[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

“แค่ต่อมทอนซิลอักเสบครับ เพราะอักเสบไข้เลยขึ้น”

ชายหนุ่มกุมข้อมือเล็กที่วุ่นวายอยู่ตรงหน้าผากเขาไว้ 

“ผมไม่เป็นไร”

“ไม่เป็นไรกะผีสิคะ ตัวคุณร้อนจี๋ ต้องกินยาเดี๋ยวนี้เลย!”

ไป๋ลู่กดปุ่มเรียกพี่แอร์สาวสวยรัวๆ ขอทรัพยากรทุกอย่างมาบรรเทาอาการของฮั่วเหยียนฟางเป็นการใหญ่ 

ถึงจะย้ายมานั่งเฟิร์สคลาสสมใจแล้ว แต่การขอยาขอผ้าห่มรัวๆ แบบนี้ก็ทำเอาพี่แอร์ฯ วุ่นวายใช่เล่น 

แต่ตอนนี้อยู่เหนือพื้นดินตั้งกี่หมื่นฟุต ความปลอดภัยของผู้โดยสารต้องมาก่อนสิ! ถึงใจจะรู้ว่าคนเรื่องมากมันน่ารำคาญ ถ้าไม่ใช่พวกนิสัยเสียก็คงเป็นพวกงี่เง่า แต่ใครจะสนล่ะ ก็คนของเธอป่วยนี่นา!

หลังจากบังคับป้อนยาและน้ำอุ่นให้พ่อเทพบุตรเสร็จสรรพ ไป๋ลู่ก็เริ่มเทศนา 

“ยาแก้ปวดลดไข้ห้ามกินมั่วซั่วนะคะ รอให้อาการอักเสบดีขึ้น เดี๋ยวไข้ก็ลดเอง แต่ถ้าเครื่องลงแล้วตัวยังรุมๆ อยู่ ฉันจะให้ทีมงานหามคุณส่งโรงพยาบาลทันที เข้าใจไหมคะ?”

ฮั่วเหยียนฟางตอบสั้นๆ “อืม”

ไป๋ลู่บรรจงห่มผ้าให้เขาทีละชั้นจนกลายเป็นก้อนดักแด้ 

“รู้อยู่แก่ใจว่าไม่สบาย ทำไมไม่รู้จักไปหาหมอ ฮะ! แถมยังจะมายืนตากลมอยู่อีก อยากตายไวหรือไง!”

ฮั่วเหยียนฟางนอนนิ่ง ยอมให้เธอบ่นแต่โดยดี ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ 

“เมื่อวานซืน... เธอทำอะไร?”

ไป๋ลู่ชะงัก นึกย้อนความจำ 

“นอนดูหนังอยู่บ้านทั้งวันเลยค่ะ”

ครึ่งวันเช้า... ดูหนังที่พ่อเล่น

ครึ่งวันบ่าย... ดูหนังที่ตัวเองเล่น

ฮั่วเหยียนฟางถามต่อ “แล้วตอนเย็นล่ะ”

“กลางวันกินเยอะไปหน่อย ตอนเย็นเลยต้องเบิร์นออกค่ะ เป็นดาราหญิงหุ่นต้องเป๊ะนี่นา”

ความจริงคือ... โดนพ่อลากคอไปซ้อมมวยต่างหาก! พ่อด่าว่าช่วงนี้เธออ้วนจนแก้มออกกล้องแล้วดูไม่ได้ ถ้าไม่ฟิตหุ่นเดี๋ยวจะขายขี้หน้าพ่อ... เธอเกือบจะโดนหมัดหนักๆ นั่นทุบจนเดี้ยงคาเวทีอยู่แล้ว!

ฮั่วเหยียนฟางหรี่ตาลง “อยู่คนเดียวเหรอ?”

“โอ๊ย คุณเลิกซักไซ้แล้วนอนสักทีเถอะค่ะ พักผ่อนเยอะๆ จะได้หายไวๆ” 

ไป๋ลู่เอื้อมมือไปปิดตาเขา แต่ขนตายาวงอนภายใต้ฝ่ามือกลับขยับยุกยิก ทำเอาใจเธอกระตุกวูบ

ให้ตายเถอะ อาซุยของเธอเป็นเทพเซียนสุดหล่อกลับชาติมาเกิดหรือไงนะ ขนตายาวสวยชะมัด!

