บัวบาน : สตรีแห่งสังเวียนเดือด
เด็กผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังแกล้งผู้หญิงวัยเดียวกัน
ต๊ะ “ระวังนะไอโอมเดี๋ยวจะติดเหาจากซี”
โอม “ไอโจ๊กหยิบกรรไกรมา”
ซี “อย่านะ ฉันจะฟ้องแม่นะ”
โจ๊ก “จะตัดผมซีจริงเหรอ ซีดูน่าสงสารออก”
โอม “ก็ผมซีมันมีเหานิ เอ๋ หรือว่าโจ๊กมึงชอบซี”
โจ๊ก “ไม่ใช่สักหน่อย เอามานี้กูตัดเอง”
โจ๊กแย่งกรรไกรจากโอมมาแล้วกำลังจะตัดผมซี
ซีร้องไห้ “อย่านะ”
จู่ๆ ทันใดนั้นก็มีเด็กผู้หญิงอีกคนโผล่มาต่อยโจ๊กจนล้ม
บัว “อย่าแกล้งซีนะ”
โอม “บัวเหรอ หน่อย”
โอมและต๊ะวิ่งไปจะต่อยบัว บัวหลบแล้วเตะตัดโอมและต่อยท้องต๊ะจนโอมและต๊ะล้มลงไป
โอมร้องไห้ “ฉันจะไปฟ้องพ่อ”
โอมวิ่งหนีไป ต๊ะและโจ๊กกุลุกขึ้นวิ่งหนีตามไป
ซี “ขอบคุณนะบัว”
บัว “ไม่เป็ไร เพื่อนกันก็ต้องช่วยกันอยู่แล้ว”
ตอนเย็นบัวซ้อมปล่อยหมัด และเตะกระสอบทราย โดยมีคุณยายคอยสอน
บัวหอบ “ยายคะ วันนี้หนูไปต่อยชนะผู้ชายมาด้วย”
คุณยายที่ได้ยินจึงได้ไปข้างหลังแล้วตีก้นบัวทันที
ยาย “ไปต่อยตีมาเหรอ ยายไม่ได้สอนแกให้ไปทะเลาะวิวาทนะ”
บัว “โอ้ย ยายหนูไม่ได้หาเื่สักหน่อย ซี โดนพวกผู้ชายรังแกหนูเลยเข้าไปช่วย”
ยายตีก้นไปอีกที “เหรอ ไม่ต้องอ้าง”
บัว “ไม่ได้อ้างหนูพูดจริงนะ ไม่เชื่อไปถามซีเลย ถ้าตอนนั้นหนูไม่ช่วย ซีโดนพวกผู้ชายตัดผมแน่ พวกเด็กผู้ตั้ง 3 คน มารุมแกล้งซีผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว หนูทนดูไม่ได้จริงๆ”
ยาย “3 คนเลยเหรอ หนูชนะตั้ง 3 คนเลยเหรอ”
บัว “คะ”
ยาย “หลานไม่เจ็บตัวก็ดีแล้ว วันนี้ฝึกแค่นี้พอ ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวยายจะทำกับข้าวรอ”
บัวหลังจากอาบน้ำเสร็จก็มากินข้าวกับคุณยาย “อร่อยจังเลยคุณยาย”
ยายตักข้าวให้บัวเพิ่ม “กินเก่งจังเลยนะหลาน”
บัว “ก็มันอร่อยนิ”
ยายตักปลาทูทอดและไข่เจียวใส่จานบัว “ไว้วันไหนยายมีเงินเรายายค่อยพาไปกินไก่ทอดในห้างนะ”
บัว “จริงเหรอคะ”
ยาย “จริงสิ แต่หนูห้ามไปมีเื่อีกนะ ยายกลัวหลานจะเจ็บตัวเอา”
บัว “ก็พวกนั้นมันนิสัยไม่ดีนิ ถึงจะเป็ผู้ชายหนูก็ไม่กลัวหรอก”
ยาย “ธรรมชาตินะสร้างให้มนุษย์ผู้ชายแข็งแกร่งกว่าผู้หญิง ทางที่ดีหนูไม่ควรไปชกต่อยกันแบบนั้น หนูควรคุยหาทางออกที่ดีหรือไม่ก็พาซีวิ่งหนีไป”
บัว “ไม่เอาอะ แล้วที่คุณยายช่วยฝึกมวยให้หนูมันเพื่ออะไรกันละ”
ยาย “เพื่อให้หนูได้ปกป้องตัวเองไง”
บัว “แล้วการที่หนูปกป้องซีเพื่อนของหนูมันผิดเหรอ”
ยายเงียบไปพักหนึ่งรู้สึกประทับใจในความมุ่งมั่นของหลาน แล้วตักข้าวปลาให้หลานกินอีก “กินอีกเยอะๆ น๊าจะได้แข็งแรง”
บัวทำท่าจุกอิ่ม “คุณยายโกรธหนูเหรอ หนูขอโทษ”
หลังจากนั้นบัวบานก็ฝึกอย่างหนัก เธอเตะกระสอบทราย วิ่งวิดพื้น ฝึกแบบเดียวกับที่เธอเคยไปแอบดูนักมวยผู้ชายในค่ายฝึก จนคุณยายต้องมาห้ามหลายครั้ง เพราะนั้นคือการฝึกของผู้ใหญ่มันอันตรายเกินไปสำหรับเด็ก
บัวไม่ฟังยังคงแอบฝึกอยู่เรื่อยๆ ต่างจากวัยเด็กของผู้หญิงคนอื่น บัวเธอมุ่งมั่นที่อยากจะแข็งแกร่ง
จนวันหนึ่งบัวเกินไม่สบายเพราะฝึกหนักเกินไป
คุณยายคอยดูแลบัวบานอย่างเอาใจใส่ "ยายบอกหลานแล้วไง ว่าอย่าฝืนตัวเองมาก เผลอแปปเดียวก็แอบไปฝึกอยู่เรื่อย"
บัวดูรูปติดผนัง รูปคุณยายสมัยสาวๆ รูปคุณยายบันเวทีมวยชูเข็มขัดแชมป์ "ก็หนูอยากเก่งและเป็แชมป์โลกแบบคุณยายนิ"
ยายดูรูปตัวเองแล้วยิ้ม "หลานทำได้อยู่แล้ว ยายในตอนอายุเท่าหลานยังเล่นหมากเก็บอยู่เลย"
บัว "ยายคะ ทั้งที่คุณยายเคยเป็แชมป์โลก ทำไมพวกพี่ๆ นักมวยที่อยู่ในค่าย ถึงไม่รู้จักคุณยายเลยเหรอคะ"
ยาย "หื้ม เื่นั้นสมัยสาวๆ ยายเองก็แอบน้อยใจ ที่นักสู้ผู้หญิงนั้นไม่ค่อยมีคนสนใจ ทั้งที่ยายก็พยายามอย่างหนักแท้ๆ ถ้าว่างๆ หนูก็ไปฝึกในค่ายมวยกับพวกพี่ๆ เขาสิ"
บัวบาน "ไม่เอาหรอกคะ พี่ๆ เขาดูน่ากลัว แต่คุณยายคะ สักวันหนึ่งหนูจะทำให้ทุกคนสนใจนักสู้ผู้หญิงจะทำให้พวกเขารู้ว่าผู้หญิงเองก็แกร่ง"
ยาย "โอ้ๆ หลานรัก ยายเชื่อว่าหนูทำได้ หนูคือหญิงแกร่งแสนน่ารักของยาย พักผ่อนนะ"
ปัจจุบัน
บัวเข้าวงการนักมวย ชื่อที่เธอใช่บนเวทีคือบัวบาน จากการฝึกมายาวนาน บัวบาน ค่อยๆ ต่อสู้บนเวที แพ้บ้างชนะบ้าง จนพักหลังเธอเริ่มชนะนักสู้หญิงด้วยกันแบบรั่วๆ
จนได้ไปถึงระดับแชมป์โลกมวยไทยเธอเจอกับ ศิรินพร ผู้ได้ฉายาว่า ราชินีมวยไทย
บนสนามบัวบานมองไปที่คุณที่นั่งดูเธออยู่ข้างสนาม
บัวบานพึมพำ “วันนี้แหละคุณยาย หนูต้องเป็แชมป์โลกให้ได้”
