********ตอนที่3********
หลังจากนนท์และมีนาเบาเสียงหัวเราะลง
นนท์หันมาหาผมแล้วมองตาผมด้วยดวงตา ที่ยังมีน้ำตาจากการหัวเราะอยู่
"พี่ก้องครับถ้ามีนานอนกับคนอื่น ผมไม่เรียกว่านอกใจหรอกครับ ผมเรียกว่านอกกายครับ"
"ตัวเองก็"มีนาพูดแทรกพร้อมหันไปหัวเราะนนท์
"หาอะไรนะ?"ผมไม่เข้าใจ
ผมปล่อยคันเร่งเล็กน้อยความเร็วของรถลดลงโดยอัตโนมัติขณะที่สมองผมกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อประมวลผลข้อมูลที่เพิ่งได้รับ
มีนานี่นะ...ไปนอนกับผู้ชายคนอื่น?
ผมเหลือบมองกระจกหลังภาพของเด็กสาวสวมแว่นกรอบหนาสีเขียวสด ท่าทางเรียบร้อยเหมือนคุณหนูเด็กเรียนขัดแย้งกับสิ่งที่เพิ่งได้ยินอย่างสิ้นเชิง ใครกัน? ใครคือผู้ชายคนนั้น? แล้วที่สำคัญที่สุด...ทำไมไอ้นนท์ถึงไม่โกรธเลยสักนิดวะ?
ผมหันขวับไปมองเสี้ยวหน้าของรุ่นน้องที่นั่งอยู่เบาะข้างๆนนท์ไม่มีวี่แววของความขมขื่น หรือฝืนยิ้มแม้แต่น้อยเขายังคงทอดสายตามองมีนาผ่านกระจกด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความหลงใหลััจากมือที่พวกเขากอบกุมกันไว้หลวมๆ มันดูแแ่และอบอุ่น ไม่สิ...มองยังไงทั้งคู่ก็ดูรักกันดีรักกันมากจนผมที่เคยคิดว่าตัวเองกับแอนรักกันหวานชื่นยังต้องอิจฉา
ความสับสนวนอยู่ในหัวจนปะทุเป็คำถามมากมายหรือว่านี่จะเป็แค่มุกตลกร้าย? พวกเด็กนี่เห็นผมสติแตกเื่แอนเลยตั้งใจแต่งเื่บ้าบอคอแตกขึ้นมาล้อเล่นเพื่อดึงความสนใจผมเพื่อให้ผมเลิกฟูมฟายเื่แฟนตัวเองใช่ไหม? มันต้องเป็แบบนั้นแน่ ๆไม่มีผู้ชายหน้าไหนบนโลกนี้หรอกที่ทนเห็นแฟนตัวเองไปเอากับคนอื่นได้โดยที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร
ความมั่นใจว่าตัวเองจับไต๋เด็กสองคนนี้ได้ทำให้ผมพ่นลมหายใจออกมายาวๆก่อนจะตัดสินใจตั้งคำถามเพื่อยุติเื่ตลกพิลึกพิลั่นนี่เสียที
"ไอ้นนท์..."ผมกดเสียงต่ำ พยายามเค้นความจริงจังในแบบของรุ่นพี่ "หมายความว่า...มีนานอนกับคนอื่นงั้นหรือวะ?"