ไป๋ลู่ถอนหายใจเฮือก ยอมแพ้ความหล่อ ขยับหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเขาเสียงเบาหวิว “ฉันอยู่กับลู่อี้ถิงค่ะ... เขาแอบสอนฉันชกมวย”

กลิ่นนมอ่อนๆ จากตัวเธอหอมฟุ้งแตะจมูก ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดใบหูทำเอาฮั่วเหยียนฟางรู้สึกจั๊กจี้ไปถึงหัวใจ

“พอใจแล้วใช่ไหมคะ ห้ามพูดแล้วนะ นอน!” ไป๋ลู่เสียดายเสียงทุ้มๆ นุ่มๆ ของเขาจะแย่ 

“ทีมงานรายการนี้ยิ่งจนกรอบอยู่ด้วย ขืนลงจากเครื่องไปเจอภารกิจโหดๆ แล้วคุณป่วยหนักขึ้นมา จะเอาแรงที่ไหนไปสู้เขาล่ะคะ!”

ทันใดนั้น เฉียวเซียนอี๋ที่นั่งสัปหงกอยู่ข้างๆ ก็สะดุ้งตื่น ลืมตาโพลงเหมือนผีดิบ 

“ภารกิจอะไร?! ประธานอวี่บอกเธอเหรอ? ต้องทำอะไรบ้าง? เหนื่อยไหม? ลำบากหรือเปล่า?”

ไป๋ลู่หันขวับ หน้าเปลี่ยนเป็นยักษ์ทันที 

“สมองเธอนี่มีไว้คั่นหูเพื่อความสวยงามเฉยๆ หรือไงยะ? ถ้าให้มาเดินสวยๆ เชิดๆ รายการเขาจะเอาอะไรไปขาย! ขนาดถ่ายในสตูดิโอห้องแอร์เย็นฉ่ำ เธอยังต้องเล่นเกมจนเหงื่อตกเลยไม่ใช่เหรอ?”

จู่ๆ เฉียวเซียนอี๋ก็หน้าแดง บิดตัวม้วนต้วน 

“บ้า... ฉันก็ไม่ได้สวยขนาดนั้นซะหน่อย...”

ไป๋ลู่ “?????”

ยัยคุณหนูเฉียวสมองบวมน้ำไปแล้วแน่ๆ

ไป๋ลู่กลอกตามองบน “อย่ามาคุยกับฉันนะ ฉันกลัวโรคปัญญาอ่อนมันติดต่อทางอากาศ”

เฉียวเซียนอี๋ “............”

เสิ่นซินลั่วที่นั่งถัดไปรีบสวมบทนางเอกแสนดี กระซิบกระซาบกับเฉียวเซียนอี๋ 

“เสี่ยวเฉียว อย่าถือสาเลยนะ เสี่ยวลู่เขายังเด็ก ปากคออาจจะรุนแรงไปหน่อย——”

“ฉันด่าเฉียวเซียนอี๋ว่าปัญญาอ่อน ไม่ได้ขอให้เธอมาเป็นโฆษกส่วนตัว ไม่ต้องจุ้นมาแก้ตัวแทน!”

ไป๋ลู่เหยียดยิ้มเย็นชา ดวงตาคู่สวยจ้องเขม็งไปที่สันจมูกโด่งผิดธรรมชาติของเสิ่นซินลั่ว

“หวังดีนะถึงได้เตือน... ถ้าเธอยังกล้าเล่นบทนางเอกเจ้าน้ำตา ตีหน้าซื่อ แต่ลับหลังหวังจะแทงคนอื่นแบบนี้อีกล่ะก็ ระวังซิลิโคนแท่งใหม่ที่เพิ่งยัดเข้าไปจะเคลื่อนจนเบี้ยวผิดรูปนะคะ ถึงตอนนั้นหมอเทวดาที่ไหนก็คงไม่รับแก้ให้แล้วล่ะ”

เสิ่นซินลั่วหน้าซีดเผือด รีบยกมือปิดจมูกอัตโนมัติ

“ฉัน... ฉันเปล่า...”

