แกร๊งๆๆๆ...!!! แกร๊งๆๆๆ...!!! แกร๊งๆๆๆ...!!! แกร๊งๆๆๆ...!!!
*ระบบเทพยุทธ์*
--โฮสต์ : จูหงเฟย--
--อายุ 10 ปี--
--ขั้นกายาพื้นฐาน : เลเวล 1 --
--สภาพร่างกาย--
1. ด้านพละกำลัง = 10 / 100 %
2. ด้านความเร็ว = 11 / 100 %
3. ด้านความอึด = 10 / 100 %
4. ด้านการป้องกัน = 10 / 100 %
5. ด้านการรักษาตัวเอง = 10 / 100 %
--เคล็ดดูดซับพลังปราณ = ลมหายใจแห่งมิติจักรวาล--
--ทักษะยุทธ์ = *ไม่มี*--
--ภารกิจ--
1. เพิ่ม % ในหัวข้อการป้องกัน และเพิ่ม % ในหัวข้อการรักษาตัวเองของร่างกาย
--คำอธิบายภารกิจ--
โฮสต์จะต้องเพิ่มการป้องกันและการรักษาตัวเองให้กับร่างกายของโฮสต์ โดยการทำให้ร่างกายได้รับความบอบช้ำ แล้วจึงทำการรักษาด้วยการดูดซับพลังปราณจากเคล็ดดูดซับพลังปราณลมหายใจแห่งมิติจักรวาล จนกว่าการป้องกันและการรักษาตัวเองของร่างกายโฮสต์จะเลื่อน % ทั้ง 2 หัวข้อจาก 10 / 100 % ขึ้นไปเป็ 100 / 100 %
--บทลงโทษ--
หากในแต่ละวันโฮสต์ไม่ทำให้ตัวเองบอบช้ำอย่างน้อย 1 ครั้ง และรักษาตัวเองให้หายอย่างน้อย 1 ครั้ง
โฮสต์จะต้องถูกลงโทษด้วยการถูกซ็อตด้วยกระแสไฟฟ้า
--โฮสต์้าที่จะทำภารกิจเพิ่มการรักษาตัวเองของร่างกายใช่หรือไม่--
*ใช่*
"เฮ้ยๆๆ.. เดี๋ยวๆๆ.. คราวนี้อย่าเพิ่งไป.. ถ้าฉันไม่ยอมกดคำว่า *ใช่* จะเกิดอะไรขึ้น"
ไม่ทันที่จูหงเฟยจะได้ทันพูดถามอะไรต่อ ร่างกายของจูหงเฟยก็ถูกกระแสไฟฟ้าสายหนึ่ง โจมตีเข้าใส่กระดูกสันหลัง ซึ่งเป็ศูนย์รวมของเส้นประสาทในร่างกาย จนจูหงเฟยถึงกับซ็อคตาตั้ง เ็ปทรมานวูบวาบแล้วชาไปหมดทั้งตัว
จากนั้นจูหงเฟยก็ลงไปนอนชักดิ้นชักงอแหง็กๆเหมือนใส้เดือนถูกขี้เถ้าอยู่บนเตียงนอนของเขา
เวลาผ่านไปประมาณ 5 นาที จูหงเฟยจึงค่อยๆพื้นตัวจากการถูกกระแสไฟฟ้าซ็อตขึ้นมาได้ เขาจึงถามระบบเทพยุทธ์ด้วยอาการชักกระตุกเป็บางจังหวะว่า
"นะ..นะๆๆ..นี่..ไอ้เ้าระ..ระ..ระบบเทพยุทธ์เฮงซะ..ซะ..ซวย ฉันแค่ถามเท่านั้น ยะ..ยะ..ยังไม่ได้บอกวะ..วะ..ว่า จะไม่กด สะ..สะ..เสียหน่อย.."