เสียงระฆังดังขึ้นบัวบานตั้งการ์ด ศิรินพรเดินบุกเข้ามาอย่างมั่นใจแล้วปล่อยหมัดซ้ายแย็ปใส่แบบรัวๆ อย่างมั่นใจ บัวบานยังคงการ์ดแข็งจนเธอถอยติดเชือกข้างสนามทำให้เธอเสียสมาธิปครู่หนึ่ง ศิรินพรใช้จังหวะนั้นปล่อยหมัดขวาตรงใส่หน้าบัวบาน บัวบานใช้ไหวพริบหลบแล้วอัปเปอร์คัตสวนไปจนศิรินพรล้มลง
ศิรินพรยืนขึ้นแล้วบุกต่อเธอต่อยหมัดซ้ายแบ็บไปแล้วเตะเท้าขวาใส่บัวบานไปขนเธอล้ม
บัวบานเองก็ลุกขึ้นมาแล้วสู้กับศิรินพรต่ออย่างดุเดือด
ในยกที่ 15 ทั้งบัวบานและศิรินพรต่างฝ่ายต่างอยู่ในสภาพสะบัดสบอม
บัวบานพึมพำในใจ “แกร่งมาก สมแล้วที่ได้รับฉายาว่า ราชินีมวยไทย แต่ฉันไม่มีวันยอมแพ้หรอก”
ศิรินพรพึมพำในใจ “เธอคนนี้แกร่งมาก ดัดอัดไปขนาดนั้นยังลุกขึ้นมาได้อีก ฉันไม่เคยต้องเอาจริงขนาดนี้เลย สายตาแบบนั้นอย่างกับมาเพื่อชนะเท่านั้น สงสัยฉายาราชินีมวยไทยคงจะไม่ใช่ของฉันแล้วสิ”
ศิรินพรเดินบุกไปแล้วปล่อยหมัดขวาซ้ายเท้าเข่าศอกใส่บัวบานรั่วๆ บัวบานหลบได้บ้างโดนบ้างเธอแทงศอกขวาใส่คางศิรินพรอย่างรุนแรงจนศิรินพรน็อคล้มลงไปนอน
กรรมการเข้ามาประกาศชัยชนะของบัวบานผู้ได้เป็แชมป์โลกคนใหม่ บัวบานมองไปที่คุณยายด้วยความดีใจ
บัวบานพาคุณยายไปฉลองชัยชนะในรอดไก่ทอดในห้าง
ยาย “หลานยายเก่งมากเลย สมแล้วที่เป็หลานยาย”
บัวบาน “ก็เพราะมียายคอยสอนไง คุณยายกินสิ ไหนบอกอยากกินร้านนี้ไง”
ยาย “หลานกินเลย ยายอิ่มใจกับชัยชนะของหลานแล้ว ที่เลือกร้านนี้เพราะยายเห็นว่าหลานชอบ”
บัวบาน “โถ่คุณยายก็ หนูส่าสั่งมาเผื่อคุณยายตั้งเยอะ”
ยายดูไก่ทอดและอาหารทอดจำนวนที่กองอยู่บนโต๊ะ “หลานกินจุไม่เปลี่ยนเลยน๊า ระวังจะอ้วนจนหาสามีไม่ได้เอา”
บัวบาน “ไม่เห็นจะเกี่ยวเลย อีกอย่างต่อให้กินเยอะแต่ถ้าแต่ละวันเราใช้พลังงานเยอะกว่าที่กิน ยังไงก็ไม่อ้วนหรอก”
ยาย “จ๊าๆ นานๆ ทีหลานจะพูดเื่มีสาระ แล้วหลานมีแฟนยังเหรอ หรือเอาแต่ฝึกจนไม่สนใจเื่พวกนี้”
บัวบานหน้าแดง “ก็มีผู้ชายมาจีบอยู่บ้าง แต่ถ้ามีแฟนต้องไปอยู่กับแฟนใช่ไหม แต่หนูนะยังอยากอยู่กับคุณยาย”
ยาย “โถ่หลานรัก ยายแก่ขนาดนี้คงอยู่ได้อีกไม่นาน”
บัวบาน “อย่าพูดแบบนั้นสิคุณยาย ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหนูจะช่วยคุณยายเอง”
ยายลูบหัวบัวบาน “หลานนิน่ารักไม่เปลี่ยนเลย”
บัวบานและคุณยายเดินกลับในบรรยายตอนเย็นที่อบอุ่น
หลายวันต่อมา
บัวบานออกจากห้องน้ำหลังอาบน้ำเสร็จ คุณยายล้มนอนไม่ได้สติอยู่ในครัว เธอรีบโทรเรียกรถพยาบาล
ณ โรงพยาบาล
บัวบานนั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างไม่สบายใจ จนหมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน
บัวบาน “คุณยายเขาเป็อะไรคะคุณหมอ”
หมอ “คุณยายเขาเกิดภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง ต้องผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ ค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงมากเลย คุณยายเข้าแก่มากแล้ว แถมยังมีโรคประจำตัวด้วย”
บัวบาน “ฉันพอมีเงินอยู่คะ เื่ค่ารักษาไม่ใช่ปัญหา ได้โปรดรักษาคุณยายด้วยคะ ฉันไม่อยากจะเสียคุณยายไปคะ”
หมอ “อืม หมอเข้าใจนะ งั้นผมจะไปทำเอกสารสรุปค่าใช้จ่ายให้นะ”
เวลาผ่านไปสักพักบัวบานได้ผลสรุปค่าใช่จ่ายมา
บัวบานดูเอกสาร มือที่ถือเอกสารสั้นแล้วพึมพำ “10 ล้านบาทเหรอ ค่าตัวฉันบวกเงินรางวัลแชมป์โลกรวมกันแค่ 6 แสนบาทเอง ทำไงดีฉันจะทำไง”
บัวบานเลยไปที่สถานแข่งมวย เธอพยายามทำสัญญาค่าตัวเธอ
ผู้จัดการ “สัญญา 15 ปี 10 ล้านบาทเหรอ ก็จริงอยู่ที่เธอเป็แชมป์โลกมวยหญิง”
บัวบาน “ข้อร้องเถอะคะ ฉันจำเป็ต้องใช้เงินจริงๆ”
ผู้จัดการ “มวยหญิงน่ะ ไม่ใช่ตัวดึงคนดู รอบหน้าถ้ามีแข่งอีก ค่อยว่ากันใหม่”
บัวบาน “ไม่ได้จริงๆ เหรอคะ งั้น 20 ปีเลยก็ได้คะ”
ผู้จัดการ “หื้ม 10ล้านมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ”
บัวบาน “แชมป์โลกชายค่าตัวเขาแค่ไฟต์เดียวยัง 10 ล้านได้เลย”
ผู้จัดการ “ก็นั้นมันดึงดูดผู้ชมได้ทั้งโลกเลยนะ ขอโทษนะ ฉันเองก็ไม่อยากเอาเงินไปลงทุนกับอะไรที่ไม่รู้จะทำไรกำไรได้ไหม”
บัวบาน “อะไรที่ไม่รู้จะทำไรกำไรได้ไหม ทั้งที่ฉันก็พยายามมาตั้งขนาดนี้แท้ๆ”
บัวบานลุกแล้วออกจากห้องไปอย่างสิ้นหวัง
ผู้จัดการพูดเมื่อบัวบานเดินออกไป “ให้ตายสิ 10ล้านมันก็เกินไปนะ”
บัวบานเดินสิ้นหวังจนกระทั่งไปเจอกับซี
