ตอนที่ 21 เฮ้าร์และวีต้า
“ในที่สุดพวกเ้าก็มา!!ข้าละเป็ห่วงพวกเ้าทั้งสองยิ่งนักกลัวว่าพวกเ้าจะถูกพวกโจรดักทำร้ายไม่ก็เจอกับสัตว์ร้ายเข้า”การ์เวลกล่าวอย่างดีอกดีใจ และไม่รู้จะหาคำพูดใดมาพูดดี.....
“พวกเราเองก็เกือบเอาตัวไม่รอดเช่นกันเพราะในระหว่างทางก่อนหน้านี้พวกเขาพบเจอเข้ากับกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งเข้าแต่โชคดีที่พวกมันกำลังปะทะกับสัตว์ร้ายอยู่พวกเขาเลยพาทุกคนเดินอ้อมพวกมันมาและรอดมาได้”วีต้าพูดตอบพร้อมกับยิ้มให้การ์เวลอยู่ตลอดเวลา......
“โชคดีจริงๆเลยที่ไม่เป็อะไร แล้วเ้าละเฮ้าร์ เ้ากับคนของเ้าปลอดภัยใช่ไหม?” คราวนี้การ์เวลหันไปถามชายวัยกลางคนที่ยืนยิ้มอยู่บ้าง.....
“ข้าและชาวบ้านล้วนปลอดภัยดีเพราะพวกเราออกเดินทางใน่ก่อนเช้าและมาสมทบกับคนของน้องวีต้าและเดินทางมาร่วมกันทำให้การเดินทางของพวกเราปลอดภัยยิ่งขึ้น ว่าแต่ท่านเ้าเมืองละคนไหน?” ั้แ่มาถึงเฮ้าร์ก็พยายามสังเกตเหล่าคนที่อยู่เื้ัของการ์เวลตลอดเวลาและพยายามที่จะดูว่าใครคือเ้าเมืองที่ว่า......
อ่า!!
เมื่อได้ยินคำถามของเฮ้าร์สีหน้าของการ์เวลก็กลายเป็เขินอายเล็กน้อยเพราะเขาดีใจจนลืมแนะนำเ้าเมืองอย่างอากอร์นไปเลยและเมื่อตั้งสติกลับมาได้เขาก็ชี้ไปทางอากอร์นที่นั่งอยู่บนหลังม้าที่อยู่หน้าสุดที่กำลังส่งยิ้มมาให้กับพวกเขา......
“นั่นคือท่านบารอนอากอร์นเ้าเมืองคนใหม่ของดินแดนเซนต์จูรี่แห่งนี้” การ์เวลกล่าวแนะนำอากอร์นด้วยน้ำเสียงที่ดังฟังชัดและดูภาคภูมิใจในตัวอากอร์นอย่างมาก......
“เขาคนนั้น?”ทั้งวีต้าและเฮ้าร์ต่างก็แสดงสีหน้าไม่เชื่อออกมาเมื่อได้เห็นว่าใครคือเ้าเมืองคนใหม่ถึงแม้ว่าภายในจดหมายจะเขียนอธิบายเอาไว้แล้วพวกเขาก็คิดว่าการ์เวลเพียงแค่เขียนมาหยอกล้อเข้าเท่านั้น......
“ถูกต้องแล้วเป็ท่านอากอร์นเองที่เป็เ้าดินแดนแห่งนี้และก็เป็เขาเองก็ให้ข้าส่งจดหมายเชิญชวนพวกเ้ามาอยู่ที่เมืองแห่งนี้ด้วยกัน”การ์เวลพูดอธิบายให้ทั้งสองคนเข้าใจและบอกถึงสาเหตุที่ตนส่งจดหมายออกไปในครั้งนี้ว่าเป็เพราะอากอร์น......
กรุบกรับกรุบกรับ!!
“ยินดีที่ได้รู้จักท่านทั้งสองข้าบารอนอากอร์น ไลอ้อน เ้าเมืองคนใหม่ของเมืองเซนต์จูรี่แห่งนี้ยินดีต้อนรับและได้พบทุกคน”อากอร์นเป็คนเปิดการทักทายก่อนอย่างไม่สนใจถึงตำแหน่งของเขาแถมยังพูดอย่างสุภาพและเป็กันเองอีกด้วย.....
อะ!!
ทั้งเฮ้าร์และวีต้ารู้สึกใมากที่อากอร์นเป็คนกล่าวทักทายพวกเขาก่อนทั้งๆที่อากอร์นเป็ถึงเ้าเมืองมียศศักดิ์สูงกว่าพวกเขาแถมยังกล่าวด้วยถ้อยคำที่สุภาพละเป็กันเองอีกด้วย.....
