ความรัก 5 นาที (NC ทุกตอน)

    สิ้นสุดทางเพื่อน (ตอนที่ 1): #3P #MFF


    สิ้นสุดทางเพื่อน 


    คืนวันพฤหัสบดี ผมเพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังนั่งเอนหลังบนโซฟา ผมยังเปียก อยู่ ๆ โทรศัพท์มือถือก็แผดเสียง หน้าจอปรากฏชื่อ 'ไอ้ลิง' หรา 


    ผมกดรับสาย ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เสียงแหบพร่าก็แทรกตัดขึ้นมาทันที "ไอ้เจ อยู่ป่าว เดี๋ยวกูไป" ผมตอบรับพร้อมถามกลับว่าเป็๲อะไร มันสวนกลับอย่างรวดเร็ว "เลิกงาน... ไม่ กูลาออกแล้ว" สายตัดไปดื้อ ๆ ผมยังคงยืนถือมือถือค้างไว้ กลิ่นสบู่ยังติดผิว นอกระเบียงแสงไฟของกรุงเทพฯ ยามราตรีวูบวาบ


    ยี่สิบนาทีต่อมา กริ่งประตูก็ดังขึ้น ผมเปิดประตูเจอไอ้ลิงยืนพิงวงกบ ผมยาวดำขลับที่ปกติมักรวบตึงเป็๲หางม้า วันนี้หลุดลุ่ยตกลงมาระต้นคออย่างไม่ใส่ใจ เสื้อเชิ้ตใต้สูทกึ่งทางการคัตติ้งผู้ชายถูกปลดกระดุมเม็ดบนออก ดวงตากลมโตที่ปกติก็ดุดันอยู่แล้ว ตอนนี้กลับแดงก่ำและวาวโรจน์เหมือนพร้อมบวกกับทุกคน กลิ่นเบียร์โชยคลุ้ง


    แม้เครื่องแบบที่พรางสรีระจะทำให้มันดูทะมัดทะแมงเหมือนเด็กหนุ่มหน้าหวาน แต่ใบหน้าขาวจัดแบบคนเชื้อจีนกับสันจมูกโด่งรั้นก็ยังฟ้องความละเอียดอ่อนของเพศกำเนิดอยู่ดี 


    "วันนี้กูเกือบต่อยคน ไอ้ผู้จัดการมือสำส่อน กูเตือนหลายรอบแล้ว เลยกระชากคอแม่งแล้วต่อย เฉียดแก้มมันนิดเดียว" 


    ผมเปิดตู้หยิบขวดวิสกี้กับแก้วสองใบ เสียงน้ำแข็งดังกรุ๊งกริ๊งตอนที่ผมรินเหล้าแล้วยื่นให้ มันรับไปดื่มรวดเดียวหมดแก้ว หายใจแรงจนกลิ่นแอลกอฮอล์ปนกับกลิ่นเหงื่อจากเสื้อโชยออกมา 


    ผมวางแก้วตัวเองลง ดึงมือมันมาดู ข้อนิ้วมีรอยถลอกแดงปูด ก่อนจะเอายามาแต้มลงไปเงียบ ๆ


    "เชี่ย เบา ๆ ดิวะ" ไอ้ลิงบ่น ซี้ดปากดึงมือหนี แต่ผมรั้งไว้แน่น 


    "มึงไม่ซัดแม่งไปเลย ไหน ๆ ก็จะออกอยู่แล้ว" ผมพึมพำ


    "มึงไม่เข้าใจ" มันเปรย "มึงเป็๲ผู้ชาย ไม่มีใครมาแกล้งจับเอว จับตูด กูใส่สูทใส่กางเกง แม่งก็ยังมายุ่มย่าม" 


    "ก็มึงน่ารัก" ผมตอบกลับยิ้ม ๆ ตายังมองหลังมือแดงปูด


    ไอ้ลิงชูนิ้วกลางใส่แล้วหัวเราะเสียงแหบ "มึงกับกูรู้จักกัน๻ั้๹แ๻่เด็ก มึงยังไม่เคยมือไว เหี้ยแม่งเป็๲ใคร" มันกระดกเหล้าอีกจนแก้วว่าง ผมรินเติมให้เงียบ ๆ แอร์เย็นฉ่ำเป่าพัด กลิ่นเหล้าเริ่มลอยคละคลุ้งเต็มห้องนั่งเล่น ไม่ได้ใส่ใจกับเสียงจากทีวีที่เปิดทิ้งไว้ แสงจากหน้าจอสาดทาบทับใบหน้า เราคุยจิปาถะกันต่ออีกพัก ก่อนที่ความเงียบจะเข้าแทรก ไอ้ลิงเอนหลังทอดสายตามองเพดานแล้วถอนหายใจยาว ก่อนเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ


    “อ้อม”


    “กูกับอ้อม... ๰่๥๹นี้แย่" มันสารภาพ "ไม่ได้ทะเลาะกัน แต่กูไม่สบายใจ อ้อมทำงานเลานจ์ เจอผู้ชายทุกวัน หล่อ ๆ รวย ๆ ก็มี ต้องคอยยิ้ม เทเหล้า แตะเนื้อแตะตัว โดนขอเบอร์ กูไปรับบางคืนก็เห็นกอดกับลูกค้า แล้วอ้อมเคยมีแฟนเป็๲ผู้ชาย เคยโดนของจริง... แต่กูยังซิง ถึงใช้ไข่สั่น ดิลโด กูว่าบางครั้งอ้อมก็เฟก ๆ บางทีกูก็สงสัยว่าเขาอยู่กับกูมีความสุขหรือเปล่า เทียบกับของจริง กับพวกไฮโซใส่สูทในเลานจ์"


    น้ำแข็งในแก้วผมกระทบกันเบา ๆ


    “มึงคิดมาก งานก็คืองาน”


    “กูรู้ แต่งานมึงไม่ต้องยิ้มให้คนแปลกหน้าทั้งคืน ไม่ต้องคอยถูกป้อนคำหวาน แตะไหล่ แตะเอว" มันพูดต่อ "คืนนี้กูอยากเมา มึงอย่าเพิ่งไล่กู”


    “ตามสบายเลย โซฟากูว่าง หรือจะไปนอนในห้องก็ได้”


    ไอ้ลิงหันมามองผมด้วยดวงตาที่แดงก่ำจากฤทธิ์เหล้า แก้มแดงปลั่ง ลิ้นเริ่มพันกัน 


    "เหี้ยเจ..."

    มือของมันยื่นมาวางบนต้นขา ก่อนจะเลื่อนเข้าไปคลำเป้ากางเกงใส่อยู่บ้านจากด้านนอก มือเล็กอุ่นชื้นจนผมสะดุ้ง รีบคว้าข้อมือมันดึงออก 


    "ไอ้เหี้ยลิง มึงเมาแล้วเรื้อน เอามือออก"


    ลิงหันมามอง  

    ตาแดงจากเหล้า  

    แก้มร้อน  

    เสียงอ้อแอ้


    “เหี้ยเจ... เพื่อนยาก ขอกูศึกษาของจริงหน่อย”  



    มือสะบัด

    จกลงเป้า

    กำ ลูบไล้

    ฝ่ามือร้อนผ่าว


    “เหี้ยลิง”


    ลูบขึ้น  

    ลูบลง  

    กด  

    วน  

    ลำใต้ผ้าค่อยตุบ  

    ดันฝ่ามือ


    ผมจับข้อมืออีก


    "หวงอะไรวะ ก็แก้ผ้าโดดน้ำมาด้วยกัน"

    ไอ้ลิงหัวเราะ เสียงอ้อแอ้

       

    นิ้วอ่อน ใจอ่อน

     

    เธอลูบต่อ  

    ช้า  

    ผ้ากางเกงเสียด


    นิ้วเกี่ยวเอว  

    รูดลง  

    ลำโผล่

    แข็งปั๋ง  

    แดง  

    เต้นตุบ  

    ใต้แสงทีวี  

    กลิ่นเหงื่อผสมน้ำหอมผู้ชายฟุ้ง


    ลิงก้มจ่อ  

    ลมหายใจรดหัว  

    หรี่ตา  

    ไม่พูด  

    ปลายนิ้วแตะ  

    ยก  

    หัน  

    กำ  

    รูดช้า  

    ฝ่ามือนุ่มเสียดผิว  

    ลำแข็งเต็มในมือ  

    น้ำใสซึม  

    นิ้วโป้งปาด  

    มองจ่อ


    ผมหายใจสั้น  

    “ลิง...”


    เธอไม่เงย  

    รูดต่อ  

    ลิ้นแตะหัว  

    เบา  

    สะดุ้งตัวเอง  

    แตะอีก  

    เลียวง  

    น้ำลายยืด  

    ปากครอบช้า  

    ฟันเฉียด  

    ปรับ  

    ดูด  

    มือรูดโคน  

    หัวเคลื่อนงุ่มง่าม


    ผมครางอือ  

    มือวางท้ายทอย  


    อมนาน  

    ผละ  

    สายน้ำลาย  

    หอบ  

    แก้มแดง  

    ตาชื้น  

    มือยังกำโคน 

     

    ตัวพิงโซฟา

    กางเกงรูดลงครึ่งขา  

    กางเกงในเกี่ยวลง

    ต้นขาขาวผ่อง  

    ร่องชื้น  

    ยังตึง


    “เย็ด... ” 


    “มะ.. มึงใจเย็น” ผมพึมพำเสียงอ่อน


    มันดึงข้อมือผมลงไปแตะ


    ผมก้ม  

    ตัวชื้น เหงื่อปนเหล้า  

    ลิ้นเลียนอก  

    ช้า  

    เธอสะดุ้ง  

    มือจิกผม  


    ปลายนิ้วแทรก 

    ขอบรัด  

    เธอเม้มปาก  

    หายใจค้าง  

    “อย่าถอน...”


