หลังถึงคอนโดฉันก็พยุงเขาจนถึงห้องก่อนจะสั่งอาหารเดลิเวอรี่มาให้ทั้งเขาและฉันตอนแรกคิดว่าแค่มาส่งหน้าคอนโดก็จะกลับเลย แต่คิดไปคิดมาตาบ้านี่คงไม่ยอมกินยาตามที่หมอสั่งแน่ เลยตามติดตูดขึ้นมาด้วย รอท่านประธานกินข้าว กินยาก่อนฉันถึงจะสบายใจกลับได้
“ไสหัวไปได้แล้ว ฉันจะนอน”
“ไปแน่ค่ะแต่รอคุณทานอาหารกับยาที่หมอให้มาก่อน”
“ฉันไม่ใช่เด็ก ไม่ต้องตามจี้ขนาดนี้ก็ได้”
“.......”
ท่านประธานหันหลังนอนบนโซฟาฉันก็นั่งรอเงียบๆ จนอาหารมาส่ง ฉันแกะอาหารใส่จานให้ท่านประธาน พร้อมน้ำดื่มและยาที่หมอให้มา
“ถ้าไม่ว่าอะไร ลิลขอทานข้าวก่อนนะคะเพราะลิลก็หิวเหมือนกัน”
“.....”
ฉันขออนุญาตเ้าของห้องแล้วก็ไปแกะอาหารส่วนของตัวเองทานบ้าง
ฟึ้บ
ฉันตาเบิกโพลงด้วยความใเพราะอีตาท่านประธานยกถาดอาหารมานั่งตรงข้ามฉัน และตักเคี้ยวตุ้ยๆ โชว์
“สบายใจยัง”
“คะ?”
“เธอจะเฝ้าฉันกินข้าวไม่ใช่หรอ”
“เอ่อ ...ค่ะ ดีค่ะ”
ฉันก้มหน้าก้มตาทานอาหารต่อโดยที่เราไม่พูดอะไรกัน จนอิ่มฉันก็เก็บถ้วยจานมาล้าง
“ทานยาหรือยังคะ”
“จี้เป็แม่เลยนะ”
“คุณดัสติน...”
“สนิทหรอ”
“….”
“ใครให้เธอเรียกชื่อฉัน”
“.....”
“.....”
“ขะ ขอโทษค่ะ”
บรรยากาศตกอยู่ใน่ที่โคตรอึดอัดฉันและเขาต่างไม่พูดอะไรอีก
“งะ งั้นลิลกลับแล้วนะคะ”
“.....”
ฉันคว้ากระเป๋า แล้วเดินไปที่ประตู
“เดี๋ยว...”
“....”
“ขะ ขอบ ใจ”
กรี๊ดดดด ที่ฉันหูฝาดไปรึเปล่าอีตาประธานปากปีจอ กำลังขอบคุณฉันค่าา
“ท่านประธานพูดว่าอะไรนะคะ”
ฉันแกล้งถามกลับและเดินไปยืนตรงหน้าเขา พลางเอามือขึ้นปล้องหูไว้
“....ฉัน จะ ฆ่า เธอ”
อะ ไอ้ตาบ้านี่ ดีไม่ถึง 2วินาทีเลยนะ
ฉันเงยหน้าขึ้นมองเ้าตัวหลบตา ก่อนจะหันหลังกลับไปนอนที่โซฟาเหมือนเดิม
“ลิลกลับแล้วจริงๆ นะคะ”
“อืม”
“เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ ท่านประธาน”
“........”
แกร้ก
“อืม...เจอกัน พรุ่งนี้”
...นี่ผ่านมาเกือบเดือนแล้วแต่ฉันรู้สึกยาวนานเป็ปี มันหนักหนาสาหัสกว่าตอนฝึกงาน 6 เดือนอีก เพราะนอกจากภาระหน้าที่งานที่หนักแล้วยังต้องทำโอทีบ่อยๆ แถมยังต้องรองรับอารมณ์หมาบ้าของเขาด้วย
ฉันพยายามไม่เผชิญหน้ากับท่านประธานโดยตรงจะเข้าไปก็ต่อเมื่อถูกเรียกหรือส่งงานเท่านั้น
ติ๊ด!