ซี “เห้ย บัวบานเป็ไงบ้าง สีหน้าดูไม่ดีเลย โดนแฟนทิ้งมาเหรอ”
บัวบาน “มีเื่นิดหน่อยหนะ”
ซีดูนาฬิกา “โอ้ย แย่แล้วสิ ่นี้งานยุ่งมาก ไว้ค่อยคุยกันวันหลังนะ จริงสิฉันมีตั๋วเข้าชม The Bloom เสียดายงานยุ่งเลยไม่ได้ไปดู เอานิฉันให้เธอ เธอน่าจะชอบนะมันเป็สังเวียนการต่อสู้นะ แต่ที่นี้กติกามีเหมือนไม่มี โคตรมันเลยละลองไปดูเผื่ออารมณ์จะดีขึ้น เดินตรงไปอีกนิดหน่อยจะมีตึกเก่าๆ อยู่ แสดงตั๋วให้พี่ชายที่ดูน่ากลัวดูแล้วเข้าจะพาเธอเข้าไปเอง ฉันไปก่อนนะ”
บัวบานยืนมองตั๋วที่ซีให้มา “The Bloom เหรอ ฟังดูเหมือนสังเวียนเถื่อนเลย จริงสิที่นั้นที่ที่ PEETORDER เคยเล่าให้ฟังนิ เห็นว่าเงินรางวัลสูงถึง 10ล้านเลย”
บัวบานเดินไปหาตึกเก่าๆ ตามที่ซีบอก เธอเข้าไปข้างตึกแล้วโชว์ตั๋วให้ชายกล้ามโตที่ดูน่ากลัวดู
ชายกล้ามโต “เด็กผู้หญิงน่ารักดูอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ วันก่อนก็มีมาคนนึง ช่างเถอะโลกเปลี่ยนไปทุกวันใครจะชอบอะไรก็เื่ของเขา”
บัวบาน “เอ่อพี่ชาย ฉันเข้าไปได้เลยใช่ไหม”
ชายกล้ามโต “อืม ระวังตัวด้วย ถ้าเจอพวกนิสัยไม่ดีก็วิ่งมาหาฉันนะ”
บัวบาน “พี่ชายหน้าโหดแต่ใจดีจัง”
ชายกล้ามโต “ว่าใครหน้าโหดห๊ะ เวลาฉันเดินผ่านสนามเด็กเล่น เด็กๆ ยังต้องร้องไห้เพื่อเข้ามากอดฉันเลย”
บัวบาน “ร้องเพราะกลัวพี่ชายมากกว่า”
ชายกล้ามโต “หืม ว่าไงนะ”
บัวบาน “ป่าวคะ ไม่มีอะไร”
บัวบานเดินเข้าไปเสียงเชียร์เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ในสนามมีนักสู้ชาย 2 คน กำลังสู้กันแบบมือเปล่า เืของทั้งสองอาบตามร่างกายโดยที่ไม่มีกรรมการเข้าไปหยุด กติกาของที่นี้มีแค่การสู้กันแบบหนึ่งต่อหนึ่งและห้ามใช้อาวุธเท่านั้น จะใช้วิชาอะไรหรือจะฆ่ากันก็ไม่มีใครห้าม สู้จนกว่าอีกฝ่ายจนหมดสภาพ ยอมแพ้ หรือตาย ที่นี้คือสังเวียนเถื่อน The Bloom
บัวบานนั่งดูในสนามชายคนหนึ่งรัดคออีกคนหนึ่งจนสลบไป จนกรรมการเข้ามาประกาศใช่ชนะให้เขา
บัวบานช็อคนิดหน่อย “นั้นเขายังไม่ตายใช่ไหม”
ผู้ชมข้างๆ “คงน่าจะแค่สลบ”
บัวบานพึมพำ “สู้กันแบบไม่ใส่นวมเลยเหรอ เืพวกนั้นคงเจ็บมากแน่”
ผู้ชมข้างๆ “ที่นี้ไม่เหมาะกับผู้หญิงอย่างเธอหรอก กลับบ้านไปดูรายการทำอาหารเถอะ”
บัวบานกำหมัด “หน่อยแหนะ คอยดูแล้วกัน”
บัวบานเดินไปยังเ้าหน้าที่รับสมัคร “ฉันอยากลงแข่งที่นี้”
เ้าหน้าที่ “หืม ผู้หญิงเหรอ ไม่ได้หรอก”
บัวบาน “ทำไมละ ฉันเองก็เป็นักมวยนะ”
เ้าหน้าที่ “ต่อให้เป็นักมวยก็เถอะ แต่ที่นี้มันอันตรายเกินสำหรับผู้หญิง เธอก็รู้นิ ในสนามนี้ต่อให้เธอโดนเื่อย่างว่ากลางสนามก็ไม่มีใครไปช่วยเธอหรอก”
บัวบาน “เคยเกิดเื่แบบนั้นขึ้นเหรอ”
เ้าหน้าที่ “ไม่มีหรอก ก็ที่นี้ไม่เคยมีนักสู้ผู้หญิงเลยนิ ที่ฉันพูดแบบนั้นเพราะเธอดูน่ารักเกินกว่าจะเป็นักสู้ แถมนักสู้แต่ละคนก็นิสัยไม่ค่อยดีด้วย”
บัวบาน “ฉันคือแชมป์โลกมวยหญิงนะ”
เ้าหน้าที่ “ว้าว จริงเหรอ ว่าแต่เธอชื่ออะไรเหรอ”
บัวบาน “บัวบาน”
เ้าหน้าที่ “บัวบานเหรอ อ่อ ไม่เคยได้ยินเลย อย่าว่าแต่เธอเถอะ ฉันไม่รู้จักชื่อนักมวยหญิงสักคนเลย”
บัวบาน “งั้นฉันนี้แหละจะทำให้คุณรู้จัก”
เ้าหน้าที่ยื่นหน้ามาแล้วกระซิบ “เธอคืนนี้เธอไปนอนกับฉัน ฉันจะจำเธอจนวันตายเลย”
บัวบานโกรธกำหมัดต่อยหน้าเ้าหน้าที่ “ไอทุเรศ”
เ้าหน้าที่ลุกขึ้นกำหมัด “หมัดหนักไปบ้าเลย ฉันโกรธแล้วนะ ผู้หญิงก็เถอะขอสั่งสอนหน่อย”
เ้าหน้าที่พุ่งมาต่อยบัวบานหลบแทงเข่าใส่แทงจนเ้าหน้าที่จุกแล้วถีบกระเดนไปชนโต๊ะเอกสารล้ม
บัวบาน “จะต่อไหมละ”
เ้าหน้าที่ลุกขึ้นมาอีก “ใครมันจะยอมผู้หญิงเล่า”
ตรงนั้นสู้กันเสียงดังจนพลผู้เป็คนสนิทของเ้าของที่นี้ได้ยิน พลจึงเดินไปดู เมื่อเ้าหน้าที่เห็นพลเขาจึงหยุด บัวบานที่ยังโกรธถีบเ้าหน้าที่จนล้ม ก่อนที่บัวบานจะต่อยซ้ำพลเข้ามาจับมือบัวบานไว้ บัวบานที่ยังโกรธจัดเหวี่ยงหมัดใส่หน้าพล พลเซนิดหน่อยแต่ไม่แสดงอาการใดๆ
พล “ใจเย็นก่อนสิ เรามาคุยกันดีๆ ก่อน”
บัวบานตกในที่เธอต่อยหน้าพลไปเต็มแรง แต่พลไม่แสดงอาการใดๆ ทำให้เธอกลัวขึ้นมานิดนึงและใจเย็น
พล “บอกมาสิว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงทำร้ายเ้าหน้าที่รับสมัครของเรา”
บัวบานเล่าทุกอย่างให้ฟัง พลฟังทุกอย่างจนจบ
พล “อืม เข้าใจแล้วละ เพราะเ้าหน้าที่พูดคุกคามเธอสินะ”
บัวบาน “คะ”
พล “ไว้ฉันจะจัดการเขาให้ แต่ที่เธอจะสมัครลงสู้ที่นี้จริงเหรอ”
บัวบาน “จริงคะ”