    รอ  

    น้ำลาย  

    ค่อยลึก  

    หนึ่งนิ้วเต็ม  

    ครางอัด  

    เหงื่อขมับ


    สองนิ้ว  

    ถ่างทีละนิด  

    ขาสั่น  

    “ช้า...  

    ไอ้เจ...”


    ลิ้นที่เม็ด  

    นิ้วขยับ  

    จนลื่นขึ้นนิด  

    ยังแน่น


    จัดหัวจ่อ  

    ดัน  

    แค่หัว  

    ขอบแสบ  

    ตัวเธอแข็ง  

    มือจิกโซฟา  

    “อ๊า...”  

    น้ำตาซึมทันที


    “ไหวไหม”

    ผมชะงัก  


    หัวผงกเบา  

    น้ำตายังซึม  

    กัดฟัน  

    กรามนูน  

    มือรั้งเอว  

    ไม่ให้ถอย



    หอบ  

    เหงื่อ  

    น้ำตา


    ค่อยดัน   

    สะดุ้ง  

    เล็บจิกก้น  

    ครางในคอ  

    ยังรั้งเอว


    ทีละนิด  

    หยุด  

    ลูบต้นขา  

    โคนเกือบสุด  

    แน่น  

    ร้อน  

    รัด


    เธอหอบ  

    น้ำตาเปียกขมับ  

    ขาเปิดค้าง  

    เจ็บชัด


    มือผมเลื่อนขึ้น  

    กำหน้าอกน้อยข้างหนึ่ง  

    หัวนมแข็งใต้ฝ่ามือ  

    บีบเบา  

    เธอสะดุ้ง  

    ครางในคอ


    ก้ม  

    อมหัวนม  

    ดูด  

    ลิ้นวน  

    อีกมือคลึงข้างที่เหลือ  

    อกชูชัน  

    ร้อนผ่าว  

    หัวนมเด้งสู้  


    มือกดหัวผม  

    “เบา...  

    ดูด...”


    ขยับสั้น  

    ถอนนิด  

    ดันกลับ  

    ปากอมค้าง  

    คราง  

    น้ำตาซึม  

    “ช้า...”


    ทุกทีแน่นหนับ  

    ทุกทีกัดฟัน  

    มือจิกหลัง  

    อกยังอยู่ในปากผม


    สะโพกเด้งเข้าหานิด  

    ไม่ตั้งใจ  

    ครางเปลี่ยนโทน  

    เจ็บปนเสียว  

    “ตรงนั้น...”


    ลึกช้า  

    โซฟาเอี๊ยดเบา  

    กลิ่นเหล้าปนเหงื่อ  

    สลับอมหัวนมซ้ายขวา  

    น้ำลายเปรอะทั่วอก


    นาน  

    หอบ  

    ครางเป็๞๰่๭๫  

    “ต่อ...  

    ตรงนั้น...  

    นม...”


    ถี่ขึ้นนิด  

    ข้างในรัด  

    แอ่น  

    อกดันเข้าปากผม  

    ครางปน  

    “จะ...”


    เร่งสั้น  

    พุ่ง  

    แตกใน  

    กระตุก  

    ซบ  

    หอบ


    เธอตัวสั่น  

    น้ำตาค้างมุมตา  

    มือเกาะหลังผม  

    ข้างในขมิบ


    ถอนช้า  

    เธอสะดุ้ง  

    ครางแ๵่๭  

    น้ำขาวไหลตาม  

    ย้อยต้นขา


    หอบบนโซฟา  

    แล้วยื่นมือจับข้อมือผม  

    ไม่ให้ถอย  

    ดึงกลับ  

    จัดหัวจ่อรูที่ยังเปียก  

    “อีก...”


    ลำยังอ่อน  

    เธอชักช้า ๆ

    อมหัวเบา  

    จนแข็ง  

    ตายังแดงเปียก  

    ปากไม่อธิบาย


    ดันเข้าช้า  

    สุดโคนทีเดียว  

    ครางยาว  

    “อืม...”


