เทพแห่งโลกเสมือนจริงในต่างแดน

แม้ว่าผู้เล่นในบอร์ดเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มจะเป็นพวกมือใหม่ซิง ๆ แต่ถึงอย่างนั้น เหล่าเกมเมอร์สายมโนพวกนี้ก็จินตนาการเก่งเป็นเลิศ! พวกเขาใช้ข้อมูลที่มีเพียงน้อยนิดมารังสรรค์ภาพการผจญภัยอันยิ่งใหญ่ในโลกกว้างของเกมอย่างเมามันส์ และไอ้ความเพ้อฝันแบบคิดไปเองฝ่ายเดียวนี่แหละ... แค่คิดมันก็โครตฟินแล้ว!

ที่ท้ายกระทู้ จ่าเฉยสายปั่น และ ไอ้ปืนโหดโหมดเกรียน ดันทะลึ่งแอบย่องเข้าเมืองทูนซานน์ไม่สำเร็จ แถมยังโดนรุมสับเป็นหมูบะช่อข้อหาขโมยม้าไปซะอย่างนั้น!

ในช่องคอมเมนต์ด้านล่าง เหล่าผู้เล่นพากันเดาเนื้อเรื่องกันไปไกลลิบโลก:

"ว้าว โลกในเกมนี้ฟังดูแม่งโครตกว้างเลยว่ะ! หมู่บ้านมันฝรั่ง, เมืองทูนซานน์! แถมยังมีเมืองใหญ่กับอาณาจักรที่อยู่เบื้องหลังเมืองทูนซานน์อีก!"

"เจ๋งเป้ง เกมนี้สเกลฉากหลังอลังการงานสร้างมาก ผมโครตชอบเกมที่มีโลกทัศน์กว้างใหญ่แบบนี้เลย"

"เกมที่นายท่านฟรานซ์สร้างนี่ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริง ๆ ! ตอนผมเล่น 'ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท' ภาคแรก คอนเซปต์แม่งดึงดูดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นเลย!"

"เฮ้ยพวกแก มาลองเดาเส้นเรื่องหลักกันดีกว่า อย่างที่ทุกคนรู้กันดีว่า ท่านฟรานซ์ ของพวกเราน่ะเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์ที่ถูกใส่ร้าย"

"เพราะโดนคดีแพะรับบาปแท้ ๆ เลยโดนเนรเทศจากเมืองหลวงอันรุ่งเรืองมาอยู่ไอ้หมู่บ้านมันฝรั่งซุกหัวนอนนี่"

"แต่ก็นั่นแหละ พระเอกของเราจะมาจมปลักอยู่ในหมู่บ้านชายแดนเล็ก ๆ แบบนี้ตลอดไปได้ยังไงล่ะ? ฉันเดาว่าเนื้อเรื่องหลักต้องเป็นพวกเราที่คอยช่วยให้ท่านฟรานซ์แข็งแกร่งขึ้นแน่ ๆ"

"พอพวกเราเวลสูงจนแกร่งพอเมื่อไหร่ พวกเราก็จะยกทัพบุกยึดเมืองหลวง ทวงคืนแผ่นดินบรรพบุรุษ สับหัวไอ้ทรราชหน้าเลือดนั่น แล้วสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นราชา!"

"และพอท่านฟรานซ์ได้เป็นราชา พวกเราทุกคนก็จะได้ขึ้นชื่อว่าเป็นวีรบุรุษผู้กอบกู้บัลลังก์! โห... คิดแล้วแม่งโครตเท่เลยว่ะว่าไหม?"

นอกจากจะนั่งส่องคลิปวิดีโอและไถบอร์ดสภาเกมเมอร์แล้ว ในช่วงเวลาที่ระบบปิดปรับปรุง หลายคนยังปักหลักรีเฟรชหน้าเว็บไซต์ทางการของเกม "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2" กันอย่างบ้าคลั่ง

การที่เกมปิดเซิร์ฟเวอร์ปรับปรุงยาวนานถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเต็มมันหมายความว่ายังไงน่ะเหรอ? มันก็หมายความว่าทีมงานต้องอัปเดตเนื้อหาบิ๊กบึ้มโครตเยอะน่ะสิ! พอเดากันได้ว่าจะมีการอัปเดตแพตช์ใหญ่ครั้งมโหฬาร ก็คงไม่ต้องบรรยายเลยนะว่าพวกผู้เล่นจะตื่นเต้นตาตั้งกันขนาดไหน? และผู้เล่นที่เฝ้ารออยู่หน้าเว็บก็ไม่ผิดหวังจริง ๆ ! พวกเขาได้เห็นประกาศอย่างเป็นทางการจากฟรานซ์เด้งขึ้นมาบนหน้าเว็บไซต์ทันที

ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2 เวอร์ชัน 0.3 - ปฐมบทแห่งวีรบุรุษผู้ตื่นรู้! เปิดฉากความมันส์เร็ว ๆ นี้!