“เงียบ!” ไป๋ลู่หันกลับมาจิ้มท่อนแขนฮั่วเหยียนฟางเน้นๆ

“นี่คือ ฮั่วเหยียนซุย นะ! คนตระกูลฮั่วน่ะรู้จักไหม! สมองเธอนี่ประมวลผลช้ากว่าเฉียวเซียนอี๋อีกเหรอเนี่ย? รายนั้นอย่างน้อยก็ยังมีหน้าตาไว้เชิดหน้าชูตา แต่ของเธอนี่... นอกจากจะผลิตก๊าซคาร์บอนฯ ให้โลกร้อนเล่นแล้ว คงทำประโยชน์อะไรไม่ได้แล้วล่ะ!”

เฉียวเซียนอี๋ “............”

ตกลงหล่อนชมว่าฉันสวย หรือด่าว่าฉันโง่กันแน่ยะ?

เสิ่นซินลั่วพยายามจะอ้าปากเถียง “เสี่ยวลู่ พี่สาวคือว่า——”

“โอ้ย! น่ารำคาญจริง!” เฉียวเซียนอี๋ทนไม่ไหว แว้ดใส่เสิ่นซินลั่วบ้าง 

“จิ๊จ๊ะอยู่ได้! อ่านบรรยากาศไม่เป็นหรือไง? คนเขาหลับตาก็แปลว่าเขาไม่อยากเสวนากับหล่อน! หน้าตาก็จืดชืดแล้วยังจะทำตัวไร้รสนิยมอีก มิน่าล่ะไป๋ลู่ถึงเหม็นขี้หน้า พวกคนไม่มีจุดขายนี่ชอบเรียกร้องความสนใจจริงๆ!”

ชาติที่แล้วเฉียวเซียนอี๋ก็เหม็นขี้หน้าเสิ่นซินลั่วจะตายชัก ที่ยอมคบด้วยก็เพราะยัยนี่ชอบมาประจบสอพลอ เลียแข้งเลียขาจนน่าสมเพชต่างหาก

“แค่กๆ...” ฮั่วเหยียนฟางไอออกมาเบาๆ

เพียงแค่เสียงไอของชายหนุ่มดังขึ้น องค์แม่ของไป๋ลู่ก็ลงประทับทันที เธอกดเสียงต่ำดวงตาวาวโรจน์ 

“พวกเธอสองคนจะปิดปากได้หรือยัง! รบกวนคนป่วยที่กำลังพักผ่อน รู้ตัวบ้างไหม?!”

พอดุเสร็จก็หันขวับกลับมาหาฮั่วเหยียนฟาง สับสวิตช์เข้าโหมดลูกแมวขี้อ้อนทันควัน 

“อาซุย เจ็บคอใช่ไหมคะ ดื่มน้ำอุ่นอีกนิดนะ เดี๋ยวหนูไปขอพี่แอร์ฯ เติมให้”

“เดี๋ยว...” เฉียวเซียนอี๋เบิกตากว้าง สมองเพิ่งจะประมวลผลเสร็จ “เมื่อกี้เธอเรียกเขาว่าอะไรนะ... คนตระกูลฮั่ว?!”

ไป๋ลู่พุ่งเข้าไปประชิดตัวเฉียวเซียนอี๋อย่างไว 

“ฉันบอกให้เงียบ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอฮะ? ต้องให้เชิญตัวออกไปใช่ไหม! ถ้ารู้ว่าเป็นคนตระกูลฮั่วแล้วยังจะกล้ากวนเขาอีก ถ้ามีเสียงเล็ดลอดออกมาอีกแอะเดียว ฉันจะจับเธอโยนออกนอกหน้าต่างเครื่องบินเดี๋ยวนี้แหละ!”

เฉียวเซียนอี๋น้ำตาคลอเบ้า ปากสั่นระริก

ฮือ... กลัวแล้วจ้า ยัยไป๋ลู่มันจะทำจริงแน่ๆ!

ฮั่วเหยียนฟางเรียกเสียงเบา “ไป๋ลู่”

“อาซุย พวกนางน่ารำคาญเนอะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ หนูจัดการเรียบร้อยแล้ว รับรองเงียบกริบ!” 

ไป๋ลู่เปลี่ยนหน้ากากจากนางมารร้ายเป็นนางฟ้าตัวน้อยในเสี้ยววินาที ยิ้มหวานจนตาหยี

ฮั่วเหยียนฟางกระตุกยิ้มมุมปาก “เธอชอบชกมวยเหรอ?”

เกลียดเข้าไส้เลยต่างหาก!