    ช้าก่อน  

    แล้วถี่เมื่อสะโพกรับ  

    “ตรงนั้น...  

    อา...”


    มือผมกลับไปที่อก  

    บีบ  

    ดูดหัวนมแรงขึ้นนิด  

    เธอแอ่น  

    ครางดังขึ้น  

    ขาเกี่ยวเอว  

    มือกดหลังผม  

    “แรง...  

    นม...”


    กระแทกสั้น  

    ลึก  

    ยังจับนมคลึง  

    อมสลับ  

    เธอคราง  

    “อ๊า...  

    ใช่...”


    เกร็ง  

    บีบรัว  

    ตัวสั่น  

    ครางอุดไหล่  

    น้ำเพิ่ม


    ผมตาม  

    แตกในอีก  

    ซบ  

    หอบทับกัน


    เงียบยาว


    ลิงนอนหงาย  

    ยังหอบ  

    หน้าท้องขึ้นลง  

    น้ำขาวยังเปียกต้นขาใน  

    แล้วหัวเราะ  

    แหบ  

    แตก  

    ดังขึ้นทีละนิด  

    จนไหล่สั่น  

    มือปาดน้ำตาที่เหลือปนขำ


    “เหี้ย...  

    กู...  

    มึง...  

      

    ไอ้เจ...”  


    หัวเราะ  

    “เพื่อน  

    กูเย็ดกับมึง  

    บ้าไปแล้ว”


    ผมนอนหอบ

    หัวโล่ง  

    ไม่รู้จะตอบอะไร 

     

    เธอหันมอง  

    ตายังแดง  

    ยิ้มอ่อน  

    นิ้วจิ้มอกผมเบา ๆ  

    หัวเราะเหะ 

     

    “เงียบเหรอไอสัด  

    กูเพิ่งโดนมึงเย็ด  

    ยังเจ็บตุบ ๆ”

    มันพูดพลางยิ้ม... ทั้งน้ำตา


    เงียบอีก  

    หัวเราะแ๶่๥ลง  

    เหลือแค่ลมหายใจ รอยยิ้ม

    กับกลิ่นเหล้า...


    วินาทีนั้น  

    ไอ้ลิงหายไป    

    เหลือแต่เธอ...  

    'หลิง'


    แสงไฟสว่างวูบตัดความมืด ผมได้ยินเสียหลิงพึงพำ 


    "อ้อม... อยู่คอนโดเจ มาหน่อย เอาเหล้ามาด้วย ค็อกเทลห่าอะไรก็ได้"  

    "กู...  มีอะไรจะคุย" หลิงพึมพำอ้อแอ้ กลั้วหัวเราะ


    แล้วเพดานที่หมุนวนก็ค่อย ๆ ดึงเปลือกตาผมปิดลง


    _ _ _


    "กริ๊ก... กริ๊ก" เสียงเหมือนน้ำแข็งกระทบแก้วเหล้า


    ตาผมยังปิด แต่มองเห็นแสงสว่างวาบผ่านเปลือกตา ผมค่อย ๆ เปิดเปลือกตาที่หนักอึ้ง แสงนีออนสว่างจ้าจนต้องหยีตา สายตาค่อย ๆ ปรับโฟกัส...


    ที่โซฟาเดี่ยวฝั่งตรงข้าม หญิงสาวหน้าเรียว ผมยาวสีบรอนซ์ทองดัดเป็๲ลอนนั่งไขว่ห้างอยู่ตรงนั้น ร่างนางแบบสูงโปร่งอยู่ในชุดเดรสสั้นรัดรูป มือถือแก้วทรงเตี้ยบรรจุของเหลวสีอำพัน แกว่งน้ำแข็งในแก้วช้า ๆ ดวงตากลมโตจ้องเขม็งมาที่ผม นิ่ง เย็นเยียบ และไร้แววตาของความ๻๠ใ๽


    ผมผวาเฮือก ขยับตัวพรวด ถัดจากผมไป หลิงยังคงนอนเปลือยคว่ำหน้า ฟุบหลับหายใจสม่ำเสมออยู่บนพรม คราบขาวและร่องรอยของสิ่งที่เกิดขึ้นยังเลอะเปรอะอยู่บนต้นขาขาวผ่อง


    "อะ... อ้อม..." ผมคราง


    ร่องรอยคาวโลกีย์บนพื้นพรม กับสายตาไร้อารมณ์ของคนที่จับได้คาหนังคาเขา... ในเกมความสัมพันธ์ที่แสนบิดเบี้ยวนี้ มีบทลงโทษแบบไหนเตรียมไว้ให้ 'แฟน' และ 'เพื่อนแฟน' อย่างเขา? (โปรดติดตามตอนต่อไป)