เนื่อเพลง

ฉันก็มีหัวใจที่เหมือนเหมือนคนทั่วไปวันที่ถูกทิ้งก็มีน้ำตาและยังหวั่นไหวกับคำร่ำลามีหัวใจที่เหมือนเหมือนคนทั่วไปยิ่งคิดถึงยิ่งทำให้เพ้อยิ่งพบเจอยิ่งทำให้มีน้ำตาฉันมีรอยยิ้มบนใบหน้าเวลาที่มีความสุขฉันมีน้ำตาอยู่นองหน้าเวลาที่ฉันต้องทนทุกข์เวลาสนุกฟังมุขตลกฉันเองก็ยังหัวเราะออกมาเมื่อยามมีไข้หรือไม่สบายฉันเองก็ยังต้องกินยาไม่เคยชินชากับความรู้สึกเมื่อเสียใจทุกครั้งยังมีน้ำตากับคำร่ำลากับความรักที่เสียไปเหมือนกับใครใครมิได้แตกต่างใดใดฉันมีรอยยิ้มฉันมีน้ำตาฉันเองก็มีหัวใจฉันก็มีหัวใจที่เหมือนเหมือนคนทั่วไปวันที่ถูกทิ้งก็มีน้ำตาและยังหวั่นไหวกับคำร่ำลามีหัวใจที่เหมือนเหมือนคนทั่วไปยิ่งคิดถึงยิ่งทำให้เพ้อยิ่งพบเจอยิ่งทำให้มีน้ำตาเมื่อฉันหยิบยื่นหัวใจหวังไว้ให้เธอมาดูแลเธอกลับเอาโยนออกไปให้ไกลไม่เคยสนใจไม่เคยแคร์ใช้เท้าขยี้ดูถูกรังเกียจเดียดฉันท์…

ธชย ประทุมวรรณธชย ประทุมวรรณ