ห้องโดยสารตกอยู่ในความเงียบไปชั่วอึดใจมีเพียงเสียงเครื่องยนต์และเสียงแอร์ที่ดังคลอเบาๆ
แทนที่นนท์จะหลุดขำหรือเฉลยว่ามันเป็แค่เื่ล้อเล่นเขากลับเอียงคอเล็กน้อย นนท์ช้อนตากลมโตคู่นั้นขึ้นสบตาผม จากมุมต่ำอย่างเชื่องช้า
"ความลับครับพี่ก้อง"
โห้ไอ้สัตว์ ไอ้นนท์มันยียวนพี่มันสุดๆ แต่ดันเสือกน่ารักทั้งที่ทำหน้าเ้าเล่ห์ใส่ผม แล้วมันน่ารักได้ไงวะผมได้แต่กลืนน้ำคำด่าลงไปในคอหอยพร้อมน้ำลาย
เมื่อสายตาผมเหลือบมองกระจกมองหลังผมกลับเจอภาพที่ทำให้คิ้วขมวดเข้าหากันหนักกว่าเดิม มีนา... เด็กแว่นแฟนของนนท์ที่พูดจาทิ่มแทงผมแรงๆ ด้วยหน้านิ่งๆ มาตลอดทางตอนนี้กำลังมุดหน้าซุกซ่อนรอยยิ้มกว้างลงไปในคอเสื้อยืดตัวโคร่งของตัวเองไหล่เล็กๆ ของเธอสั่นน้อยๆ พยายามกลั้นขำอย่างสุดความสามารถทางแบบนั้นมันน่ารักจนเชื่อไม่ได้ว่า เป็คนเดียวกันกับยัยเด็กแว่นที่คนนั้นคนที่แทงผมซ้ำๆ ด้วยคำพูดของเธอ
เอาล่ะวะก้อง มึงตั้งสติ... สมองวิศวะที่อุตส่าห์ร่ำเรียนมาสี่ปีต้องถูกงัดมาใช้เดี๋ยวนี้ผมสูดลมหายใจลึก กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวนนท์ ลอยเข้าจมูก แต่ผมพยายามสลัดมันทิ้งแล้วเริ่มสร้างความเป็ไปได้ ในหัว
กรณีที่หนึ่งสมมุติว่ามีนานอกกายจริงๆ ถ้าสิ่งที่ไอ้นนท์พูดคือความจริง...มีนาเคยไปนอนกับผู้ชายคนอื่น แล้วไอ้นนท์รู้ที่หลังหรือเคสที่แย่กว่าคือรับรู้ั้แ่แรก คำถามคือ ใครวะ? ผู้ชายคนนั้นคือใคร? แล้วตรรกะ 'นอกกายแต่ไม่นอกใจ'มันใช้ได้จริงในโลกใบนี้เหรอ?ผมพยายามคำนวณหาตัวแปรความสัมพันธ์แบบสวิงกิ้งมันก็เคยได้ยินมาบ้าง แต่นี่มันไอ้นนท์ น้องที่น่ารักที่สุดนะเว้ย! ถ้านนท์รักมีนามากขนาดนั้นมันจะทนเห็นแฟนตัวเองไปนอนครางใต้ร่างคนอื่นได้ยังไง
กรณีที่สองสมมุติว่ามีนาไม่ได้นอกกายและไม่เคยนอนกับใคร แปลว่า รวมหัวกันปั่นหัวผมล้วนๆเหตุผลล่ะ? มองโลกในแง่ดีก็คงเห็นรุ่นพี่อย่างผมกำลังจะตายคาพวงมาลัยเพราะความเศร้าเื่แอนเลยโยนเื่ช็อกโลกมาให้สมองผมรวน จะได้เลิกฟูมฟาย ถ้านี่คือความจริงแปลว่าเด็กพวกนี้หวังดี ให้เราหายเศร้า แต่ว่า หวังดีจริงๆ ใช่ไหม?
ทั้งสองกรณีเป็ไปได้ทั้งหมด
ระหว่างที่ผมคิดนั้นเสียงหวานๆของมีนาจากเบาะหลังก็ดังขึ้น
"พี่ก้องคะคนเราก็ต้องมีความลับกันบ้าง ตราบใด ที่นนท์ ไม่โกหกพี่ก้องพี่ก้องก็ไม่ควรไปขุดคุ้ยความลับที่น้องไม่อยากบอก นะคะ"
บ้าเปล่าผมคิด
"ไม่!"ผมสวนกลับทันควัน
"ความลับน่ะมันก็คือจุดเริ่มต้นของการโกหกนั่นแหละ สำหรับพี่ ถ้าเราบริสุทธิ์ใจต่อกันไม่ว่าจะสถานะไหน แฟนกันหรือครอบครัว เพื่อน หรือคนรู้จักมันก็ไม่ควรมีความลับปิดบังกันั้แ่แรก ยิ่งเื่บนเตียง เื่สวมเขาหรือเื่นอกกายนอกใจอะไรนั่น ยิ่งไม่ควรมีความลับเลยสักนิด ถ้ามัวแต่ซุกซ่อนไว้แล้วมันจะเรียกว่าความเชื่อใจได้ยังไง"
มีนาละมือจากคอเสื้อที่เธอใช้ซ่อนรอยยิ้มขบขันเมื่อครู่เธอขยับแว่นตาสีเขียวมะนาวให้เข้าที่ แววตาขี้เล่นไม่ได้จางหายไปไหนแต่นั่นขัดกับคำพูดที่พ่นออกมาจากปากสีชมพูของเธอ
"โอ้โห...ตรรกะความซื่อสัตย์ของพี่ก้องนี่น่าประทับใจจังเลยนะคะ" มีนาลากเสียงยาวมุมปากยกขึ้นเป็รอยยิ้มเ "ถ้าอย่างนั้นแปลว่า...พี่ก้องเองก็เป็คนที่เปิดเผยทุกอย่าง และไม่มีความลับอะไรกับพวกเราเลยใช่ไหมคะ?"