รายละเอียดการอัปเดต:

ร้านตีเหล็ก: เพิ่มอาวุธชุดใหม่เข้าคลัง—ดาบสั้นและดาบยาวคุณภาพสูง รวมถึงอาวุธหนักอื่น ๆ เช่น ดาบยักษ์สองมือ, กระบองเหล็ก และกระบองหนาม

ชุดเกราะใหม่: ช่างตีเหล็กเริ่มผลิตชุดเกราะป้องกันแล้ว รวมถึงเกราะเกล็ดปลาและเกราะโซ่ถักอันประณีต

ระบบอาหาร: ปรับปรุงระบบอาหารให้ดียิ่งขึ้น มีการเพิ่มน้ำนมดิบในร้านขนมปัง ช่วยเพิ่มค่าสถานะการโจมตีให้กับผู้เล่น

ร้านขายของชำ: เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ! วางจำหน่ายสินค้าสารพัดประโยชน์เพื่อตอบสนองความต้องการของนักผจญภัยและยกระดับประสบการณ์การเล่นเกมอย่างเต็มรูปแบบ

เอ็นพีซีใหม่: เอลฟ์สาวผู้ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน - ครูฝึกการต่อสู้ระยะประชิด 'อแลง'

เอ็นพีซีใหม่: 'โรบินฮู้ด', วีรบุรุษนอกกฎหมายและครูฝึกกองโจรสายซุ่มโจมตี

เควสต์หลักบทที่ 1 เริ่มต้นขึ้น: เปิดฉากมหาสงครามสวนกลับพวกก็อบลิน!

ขยายสิทธิ์ผู้เล่นเบต้าเทสต์: ยอดผู้เล่นออนไลน์พร้อมกันสูงสุดในช่วงเบต้าของ "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2" เพิ่มขึ้นเป็น 100 คน! และจะมีการทยอยแจกสิทธิ์เพิ่มเติมเป็นระยะ ๆ!

ในขณะเดียวกัน หน้าเว็บหลักยังทะลักไปด้วยข้อมูลอัปเดตใหม่ ๆ อีกเพียบ ช่วยให้ผู้เล่นเข้าใจโลกของเกมได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ทันทีที่เห็นรายละเอียดการปิดปรับปรุง เหล่าเกมเมอร์ก็พากันคลั่งทันที ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วราวกับไฟลามทุ่ง! โดยเฉพาะเรื่องการเพิ่มโควตาคนเล่นช่วงโคลสเบต้า ทำให้ผู้เล่นจำนวนมหาศาลนั่งจ้องหน้าจอตาไม่กะพริบ หวังว่าโชคจะเข้าข้างให้ได้เป็นหนึ่งในผู้เล่นหน้าใหม่บ้าง

แต่แน่นอน... มีเพียงคนดวงดีกลุ่มน้อยนิยามหยิบมือเท่านั้นที่จะถูกเลือก ส่วนผู้เล่นนกที่ชวดสิทธิ์ต่างพากันด่าทอสาปแช่งหาว่าฟรานซ์ทำเกมลวงโลกต้มตุ๋น ทว่า... มีหรือที่ฟรานซ์จะมีเวลามานั่งอ่านคอมเมนต์ของพวกเกรียนคีย์บอร์ดเหล่านี้?