พล “เธอรู้อันตรายของที่นี้แล้วใช่ไหม คิดให้ดีก่อน”
บัวบาน “หนูไม่กลัวหรอก”
เสี่ยชาตรีเดินเข้ามาพอดี “ไงพล วันนี้ไอหนุ่มกังฟูกับไอหนุ่มคาราเต้ใครชนะ”
พล “ดีครับเสี่ย ได้ยินมาว่าไอหนุ่มคาราเต้ชนะครับ”
เสี่ยชาตรีดูแก้มพลแดงแล้วดูไปที่บัวบาน “แหม่ๆ ่นี้มีเด็กด้วยเหรอ ระวังเมียจับได้นะ หน้าแดงเชียว”
พล “ไม่ใช่เด็กผมสักหน่อย ผมรักเดียวใจเดียวนะ ที่เห็นหน้าแดงเพราะเธอต่อยผมต่างหาก หมัดเธอหนักมากเลย”
เสี่ยชาตรีใเมื่อพลที่เป็อดีตแชมป์โลกชาย ผู้ที่ได้รับฉายาว่ามนุษย์เหล็กชมผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าว่าหมักหนัก
บัวบาน “ขอโทษคะ หนูไม่ได้ตั้งใจ ตอนนั้นอารมณ์ชั่ววูบจริงๆ”
พล “ไม่เป็ไร ไม่ต้องคิดมาก”
จังหวะนั้นบัวบาน เธอเหลือบตาไปเห็นรูปแชมป์ของที่นี้แต่ละคน และรูปหนึ่งคือคนที่เธอรู้จักอย่างดี PEETORDER
บัวบานพูดขึ้น "นั้นพีทนิ"
พล "เธอรู้จักเขาด้วยเหรอ"
บัวบาน "แน่นอนสิ เราเคยร่วมสู้ด้วยกันในการหยุด PALMER46"
เสี่ยชาตรี "เดี๋ยวก่อนนะ เธอชื่อว่าอะไรนะ ใช่ บัวบาน ใช่ไหม"
บัวบาน "ใช่ๆ ฉันบัวบาน"
เสี่ยชาตรี "ให้ตายสิ นี้มันคนที่ PEETORDER เคยเล่าให้ฉันฟังนิ"
บัวบาน "เอ๋ นึกว่ารู้จักเพราะเป็แชมป์โลกมวยหญิงซะอีก”
เสี่ยชาตรี "โห้ นี้เธอเป็แชมป์โลกมวยหญิงด้วยเหรอ"
พล “ก็ว่าละทำไมหมัดหนักจัง ฉันเกือบเก็บอาการไม่อยู่เลย เสี่ยครับเธออยากจะลงแข่งที่นี้นะ”
เสี่ยชาตรี "เธอรู้ข้อมูลเกี่ยวที่นี้แล้วใช่ไหม"
บัวบาน “คะ หนูรู้แล้ว”
เสี่ยชาตรี "ระดับคนที่เคยร่วมฝึกกับ PEETORDER จะไม่ให้ลงคงจะไม่ได้แล้ว The Bloom Underground Arena ยินดูต้อนรับ นักสู้หญิงคนแรกของเรา ถ้าเธอได้แชมป์ ฉันจะให้เงินรางวัลเธอ 10ล้านบาท"
บัวบานเดินเข้าไปในสนาม เมื่อลงสนามครั้งแรกมีแต่คนโฮ่ พวกเขาอยากดูการสู้มันๆ ไม่ใช่ผู้หญิงอ่อน บัวบานถูกมองว่าเป็ “แค่นักมวยหญิง” จากเวทีสวย ๆ ที่มีไว้โชว์ ไม่ใช่ของจริง ผู้ชมโฮ่หัวเราะเยาะเย้ยเมื่อเธอเดินเข้าสังเวียน
คู่ต่อสู้แรกของบัวบานคือนักมวยไทยชาวกัมพูชา
นักมวยไทยชาวกัมพูชา “อะไรวะ เจอผู้หญิงแบบนี้ก็หวานหมูนะ ่นี้ของขาดด้วยสิ แสดง AV กลางสนามเลยดีไหม”
บัวบานยืนวอมร่างกายไม่สนเสียงโฮ่และคำดูถูก นักมวยไทยชาวกัมพูชาวิ่งเข้ามาบัวบานตั้งการ์ดแล้วเตะเข้าหว่างขานักมวยคนนั้นจนจุก ก่อนที่เขาจะล้มลงบัวบานยกขาอีกครั้งเตะหน้านักมวยไทยชาวกัมพูชาจนล้มลงไปนอน บัวบานน็อตเขาในเวลาเพียง 5 วินาที
เสียงผู้ชมรอบสนามเงียบกริบ พลและเสี่ยชาตรีปรบมือก่อนทุกคนจะปรบตามพร้อมเสียงเชียร์ที่ดังขึ้น
เสี่ยชาตรี “นี้สินะ ตำนานบทใหม่ต่อจากเ้าพีท”
ศึกแรกบัวบานชนะอย่างง่ายดาย เธอต้องชนะไปเรื่อยๆ เพื่อไต่อันดับไปหาแชมป์ ภายในเวลา 7 วัน อันดับของเธอพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความมุ่งมั่นเพื่อเป็แชมป์และเอาเงินรางวัลไปรักษาคุณยาย
ศิลปะการต่อสู้แปลกใหม่มากมายที่เธอต้องเจอ แต่เธอก็ปรับตัวรับมือมันได้อย่างรวดเร็ว
นักสู้เก่งเหล่านี้ทำให้เธอเก่งและพัฒนาขึ้นไปอีกด้วย ยูริ ซาโต้ นักคาราเต้, ชาอี้ หลง ผู้ใช้กังฟู, คัง อารึม นักเทควันโด, ฮันน่า โจนส์ นักมวยสากล เธอชนะทุกคน
แต่เมื่อชนะเธอก็ยิ่งต้องเจอกับนักสู้ผู้มีอันดับสูงๆ บางคนเก่งมากแต่บางคนก็เลวมากพอที่จะทำอะไรเลวๆ กลางสนาม การลวงละเมิดทางเพศอย่างตั้งจากคู่ต่อสู้และการทำให้เธอต้องอับอาย บัวบานบางครั้งใช่มาในสภาพสะบัดสบอม ไม่ว่าจะได้แผลหรือเสียเืขนาดไหน เธอก็ไม่ยอมแพ้ จนสามารถเอาชนะใจคนดูและเริ่มมีแฟนคลับกองเชียร์มีชื่อเสียงดังกระช่อน
บัวบานชูแขนพร้อมชัยชนะครั้งล่าสุด จนไปถึงการประกาศชื่อคู่ต่อสู้คนสุดท้าย แชมป์คนปัจจุบันผู้ไม่เคยแพ้ ไทโรน เดอะ วอลล์ ชายผิวดำ สูง 198 ซม. หนัก 130 กก. กล้ามเนื้อแน่นเป็กำแพงเหล็กเดินได้ เคยเป็นักมวยเฮฟวี่เวทแชมป์ระดับโลก แต่โดนแบนจากทุกเวทีหลังจากชกคู่แข่งจน "ตายคาสังเวียน" จะเริ่มสู้ในอีก 3 เดือน
จู่ๆ ไทโรน เดอะ วอลล์ะโเข้าเวที “นี้เหรอคนที่จะมาแย่งตำแหน่งแชมป์จากฉัน ผู้หญิงซะด้วย เก่งนิที่มาได้ขนาดนี้”
บัวบานเริ่มแกรงเมื่อเห็นร่างที่ใหญ่และกล้ามเนื้อที่ดูแน่นสุดๆ ของ ไทโรน เดอะ วอลล์ นี้ไม่ใช่แค่มวยต่างเพศ แต่มันคนละรุ่นกันเลย ตามเวทีปกติคู่แบบนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน
บัวบาน “ทั้งที่สู้ชนะมาตั้งหลายคนแล้ว ทำไมพอเห็นหมอนี้แล้วทำให้ฉันรู้สึกกลัวกันนะ”