< เข้ามาหน่อยครับ >
เสียงสั่งการผ่านโทรศัพท์ดังขึ้น
ก็อกๆๆ
“ค่ะ ท่านประธาน”
“วันนี้มีตารางงานอะไรบ้างครับ”
“่บ่ายนี้มีดูงานนอกสถานที่เป็พื้นที่ที่ท่านประธานคนก่อนเลือกไว้ เพื่อจัดตั้งโกดังลูกขนาดกลางค่ะ”
“....”
“งั้นลิลขอตัวนะคะ”
“เอาแฟ้มนี้ไปให้แผนกการเงินด้วยครับ เสร็จแล้วไปที่แผนกโครงสร้างและซ่อมบำรุง ขอโครงสร้างห้องประธานมาประมาณปลายปีผมจะปรับห้องประธานใหม่ ส่วนอีกอันอันนี้เอกสารกฏระเบียบใหม่ที่ผมแก้ไข เอาไปให้ฝ่ายบุคคลทำความเข้าใจถ้ามีอะไรโต้แย้งให้เข้ามาหาผมโดยตรง”
“รับทราบค่ะ”
ฉันรับเื่ยาวเหยียด แล้วตรงดิ่งไปแผนกแรกทันที
ก็อกๆ
“เอาเอกสารมาให้ค่ะ”
“อ่อครับ ลำบากน้องลิลแล้วโทรบอกก็ได้ครับเดี๋ยวพี่ขึ้นไปเอาเอง”
พี่เอ็ม หัวหน้าแผนกการเงินพูด
“ไม่ลำบากอะไรหรอกค่ะลิลอยากเดินออกกำลังกายบ้าง”
“ครับ ฮ่าๆๆ ทานข้าวเที่ยงรึยังครับ”
“ยังเลยค่ะ”
“มาทานด้วยกันไหมครับพี่จะออกไปทานข้างนอก..”
“ไม่เป็อะไรค่ะ เดี๋ยวลิลสั่งเดลิเวอรี่มา ลิลยังมีงานค้างอีกเพียบเลย”
“อ่อครับ ่นี้งานหนักหรอครับเห็นน้องลิลสั่งเดลิเวอรี่ทุกวันเลย
“ค่ะ หนักมากเลย”
“ท่านประธานคนใหม่ใจร้ายหรอครับ”
“สุดๆ เลยค่ะพี่”
ฉันทำท่ากระซิบกับพี่เอ็ม แล้วหัวเราะกันลั่
“ลิลขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวโดนตามอีก”
“ครับ สู้ๆ นะครับ”
ฉันล่ำลาพี่เอ็มก็รีบกลับที่ประจำของตัวเอง เห็นท่านประธานนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสาร จนถึงเวลาไปดูงาน
“ต้องให้จุดธูปเชิญหรอถึงจะลงไปได้น่ะ”
“คะ??”
“ไปดูงาน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“ให้ลิลไปด้วยหรอคะ”
“คุณจะให้ผมเชิญเ้าที่ไปหรอ”
ฉันเม้มปากมองคนตรงหน้าที่เอาแต่ประชดประชัน ปกติประธานคนเก่า จะไม่ชวนฉันไปออกนอกสถานที่ เพราะท่านมีพี่คนขับรถไปไหน
มาไหนด้วยอยู่แล้วฉันเพียงต้องอยู่จัดการหน้างานในบริษัทเท่านั้น
“..ค่ะ ขอลิลเก็บกระเป๋าสักครู่นะคะเดี๋ยวลิลตามลงไป”
เ้าตัวหันหลังไปทันทีที่ฉันพูดจบฉันเก็บของลวกๆ ก่อนจะดิ่งไปที่รถสปอร์ตหรูคันสีแดงด้านของเขา
“ท่านประธานจะขับรถไปเองหรอคะ”
“รึเธอจะขับล่ะ”
“เอ่อ ลิลขับรถไม่เป็ค่ะ”
“งั้นก็หุบปาก”
“...”
