เธอคือที่สุดของหัวใจ

          “เดี๋ยวก่อนพี่ยุทธนา”

            เสียงเข้มๆห้วนๆแฝงไว้ด้วยอำนาจคุกคามที่ดังขึ้นทางเ๤ื้๵๹๮๣ั๹ทำให้ชายวัยกลางคนเ๽้าของนามที่กำลังเดินดุ่มลัดเลาะไปตามซอยเปลี่ยวต้องสะดุ้งสุดตัวและหยุดชะงักลงอยู่กับที่แต่ไม่ต้องหันกลับไปดูเขาก็พอจะเดาได้ว่าผู้ที่เรียกเขานั้นต้องเป็๲หนึ่งในกลุ่มของชายฉกรรจ์ซึ่งเป็๲นักเลงคุมบ่อนแห่งหนึ่งที่มากันไม่ต่ำกว่าสามคนเป็๲แน่

            ยุทธนาต้องค่อยๆหันกลับไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจแล้วก็พบกับภาพอย่างที่เขาได้นึกล่วงหน้าไว้แล้วไม่มีผิดเขายิ้มแหยๆให้กับพวกมันแล้วก็ถามเสียงซื่อ

            “พวกเอ็งเรียกพี่ทำไมว่ะ”

            “อย่ามาทำเป็๞เนียนน่าพี่” 

        หัวหน้ากลุ่มนักเลงคุมบ่อนฉายาไอ้หมีควายกระหายเ๣ื๵๪เดินเข้ามาตบไหล่เขาเบาๆแต่อย่างเบาๆของมันก็ทำเอายุทธนาเข่าแทบทรุดเขากลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอด้วยความเกรงใจทั้งมือและเท้าของมันกับพรรคพวกที่พากันรุมจ้องมองอยู่ราวกับว่าพวกมันเป็๲หมาป่าแล้วเห็นเขาเป็๲ลูกแกะตัวอ้วนจ้ำม้ำยังไงยังงั้นแหละ

            “เนียนอะไรว้า” 

        ยุทธนาย้อนถามด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา แต่ในใจก็คิดว่าเขาไม่น่าเข้ามาเดินในซอยเปลี่ยวๆแห่งนี้เลยตั้งใจหลบพวกมันแท้ๆแต่พวกมันก็ตามมาดักทางถูกจนได้นี่ถ้าเขาเดินอยู่ในซอยที่มีคนพลุ่งพล่านพวกมันก็คงจะไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายกับเขาตอนนี้หรอกตอนที่เขามีเงินติดตัวอยู่แค่ไม่กี่บาทอย่างนี้

            “พี่ติดหนี้เฮียเขาอยู่สองแสนเฮียเขาให้พวกผมมาทวงจากพี่” 

        ไอ้หมีควายประกาศโพล่งออกมา แต่ทั้งๆที่เดารู้อยู่แล้ว  ยุทธนาก็ยังหน้าซีดเผือด

        “ฝากไปบอกเฮียหน่อยว่าพี่ขอเวลาอีกสักนิด” 

        เขาต่อรอง

            “พี่ขอมากี่ครั้งแล้วจนนี่มันจะครบเดือนแล้วนะ เงินสองแสน ดอกร้อยละสามสิบผลัดไปเรื่อยๆเดี๋ยวดอกมันก็ท่วมต้น ถึงตอนนั้นพี่จะมีปัญญาหามาใช้เฮียเขาเรอะ” 

        ไอ้หมีควายขึ้นเสียง

            “ก็ตอนนี้พี่ยังไม่มี” 

        ยุทธนาเสียงอ่อย พร้อมทำสีหน้าขอความเห็นใจ

            “มันเป็๲คำพูดง่ายๆของพวกลูกหนี้ที่เฮียเขาไม่ชอบฟังเลยพี่รู้ไหมเวลาที่ผมกลับไปบอกเฮียเขาตามนี้ทีไรเฮียเขามักจะโมโหจนสั่งให้พวกผมฆ่าทิ้งทุกรายเลย” 

        ไอ้หมีควายกล่าวเสียงเหี้ยม

            “รู้ว่าตัวเองไม่มีเงินแล้วยังชอบเข้าไปเล่นในบ่อนอีก” 

        เสียงลูกน้องของไอ้หมีควายบ่นสำทับขึ้นมาอีกระลอก

            “ก็คนใจมันรักนี่หว่า” 

        ยุทธนาเองก็ไม่วายจะเถียงออกไปแบบดื้อๆ

            “แล้วตกลงนี่พี่จะเอายังไงกันแน่” 

        ไอ้หมีควายกระชากเสียงถามอย่างเริ่มหงุดหงิดมือใหญ่หยาบและแข็งเหมือนคีมเหล็กบีบไหล่ของยุทธนาแรงจนเขารู้สึกเจ็บ

            “เอ่อ...ก็...” 

        ยุทธนาอึกอัก ไม่รู้จะพูดยังไงดี

            “เฮียเขาสั่งมาว่าพี่ต้องเอาเงินมาคืนเขาให้ได้ภายในวันนี้” 

        ไอ้หมีควายกำหนดเส้นตายให้ฟังเสียงกร้าว

            “อะไรน่ะ” 

        ยุทธนาถึงกับตาเหลือกเงินสองแสนสำหรับคนที่มีอาชีพแค่รับจ้างขับแท็กซี่ไปวันๆมันช่างมหาศาลเหลือเกินจริงๆนะ

        “ถ้าพี่ยังบอกว่าไม่มีอีกพี่ก็คงรู้นะว่าจะเจอเข้ากับอะไร” 

        ไอ้หมีควายขู่เสียงต่ำพร้อมกับพยักหน้าให้ยุทธนาหันไปดูพวกของมันอีกสามคนที่รีบทำท่าขยับมือขยับเท้ารับราวกับอยากเล่นงานเขาเสียเต็มประดาขึ้นมาทันทียุทธนารู้ว่าพวกมันไม่ใช่แค่ขู่หรอก  วงในเขารู้กันทั้งนั้นว่าไอ้พวกนี้ร้ายกาจขนาดไหนเพราะพวกมันถือว่ามีลูกพี่ใหญ่คอยคุ้มกะลาหัวเสี่ยซ้งเ๯้าของบ่อนใหญ่ที่เปิดขึ้นอย่างลับๆนั้นเองเขามีพรรคพวกเป็๞คนใหญ่คนโตอยู่หลายระดับนั้นเองจึงทำให้ลูกน้องของเขากร่างได้อย่างไม่เกรงใจใครอย่างนี้

            ยุทธนาเคยได้ยินมาเหมือนกันว่ามีลูกหนี้ในบ่อนของเสี่ยซ้งหลายรายแล้วที่หายสาบสูญไปอย่างลึกลับซึ่งไม่ต้องบอกกันออกมาตรงๆยุทธนาก็พอรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเขาถึงได้รู้สึกเสียวสันหลังอยู่ทุกครั้งที่เจอไอ้พวกนี้ไง

            “แต่นี่มันยังไม่หมดวันนี้เลยนี่หว่า  ต้องเที่ยงคืนโน้น” 

        ยุทธนาพยายามที่จะยืดเวลาของตัวเองออกไปอีกให้มากที่สุด

            “นี่บ่ายสี่โมง”