“เฟยหลงพวกเรามาแข่งกันไหมว่าใครจะไปถึงเกาะก่อนกัน”
ทุกคนนำเรือบินออกมาพร้อมกับเริ่มบังคับมันออกไปอย่างรวดเร็วหยวนฉู่ที่มีธาตุลมใช้เวทบังคับเรือได้อย่างคล่องแคล่วพร้อมกับเริ่มนำออกห่างจากพวกเขาทั้งสามออกไปทั้งสามเมื่อเห็นเช่นนั้นพวกเขารีบร่ายเวทเพื่อให้เรือของพวกเขาเร่งความเร็วตามหยวนฉู่ไปติดๆ
“คิดว่าจะเอาชนะพวกเราได้ง่าย ๆ เช่นนั้นหรือ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ทั้งสี่ขับเรือเล็กของตนเองพุ่งทะยานออกไปด้วยความสนุกสนาน พวกเขาหยุดพักเป็่ ๆ เพื่อฟื้นฟูพลังเวทที่สูญเสียไปเฟยหลงและเพื่อน ๆ ของเขาใช้เวลาเดินทางกลับไปยังเกาะเพียงแค่สองวันเท่านั้นเมื่อเรือเล็กของพวกเขาแล่นผ่านหมู่บ้านมุ่งตรงไปยังบ้านไม้หลังเล็ก ๆของปู่ของเฟยหลง เรือเล็กทั้งสี่ล่อนลงจอดในเวลาไล่เลี่ยกัน
“ฮ่าฮ่า ฮ่า ข้าเป็ผู้ชนะพวกเ้าแพ้ข้าแล้ว”กลับเป็หวนอู่ที่ควบคุมเรือบินลำเล็กแล่นลงจอดก่อนใครอื่น
“คราวหน้าพวกเราจะต้องเอาชนะเ้าให้ได้เอาละพวกเ้ากลับไปหาพ่อแม่ของพวกเ้าก่อน ไว้วันพรุ่งนี้ค่อยมาหาท่านปู่กัน”
“ก็ได้ข้าเตรียมของมากมายกลับมาให้ท่านพ่อท่านแม่ของข้าเช่นกัน เช่นนั้นข้าจะกลับไปหาพวกท่านก่อนไว้เจอกันพรุ่งนี้”
“ได้ไว้เจอกันพรุ่งนี้”
“ท่านปู่ข้ากลับมาแล้ว ท่านปู่ท่านทานอะไรหรือยังข้าเตรียมขออร่อยอร่อยกลับมาให้ท่านเพียบเลย”เฟยหลงะโเสียงดังทันทีที่เขาเดินมาถึงหน้าบ้านไม้ชั้นเดียว
“ฮ่าฮ่า ฮ่า ไม่เบาเลยนี่พวกเ้าทั้งสี่กลับมาครั้งนี้เติบโตขึ้นไม่น้อยเอาหละกลับเข้าบ้านก่อนเถอะ อาบน้ำอาบท่าพักผ่อนก่อนเื่อื่นค่อยว่ากันทีหลัง”
“ขอรับท่านปู่ท่านปู่พวกเราทั้งสี่คนได้เป็ศิษย์หลักของผู้าุโสถาบันฟ้าครามด้วยแม้จะฝึกฝนอย่างหนักแต่ก็ไม่หนักเท่ากับฝึกฝนกับท่านปู่ ”
“พวกเ้ากลายเป็ศิษย์หลักของผู้าุโสถาบันฟ้าครามโอ้ ประเสริฐ ประเสริฐยิ่ง พวกเ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริง ๆ”
เฟยหลงนำของมากมายออกจากแหวนมิติของเขา มีทั้งของกินของใช้ สมุนไพรต่างๆที่เขาได้รับมาจากสถาบัน เขานำมันออกมาให้กับปู่ของเขาเช่นเดียวกับเพื่อน ๆ ทั้งสามของเขาที่ต่างนำของกินของใช้และสมุนไพรต่าง ๆที่ได้รับมามอบให้กับครอบครัวของพวกเขาเช่นกัน
“เ้าไปอาบน้ำอาบท่าเสียก่อนข้าจะทำอาหารอร่อย ๆ ให้เ้าทาน”
“ขอรับท่านปู่”
หลังจากที่เฟยหลงอาบน้ำอาบท่าเสร็จเรียบร้อยเขาตรงมายังโต๊ะอาหารทันที อาหารมากมายหลายอย่างถูกยกมาวางตรงหน้าของเฟยหลงทั้งสองนั่งทานอาหารพร้อม ๆ กับเฟยหลงเล่าเื่ราวต่าง ๆ ให้ปู่ของเขาฟังอย่างละเอียด
“นี่แสดงว่าเ้าสามคนนั่นหากไม่สามารถเพิ่มระดับพลังเวทถึงขั้นจอมเวทขั้นต้นได้อาจารย์ของเ้าจะออกจากสถาบันฟ้าครามเช่นนั้นหรือ?”