ไทโรน “ขอเช็คเครื่องหน่อยได้ไหม เธอนิสเปคฉันเลย”
บัวบานก้าวถอยหลังแต่ไทโรนจับแขนเธอไว้ “จะทำอะไรนะ อย่านะ”
ไทโรน “ก็ทำเื่สนุกไง”
ไทโรน เดอะ วอลล์ กดตัวบัวบานหวังจะข่มขืน แต่พลโผล่มาแทงเข่าใส่หน้า ไทโรน เดอะ วอลล์ จนเขาเซ
ไทโรน เดอะ วอลล์ โกรธ "อยากโดนฆ่านักรึไง"
พล "จะปล่อยเธอไป หรือจะให้ฉันบอกเสี่ยชาตรีให้แบนแกจากสนาม แล้วก็แจ้งตำรวจ ถ้าจะทำอะไรก็ค่อยทำวันแข่งเถอะ"
ไทโรน เดอะ วอลล์ โกรธ ปล่อยบัวบานแล้วเดินจากไป "ชิ ไอพวกชอบเสือก ไปแค่ลิงเหลืองแท้ๆ"
พล "เป็อะไรมากไหม"
บัวบาน "เป็สิ แรงมันโคตรจะเยอะเลย ขอบคุณมากนะ ถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้ฉันโดนมันขืนใจแล้ว"
พล "คราวหน้าก็ระวังตัวหน่อย ถ้ามันไม่กลัวโดนตำรวจ หมอนั้นคงเลือกฆ่าฉันแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ ตารางเวลาเธอตอนเจอเขาจะเริ่มในอีก 3 เดือน"
บัวบาน “ตั้ง 3 เดือนเลยเหรอ”
พลยื่นกระดาษตารางที่จะให้บัวบานไปฝึก่ 3 เดือน “ก็เพื่อให้เธอได้เตรียมตัวไง นี้ตารางการฝึก เป็การฝึกที่ฉันการถาม PEETORDER มา มันยากไปหน่อย แต่ถ้าเธอทำไม่ได้ก็ชนะไทโรนไม่ได้หรอก สู้ๆ ละ เธอเป็ผู้หญิงที่ทั้งแกร่งและสวยจริงๆ”
พลเดินจากไป แล้วเสี่ยชาตรีก็เดินเข้ามา
บัวบานเขินหน้าแดง “เขาชมฉัน ทั้งหล่อและใจดี ทำไมเราต้องเขินกันนะ ไม่ได้ไม่ได้”
เสี่ยชาตรี “ชอบเขาละสิ แต่เสียใจด้วยเขามีภรรยาแล้ว”
บัวบานเขินหน้าแดง “หนูไม่ได้ชอบสักหน่อย มันเขินเพราะเขาชมต่างหาก”
เสี่ยชาตรี “เอะ หน้าแดงเชียว”
บัวบานเขินหน้าแดง “ก็บอกว่าไม่ได้ชอบไง ไอลุงบ้า อะ ขอโทษคะเผลอหลุดปาก”
เสี่ยชาตรี “ไม่เป็ไร แบบนี้แหละเป็กันเองดี เธอรู้ไหม PEETORDER ชนะพลมาแล้วด้วย และหลังจากนั้น PEETORDER ก็สู้กับไมเคิลผู้มีฉายามฤตยูดำต่อ เ้าไทโรน เดอะ วอลล์ ทำให้ฉันนึกถึงไมเคิลมฤตยูดำคนนั้น และเธอนะทำให้ฉันนึกถึงเ้า PEETORDER เลย”
บัวบาน “หนูคงไปไม่ถึงระดับคุณพีทหรอกคะ หนูเป็แค่ผู้หญิงเอง”
เสี่ยชาตรี “ผู้หญิงแล้วไงละ ผู้หญิงก็แกร่งไม่แพ้ผู้ชายหรอก มันอยู่ที่ความพยายามและฉันก็เห็นมันในตัวเธอ”
บัวบานประทับใจในคำพูดเสี่ยชาตรี “เสี่ยน่ารักที่สุดเลย”
เสี่ยชาตรี “ถ้าน่ารักก็เข้ามากอดสิ”
บัวบานกอดอกหน้าบึ้ง “ถ้าเสี่ยทะลึ่งอีกหนูโกรธจริงนะ หึ”
เสี่ยชาตรี “หยอกเล่นน่า งั้นก็ตั้งใจฝึกนะ”
วันต่อมา
บัวบานตั้งใจฝึกตามตารางของ PEETORDER ตารางฝึกนรกที่ยากจะทำตาม
่เช้า
เริ่มต้นวันด้วยการคาร์ดิโอวิ่งเร็วสลับช้าเป็เวลา 2 ชั่วโมง เหงื่อไหลท่วมร่างกาย แต่เธอไม่หยุด เธอผลักดันตัวเองให้วิ่งเร็วขึ้น เร็วขึ้น แม้ขาของเธอจะเ็ป เธอรู้ดีว่าความเ็ปนี้เป็ส่วนหนึ่งของการเตรียมตัว หลังจากวิ่งเสร็จ บัวบานก็ตามด้วยการวิดพื้น 400 ครั้ง และสควอช 400 ครั้ง ทุกการเคลื่อนไหวถูกควบคุมอย่างแม่นยำ เพื่อให้กล้ามเนื้อของเธอพร้อมสำหรับการต่อสู้
อาหารเช้าเป็ส่วนสำคัญ ข้าวโอ๊ต นม อาหารเสริมวิตามิน แมกนีเซียม และน้ำมันปลา อาหารเหล่านี้ถูกเลือกอย่างระมัดระวังเพื่อเพิ่มพลังงานและฟื้นฟูร่างกายจากการฝึกหนัก
่สาย
หลังจากพักเพียงเล็กน้อย บัวบานก็เริ่มการฝึก่สายด้วยการซิทอัพ 25 ครั้ง ดิป 25 ครั้ง วิดพื้น 25 ครั้ง และชรัค 25 ครั้ง วนไป 3 รอบ และจบด้วยสะพานคอ 200 ครั้ง ทุกการฝึกฝนถูกออกแบบมาเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับกล้ามเนื้อและความทนทานทางกายภาพ
่เที่ยง
อาหารกลางวันประกอบด้วยอกไก่ที่เต็มไปด้วยโปรตีน ข้าวกล้องที่อุดมไปด้วยธัญพืช น้ำผลไม้ที่ให้วิตามินซีและน้ำตาลธรรมชาติ ทุกมื้ออาหารถูกควบคุมอย่างเข้มงวดเพื่อให้ร่างกายได้รับสารอาหารที่จำเป็
่บ่าย
บัวบานเดินทางไปยังสังเวียนเถื่อนเพื่อฝึกทักษะการต่อสู้กับคู่ต่อสู้จริง หลังจากการต่อสู้จบลง เธอยังคงกลับมาฝึกซิทอัพ ดิป วิดพื้น และสะพานคอต่อ เพื่อให้ร่างกายของเธอแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน และปิดท้ายด้วยของว่างเป็โปรตีนเชคผสมกล้วย
่เย็น
บัวบานกลับไปที่สังเวียนเถื่อนอีกครั้งเพื่อฝึกฝนเพิ่มเติม การต่อสู้แต่ละครั้งเป็บทเรียนสำหรับเธอ ทุกหมัดที่เธอรับ ทุกการโจมตีที่เธอหลีกเลี่ยง เป็ประสบการณ์ที่ทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น มื้อเย็นของเธอประกอบด้วยเนื้อแดงที่อุดมไปด้วยธาตุเหล็ก และอาหารที่มีคาร์โบไฮเดรตสูงเพื่อฟื้นฟูพลังงาน
่ดึก