ฉันส่งพิกัดตำแหน่งให้ท่านประธาน แล้วนั่งนิ่งเหมือนเป็คนใบ้ตลอดทาง จนถึงที่หมาย พื้นดินที่กว้างประมาณ 10 ไร่ถูกหญ้าขึ้นท่วมสูง มีลุงคนนึงเดินไปเดินมาอยู่
“สวัสดีครับ/ค่ะ”
“เอ้อ ไหว้พระเถอะๆ มาจากบริษัทที่ว่าจะซื้อที่ใช่ไหม”
“ ค่ะ ลุงอ่านสัญญาที่ส่งมาแล้วใช่ไหมคะ”
“อ่อ อ่านแล้ว .. ว่าแต่คุณคนก่อนไปไหนเร้อ”
“อ่อ พ่อผมเองครับ ท่านวางมือแล้ว”
“อ่อ งี้เองอุตส่าห์เตรียมเหล้าที่ชอบไว้ให้ แหม่ เสียดายๆ ว่าแต่ลูกชายชอบกินเหล้าเหมือนพ่อรึเปล่า”
“ได้หมดครับลุง”
“งั้นดีเลย กินเป็เพื่อนลุงหน่อยเดี๋ยวเซ็นเอกสารยินยอมให้”
ลุงเอาสัญญามาอ้างเพื่อหาเพื่อนกินเหล้าฉันหันมองหน้าท่านประธาน เพื่อดูปฏิกิริยาเขา แต่เ้าตัวดันยิ้มแฉ่งให้ลุงอยู่
“ได้สิครับ ผมว่างพอดี”
ตาหมอท่านประธานนี่บ้าจี้ตามลุง ก่อนทั้งสองจะเดินกอดคอกันไปประหนึ่งรู้จักกันมาเนิ่นนาน เรานั่งกันใต้ถุนบ้านไม้กึ่งปูนหลังเล็กๆ
“แม่หนู ลองสักแก้วไหม ลุงดองเองเลยนะลองแล้วจะติดใจ”
ลุงพูด พลางตักเหล้าในไหส่งให้ฉัน
“เอ่อ ขอบคุณค่ะลุงแต่พอดีหนูดื่มไม่เป็..”
“แหม่ งั้นดีเลย ต้องลองนะ มันชื่นนนน ใจ”
ลุงลากเสียงยาวก่อนจะคะยั้นคะยอให้ฉันดื่มด้วย
“เอ้า ชนนนน”
กลายเป็ว่า ฉันโดนมา 2 3 4 และ กี่แก้วแล้วก็ไม่รู้ค่ะ รู้แค่ว่า ลุงมีฝาแฝดลางๆและเสาบ้านที่ขยับตลอดเวลา ได้เกิดขึ้นแล้ว
“อึก… หนู ว่าาา … อึก หนู น่าจะมาววว นิส นุง แย้ว ฮ่าๆๆ”
จู่ๆ ลิ้นฉันก็แข็ง พูดภาษาต่างด้าวขึ้นฉันรีบวางแก้วก่อนที่สติจะหลุดไปกว่านี้ หันไปมองท่านประธานเ้าตัวยังนั่งยิ้มก๊งชนแก้วกับลุงอยู่เลย
มีเพียงใบหน้าที่แดงนิดๆเท่านั้น
‘คอแข็ง เยี่ยม!’
ฉันโล่งใจเพราะคนขับรถยังสติดีก่อนจะลุก พาตัวเองไปนอนพักให้สร่างในเปลใต้ถุนบ้าน แล้วไปเฝ้าพระอินทร์ทันที
6K
![[Fanfic Harry Potter รุ่นลูก] เด็กหญิงผู้รอดชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688215414_30233665.webp)