“ใช่แล้วท่านปู่อาจารย์ของข้าช่วยเหลือพวกเราทั้งสี่ไม่ให้ถูกไล่ออกจากสถาบันยังไม่พอเขายังทำให้ผู้าุโที่กลั่นแกล้งพวกเราต้องออกจากสถาบันฟ้าครามแทนอีกด้วยท่านปู่พอจะช่วยเหลือให้พวกจ้าวเฟย และคนอื่น ๆให้มีระดับพลังเวทขั้นจอมเวทขั้นต้นได้หรือไม่ขอรับ”
“ไม่ใช่เื่ยากเลยตลอดเวลาที่พวกเ้าฝึกฝนอย่างหนักและพลังเวทของพวกเ้าเลื่อนระดับได้ช้าเพราะปู่อยากให้พื้นฐานของพวกเ้าแน่น อีกอย่างแก่นธาตุของพวกเ้าตอนนี้ก็ตกผลึกแล้ว นับั้แ่พรุ่งนี้ไปปู่จะปลดผนึกให้กับพวกเ้าเองต่อไปการฝึกฝนของพวกเ้าจะช้าจะเร็วก็ขึ้นอยู่กับพวกเ้าแล้ว”
“เ้าหละอยากปลดผนึกกับพวกเขาหรือไม่เ้ามีธาตุพิเศษถึงสองธาตุหากเ้าสามารถฝึกฝนจนถึงขั้นจอมเวทขั้นต้นได้แล้วปลดผนึกจะเป็ผลดีกับเ้ามากที่สุดแต่ว่า่นี้ระดับของเ้าจะเพิ่มระดับได้ช้า เ้าจะปลดผนึกหรือไม่”
“ข้ารอให้ฝึกฝนถึงขั้นจอมเวทย์ขั้นต้นก่อนค่อยปลดผนึกก็ได้ท่านปู่ท่านปู่หากเพื่อน ๆ ของข้าปลดผนึกแล้ว จะเป็ยังไงบ้าง”
“พวกเขามีเพียงธาตุเดียวตอนนี้ก็น่าจะเหมาะสมที่สุดที่จะปลดผนึกให้กับพวกเขาแล้วเช่นกันส่วนระดับของพวกเขาจะเลื่อนระดับพลังเวทย์ได้มากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับความขยันของพวกเขาแล้วแก่นธาตุที่ตกผลึกจะช่วยให้พวกเ้าสามารถใช้พลังเวทมนตร์ได้มากกว่าคนอื่นยิ่งพวกเ้าฝึกฝนอย่างต่อเนื่องจนระดับของพวกเ้าสูง แก่นธาตุของพวกเ้าก็จะสามารถกักเก็บพลังเวทจากธรรมชาติได้มากยิ่งขึ้นตามระดับของพวกเ้าด้วยเช่นกัน”
“ท่านปู่แล้วแก่นธาตุของคนอื่นเป็เช่นไรหรือขอรับ?”