หลังจากทานมื้อเย็นและพักผ่อน บัวบานใช้เวลา 30 นาทีในการชกเงา ฝึกฝนเทคนิคและการเคลื่อนไหวของเธอ ก่อนจะจบวันด้วยการศึกษาวิดีโอการต่อสู้ วิเคราะห์ทุกการเคลื่อนไหว ทุกจุดอ่อนที่เธออาจหาได้ และเมื่อตีสี่มาถึง เธอตื่นขึ้นมาและเริ่มต้นวันใหม่อีกครั้ง
การฝึกอย่างหนักดำเนินต่อไปเป็เวลา 6 วันต่อสัปดาห์ วันอาทิตย์เป็วันที่บัวบานได้พักผ่อน เธอใช้วันนี้ในการผ่อนคลายและเติมพลังงานให้ตัวเอง เธอมักใจไปกินไก่ทอดเ้าดังในห้องก่อนจะซื้อของไปเยี่ยมคุณยาย และใช้เวลาทั้งวันข้างคุณยายที่นอนติดเตียงในโรงพยาบาล แม้ว่าคุณยายจะนอนไม่ได้สติบัวบานก็ยังจับมืออุ่นๆ ของคุณยายตลอดเวลา
บัวบาน “คุณยายคะ รอหน่อยนะ”
จังหวะนั้นซีก็เดินผ่านมาบัวบานเลยทักเธอ “CODE2 เห้ยไม่ใช่ ซี”
ซี “บัวบานมาเยี่ยมคุณยายเหรอ”
บัวบาน “อืม”
ซี “อย่าคิดมากน่า คุณยายไม่เป็อะไรหรอก คุณยายเขาแข็งแรงจะตาย อย่าลืมสิคุณยายก็เคยเป็แชมป์โลกนักมวยหญิงนะ”
บัวบาน “อืม”
ซี “เอาแต่พูดว่าอืม พูดอย่างอื่นไม่เป็รึไง”
บัวบาน “อืม”
ซี “ยัยบ้าเดี๋ยวมาก็เชือดทิ้งซะหรอก”
บัวบาน “ขอโทษนะ พอดีฉันไม่รู้สึกไม่สบายใจเลย”
ซี “หื้ม ฉันเข้าใจนะ ฉันเองก็เคยเสียคนสำคัญ ถ้าเธอมัวแต่กังวล เธออาจทำเป้าหมายเธอไม่สำเร็จก็ได้นะ ไปโฟกัสที่เป้าหมายก่อนจะดีกว่า กังวลไปก็ไม่ได้อะไร”
บัวบาน “จริงด้วยมัวแต่กังวลไปก็ไม่ได้ ขอบคุณนะซี”
ซีพูดก่อนเดินจากไป “คิดได้ก็ดีแล้ว เธอทำได้อยู่แล้วสู้ๆ”
บัวบาน “พูดอย่างกับรู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่”
ใน่แรกของการฝึก บัวบานรู้สึกเหมือนเธอต้องผ่านนรก ความเหนื่อยล้าและความเ็ปเป็สิ่งที่ยากจะทนทาน มันไม่ง่ายเลยที่จะยืนหยัดได้ทุกวัน ต้องใช้วินัย ความอดทน และความมุ่งมั่นอย่างมาก แต่บัวบานรู้ว่าถ้าเธออยากเหนือกว่าคนอื่น เธอจะต้องพยายามให้มากกว่าคนอื่น
หลังจากการฝึกฝนอย่างหนักมาถึง 3 เดือน บัวบานเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง ความแข็งแกร่งและความเร็วของเธอเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
บัวบานที่เหงื่อไหล่ท่วมตัวจากการฝึกถอดชุดที่เปียกแล้วเข้าไปในห้องอาบน้ำ เปิดฝักบัวปล่อยให้น้ำไหลไปตามร่างกายผิวพันที่ขาวและกล้ามเนื้อที่สวยงาม กล้ามอกที่กระชับ กล้ามก้นที่กลมสวย หน้าท้องที่สวยและแข็งแรง
วันชิงแชมป์สังเวียนเถื่อน
ซีเองก็มาดูการต่อสู้ครั้งนี้
บัวบานยืดกล้ามเนื้อแล้วเดินเข้าสนาม เสียงพิธีกรประกาศชื่อเธอ
“นักสู้ผู้มาท้าชิงตำแหน่งแชมป์ ความงดงามที่ใครๆ ก็หลงไหล แต่ความแข็งแกร่งก็ไม่แพ้ความงาม ผู้เคยเป็ถึงแชมป์โลกนักมวยหญิง ผู้ครองฉายาราชินีมวยไทย นักสู้สาวผู้ชนะมาแบบต่อเนื่อง บัวบาน”
บัวบานเดินเข้ามาพร้อมเสียงเชียร์จากแฟนคลับมากมาย และโอตาคุหนุ่มอ้วนที่ใส่เสื้อรูปเธอ
และแสงไฟก็ส่องไปที่อีกคนหนึ่ง เสียงพิธีกรประกาศต่อ
“แชมป์คนปัจจุบันผู้ไม่เคยแพ้ ชายผิวดำ สูง 198 ซม. หนัก 130 กก. ผู้มีกล้ามเนื้อแน่นเป็กำแพงเหล็กเดินได้ ผู้เคยเป็นักมวยรุ่นเฮฟวี่เวทแชมป์ระดับโลก แต่โดนแบนจากทุกเวทีหลังจากชกคู่แข่งจนตายคาสังเวียน ไทโรน เดอะ วอลล์”
เสียงเชียร์จากแฟนคลับสายโหดก็ดังขึ้น
เสียงพิธีกร “บัวบานจะชนะแชมป์และได้เงินรางวัล 10ล้านบาทไปหรือไม่ เพื่อไม่ไปการรอช้า เริ่มได้”
ไทโรนวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วหวังจะจับบัวบาน
บัวบานหลบแล้วขาขวาเจาะยางสวนไป แต่ไทโรนยืนนิ่งเหมือนไม่ได้รับความเสียหาย แต่บัวบานกลับแสดงอาการเจ็บเอง
บัวบาน “อย่ากับเตะเหล็กไปเลย แข็งเกินไปแล้ว”
ไทโรนหันมาจะจับบัวบานอีกครั้ง “ขาคงเจ็บจนขยับไม่ได้แล้วสินะ”
บัวบานหลบอย่างรวดเร็วแล้วหมัดขวาตรงใส่หน้าไทโรนไปเต็มๆ “ฉันเองก็ฝึกหนักมานะ ถ้าคิดว่าแค่เจ็บเพราะเตะขานายแล้วจะขยับไม่ได้มันดูถูกกันเกินไปแล้ว”
ไทโรนเช็ดเืที่ไหลออกทางจมูก “เหรอ แต่หมัดเธอมันโคตรเบาเลย”
บัวบานเริ่มสะบัดมือเพราะเ็ปจากหมัดที่ต่อยหน้าไทโรนไป เธอรู้สึกเหมือนเธอต่อยกำแพงเหล็ก “โอ้ย ทำไมเจ็บเองอีกแล้ว”
ไทโรน “เธอรู้ไหมตามธรรมชาติการต่อสู้มันมีไว้สำหรับผู้ชาย ทั้งร่างกายที่มีพื้นฐานแข็งแรงกว่า หรือแม้แต่ฮอโมนในร่างกาย การต่อสู้นะมันไม่เหมาะสำหรับผู้หญิงหรอก ในา สนามรบ หรือในสังเวียน ผู้หญิงมีหน้าที่แค่เป็เครื่องเพศไว้สนุกและขยายพันธุ์ก็พอแล้ว ยอมแพ้ไปซะ ถือว่าฉันยังให้โอกาส”
