ณ คอนโดสูงใหญ่
ร่างขาวใสของคุณหนูเชอร์ลีนกำลังแต่งเนื้อแต่งตัวั้แ่เช้าตรู่ ใบหน้าอ่อนหวานไร้เดียงสายิ้มระรื่น กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ถูกจัดเก็บั้แ่เมื่อวาน วันนี้คือวันที่เธอจะได้ออกไปผจญภัยด้วยตัวเองครั้งแรก ั้แ่เกิดจนอายุครบสิบเก้า พ่อแม่ก็คอยเฝ้าประคบประหงมจนเด็กสาวไม่ได้ออกไปไหน ทุกกิจกรรมถูกติดตามและคอยจับตามองตลอดเวลา แน่นอนว่าชีวิตวัยรุ่นของคุณหนูไม่ได้รับอิสระเหมือนกับเพื่อนๆคนอื่นเลยสักคน
“เรียบร้อย”
เชอร์ลีนเตรียมตัวออกเดินทาง แม้จะพึ่งย้ายมาอยู่คอนโดได้เพียงเมื่อวาน แต่เด็กสาวก็จะออกจากบ้านไปเสียแล้ว เธอโกหกพ่อแม่ว่ามหาลัยมีกิจกรรมสันทนาการ จึงต้องออกมาอยู่นอกบ้านั้แ่เนิ่นๆ แม้ตอนแรกผู้ปกครองจะไม่เห็นด้วย แต่คุณหนูก็ออดอ้อนทุกคนได้สำเร็จ
นี่เป็ครั้งแรกที่เธอโกหกพ่อและแม่ ถึงจะรู้สึกผิดต่อผู้มีพระคุณ แต่คุณหนูก็้าออกไปใช้ชีวิตอิสระของตัวเองบ้าง
“วางแผนตั้งนาน ในที่สุดก็จะได้ไปเที่ยวสักที”
ริมฝีปากอวบอิ่มยิ้มกว้าง
ใบหน้าสวยหวานเหมือนกับสาวญี่ปุ่นลากกระเป๋าสัมภาระไปตามทางคอนโด ผิวพรรณขาวละเอียดเหมือนน้ำนมถูกบ่มเพาะจากพี่เลี้ยงและคนรับใช้มาเป็อย่างดี ดวงตากลมโตช่วยขับใบหน้าให้มีเสน่ห์มากขึ้นหลายเท่าตัว
เชอร์ลีนเป็เด็กสาวตัวเล็กกระทัดรัด แต่เนื้อหนังของเธอนั้นกลับซ่อนรูปอย่างน่าเหลือเชื่อ อกเอวและสะโพกผายโตเหมาะสมตามวัย แต่ความสดใสและความไม่ทันโลกกลับไม่โตตามวัยเลยสักนิด
“ยัยเชอร์ลีน ทางนี้”
“ฉันกำลังจะโทรหาพอดี”
เมื่อลงมาถึงด้านล่างคอนโด รถยนต์ของเพื่อนสาวไฮโซก็จอดรออยู่ เชอร์ลีนมีเพื่อนสนิทหลายคน และเพื่อนทุกคนก็รู้เป็อย่างดีว่าครอบครัวของเด็กสาวตัวเล็กคนนี้เป็เช่นไร เชอร์ลีนพลาดกิจกรรมในชีวิตไปหลายอย่างจากการคัดค้านของผู้ปกครอง เธอไม่เคยได้เป็เที่ยวทัศนศึกษากับเพื่อนๆเลยสักครั้ง แม้แต่กิจกรรมกีฬาสีก็ยังมีคนมาสอดส่องและรายงานอยู่เสมอ
หากจะพูดถึงเื่ความรักของวัยรุ่นหนุ่มสาว เชอร์ลีนไม่แม้แต่จะเคยััมันเลยด้วยซ้ำ เธอทำได้เพียงมองเพื่อนๆที่มีแฟนกะหนุงกะหนิงกัน ก่อนจะหันใบหน้ามาถอนหายใจให้กับชีวิตโดดเดี่ยวของตัวเอง
ใช่ว่าใบหน้าสวยหวานและหุ่นเพรียวบางของเธอจะไม่มีใครสนใจ ทุกครั้งที่มีรุ่นพี่เข้ามาตามจีบหรือยุ่งวุ่นวาย คุณพ่อคุณแม่มักจะรู้ข่าวและสั่งให้เธอตั้งใจเรียนเพียงอย่างเดียว เชอร์ลีนไม่รู้จักเื่ราวความรักมากนัก เธอรู้เพียงว่าคนเป็แฟนต้องจู๋จี๋กัน แต่เื่ใต้สะดือนั้น...เด็กสาวไม่มีความคิดแบบนั้นอยู่ในหัวเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เชอร์ลีนช่างใสซื่อไร้เดียงสา และโลกภายนอกก็ไม่เคยปราณีกับลูกนกตัวน้อยๆไร้ทางสู้เสียด้วย เื่นี้คงจะโทษใครอื่นไม่ได้นอกจากผู้ปกครอง หากผู้ใหญ่ทั้งสองมอบชีวิตให้ลูกสาวได้เป็ตัวของตัวเอง เธอคงไม่ต้องสร้างเื่โกหกและหนีออกไปเที่ยวคนเดียวเช่นนี้
“ขอบคุณที่ช่วยเื่เดินทางนะ” เชอร์ลีนบอกเพื่อน
“ไม่เป็ไร แต่แกแน่ใจนะว่าเที่ยวคนเดียวได้”
“สบายมาก ฉันเตรียมแผนเดินทางไว้หมดแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้สนุกแล้วกัน”
เชอร์ลีนถูกนำตัวไปส่งถึงสนามบิน เพื่อนๆทุกคนให้คำสัญญาว่าจะช่วยรักษาความลับนี้ไว้ให้ หากพ่อแม่ของเธอโทรมาถามไถ่ ทุกคนก็จะตอบเป็เสียงเดียวกันว่าคุณหนูทำกิจกรรมกับมหาลัยอยู่ ต่างคนต่างอวยพรให้เพื่อนสาวโชคดี นี่เป็ครั้งแรกที่เธอได้ออกไปใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีใครคอยตามติดเหมือนปลิงตลอดเวลา
5K