“แก่นธาตุของคนอื่นที่ฝึกฝนตามวิธีปกตินั้นพวกเขาจะกักเก็บพลังเวทธรรมชาติไว้ในรูปแบบของของเหลวหากของเหลวที่พวกเขากักเก็บเข้มข้นเท่าไหร่พลังเวทของพวกเขาก็มีมากเท่านั้นแต่สำหรับพวกเ้า พวกเ้าสามารถทำให้มันตกผลึกได้ั้แ่เริ่มฝึกฝน ดังนั้นเวลาพวกเ้าต่อสู้จริงพวกเ้าจะได้เปรียบคนอื่น ๆ เป็อย่างมาก”
“เป็เช่นนี้เองท่านปู่แล้วทำไมคนอื่น ๆ ถึงไม่ฝึกฝนแบบพวกเราละ หากพวกเขาฝึกฝนแบบพวกเราคนแข็งแกร่งก็ต้องมีมากมายไม่ใช่หรือยังไง”
“ทุกคนก็อยากจะฝึกแบบพวกเ้าแต่พวกเขาไม่รู้วิธีฝึก ผู้ที่รู้วิธีการฝึกแบบนี้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นอีกอย่างน้ำที่พวกเ้าแช่ตอนแรก ๆ เ้ารู้หรือไม่ว่าต้องใช้สมุนไพรจำนวนมากมายแค่ไหนหากปู่ไม่ไปหาด้วยตัวเอง ก็คงต้องใช้เงินจำนวนมากมายเพื่อซื้อสมุนไพรเ่าั้”
“ท่านปู่คงลำบากไม่น้อยที่ต้องหาสมุนไพรให้พวกเราทั้งสี่คนใช้”เฟยหลงพูดด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย
“แค่ได้เห็นพวกเ้าเติบโตเช่นนี้ปู่เองก็ดีใจแล้วที่พวกเ้าสามารถฝึกฝนจนแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้พวกเ้าต้องขยันหมั่นฝึกฝนเพื่อตัวของพวกเ้าเอง ในอนาคตพวกเ้าต้องแข็งแกร่งเป็อย่างมากเมื่อถึงเวลานั้นเ้าอาจจะช่วยเหลือปู่ได้บ้าง”
“หลานจะพยายามอย่างเต็มที่จะไม่ทำให้ท่านปู่ต้องเหนื่อยเปล่าอย่างแน่นอน”
เช้าวันรุ่งขึ้นเด็กๆ ทั้งสามคนจึงมาหาเฟยหลงที่บ้านหลังจากที่อยู่กับครอบครัวของพวกเขาหนึ่งคืน
“ท่านปู่เฟยหลงพวกเ้าตื่นหรือยัง”เสียงของจ้าวเฟยดังมาแต่ไกล
เมื่อพวกเขามาถึงบ้านของเฟยหลงก็พบกับอู๋ซวนที่กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมสมุนไพรจำนวนมากมายเพื่อนำไปเคี่ยวทำโอสถให้กับพวกเขา โดยมีเฟยหลงยืนดูอยู่ใกล้ๆ อู๋ซวน
“พวกเ้ามากันแล้วหรือช่วยไปหาดอกห้าแฉกมาให้ปู่หน่อยได้ไหม”
“ขอรับท่านปู่พวกเราจะไปหาดอกห้าแฉกกลับมาให้เอง”
เฟยหลงและเพื่อนๆ ไม่รอช้าพวกเขารีบขึ้นเขาไปอย่างรวดเร็วดอกห้าแฉกนั้นพวกเขารู้ดีว่ามันอยู่ที่ไหนเพราะพวกเขาเคยเก็บมันกลับมาหลายครั้งแล้ว เพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเด็ก ๆทั้งสี่ก็กลับมาพร้อมกับดอกห้าแฉกจำนวนมาก
563