บัวบาน “แม่แกเลี้ยงแกมายังห๊ะ และเื่ที่แกพูดมามันก็ไม่ถูกทั้งหมด ฉันไม่สนว่าแกจะมองฉันยังไง ถ้าฉันชนะแก ก็ถือว่าแกคิดผิด”
ไทโรน “เป็สาวน้อยฝันกลางวันรึไง ถ้าให้โอกาสแล้วไม่รับ งั้นฉันจะสั่งสอนเอง”
บัวบานเริ่มตั้งการ์ดแล้วเดินบุก “ก็มาสิคะคุณพี่”
บัวบานเข้าไปรอจังหวะไทโรนปล่อยหมัดแล้วหลบปล่อยหมัดสวน ไทโรนเตะบัวบานก้มหลบแล้วปล่อยหมัดตรงใส่หน้าท้องไทโรนแต่เขาไม่แสดงอาการเ็ป ไทโรนปล่อยหมัดตรงใส่บัวบานแต่บัวบานหลบอย่างรวดเร็วแล้วอัปเปอร์คัตใส่ไทโรนจนเขาถึงกับถอย
ไทโรน “ไม่เบานิ แต่เหมือนมือนุ่มๆ ของเธอจะเจ็บกว่าฉันนะ”
บัวบาน “ไม่เท่าไหร่หรอก แค่นี้สบายมาก”
ไทโรนบุกไปปล่อยหมัดขวาตรงอันทรงพลังไปที่บัวบาน บัวบานจึงหลบ ไทโรงคิดไว้แล้วหมัดขวานั้นไม่ได้ถูกปล่อยไปด้วยซ้ำ เขาใช้จิตวิทยาหลอกบัวบาน ไทโรนปล่อยหมัดซ้ายไปอย่างรวดเร็วโดนหน้าบัวบานเต็มๆ จนบัวบานลงไปนอน
ไทโรน “เพราะฉันเร่งรีบเกินไป หมันนั้นเลยไม่เคยแรงสักเท่าไหร่”
บัวบานเช็ดเืกำเดาที่ไหล “นี้ยังไม่แรงอีกเหรอ ทำเอาเกือบหลับเลย แกเองก็ไม่ได้มีดีแค่กำลังนิ ฉันโดนแกหลอกเต็มๆ เลย จิตวิทยาเหรอหลังจากนี้มันคงไม่ได้ผลแล้วละ ฉันจะขอเอาจริงแล้วนะ”
บัวบานเริ่มตั้งการ์ดแบบมวยไชยา
ไทโรน “ว้าวๆ ศิลปะการต่อสู้แบบแชมป์คนก่อนนิ เสียดายเขาตายก่อนที่ฉันจะมาที่นี้”
เสี่ยชาตรีที่ดูอยู่ข้างสนามยิ้มออกมา “ว่าแล้วเธอคนนี้ต้องมีของดี”
ไทโรนวิ่งบุกไปแล้วปล่อยหมัดใส่บัวบาน เธอหลบทุกหมดอย่างรวดเร็ว แล้วต่อยหน้าสวนไทโรน ไทโรนถึงกับน้ำลายกระเดนออกจากไป “อะ โคตรเจ็บเลย ทั้งความเร็วและความรุนแรงในการต่อย ที่ผ่านมายังไม่ได้เอาจริงหรอกเหรอ”
ไทโรนมองไปที่บัวบานที่ตั้งการ์ดมวยไชยาด้วยสายตามุ่งมั่น ทุกสายตาต่างจับจ้องการต่อสู้ครั้งนี้
บัวบานเริ่มเดินบุกมา ไทโรนก็บุกเดินไป ไทโรนปล่อยหมัดไปรัวๆ บัวบานตั้งการ์ดป้องกันและหลบได้ไหม แต่ทุกหมัดที่บัวบานปล่อยไปโดนไทโรนทั้งหมด
ทุกคนคิดว่าบัวบานต้องชนะขาดแน่ๆ
แต่แล้วไทโรนก็จับแขนทั้งสองข้างของบัวบาน แล้วเอาหัวโขกไปที่หน้าของบัวบานจนบัวบานล้มลงไปนอน
บัวบานเืไหลออกจากจมูกและปาก “โถ้เว้ย โคตรเจ็บเลย”
ไทโรนตั้งการ์ดมวยไทย “ฉันเราโกรธแล้ว เป็แค่ผู้หญิงแท้ๆ บังอาจทำให้ฉันเจ็บได้ขนาดนี้ ตอนนี้ฉันโกรธสุดๆ ไปเลย และอยากจะระบายมันมาก”
บัวบานเห็นแบบนั้นจึงรีบลุกขึ้นตั้งการ์ด “หมอนั้นเองก็พึ่งจะเอาจริงเหรอ คงไม่จบง่ายๆ สินะ”
ไทโรนเดินบุกมาอย่างรวดเร็ว บัวบานรับด้วยการ์ดแล้วก็สวนไป ไทโรนเองก็กันไว้ได้ แล้วสวนมา ทั้งคู่ต่างแลกหมัดกันอย่างรวดเร็วและดุเดือน ไทโรนพลาดในบางครั้งโดนหมัดบัวบานไป บัวบานเองก็พลาดในบางครั้งโดนหมดไทโรนไปเช่นกัน
ผู้ชมทุกคนเงียบกริบกลืนน้ำกับการต่อสู้ที่ดุเดือนยิ่งกว่าสนามไหนๆ การต่อสู้ที่ยิ่งกว่าการต่อสู้ของนักสู้ทั่วไป
ซียืนกอดอดดูอย่างกังวล
การแลกหมัดเท้าเข่าศอกยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง
ผู้ชมคนหนึ่งเอ้ยขึ้นมา “ผู้หญิงต่อสู้ได้ขนาดนี้เลยเหรอ”
ซี “เริ่มสงสารสามีในอนาคตเธอแล้วสิ เธอมาถึงจุดนี้แล้วสินะบัวบาน”
การแลกหมัดยิ่งนานเข้า บัวบานเริ่มบล็อคและหลบได้ทุกหมัดของไทโรน มีเพียงไทโรนที่โดนโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว จนไทโรนเริ่มเดินถอยทีละก้าว
ไทโรนเริ่มตั้งการ์ดป้องกันอย่างเดียวแล้วดีดตัวหวังกระโดนจับตัวบัวบาน “ฉันจะรัดคอแกให้กระดูกแตกเลย”
ทุกสายตายในสนามจับจ้องคิดว่าบัวบานต้องโดนจับแน่ๆ
แต่บัวบานหลบด้วยความเร็วสูงมาก เร็วจนไทโรนมองแทบไม่ทัน เร็วจนทุกคนต้องอึ้ง บัวบานไม่ได้เร็วจนหายไปไหน เธอแค่ก้มลงแล้วดีดตัวไปอยู่ใต้ไทโรนที่กำลังลอยมาแล้วถีบเขาจนกระเดนไปนอนกับพื้น
ไทโรนโกรธแบบจัดๆ แล้วลุกขึ้นมาไล่ต่อยบัวบานอย่างคนครั้ง บัวบานใช่ความเร็วสูงมากในการหลบจนไทโรนไม่มีวันต่อยโดน บัวบานใช้วิชามวยไชยาปล่อยอาวุธใส่ไทโรนทุกครั้งที่หลบได้สวนไป ไทโรนยังคงไล่ต่อยบัวบานอย่างคนคลั่ง
พลที่ยืนชมอยู่ข้างสนาม “เสี่ยครับ คุยกับเธอรอบหน้าอย่าพูดอะไรให้เธอโกรธอีกนะครับ”
เสี่ยชาตรี “อืม เข้าใจแล้ว”
ไทโรนเริ่มเคลื่อนไหวช้าลงเรื่อย บัวบานะโใช้มวยไชยาแทงศอกฟาดหน้าไทโรนแล้วเริ่มปล่อยหมัดต่อยไปรัวๆ บัวบานปล่อยแรงทั้งหมด “เพื่อคุณยาย ฉันต้องชนะแก อ้า~~~~~~~~~~~~~~~~”
ทุกคนคิดว่าผลการต่อสู้ออกมาแล้ว บัวบานต้องชนะแน่ จนกระทั่งจู่ๆ บัวบานก็แสดงแปลกๆ ร่างกายเธอกระตุก แล้วลงไปนอนกับพื้น