"ใช่!"ผมตอบกลับอย่างหนักแน่น ยืดอกรับด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม"พี่ไม่มีอะไรต้องปิดบัง พี่เป็คนตรงๆ มีอะไรก็พูดไม่เหมือนพวกแกที่เอาแต่เล่นคำไปมาซ่อนความลับหรอก"
ผมคิดว่าตัวเองเอาชนะแม่สาวตรรกะวิบัติคนนี้ได้แล้วแต่ผมลืมไปสนิทว่าในรถคันนี้ไม่ได้มีแค่มีนาที่รอเล่นงานผมอยู่
รถซีดานแล่นแหวกอากาศด้วยความเร็วคงที่ห้องโดยสารตกอยู่ในความเงียบไปประมาณสามวินาที ก่อนที่ไอ้นนท์รุ่นน้องหน้าหวานที่นั่งเงียบมาสักพักจะขยับตัวยุกยิก มันเอียงคอเล็กน้อยพร้อมกับรอยยิ้มไร้เดียงสา...แต่ที่ลิ้นของมันกลับเคลือบไปด้วยยาพิษร้ายแรงที่ตอนนั้นผมยังไม่รู้ตัว
"พี่แอน...เคยมีอะไร ‘ทางประตูหลัง’ กับพี่ก้องบ่อยไหมครับ?"
กึก!ผมเผลอปล่อยคันเร่ง ทำให้ รถวูบโชคดีที่ผมยังประคองพวงมาลัยไว้ได้และไม่มีรถตามหลังมาหัวใจผมหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เืในกายฉีดพล่านขึ้นสู่ใบหน้าจนหน้าชาดิกสมองวิศวะที่กำลังประมวลผลตรรกะความซื่อสัตย์พังทลายลงในพริบตาเหมือนโดนไวรัสลบข้อมูล
"มะ...มึงว่าไงนะไอ้นนท์!?"
ผมเค้นเสียงคอแห้งผากเหมือนคนขาดน้ำ ความโกรธผสมความอับอายตีรวนขึ้นมาจุกที่คอหอยไอ้เด็กนี่มันกล้าถามเื่บนเตียงแบบหน้าไม่อาย ด้วยหน้าตาใสซื่อแบบนี้ได้ยังไง!
ผมเงียบเป็เป่าสากได้แต่อ้าปากค้าง คำตอบน่ะผมมีอยู่ในหัวแต่มันใช่เื่ที่ผมต้องมานั่งอธิบายให้เด็กพวกนี้ฟังงั้นเหรอ?
แต่ก่อนที่ผมจะทันได้รวบรวมสติเพื่อด่าไอ้นนท์เสียงเรียบๆ แต่บาดลึกของมีนาก็ดังแทรกขึ้นมาจากเบาะหลังเหมือนเพชฌฆาตที่ซ้ำดาบสองใส่เหยื่อที่กำลังล้มลุกคลุกคลาน
"อ้าวทำไมเงียบไปล่ะคะพี่ก้อง... หรือถ้าคำถามของนนท์ลึกเกินไปงั้นมีนาขอถามเื่พื้นฐานเบาๆ แล้วกันนะคะ"
มีนาโน้มตัวมาข้างหน้าจนคางแทบจะเกยกับพนักพิงเบาะของผม
"ตอนที่มีอะไรกับพี่แอนครั้งแรก...ใครเสียซิงให้ใครคะ? หรือว่า...จะต่างคนต่างเวอร์จิ้น ซิงทั้งคู่แบบพระนางในนิยายโรแมนติกคะ พี่ก้อง?"
ผมกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเืปูดโปนผมเหลือบไปเห็นไอ้นนท์ที่นั่งเอียงคอยิ้มอยู่ข้างๆ
"เื่แบบนี้ไม่มีใครเขาเล่ากัน หรอก มีนา"
"ความลับๆๆ"นนท์ พูดขึ้นมาข้างๆ
มึงๆผมสูดหายใจลึกๆ ดึงสติกลับมา
"นั่นไม่ใช่ความลับแต่เป็คำถามที่ตอบไม่ได้ "
"ถ้าไม่ใช่ความลับแล้วทำไมจะตอบไม่ได้ล่ะครับพี่ก้อง" นนท์ถาม
ผมสูดหายใจอีกทีและพยายามพูดให้สุภาพและทิ้งความอยากที่จะไล่สองคนนี้ลงจากรถแล้วให้มันไปโบกรถทัวร์เอา ออกจากหัวแล้วค่อยๆ เรียบเรียงประโยคใหม่
"ก็มันเป็เื่ไม่ควรถามยังไงละนนท์ถ้าพี่ถาม แบบนั้นบ้าง จะเป็ไง"
หลังจากพูดจบสมองของผมก็มาสะกิด "ไอ้ก้องๆ เมิงพลาดแล้ว..สาด..." ห๊ะ กูพลาดตรงไหนผมถามซ้ำกับตัวเอง
หรือว่าเื่ไม่ควรถามแต่ดันถามเสียเองไม่ๆ ตรงนี้ไม่ใช่เื่ร้ายแรงอะไร ระหว่างที่ผมคิดอยู่นั้น
เสียงจากไอ้นนท์ข้างๆ ก็มาหยุดความคิดผม
"ถ้าพี่ถามผมแบบนั้นผมก็แค่ตอบความจริงครับ"ผมหันไปตามเสียงนนท์ที่อยู่ข้างๆ แต่หน้ามันอยู่ต่ำกว่าผม แล้วมองขึ้นมาสบตาผมผมรีบหันหน้ากลับไปมองถนน
"พี่ก้องคำถามที่ผมถามพี่มันไม่ใช่คำถามต้องห้ามเสียหน่อยครับสำหรับผมก็ต้องเคยทางประตูหลังแน่นอนครับ ประตูหลังของมีนามันเหมือนกับว่าพระเ้าสร้างประตูนี้ขึ้นมาเพื่อรับความรักจากผมเลยนะครับ"
ไอ้สัตว์คำตอบไอ้นนท์มันทั้งยืดยาวและเล่นคำ แต่ความหมายมีนิดเดียวคือมีนายอมให้ไอ้นนท์ทำแต่แอนไม่ยอมให้ผมทำ นี่ทำเอาผมไปไม่เป็ และอย่างที่ว่า เวลาโดนแทงด้วยคำพูดมันมักจะไม่มาคำเดียวหรือมาครั้งเดียว
มีนาหันหน้าไปทางนนท์เหมือนกระซิบแต่ไม่ เธอไม่ได้กระซิบ "ตัวเอง ยังเหลืออีกคำถามหนึ่งตัวเองตอบให้พี่ก้องหน่อยนะตัวเอง "
และผมละสายตาจากกระจกหลังมามอง รถบรรทุกข้างหน้า แต่ว่า น้ำเสียงออดอ้อนแปลกๆ นั่นทำเอาผมรู้สึกอายแทนแต่เดี๋ยวก่อน... คำถามไหนอีกล่ะวะ? ผมได้แต่ตั้งคำถามในใจขณะที่สายตาและสองมือต้องจดจ่อกับการหักพวงมาลัยแซงรถบรรทุกคันข้างหน้าเนื่องจากว่าผมอยากถึงหัวหินไวๆประกอบกับคุยกับไอ้พวกนี้ทำให้รอบนี้ผมลืมเปิดไฟเลี้ยว ตอนแซง สิบล้อ
***********จบตอนที่3********************
433