"ละ..ละ..แล้ว ฉะ..ฉันจะได้ ระ..รางวัล อะไรไหม.." จูหงเฟยทั้งด่าและทั้งถามกลับไปอย่างตะกุกตะกัก
--ไม่มีรางวัล--
--และหากโฮสต์ยังไม่ยอมกดคำว่า *ใช่* โฮสต์จะต้องถูกกระแสไฟฟ้าซ็อตอีกครั้งในทุกๆ 5 นาที --
--โฮสต์้าที่จะทำภารกิจเพิ่มการป้องกันและการรักษาตัวเองของร่างกายใช่หรือไม่--
*ใช่*
ระบบเทพยุทธ์ถามจูหงเฟยอีกครั้ง
คราวนี้จูหงเฟยต้องพยายามตั้งสมาธิด้วยความยากลำบาก เนื่องมาจากผลกระทบของการถูกซ็อตด้วยกระแสไฟฟ้าเข้าไปที่เส้นประสาทตรงกระดูกสันหลัง จนกระแสไฟฟ้ากระจายตัวผ่านเส้นประสาทไปสู่ทุกอณูเซลล์ของร่างกาย
เมื่อจูหงเฟยตั้งสมาธิได้แล้วเขาก็ยื่นนี้วชี้อันสั่นเทารีบกดไปที่คำว่า *ใช่* ในจิตสำนึกของเขาอย่างรวดเร็ว
จูหงเฟยไม่อยากโดนกระแสไฟฟ้าซ็อตเข้าที่เส้นประสาทอีกแล้ว จูหงเฟยเข็ดจริงๆ
แกร๊งๆๆๆ...!!! แกร๊งๆๆๆ...!!! แกร๊งๆๆๆ...!!! แกร๊งๆๆๆ...!!!
เสียงระฆังั์ดังขึ้น.. ปรกติแล้วจูหงเฟยจะเกลียดเสียงระฆังั์นี้มาก เนื่องมาจากมันคือเสียงที่ทำให้จูหงเฟยต้องแหกตาตื่นขึ้นมาอย่างไม่เต็มใจ
แต่คราวนี้เสียงระฆังั์ที่ได้ยิน กลับทำให้จูหงเฟยรู้สึกรักมันมากสุดๆ เพราะมันคือเสียงสัญญาณที่บ่งบอกว่าระบบเทพยุทธ์ได้ปิดตัวลงไปแล้ว ระบบเทพยุทธ์ได้หายไปแล้ว อย่างน้อยก็หายไปจนกว่าจะถึงเวลาตีห้าของวันพรุ่งนี้
หลังจากนั้นอีกประมาณ 10 นาทีต่อมา จูหงเฟยจึงพื้นสภาพร่างกายกลับมาได้จนเกือบที่จะเป็ปรกติ 100 % จูหงเฟยเองก็ลืมไปว่า หากเขากำหนดลมหายใจตามเคล็ดดูดซับพลังปราณลมหายใจแห่งมิติจักรวาล ร่างกายของเขาก็จะพื้นสภาพได้เร็วกว่านี้อีกเป็แน่
แต่จูหงเฟยก็กำลังทั้งซ็อค..ทั้งเจ็บอยู่นี่นา..แล้วใครมันจะทันได้ใช้สมองคิดอะไรกัน
อนึ่ง. อันที่จริงแล้วระบบเทพยุทธ์ หรือก็คือเศษเสี้ยวปราณจิตของจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคนั้นไม่สามารถที่จะสัมพัสหรือแตะต้องสิ่งใดๆบนมิติโลกสีน้ำเงินแห่งนี้ได้
เพราะจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไค ข้ามมิติมาจากโลกวิถีปราณ เข้ามาสู่โลกสีน้ำเงินนี้ด้วยร่างปราณจิต ซึ่งก็คล้ายๆกับพวกภูตผีิญญาที่ไม่สามารถจะจับต้องสิ่งใดๆได้และอย่างเก่งที่สุด พวกภูติผีิญญาที่มีตบะที่แก่กล้าหรือมีแรงแค้นมหาศาล ก็จะทำได้แค่ปรากฏร่างิญญา แว๊บๆ..วูบๆ..วาบๆ.. หลอกให้ผู้คนใกลัวก็เท่านั้น แต่ไม่สามารถที่จะทำอะไรอย่างอื่นกับผู้คนได้
