“คิร่า” คิวพูด “เธอมาโจมตี ฉันจะเข้าไปปกป้องนักขุดทองและเก็บใส่ถังเอง” คิร่าหยักหน้าและไม่พูดอะไรมาก หล่อนมีทักษะเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วว่องไว ปีศาจคนเหมืองโผล่ออกมาถี่ขึ้นเรื่อยๆ ด้านล่ะสอง บางครั้งก็สามตัว ซิสใช้เพียงมีดน้ำแข็งแทงเข้าไป
“ฉันไม่มีเวลาสร้างทักษะใหม่ก่อนจะลุยเลย” ซิสพูดเบาๆ ด้วยความโมโห “มีแต่ความไม่พร้อม ไม่พร้อมอะไรทั้งนั้น”
“อย่าบ่นน่า” คิวพูด “ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าชุดที่ฟลูมันสร้างให้ต้องใช้งานยังไง เอาเป็ว่าจบภารกิจนี้ให้ได้ก่อนเถอะ”
คิร่ายิงลูกธนูต่อเนื่อง ทุกดอกแทบจะปักเข้ากลางหัวของปีศาจคนเหมือง ‘ฉึก’ ‘ฉึก’ จากนั้นรีบหันหลังไป เพราะว่าจุดที่นักขุดทองอีกจุดหนึ่งเขาได้แตกสลายออกไป นักผจญภัยคุ้มกันฝั่งตรงข้ามก็ถูกลากเข้าไปในกำแพง ปีศาจคนเหมืองบางส่วนกำลังมาทางนี้ ไม่ต่ำกว่าสามสิบตัว
“เอาไงดี ซิส” คิวพูด เขาหันไปเห็นฝูงปีศาจคนเหมือง
“ลุยเลย เ้าบ้าคิว” ซิสพูดและพยักหน้าเบาๆ เขารู้ทันทีว่าคิวจะทำอย่างไร เป็อย่างที่เขาคิด คิวควักะเิออกมาเกือบสิบลูก โยนเข้าไป ‘ตู้ม ตู้ม ตู้ม!!!!’ ตามอีกสิบลูก ‘ตู้ม!!!!’ ‘ขว้างโล่’ ‘ฉับ ฉับ’ โล่เปลือกไข่หมุนอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็ใบมีดกลางอากาศ สร้างพลังโจมตีใส่ลำตัวปีศาจคนเหมืองขาดออกเป็สองท่อน แตกสลายเป็คริสตัล ไอเท็มที่ได้รับ หินสีส้ม 1 ก้อน
“ฉันก็อยากกินส้มเหมือนกัน” คิวพูดขณะที่ซิสและคิร่ามองก้อนหินสีส้ม ภายในคล้ายกับก้อนิญญาอะไรบางอย่าง
“เฮ้ย พวกนายห้ามเอาอะไรออกไปนะ เศษผ้าคนเหมือง หมวกคนเหมือง หินสีเทาระดับหนึ่ง จิตปีศาจคนเหมือง” นักขุดทองฟาดจอบแหลมลงไปต่อเนื่อง “อะไรก็ตามที่ได้จากมัน อย่าเอาไปเชียวล่ะ”
‘แล้วหินสีส้มล่ะ’ ‘แต่เขาไม่ได้พูดถึง’ ซิสคิดและพูดออกไป “ครับ” ใบมีดน้ำแข็งยังคงหมุนเวียนต่อเนื่อง ในความรู้สึกของเขาอยากจะสร้างพลังเวทย์อะไรบางอย่างออกมาเพื่อโจมตี เพื่อสวนกลับไป มีความกังวลเล็กน้อยเกิดขึ้น หากมอนสเตอร์โผล่ออกมาเกินกว่าที่จะรับมือไหว กำแพงคงเอาไม่อยู่ ‘ฉันไม่อยากประมาท โดยคิดว่ามีคิร่าอยู่ด้วย’
“เหม่อลอยอยู่นั่นเหละ” คิร่าะโออกไป ยิงลูกธนูออกไปสิบห้าดอก ‘ฉึก!!’ ปีศาจคนเหมืองทางด้านซิสโผล่ออกมาเยอะกว่าเดิม คิวทำได้แค่รับมือกับมอนสเตอร์บางตัวที่โผล่ออกมาใกล้นักขุดทอง เขาต้องปกป้องสุดชีวิต เศษแร่ต่างๆ กระเด้งออกมาหลังจากจอบแหลมกระแทกลงไป