หลังจากผ่านไปยี่สิบสี่ชั่วโมงเต็ม ฟรานซ์ก็กลับมาออนไลน์ตรงเวลาเป๊ะ! ในพริบตาเดียว ผู้เล่นเบต้าทั้งหนึ่งร้อยคนก็วาร์ปเข้ามาในเกม พวกเด็กใหม่ซิง ๆ ที่เพิ่งเข้าเกมมาต่างพากันยืนเอ๋อทำหน้าเอ๋อเหรอจับต้นชนปลายไม่ถูก ในขณะที่พวกผู้เล่นรุ่นเก๋าต่างพากันโกยแน่บพุ่งตัวไปยังพิกัดของเหล่าเอ็นพีซีแต่ละจุดทันที

ในทางกลับกัน ฟรานซ์ผู้เป็นเจ้าเมืองแห่งหมู่บ้านมันฝรั่งกลับถูกทิ้งให้นั่งตบยุงอยู่คนเดียวซะงั้น! แต่ฟรานซ์ก็ค่อนข้างพอใจนะ เขาเต็มใจที่จะทำหน้าที่เป็นแค่มาสคอตยืนประดับเมืองอยู่แล้ว

ท่านมาสคอตฟรานซ์เดินตรวจตราไปรอบ ๆ หมู่บ้านมันฝรั่ง และภาพแรกที่เขาเห็นคือผู้เล่นจำนวนมากกำลังรุมล้อมเลือกซื้อข้าวของที่ร้านขายของชำแห่งใหม่แกะกล่องที่ดูหรูหราอลังการ

"ด้วยเครื่องมือพวกนี้ ประสิทธิภาพการก่ออิฐของฉันต้องพุ่งกระฉูดแน่ ๆ"

"ฮ่า ๆ ในที่สุดก็มีตะเกียงขายซะที! คราวนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมองไม่เห็นทางตอนไปลุยป่าตอนกลางคืนแล้วเว้ย"

"ตะเกียงแม่งแพงไปหน่อยว่ะ ฉันซื้อคบไฟแทนแล้วกัน ยังไงก็ดีกว่าคบไฟขยะที่ฉันนั่งเหลาเองตั้งเยอะ"

"ไอ้ยาไล่ยุงนี่ใช้ในป่าโครตดีเลย แต่มันแพงหูฉี่เกินไป ช่างแม่งเหอะ ยอมโดนยุงกัดหน่อย ถือซะว่าบริจาคเลือดลดน้ำหนักแล้วกัน"

"เชือกนี่คุณภาพโครตดีเลยว่ะ เอามาผูกใช้คู่กับถุงผ้าที่เพิ่งซื้อมา น่าจะยัดของได้เพียบ"

"เถ้าแก่! เร็ว ๆ หน่อย! จัดชุดกระติกน้ำ, รองเท้าย่ำน้ำ, ผ้าคลุมไหล่ แล้วก็เสื้อคลุมมาให้ผมชุดนึงด่วนเลย!"

"ยา สมานแผลเหรอ? ฉันว่ามันจำเป็นอยู่นะ บางทีเจ็บตัวนิด ๆ หน่อย ๆ เลือดไหลไม่หยุดนี่โครตน่ารำคาญเลย"

"เฮ้ย! ร้านนี้เปิดให้สั่งจองธนูล่วงหน้าได้ด้วยเหรอวะ? จองให้ผมเล่มนึงด้วย!"

ร้านขายของชำขายดีเป็นเทน้ำเทท่า และสถานการณ์ทางฝั่งร้านตีเหล็กก็ดุเดือดไม่แพ้กัน! ในช่วงเวลาปิดปรับปรุงยี่สิบสี่ชั่วโมง ช่างตีเหล็กไอน์โบได้ลงแรงตีดาบสั้นและดาบยาวคุณภาพสูงชุดแรก รวมถึงอาวุธตัวอย่างอื่น ๆ ออกมาเสร็จสิ้น

ฟรานซ์สังเกตเห็นว่าผู้เล่นมีความต้องการอาวุธคุณภาพสูงกันแบบบ้าคลั่งมาก ๆ หากลองเปรียบเทียบกับอาวุธดาบสั้นเหล็กเกรดต่ำชิ้นเดิมที่มีพลังแทง 11 และพลังฟัน 8 ในราคา 400 เหรียญทองแดง ส่วนดาบสั้นเล่มใหม่ที่ไอน์โบเพิ่งตีเสร็จ [ดาบสั้นเหล็กสมดุล] นั้น มีพลังแทงถึง 13 และพลังฟัน 8 ในราคา 1,200 เหรียญทองแดง

ในความเป็นจริง มันก็แค่เพิ่มค่าความทนทานขึ้นมาสามแต้ม กับเพิ่มพลังแทงขึ้นมาอีกสองแต้มเท่านั้น ซึ่งถ้าพูดกันตามตรงในแง่ของตัวเลข ค่าสถานะมันไม่ได้เพิ่มขึ้นมาเยอะแยะอะไรเลย!