“ข้าน้อยเฮ้าร์เฮาร์กาเดี้ยน หัวหน้าหมู่บ้านเฮ้าร์กาเดี้ยนรุ่นที่สามสิบคารวะท่านบารอนอากอร์นขอรับ!!”เฮ้าร์เป็คนแรกที่กล่าวทักทายอากอร์นหลังจากที่เขาตั้งสติได้อย่างสุภาพโดยที่เขาไม่รู้ตัวว่าเขาทำไมถึงได้ทำ.....
“ข้าน้อยวีต้าไวโอเลส หัวหน้าหมู่บ้านไวโอเลสรุ่นที่สามสิบสามคารวะท่านบารอน อากอร์นเ้าค่ะ!!”ซึ่งวีต้าเองก็ปฏิบัติตามเฮ้าร์เช่นกันโดยที่นางเองไม่รู้เหตุผลว่าทำไมนางต้องแสดงท่าทางเคารพและยำเกรงต่ออากอร์นด้วย......
“ตามสบายเถอะในเมื่อท่านทั้งสองมาถึงแล้วพวกเราก็เข้าไปภายในเมืองเถอะข้าได้ให้คนจัดพื้นที่เอาไว้ให้คนของทั้งสองหมู่บ้านแล้ว”อากอร์นรีบพูดตัดบทและบอกให้ทั้งสองพาชาวบ้านเข้าไปภายในหมู่บ้านทันที.....
อ่า!!
หลังจากนั้นอากอร์นและเหล่าอัศวินของเขาก็ควบม้าเดินนำทางไปส่วนการ์เวลกับการ์ลอสนั้นไม่ได้ขึ้นมาของตนเพียงแค่จูงเอาและเดินเป็เพื่อนกับเฮ้าร์และวีต้าเพื่อพูดคุยกันหลังจากที่ไม่ได้คุยกันมาหลายเดือน.......
“เมื่อสามเดือนก่อนข้าพึ่งมาที่เมืองเซนต์จูรี่นี้เองเพื่อมาชักชวนชาวบ้านของที่นี่ ในตอนนั้นสภาพของที่นี่ดูโทรมและน่าเศร้ามากประตูเมืองและกำแพงพังเสียหายนัก แม้แต่บ้านเรือนเองก็ดูไม่ออกเลยว่าเป็บ้านแต่ตอนนี้มันกลับ.....?”
วีต้ารู้สึกใมากกับสิ่งที่นางได้เห็นในตอนนี้เพราะเมื่อสามเดือนก่อนที่นางมานั้นสภาพของเมืองดูไม่ได้เลยอย่างเรียกว่าเป็เมืองจะดีให้เรียกว่าซากโบราณเหมือนซากเมืองยังจะดีกว่าเลยแต่ตอนนี้มันกลับเป็ไปอย่างมากจนเรียกว่าเป็ปาฏิหาริย์ก็ว่าได้.......
“ดูหอคอยต่อสู้ทั้งสิบนั้นสิการที่จะสร้างหอคอยต่อสู้หนึ่งหอนั้นต้องใช้เงินจำนวนไม่น้อยเลยไหนจะกำแพงที่ถูกซ่อมใหม่ ประตูเสริมเหล็กและสะพานยกเสริมเหล็กอีกทั้งหมดล้วนต้องใช้เงินไปไม่น้อยเลยและด้วยระยะเวลาอันสั้นแบบนี้ยิ่งเป็ไปได้ยากนักที่จะเปลี่ยนเมืองเก่าๆ เน่าๆให้กลับมาดูแข็งแรงและเป็เมืองอย่างตอนนี้”
เฮ้าร์เองก็รู้สึกใและไม่อยากเชื่อในสายตาของตัวเองเช่นกันเพราะเขารู้ดีว่าสิ่งของทั้งหมดนั้นต้องใช้เงินเป็จำนวนมากทีเดียวในการซื้อหอคอยรบและซ่อมแซมกำแพงและสร้างประตูเสริมเหล็กเ่าั้แต่ที่ทำให้เขาใคือทั้งหมดถูกทำในระยะเวลาอันสั้น......
“ฮ่าฮ่า ฮ่า!! ตอนแรกข้าเองก็ใที่ได้เห็นเมืองเซนต์จูรี่เปลี่ยนไปถึงขนาดนี้แต่พอข้าได้อยู่กับท่านอากอร์นแล้วสิ่งเหล่านี้ล้วนแต่เป็ไปได้ทั้งนั้นทั้งหลักการบริหารบ้านเมือง การทหารและการเกษตร ล้วนแล้วแต่เป็คนทั้งนั้นที่เป็คนจัดการ”การ์เวลหัวเราะออกมาเบาๆ พร้อมกับอธิบายสิ่งที่เขารู้ให้กับทั้งสองคนได้ฟัง......