ซี “โถ้เว้ย ถึงขีดจำกัดแล้วเหรอ อีกนิดเดียวแท้ๆ”
ไทโรนเริ่มตั้งหลักจากอาการาเ็ “ไม่รู้หรอกว่าเป็อะไรไป ตอนนี้กูโกรธและต่อยมึงคืนมาก กูจะฆ่ามึง”
ไทโรนบีบคอบัวบานขึ้นแล้วต่อยจนเธอกระเดนไป ไทโรนเดินไปที่ร่างบัวบานและเตะเธอจนกระเดนไปที่ริมสนาม ไทโรนจับตัวเธอให้ยืนขึ้นทั้งที่บัวบานเธอยืนแทบไม่ไหวแล้ว
ไทโรนเริ่มต่อยร่างบัวบานรัวๆ พอบัวบานจะล้ม ไทโรนก็ช้อนเธอขึ้นมาต่อยอีก ทำแบบนั้นวนไปเรื่อยๆ กองเชียร์ข้างสนามต้องดูภาพที่โหดร้ายยี้กันไม่ไหว
ผู้ชมคนหนึ่งร้องไห้เอ้ยขึ้นมา “กรรมสั่งหยุดเถอะ เธอไม่ไหวแล้วนะ”
กรรมการ “ไม่ได้ เธอยังไม่ยอมแพ้เลย เธอต้องเลือกเองจะยอมแพ้หรือตายไป”
พลที่ดูอยู่กำหมัดแล้วจะเข้าสนามไปช่วย “ฉันทนดูไม่ไหวแล้ว”
เสี่ยชาตรีเข้าไปจับไหล่พลแล้วกำหมัด “ฉันเองก็ทนดูไม่ได้ แต่นายต้องอย่าทำลายศักดิ์ศรีนักสู้ของเธอ”
ซีดูบัวบานที่กำลังโดนต่อยๆ รัวแล้วกำหมัด
จนกระทั่งไทโรนเลิกต่อยแล้วเดินไปกลางสนามปล่อยให้บัวบานนอนอยู่บนพื้นไป บัวบานนอนนิ่งเหมือนคนตาย กรรมการกำลังจะประกาศข่าวร้ายออกไป
แต่จู่ๆ ผู้ชมทุกคนก็อึ้งอีก บัวบานพยายามลุกขึ้นมาด้วยร่ายกายที่สั่นแต่เธอลุกยังไงก็ลุกไม่ขึ้น
ไทโรนวอมร่างกายยืดกล้ามเนื้อ “ทำไมไม่ยอมแพ้ให้จบๆ ไป อยากตายจริงๆ สิ”
ซีเดินเข้าไปแย่งไมค์พิธีกร “เอามานี้ ฉันเป็เพื่อนสนิทบัวบาน ฉันขอพูดเถอะ”
เสียงเงียบไป 3 วินาที
ไทโรนเดินไปหาบัวบานอย่างช้า
ซี “บัวบาน ถ้าเธอยอมแพ้ตอนนี้ เท่ากับว่าเธอปล่อยให้คนที่ดูถูกเธอกับผู้หญิงทั้งโลกชนะไป เธอคิดให้ออกสิว่าต้องชนะไปเพื่อใคร ว่าเธออยากจะช่วยใคร ลุกขึ้นมาสู้สิ ด้วยความแข็งแกร่งและความพยายามของเธอ จะต้องชนะมันได้แน่”
ไทโรนเพิ่มความเร็ววิ่งเต็มสปีดไปหาบัวบาน
บัวบานพยายามทนความเจ็บหึดแรงขึ้นมาแล้วหลบไทโรน ไทโรนจับผมบัวบานได้แล้วกะจะดึง
บัวบานะโใช้น้ำหนักตัวทั้งหมดเป็แรงเหวี่ยงและใช้แรงทั้งหมดเตะไปที่คางของไทโรน “ย้า~~~~”
ถึงแม้ไทโทนจะมีกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง แต่จากการเตะของบัวบานทำให้สมองของเขาสั้นะเืจะควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ละล้มลงไป และจากอาการาเ็ทั้งหมดเขาก็ลุกขึ้นมาไม่ไหวอีก
เสียงเชียร์ดีใจให้กับชัยชนะของบัวบานดังขึ้นทั่วทั้งสนาม แม้แต่คนที่เคยเชียร์ไทโรนยังส่งเสียงดีใจให้กับเธอ ในการต่อสู้ครั้งทั้งคริปวิดีโอที่ถูกอัด และการพูดเล่าการปากต่อปาก บัวบานทำให้ทุกคนเริ่มหันมาสนใจนักสู้หญิง ภาพจำที่มองว่าผู้หญิงนั้นอ่อนแอเปลี่ยนไป ถึงความเป็จริงผู้หญิงจะอ่อนแอกว่าแต่ถ้าพยายามมากพอมันก็ไม่แน่เสมอไป
บัวบานได้รับเงินรางวัล 10ล้านบาท
สุดท้ายถึงแม้จะได้เงินมา แต่เมื่อไปถึงโรงพยาบาลคุณยายก็เสียไปแล้ว ซีเข้ามาปลอบบัวบานที่กำลังร้องไห้ บัวบานโทษตัวเองที่หาเงินมาได้ช้า
ซีบอกว่าเธอรู้มาตลอดว่าบัวบานกำลังทำอะไร เธอเลยแอบจ่ายเงินค่ารักษาให้ตั้งนานแล้ว แต่เพราะอาการป่วยที่หนักสุดท้ายคุณยายก็เสีย ซีบอกว่าก่อนคุณยายจะเสีย
ซีคุยและเล่าเื่ให้คุณยายของบัวบานฟังถึงความพยายามของบัวบาน คุณยายบอกมาว่าภูมิใจในตัวบัวบานและรักหลานมาก ก่อนที่จะเสียไป
หลายวันต่อมา
ในสวนสาธารณะที่แสนสงบ
บัวบาน “CODE2”
ซี “บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกชื่อนั้นในตอนที่ฉันไม่ได้แต่งตัวชุด CODE2”
บัวบาน “วันนั้นเธอตั้งใจใช่ไหม ที่ให้ตั๋วฉันไปที่นั้น แล้วทำไมไม่บอกละว่าแอบจ่ายเงินค่าโรงพยาบาลของคุณยายฉันด้วย”
ซี “ไม่รู้สิ”
บัวบาน “เธอนี้นะ สมัยเด็กยังเป็เด็กผู้หญิงขี้แยให้ฉันปกป้องแท้ๆ พอกลายเป็ CODE2 ลูกศิษย์ของ PALMER46 ก็ชอบทำตัวมีความลับ แถมฉันยังไม่ต้องมาปกป้องอีก ว่าแต่เธอไม่มีเหาบนหัวแล้วใช่ไหม”
ซี “ไม่มีแล้วยะ บัวบานฉันขอโทษนะ ฉันไม่รู้ว่าคุณยายต้องเสียไป ฉันไม่น่าวางแผนให้เธอไปฝึก จนไม่ได้อยู่กับคุณยายในวาระสุดท้ายเลย”
บัวบาน “คิดไว้แล้วว่าต้องเป็แผนของเธอ ไม่ต้องคิดมากหรอก ถ้าเธอไม่จ่ายให้ก่อนสุดท้ายฉันก็ไม่รู้จะหาเงินที่ไหน แถมตอนที่หามาได้ก็สายไปอยู่ดี ซี ฉันรู้จักเธอดี ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ เธอเองก็เคยเ็ปมาก่อน ฉันต่างหากต้องขอบคุณเธอที่ทำให้ฉันเติบโตมาได้ขนาดนี้”
2K
![[E-book ใน MEB] พร้อมรักมากนะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1679667332_96574692.webp)