แต่ระบบเทพยุทธ์หรือก็คือเศษเสี้ยวปราณจิตของจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคนั้นย่อมต้องมีดีอยู่บ้าง เพราะถึงอย่างไรก็เป็ถึงเศษเสี้ยวปราณจิตของผู้ฝึกพลังปราณในขั้นจักรพรรดิเซียน ซึ่งก็คือขั้นการฝึกพลังปราณที่สูงที่สุดในโลกวิถีปราณแล้ว
ระบบเทพยุทธ์จึงสามารถเปิดประตูมิติเล็กๆขนาดมินิได้
ระบบเทพยุทธ์จึงได้ทำการเปิดประตูมิติทางเข้าเอาไว้ที่แกนของสายไฟฟ้าภายในห้องนอนของจูหงเฟย ซึ่งมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านอยู่
แล้วระบบเทพยุทธ์ก็ทำการเปิดประตูมิติทางออกเอาไว้ที่ศูนย์รวมเส้นประสาทตรงกระดูกสันหลังของจูหงเฟย แล้วจึงปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าไปซ็อตจูหงเฟยอย่างเจตนา
อันระบบเทพยุทธ์นั้นเป็เพียงเศษเสี้ยวปราณจิตที่จักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคสร้างขึ้นมา และในขณะนี้ปราณจิตหลักของจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคก็ได้ทำการปิดตัวพักผ่อนเพื่อรักษาอาการาเ็จากการฝืนเปิดประตูมิติระหว่าง 2 โลกมายังมิติโลกสีน้ำเงินใบนี้นั่นเอง
ดังนั้นระบบเทพยุทธ์จึงสามารถทำได้เพียงแค่ชี้นำและบังคับให้จูหงเฟยฝึกปราณยุทธ์ตามแนวทางที่ปราณจิตหลักของจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไคได้ตั้งโปรแกรมเอาไว้เท่านั้น ระบบเทพยุทธ์ไม่สามารถคิดเองสอนเองได้เหมือนกับปราณจิตหลักของจักรพรรดิเซียนหมื่นมิติเฉินไค
"ไอ้ระบบเผด็จการ..!! ไอ้ระบบเฮงซวย..!! ไอ้ระบบรังแกเด็ก..!! ไอ้ระบบบ้าอำนาจ..!! ไอ้ระบบเล็บขบ..!! ไอ้ระบบตดเหม็น..!! ไอ้ระบบใส้เลื่อน..!! ไอ้ระบบหมาน้อย..!! ไอ้ระบบหอยทาก..!! ไอ้ระบบเห็ดหูหนู..!! ไอ้ระบบทุเรียนเน่า..!! ไอ้ระบบรองเท้าเเตะ..!! ไอ้ระบบไม้แขวนเสื้อ..!! ไอ้ระบบกางเกงตูดขาด..!! ไอ้ระบบ.. .. .. .. 9ฯ9.." พอจูหงเฟยพื้นตัวจากการถูกไฟฟ้าซ็อตและมีแรงตั้งหลักได้ จูหงเฟยก็ก่นด่าระบบเทพยุทธ์ออกมาเป็ชุดยาวนานกว่า 5 นาที
จูหงเฟยแค้นใจมาก แต่ก็ทำได้แค่ก่นด่าระบบเทพยุทธ์ให้ตัวเองได้ยินเพียงเท่านั้น โดยที่ระบบเทพยุทธ์ไม่ได้รับรู้อะไรในคำก่นด่าของจูหงเฟยเลยแม้แต่นิดเดียว..