหน้าขึ้นมาเห็นคนตรงข้าม
“คุณชายไหว!!”
หญิงสาวดวงตาสั่นไหวระริก อดีตสามีหนึ่งวันของนางนั่งอยู่ตรงข้ามนี่เอง ดีจริงที่เห็นเขาในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ใช่สินะเหตุเพลิงไหม้สกุลไหวยังไม่ได้เกิดขึ้นนี่
1K
