เพียงแค่ได้ยินเื่จูบจากเพื่อนสาวริเอะก็เผลอยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากของตัวเองคิดถึงจูบแรงของเธอที่ถูกใครก็ไม่รู้ฉกฉวยไปแม้เธอจะพยายามขัดขืนอย่างเอาเป็เอาตายแต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงคนตัวโตนั้นได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งหน้า
‘คิดบ้าอะไรของเรานะ ไม่เอาล่ะเลิกฟุ้งซ่านแล้วลืมเื่บ้าๆ นั้นดีกว่า’ ริเอะสลัดความรู้สึกปั่นป่วนที่กำลังรุมเร้าแล้วจัดการหยิบเครื่องสำอางมาแต่งแต้มใบหน้า โดยมิได้รู้เลยว่าทุกอากัปกิริยาของเธออยู่ภายใต้ดวงตาคมกริบของยูว์ผู้ซึ่งขโมยจูบแรกของหญิงสาวไป ชายหนุ่มลอบมองเธอผ่านจอมอนิเตอร์ในห้องทำงานของห้างดังซึ่งเป็สถานที่จัดงานอีเว้นท์ที่ริเอะมาร่วมงาน แม้ว่าเขาจะให้คนไปสืบประวัติหญิงสาวมาจนรู้เบื้องต้นว่าริเอะ คือบุตรสาวของผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทเขานั่นเอง ‘มิน่าถึงได้มีเงินมากมาย ทำตัวประหนึ่งคุณหนูเอาแต่ใจ’ ยูว์คิดค่อนขอดในใจแต่เขาก็อยากเห็นกับตามากกว่าว่าไอดอลสาวเหมือนสาวคนอื่นที่มักจะสนุกกับทุกสิ่งรวมทั้งเื่เซ็กส์ด้วย
ก่อนจะเริ่มงานเสียงโทรศัพท์ของยูกะพลันดังขึ้น เ้าตัวรีบกดรับสายทันทีเพราะรู้ว่าสายที่โทรเข้าคือแฟนหนุ่มของตนเอง
“โอเคจ๊ะ เสร็จงานแล้วยูกะจะรอนะ จ้าๆ ๆ คิดถึงเหมือนกันจ๊ะ จุ๊บุๆ” เสียงคุยโทรศัพท์กระหนุงกระหนิงของเพื่อนสาวทำให้ริเอะอดอมยิ้มไม่ได้
“อิจฉาคนมีความรักจริ๊งจริง เพิ่งรู้นะว่าความรักมันดีอย่างนี้นี่เอง” ริเอะแซวเพื่อนสาว แต่กลับรู้สึกหงอยๆ เมื่อคิดถึงตัวเองแม้ว่าเธอจะมีเพื่อนฝูงห้อมล้อมมากมาย แต่นั่นกลับไม่ใช่ความรู้สึกที่เธอ้ายิ่งตอนนี้เพื่อนๆ ของเธอต่างมีความรักกันหมดแล้ว แต่เธอกลับไม่มีใคร
“เห้อ...” ริเอะถอนหายใจไล่ความรู้สึกอ้างว้างไปจากใจก่อนจะรีบตรงไปยังบริเวณที่จัดงานเพื่อทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ซึ่งภายในงานพลุกพล่านไปด้วยผู้มาร่วมงานและผู้คนมากมายที่เข้ามาเที่ยภายในศูนย์การค้าซึ่งเป็สถานที่จัดงาน
“คนเยอะจริงๆ เลยเนอะยูกะ” ริเอะหันไปบอกกับเพื่อนสาวที่ยืนข้างๆ
“นั่นสิ ฉันเห็นแล้วเวียนหัวเลย ถ้าไม่ติดว่าค่าตัวเยอะฉันไม่มีทางรับเด็ดขาด” ยูกะบ่นอุบแต่ก็ยังปั้นหน้ายิ้มให้กับคนที่มาร่วมงาน