แต่ปากกลับตอบไปว่า “ช่วยลดความอ้วนได้ดีค่ะ”

ฮั่วเหยียนฟาง “งั้นฉันสอนเธอเอง”

“จริงเหรอคะ! ดีจังเลย!” ไป๋ลู่พยักหน้าหงึกๆ ดีสิ! ถ้าอาซุยสอน เขาต้องใจดีกับเธอแน่ๆ กลับไปจะบอกพ่อว่าไม่ต้องมาสอนแล้ว เชิญคุณพ่อสุดที่รักไปต่อยกระสอบทรายแทนเถอะ!

ฮั่วเหยียนฟางยิ้ม “ตกลงตามนี้”

ไป๋ลู่ชะงักไปนิดนึง “เอ๊ะ... แล้วเมื่อกี้คุณถามทำไมคะว่าเมื่อวานซืนฉันทำอะไร?”

“...” ฮั่วเหยียนฟางเงียบไปครู่หนึ่ง “เธอหายโกรธแล้วเหรอ?”

“อ๊ะ!” ไป๋ลู่หน้าตึงทันที “จริงด้วย! ฉันยังงอนคุณอยู่นี่นา! เชอะ! อุตส่าห์ยอมควักเนื้ออัปเกรดที่นั่งให้ แพงก็แพง!”

ฮั่วเหยียนฟาง “ฉันเอาไปเบิกได้”

ไป๋ลู่หลับตาปี๋ “อย่ามาชวนคุยนะ ฉันงอนอยู่!”

ฮั่วเหยียนฟางเปรยขึ้นลอยๆ “ตอนนี้ฉันยังไม่มีสังกัดเลยนะ...”

พรึ่บ!

ดวงตากลมโตของไป๋ลู่เบิกโพลงเป็นประกายวิ้งวับทันที “งั้นแปลว่า...?”

ฮั่วเหยียนฟางหัวเราะในลำคอ “เธอยังอยากจะปั้นฉันอยู่ไหม?”

“อยากสิคะ! อยากมาก! อยากที่สุดในสามโลก!” ไป๋ลู่พยักหน้ารัวจนคอแทบเคล็ด

ฮั่วเหยียนฟาง “ทุ่มหมดหน้าตัก?”

ไป๋ลู่ยิ้มกว้างจนตาหยี “อาซุย คุณวางใจได้เลย ฉันน่ะหลอกใครก็ได้ แต่ไม่มีวันหลอกคนหน้าตาดีหรอก! เบ้าหน้าฟ้าประทานแบบนี้ ใครกล้าหลอกก็คงโดนสวรรค์ลงโทษพอดี!”

“...” 

ฮั่วเหยียนฟางพูดเสียงเรียบ “งั้นต้องสร้างกระแสคู่จิ้น”

“ไม่ได้!” ไป๋ลู่ปฏิเสธทันควัน 

“ถึงฉันจะบรรลุนิติภาวะแล้ว แต่ภาพลักษณ์ฉันคือ 'ลูกสาวแห่งชาติ' นะคะ! พ่อแม่พี่น้องทั่วประเทศเขามองฉันเป็นเด็กน้อย ถ้าจู่ๆ มาเปิดตัวคู่จิ้นกับคุณ ทัวร์ลงคุณแน่ๆ ชาวเน็ตจะหาว่าคุณมาล่อลวงผู้เยาว์ ทำลายอนาคตฉันนะ!”

ฮั่วเหยียนฟางทำท่าจะหลับตาลง “งั้นไม่เซ็น——”

“เดี๋ยวๆๆๆ!” ไป๋ลู่กลับลำ 360 องศา 

“คิดดูอีกที... ฉันก็โตเป็นสาวแล้วนี่เนอะ มีความรักบ้างก็กรุบกริบหัวใจ! แฟนคลับต้องเข้าใจแน่นอน ยิ่งคุณหล่อวัวตายควายล้มขนาดนี้ เหมาะสมกับฉันที่สุดในปฐพี! ทุกคนต้องจุดพลุฉลองแน่นอนค่ะ!”

เหมาะสมที่สุดในปฐพี?

ฮั่วเหยียนฟางหลับตาลงอย่างพึงพอใจ มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “อืม”

ไป๋ลู่ “............”

ซวยแล้ว...

งานนี้คุณพ่อจอมโหดต้องอกแตกตายแน่ๆ!