‘เฮือก!!!’ ซิสบีบโพชั่นสีแดงสามขวด เขาถูกโจมตี ทางด้านคิร่าก็เช่นกันปีศาจคนเหมืองโผล่ออกมารวดเร็วมากขึ้น มากขึ้นอีก ัน้ำแข็งหมดแรงไปกับการใช้พลังเยียวยาคำสาปของคิร่า มันคลานเข้าไปด้านหลังและแนบหน้าสนิทกับคำสาปเปลวไฟสีเขียว ด้วยความอ่อนแรง
“แปดสิบแล้ว!!” นักขุดทองะโเสียงดัง เรียกพลังในตัวเองออกมา เวลาที่ดูเหมือนจะเนิ่นนานแต่มันผ่านไปรวดเร็ว แทบไม่มีใครสังเกตเลยว่าผ่านไปกี่ชั่วโมงแล้ว ปีศาจคนเหมืองทวีคูณออกมาเมื่อครบเก้าสิบ
ปีศาจคนเหมืองสามสิบตัวกำลังมุ่งหน้ามาหาคิร่า มันใช้จอบแหลมโจมตี คิร่าะโสูงและยิงธนูออกมา แต่ก็พลาดเพราะปีศาจคนเหมืองอีกตัว เหวี่ยงจอบแหลมเข้ามาด้านข้าง ‘ฉึก’ โพชั่นสีขาวสาดออก หล่อนร้องเ็ป เช่นเดียวกับซิส สามสิบตัวกำลังล้อมเขาอยู่ กำแพงน้ำแข็งชกออกมาต่อเนื่อง
“ดาบน้ำแข็ง” ซิสพูดออกมา มองดูใบมีดน้ำแข็งในมือขยายออกมาอย่างช้าๆ ‘ฉันจะฟันคลื่นน้ำแข็งออกไป!! ได้โปรด’ สมุดเวทย์ลอยขึ้นมาด้านข้าง ปีกค้างคาวสีแดงเคลือบไปด้วยน้ำแข็ง เปิดไปหน้าที่ว่างเปล่า มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนั้น ซิสรู้สึกเ็ปที่ทำอะไรไม่ได้ “ฉันจะต้องทำยังไง”
“เป็บ้าอะไรอีกแล้ว เ้าบ้าซิส” คิวใช้โล่เปลือกไข่กดหัวปีศาจคนเหมืองคนโผล่ออกมาจากพื้นดิน มันใช้มือจับขานักขุดทอง ส่วนอีกตัวอ้าปากเตรียมจะกัดเข้ารองเท้า “ฝันไปเถอะ” เขาใช้ะเิยัดเข้าไปในปาก ก่อนจะเอาโล่กดให้จมดินกลับลงไป ‘ตู้ม!’ เสียงะเิดังอัดแน่นในพื้นดิน แตกสลายเป็คริสตัล
คิร่าะโหลบยิงธนู กลิ้งตัวฟาดด้วยธนูไฟ เปลวไฟสีแดงผสมส้มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เผาไหม้พร้อมกันถึงห้าตัว ตามด้วยลูกธนูเหล็ก มวลพลังเวทย์ไฟกำลังเร่งจากท้ายลูกศร ‘ฟิ้ว’ ทะลุกลางลำตัวไปสิบสองตัวแตกสลายเป็คริสตัล ซิสฟันคลื่นน้ำแข็งออกไปต่อเนื่อง ดาบน้ำแข็งปลายเป็น้ำใสไหลวน ไม่มีความสมบูรณ์ใดๆ ตามด้วยแทงดาบตรงเข้ากลางหัวของปีศาจคนเหมือง แต่ก็ต้องยอมแลกกับจอบแหลมฟาดกลับเข้ามา โพชั่นสีแดงบีบออกต่อเนื่อง ‘เฮือก’ “เจ็บชะมัด” ซิสพูด “ไม่เหมือนตอนที่อยู่แถวเมืองหลวงเลย” โพชั่นสีแดงสาดออก เข้าฟาดดาบใส่ไม่ยั้งต่อเนื่อง ‘ฉับ ฉับ’ กำแพงน้ำแข็งชกใต้ลำตัวปีศาจคนเหมือง ผลึกใสเกล็ดน้ำแข็งโผล่ออกมาฉีกขาดลำตัวปีศาจคนเหมืองออก แตกสลายเป็คริสตัล ไอเท็มที่ได้รับ หินสีส้ม 1 ก้อน