“เอาน่าๆ แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็งานเลิกแล้วจ้า” ริเอะปลอบใจเพื่อนสาว ในระหว่างนั้นซึ่งรับหน้าที่พิธีกรของงานก็ขึ้นกล่าวเปิดงานพร้อมับเชิญเ้าของงานรวมทั้งแขกพิเศษขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับเสียงปรบมือดังไปทั่ว
ริเอะรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูกเหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้เธอไม่กล้าสบตาเพื่อนหนุ่มเ้าของงานที่ดูเหมือนจะจ้องมองเธอไม่วางตานับั้แ่ก้าวขึ้นเวทีมาจนกระทั่งงานเลิกริเอะก็รีบก้าวลงจากเวทีเพราะทนต่อสายตาของชายหนุ่มไม่ไหว
“เราไปก่อนนะริเอะ พี่เขามารออยู่ที่หน้าห้างแล้ว” ยูกะหันมาบอกเพื่อนสาวหลังจากเปลี่ยนชุดเรียบร้อย
“จ้า ไว้เจอกัน” ริเอะโบกมือให้เพื่อนสาวแล้วหันมาสำรวจตัวเองบนกระจกอีกครั้ง ระหว่างนั้นพิธีกรของงานก็เข้ามาพอดี
“คนเยอะมากเลยนะครับวันนี้” เท็ตสึ มิยาโตะดาราดาวรุ่งซึ่งทำหน้าที่พิธีกรหันมายิ้มให้อย่างเป็มิตรพร้อมกับชวนคุยด้วยความรู้สึกสนใจในตัวไอดอลสาวั้แ่แรกเห็นบนเวที
“ค่ะ” ริเอะตอบเพียงสั้นๆ เพราะเธอไม่ค่อยไว้ใจผู้ชายที่ทำงานในวงการบันเทิงมากนัก
“คุณนี่พูดน้อยใช้ได้เลยนะครับ” ดาราหนุ่มอารมณ์ดีเย้าพลางยิ้มให้หญิงสาว รอยยิ้มสดใสและแววตาเป็มิตรของเท็ตสึทำให้ริเอะคลายความแคลงใจไปได้ระดับหนึ่ง
เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของริเอะที่มีต่อเท็ตสึสร้างความเ็ปใจให้กับยูว์ซึ่งลอบมองทั้งสองอยู่ครู่ใหญ่ มือหนากำแน่นข่มอารมณ์กรุ่นโกรธดังไฟกำลังปะทุขึ้น ชายหนุ่มตัดสินใจเดินกลับไปที่พาหนะหรูคู่กายึ่งจอดนิ่งในลานจอดรถของห้างเพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเองไม่ผลุนผลันเข้าไปลากไอดอลสาวเข้ามาจับกดกลางห้างเสียให้สมอยาก
หลังจากทักทายพูดคุยกับเท็ตสึอยู่พักใหญ่จนคนขับรถโทรตาม ริเอะจึงรีบขอตัวกลับ เท็ตสึทำหน้าที่สุภาพบุรุษขันอาสาไปส่งหญิงสาว
“ให้ผมเดินไปส่งนะครับ”
“ไม่เป็ไรค่ะ ที่พักฉันอยู่ใกล้ๆ แค่นี้เองค่ะ” ริเอะเอ่ยด้วยความเกรงใจและเกรงจะเป็เป้าสายตาของบรรดานักข่าวบันเทิง
หญิงสาวยิ้มทิ้งท้ายให้มิตรใหม่ก่อนที่เธอจะตัดสินใจออกไปทางลานจอดรถของห้างใหญ่ซึ่งด้านหน้ามีรถปอร์เช่รุ่นใหม่ล่าสุดสีดำเงาจอดนิ่งอยู่ ริเอะจึงเดินเลยไปอีกนิด ในระหว่างที่หญิงสาวเดินอยู่นั้นก็ถูกมือหนาของใครคนหนึ่งกระชากอย่างแรงก่อนจะใช้มือหนาอีกข้างปิดปากเธอแล้วลากร่างบางขึ้นรถหรูที่จอดอยู่ใกล้ๆ นั่นเอง