หะ!!?
“เขาคนเดียวเลยอย่างนั้นเหรอ?เขาอายุเท่าไหร่กัน?” วีต้ายิ่งไม่เชื่อหนักเข้าไปใหญ่เลยเมื่อได้ยินที่การ์เวลพูดและนางก็สงสัยมากว่าอากอร์นอายุเท่าไหร่เชียวถึงได้มากความสามารถขนาดนั้นได้มีความสามารถรอบด้านเช่นนั้นไม่เช่นเื่ง่ายเลยนางจึงอยากรู้อายุของอากอร์น.......
“ท่านอากอร์นพึ่งจะอายุราวยี่สิบยี่สิบเอ็ดได้”การ์เวลตอบพร้อมกับทำหน้ายิ้มๆและเขาก็รู้ว่าทั้งสองคนต้องไม่เชื่อและเตรียมที่จะเถียงกลับมาแน่.....
บ้าน่า!!
“นี่ท่านพี่การ์เวลกำลังล้อข้าเล่นอยู่หรือยังไงกันอายุแค่ยี่สิบยี่สิบเอ็ดแต่ความสามารถมากถึงเพียงนี้เชียวเหรอ? เป็ไปไม่ได้หรอกท่านต้องล้อข้าเล่นแน่ๆ” วีต้าเป็คนแรกที่พูดออกมาอย่างไม่เชื่อตามที่การ์เวลได้คิดเอาไว้ส่วนเฮ้าร์นั้นเขาไม่ได้พูดอะไรเพราะวีต้าพูดไปแล้ว......
“ข้าจะหลอกพวกเ้าทำไมกันหากพวกเ้าทั้งสองไม่เชื่อก็ไปถามท่านอากอร์นดูเอาแล้วพวกเ้าจะรู้เองว่าข้าพูดจริงหรือเปล่า”การ์เวลี้เีที่จะอธิบายแล้วเขาจึงบอกทั้งคู่ออกไปว่าอยากรู้ก็ไปถามเอง.......
“เฮ้อ......มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้วบารอนที่อายุน้อยเช่นนี้ข้าไม่เคยพบเจอมาก่อนเลยแถมตัวเขาก็ไม่หยิ่งยโสหรือโอ้อวดเหมือนกับเ้าเมืองคนอื่นๆ ที่เคยได้ยินมาด้วยช่างเป็เ้าเมืองที่แปลกมาก แต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ดีใจที่ได้เ้าเมืองเช่นนี้”วีต้ารู้ว่าการ์เวลไม่มีทางโกหกพวกนางและเฮ้าร์แน่และจากที่ดูจากใบหน้าของอากอร์นที่ยังเยาว์ด้วยแล้วทั้งคู่จึงได้ยอมเชื่อ......
“ด้วยกำแพงเมืองที่ซ่อมแซมใหม่นี้บวกกับหอคอยรบทั้งสิบพวกเราสามานย์ป้องกันสัตว์ร้ายระดับสองและกลุ่มโจรขนาดกลางได้เลยและดูจากความแข็งแกร่งของเหล่าอัศวินของท่านเ้าเมืองแล้วพวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นักรบที่แข็งแกร่งทั้งนั้น”เฮ้าร์เองก็รู้สึกดีไม่ต่างกันและยังรู้สึกเบาใจและตัดสินใจถูกมากที่พาคนของเขามาที่นี่......
หลังจากที่เดินเข้าเมืองมาพวกชาวบ้านที่มาอยู่ก่อนหน้านี้กับพวกชาวบ้านที่อยู่ก่อนั้แ่อากอร์นมาพวกเขาต่างก็ออกมาต้อนรับทุกคนอย่างเป็กันเองและดูดีใจ บางคนก็รู้จักกันมาก่อนบ้างก็เป็เครือญาติที่แยกจากกันไปเมื่อนานมาแล้วแต่ก็ยังติดต่อกัน.....
การที่ได้พบหน้ากันอีกนั้นมันย่อมเป็เื่ที่ดีดังนั้นทุกคนจึงมีความสุขมากใน่เวลานี้และจำนวนชาวบ้านจากทั้งสองหมู่บ้านที่มาเพิ่มนั้นมีมากถึงสามเกือบสี่พันคนเลยทีเดียวซึ่งในจำนวนนั้นเหล่าชายหนุ่มเกินครึ่งหนึ่งเลยต่างกับคนจากหมู่บ้านแรนโดฮอล์มาก......