แทบจะไม่ทราบจำนวนที่พวกเขาทั้งสามกำจัดมอนสเตอร์ไป เสียงดังสนั่นวุ่นวายภายในถ้ำเหมือง นักขุดทองบางคนเมื่อได้ครบตามเป้าหมาย ต่างก็ถือถังเหล็กวิ่งออกไป ตามด้วยนักผจญภัย มอนสเตอร์บางตัวก็เปลี่ยนความสนใจทันที เมื่อมันเห็นว่าใครบางคนขุดทองอยู่
“ครบแล้ว!!!” นักขุดทองะโเสียงดัง เขามีสมาธิในการนับโดยที่ไม่สนว่าจะได้แร่อื่น หรือสิ่งอื่นใด “ออกไปนอกถ้ำกัน”
ทั้งสามคนพยักหน้าพร้อมกัน คิวบีบโพชั่นสีแดง ซิสบีบโพชั่นสีน้ำเงิน คิร่าบีบขวดสีขาวและสีน้ำเงิน วิ่งตามไปติดๆ คิวเป็คนเคียงข้างนักขุดทอง ใช้โล่กระแทกปลิวออกไป ตามด้วยะเิ ‘ตู้ม!’ ซิสชกกำแพงน้ำแข็ง สกัดขาพวกมันเอาไว้ ตามด้วยคลื่นน้ำแข็งฟาดออกไป
“ธนูเพลิงดาวตก” คิร่าเพิ่มพลังเวทย์เปลวไฟ ยิงออกไปไม่ต่ำกว่าห้าสิบดอก ‘ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว’ ปักเข้ากลางลำตัวส่องแสงสีแดงส้ม ะเิเป็ไฟลุกไหม้ปีศาจคนเหมืองจำนวนมาก ‘โบ๊ะ’ แตกสลายเป็คริสตัล หมวกสีเหลืองเก่า เศษผ้า ทุกอย่างตกลงบนพื้นมากมาย คิร่าวิ่งไปเก็บเพียงแต่หินสีส้มสองก้อน
“ในที่สุดก็ออกมาแล้ว” คิวะโเสียงดังหน้าถ้ำ “เหนื่อยชะมัด”
“เฮ้ย อย่าลากออกมาสิวะ” เ้าหน้าที่สวมแว่นสีทองะโเสียงดัง พร้อมกับยกดาบเล่มสีทองฟาดคลื่นลมออกไป ‘ฉับ’ ปีศาจคนเหมืองที่เหลืออีกสี่สิบตัว แตกสลายเป็คริสตัล เขาพูดต่อว่า “ยังเหลืออีกสามชุด หน่วยเก็บกวาดไอเท็มทั่วไป เตรียมตัวให้พร้อม”
“รับทราบ” เหล่าหน่วยเก็บกวาดชุดสีขาวหน้ากากสีเหลือง ถือถังใบสีขาว พร้อมด้วยอาวุธปลายแหลมมีกระแสไฟฟ้าวนอยู่้า
ทุกคนที่ออกมาถูกตรวจสอบด้วยเครื่องสี่เหลี่ยมสีเงิน ตรวจดูว่ามีใครเอาไอเท็มอื่นออกมารึเปล่า “เอาออกไปได้แค่ทอง ไอเท็มอื่นๆ เป็ของเรา” เ้าหน้าที่สวมแว่นเงินเงาวิบวับ กำลังใช้เครื่องตรวจทั้งสามคน “เฮ้ย ฉันบอกแล้วไงห้ามเอาไป”
“อย่าขี้งกไปหน่อยเลย” คิวพูด จิตปีศาจคนเหมืองเด้งออกมาจากกระเป๋าคาดเอว “เราเหนื่อยแทบตาย”
“นายรู้ตัวไหม กำลังพูดเื่อะไรอยู่” เ้าหน้าที่แว่นสีเงินะโเสียงดัง อีกคนก็ตรวจซิสและคิร่า ก้อนหินสีส้มของทั้งสามคนเด้งออกมา “พวกมัน...จะเอาจิติญญาที่เน่าเปื่อยไปทำอะไรกัน”
ซิสใและรีบหาคำตอบอย่างเร็วที่สุด “ของที่ระลึกน่ะครับ” ‘ฉันไม่รู้หรอกว่าเอาไปทำอะไร’ “ได้จดจำว่าทำอะไรไปบ้าง”
“รู้รึเปล่าว่ามันไร้ราคา” ชายชุดสีดำแว่นสีเงินพูด ซิสส่ายหัวไปมาเขารู้อย่างเดียวต้องนำมันกลับไป ชายชุดสีดำแว่นสีทองะโออกมา “ให้ไปเถอะ ไม่มีใครโง่เอาของแบบนั้นไปหรอก”
3K