ถึงจะแพงลากเลือดขนาดนั้น ดาบสั้นเหล็กสมดุลชุดแรกจำนวนสามเล่มก็ถูกผู้เล่นแย่งกันกดซื้อจนเกลี้ยงแผงในพริบตาเดียว! ส่วนดาบยาวเหล็กสมดุลอีกสามเล่มที่เหลือก็โดนสอยไปทันทีในราคาเล่มละ 1,500 เหรียญทองแดงเช่นกัน

พวกผู้เล่นพร้อมที่จะกระเป๋าฉีกยอมจ่ายเงินแบบไม่คิดชีวิต เพียงเพื่อขอให้ค่าสถานะของตัวละครเพิ่มขึ้นแค่ติ่งเดียวก็เอา! ต้องเข้าใจก่อนนะว่าเกม "ตำนานผู้พิทักษ์มหาเวท 2" ในตอนนี้ มันยังเป็นแค่เกมออนไลน์สเกลเล็กจิ๋วที่มีคนเล่นพร้อมกันแค่ 100 คนเท่านั้น ดาบยาวเล่มละ 1,500 เหรียญทองแดงเนี่ย ถ้ายึดตามอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน มันมีมูลค่าเกือบ ๆ 5,000 หยวนในโลกจริงเลยนะเว้ย!

การที่กล้าควักเงินก้อนโตซื้ออาวุธชิ้นเดียวในเกมที่มีคนเล่นไม่ถึง 100 คน มันแสดงให้เห็นถึงความมั่นใจและมุมมองในเชิงบวกที่พวกคนรวยมีต่ออนาคตของเกมนี้จริง ๆ! เพราะยังไงซะ เงินของพวกเศษฐีพวกนี้ก็ไม่ได้ลอยมาจากฟ้า ถ้าพวกเขาไม่มั่นใจในอนาคตของเกมนี้จริง ๆ ใครมันจะยอมควักเนื้อเอาเงินเอาเวลามาถมทิ้งไว้มากมายขนาดนี้ล่ะ?

นอกจากดาบสั้นและดาบยาวมาตรฐานแล้ว ผู้เล่นอีกหลายคนยังพากันไปยืนเกาะขอบหน้าต่าง ตาวาวใส่พวกอาวุธแปลก ๆ ที่ช่างตีเหล็กเอาแขวนโชว์ไว้บนผนังร้าน

หุ่นยนต์หัวไชเท้า: "พี่ชาย ชะแลงทหารอันนั้นราคาเท่าไหร่?"

ราชาแห่งหมวกเขียวให้อภัย: "ไอ้กระบองหนามอันนี้เท่าไหร่อ่ะครับ?"

ราชาผู้ไร้เทียมทาน: "อะไรนะ! 3,000 เหรียญทองแดง! เช็ดเข้... พี่ช่างตีเหล็ก นี่พี่กำลังปล้นผมกลางแดดเปรี้ยง ๆ เลยป่ะเนี่ย?"

ฟรีเซอร์: "กระบองเหล็กนี่เท่าไหร่เหรอ? หืม? 1,800? ขอผมดูเงินแป๊บ... ชิบหาย ขาดอีกตั้ง 700 เหรียญทองแดงแนะ ไว้ซักสองสามวันเดี๋ยวผมมาซื้อใหม่นะ"

จักรพรรดิสายเปย์: "กระบองหนาม 3,000 เหรียญทองแดงใช่ป่ะ? เงินผมพอดีเป๊ะ งั้นจัดมาเลยเล่มนึง!"

ตุ๊กกี้เมียผม: "ว้าว! ดาบยักษ์สองมืออันนี้ดีไซน์เรียบง่ายแต่แม่งโครตทรงพลังเลยว่ะ! ผู้เล่นสายเท่อย่างผมเนี่ย เหมาะกับดาบใหญ่สไตล์ (เบลดแอนด์โซล) แบบนี้ที่สุดแล้ว!"

"แต่โครตน่ายกเสียดาย เสียดายโครตน่ายกเสียดายจริง ๆ ราคาตั้ง 4,000 เหรียญทองแดงนี่กระเป๋าฉีกของจริง ดูท่าผมต้องขยันปั๊มเงินให้หนักกว่าเดิมซะแล้วสิ!"