เมื่อเดินต่อไปอีกราวๆห้าร้อยเมตรพวกเขาก็มาถึงพื้นที่ที่สร้างไว้สำหรับหมู่บ้านไวโอเลสเป็อันดับแรกพื้นที่นี้มีบ้านเรือนที่สร้างเสร็จแล้วมากกว่าสองร้อยหลังเลยและยังมีพื้นที่ว่างอีกจำนวนหนึ่งและวัสดุก่อสร้างเตรียมเอาไว้สำหรับให้สร้างเพิ่มได้......
“พื้นที่ส่วนนี้เป็ของหมู่บ้านไวโอเลสและคนดูแลที่นี่ข้าก็ขอยกให้กับท่านวีต้าที่เป็หัวหน้าหมู่บ้านเป็คนจัดการก็แล้วกัน”อากอร์นพูดขึ้นหลังจากที่มาถึงหน้าบ้านหลังใหญ่ที่สร้างไว้สำหรับหัวหน้าหมู่บ้านอย่างวีต้า......
“ขอบคุณท่านเ้าเมืองที่กรุณา”วีต้าโค้งตัวลงเล็กน้อยพร้อมกับกล่าวขอบคุณจากใจ.....
“เื่เล็กน้อยเท่านั้นเอาละพวกเราไปยังพื้นที่ต่อไปกันเถอะ”
หลังจากที่ส่งวีต้าและชาวบ้านจากหมู่บ้านไวโอเลสเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็เดินต่อไปอีกราวๆสามร้อยเมตรได้ก็ถึงพื้นที่ของหมู่บ้านเฮ้าร์กาเดี้ยนแล้วซึ่งพื้นที่ที่ได้จัดเตรียมไว้ให้นั้นคล้ายๆ กับของหมู่บ้านไวโอเลสเลยเรียกได้ว่าไม่มีความต่างกันก็ว่าได้......
“ถึงแล้วท่านเฮ้าร์ท่านและคนของท่านจะอยู่ในส่วนนี้และข้าให้ท่านเป็ตนรับผิดชอบในพื้นที่นี้ดูแลจัดการชาวบ้านของท่านเองและในวันพรุ่งนี้เช้าพวกเราจะมีประชุมกันที่ปราสาท ข้าจะให้คนมาตามท่านในเวลานั้น”
“ขอบคุณท่านเ้าเมืองข้าจะรีบจัดการตรงนี้ให้เรียบร้อยก่อนวันพรุ่งนี้”เฮ้าร์มีความเป็ทหารมากกว่าวีต้าและมีความเข้าใจในเื่ที่อากอร์นพูดด้วยเขารู้ดีว่าเขาและคนของเขากำลังจะเป็ส่วนหนึ่งของเมืองนี้และอยู่ภายในชายหนุ่มคนนี้......
“เยี่ยม!!เช่นนั้นพรุ่งนี้เช้าพบกัน” เมื่ออากอร์นพูดเขาและคนอื่นๆ ก็จากไปกลับไปยังปราสาทที่ตรงกลางเมือง......
ภายในห้องโถงประชุม......
“ยินดีกับท่านอากอร์นด้วยที่ทั้งสองหมู่บ้านตกลงเข้าร่วม”เจมส์วิชกล่าวยินดีกับอากอร์นในทันทีหลังจากที่ถึงปราสาทและเข้ามาภายในห้องประชุมนี้.....
“ใช่ใช่ ใช่ ยินดีกับท่านอากอร์นด้วย เพื่อเป็การฉลองแก่ความสำเร็จนี้คืนนี้ข้ายินดีบริการท่านอย่างถึงใจเลย”จอมเวทย์สาวเจสสิก้ากล่าวพร้อมกับแสดงท่าทางยั่วยวนออกมา เพียงแต่หน้าอกของนางดูเล็กไปหน่อยเลยทำให้การยั่วยวนของเขาไม่น่าสนใจเท่าไหร่......
“ฮ่าฮ่า ฮ่า มันยังเร็วเกินไปที่จะยินดีตอนนี้เพราะพวกเขายังไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าจะมาอยู่ภายในธงของข้าดังนั้นแล้วรอให้ถึงพรุ่งนี้ก่อนแล้วเราค่อยฉลองกัน” อากอร์นพูดขึ้นและหัวเราะเล็กน้อยพร้อมกับโบกมือของเขาไปมา......
แน่นอนว่าทั้งสองหมู่บ้านมาอยู่ที่เมืองแล้วแต่พวกเขายังไม่ได้ตัดสินใจเลยว่าจะมาอยู่ภายในธงของเขาดังนั้นแล้วตอนนี้ยังพูดไม่ได้เต็มปากหรอกจนกว่าจะได้ฟังคำตัดสินใจจากทั้งสองคนและคนภายในหมู่บ้าน.......
937