“คุณ!!! ...” ริเอะใอย่างคิดไม่ถึงว่าคนที่ฉุดรั้งเธอขึ้นรถมาคือยูว์ โอเดระแขกพิเศษของเ้าของงาน
“เงียบ! อย่าเอะอะโวยวายให้ผมอารมณ์เสีย ถ้าไม่อยากถูกจูบเหมือนคราวก่อน” ยูว์เผลอหลุดปากออกไป
“คะ...คราวก่อน”
ริเอะถึงกับหน้าซีด เนื้อตัวสั่นเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มปริศนาที่ขโมยจูบเธอคือยูว์ โอเดระ ชายหนุ่มผู้มีดวงตาคมกร้าวและท่าทีคุกคามซึ่งเป็สัญญาณอันตรายที่ทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว
“ใช่ ผมเองที่จูบคุณในสปอร์ตคลับ ใถึงกับหน้าซีดเลยหรือริเอะ ไอดอลสาวแสนดีที่ใครๆ ต่างชื่นชม แต่นิยมอ่อยดาาาย” วาจาหยาบคายและสายตาดูแคลนของชายหนุ่มกระตุ้นโทสะของริเอะจนทิ้งความหวาดกลัวไปในบัดดล
เพี๊ยะ!!
“คนสารเลว” ริเอะฟาดฝ่ามือบางลงบนใบหน้าคมคายของยูว์อย่างแรงจนเป็รอยแดงเห่อขึ้นเด่นชัด หญิงสาวไม่รีรอหันไปเปิดประตูรถในทันทีหลังจากฝากรอยมือ แต่ดูเหมือนประตูรถสปอร์ตจะไม่ได้เปิดง่ายอย่างที่หญิงสาวคิดเพราไม่ว่าเธอจะออกแรงดึงเท่าไรก็ไม่มีทีท่าว่าประตูจะเปิดออกตามที่เธอหวังเลยสักนิด
“มานี่เลยแม่ตัวดี” ยูว์กระชากต้นแขนคนตัวเล็กที่นั่งข้างเข้ามาใกล้ ริเอะพยายามดึงดันขัดขืนสุดกำลังทั้งหยิดข่วนทุบตีสารพัดตามที่เรี่ยวจะพอทำได้
“ปล่อยฉันนะคนชั่ว ปล่อย ฉันเกลียดแก ไอ้คนสารเลว” ริเอะแผดเสียงลั่นรถ
“อยากให้ผมขย่มคุณในรถหรือไงถึงได้ยั่วโมโหไม่หยุด” เสียงกร้าวตวาดลั่น ดวงตาคู่คมฉายเด่นถึงเพลิงโทสะที่ลุกโชนจนริเอะไม่กล้าแม้แต่จะเปิดปากเปล่งเสียง ยอมนั่งนิ่งสงบปากสงบคำในทันที ยูว์กระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะสตาร์ทเครื่องยนต์พาหนะคู่กายขับเคลื่อนตรงไปยังคอนโดหรูซึ่งใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็ถึงที่หมายเพราะยูว์ใช้ความเร็วในการขับเคลื่อนไม่ต่อกว่า140 กม.ต่อชม.
เอี๊ยด!! เสียงเบรกดังผสานกับเสียงครึ่งยนต์ก่อนจะดับวูบลงเมื่อชายหนุ่มดับเครื่องยนต์รถหรูแล้วหันมายังเป้าหมายที่นั่งชิดจนแทบจะแนบไปกับประตูรถ’
คุยกันสักนิด: ตอนนี้ Dark NC ทั้งตอน คงลงได้แบบครึ่งๆ กลางๆ นะคะ ยังไงขอกำลังใจคอมเม้นทักทายกันบ้างนะคะ
คุยกันอีกหน่อย: ไม่รู้ว่าเพื่อนๆ ชอบคู่โทวะกับยูกะหรือคู่ของยูว์กับริเอะ ขอบอกว่ายังมีคู่ร้อนกว่า สองคู่นี้อีกนะคะ