ตอนที่ 23 การร่ำรวยช่างง่ายดายเสียจริง
“อาเยวี่ย ถึงพี่ชายของหลานจะเรียนหนังสือก็คงออกจากชุมชนไม่ได้หรอก แม้ว่าจะหางานทำได้แต่มันคงไม่ใช่โอกาสของครอบครัวแบบพวกเราหรอก”
หานชีเยวี่ยได้ยินย่าพูดเช่นนี้เธอก็รู้เลยว่า เื่นี้อาจพอคุยกันได้
“ย่าคะวันนี้สหายฉู่เตือนให้หนูหมั่นเรียนไว้ หนูคิดว่าเขาอาจได้ข่าวอะไรมานะคะ ย่าว่าสหายฉู่เป็คนจากปักกิ่ง ข่าวสารก็น่าจะไวกว่าพวกเราหรือเปล่าคะ?”
ย่าหานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
ในที่สุด เพื่อบรรดาหลานชายของเธอ ย่าเฒ่าหานจึงยอมตกลงให้ฉู่เจี้ยนกั๋วมาทานข้าวด้วยกัน
แต่ในบ้านยังมีหลานสาวตัวน้อยเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้หลานสาวต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงอีกครั้งย่าหานจึงมอบหมายเื่นี้ให้กับหานเซี่ยงหยาง
ส่วนปัญหาเื่อาหารการกินที่ไม่ค่อยดีของที่บ้านย่าหานกคิดทบทวนอย่างดีแล้ว หลานสาวพูดเองว่าอีกแค่ไม่กี่เดือนฉะนั้นใน่ไม่กี่เดือนนี้ก็มายกระดับมาตรฐานอาหารขึ้นมาอีกหน่อยพยายามทำให้อาหารการกินเหมือนกับบ้านอื่นๆ ในชุมชนอย่าให้สหายฉู่ต้องน้อยหน้าบ้านอื่นเป็พอ
หานชีเยวี่ยไม่รู้เลยว่าเพราะเื่ที่ฉู่เจี้ยนกั๋วต้องมาร่วมวงทานข้าวที่บ้านนี้เองปัญหาที่เธอกังวลว่าจะไม่ได้กินอาหารดีๆ ก็จะได้รับการแก้ไขอย่างราบรื่นเช่นกัน
ระหว่างที่ย่าหานกำลังยุ่งอยู่กับการตามตัวหานเซี่ยงหยางหานชีเยวี่ยก็กลับเข้าไปในห้องของตน
วันนี้มีเื่น่ายินดีเกิดขึ้นมากมายเธอจึงต้องรีบจัดการให้เรียบร้อยเสียหน่อย ถึงแม้จะสามารถรอถึง่ค่ำได้แต่หานชีเยวี่ยอดใจรอไม่ไหวแล้วจริงๆ!
เมื่อเข้าไปในมิติแล้วหานชีเยวี่ยมองดูสิ่งของมากมายที่เพิ่งเก็บเข้ามาในวันนี้พลันหัวเราะร่าอย่างชอบใจ
หลังหัวเราะจนหนำใจแล้วสิ่งแรกที่หานชีเยวี่ยทำคือเปิดหีบใบใหญ่ที่ฝังอยู่ใต้พื้นในห้องของตู้ฉา
เป็หีบที่ดูหรูหรามาก แม้จะดูเก่าไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ลดทอนความหรูหราที่แฝงอยู่เลยแม้แต่น้อยอาจเป็เพราะถูกฝังอยู่เป็เวลานาน จึงทำให้หีบมีกลิ่นอับชื้นอยู่บ้าง
ขณะที่กำลังคิดว่าจะเปิดหีบอย่างไรดีเธอก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าที่หีบมีแม่กุญแจคล้องอยู่
ไม่มีกุญแจก็ไม่ใช่อุปสรรคต่อความตั้งใจในการตามหาสมบัติของหานชีเยวี่ย
เธอคว้าเครื่องมือบางอย่างในมิติขึ้นมาออกแรงเพียงเล็กน้อย ปัญหาก็ถูกจัดการได้ในทันที
หานชีเยวี่ยแง้มฝาหีบออกอย่างระมัดระวังแล้วก็ต้องตาพร่าไปกับแสงสีทองส่องประกาย!
ภายในหีบใบใหญ่ เต็มไปด้วยปลาต้าหวง![1]
โอ้โหปลาต้าหวงเต็มหีบใหญ่นี้จะมีมูลค่าเท่าไหร่กัน?
แม้แต่หานชีเยวี่ยที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนแต่มือของเธอก็ยังสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่
เธอเคยคิดว่าว่าหีบที่เธอเจอจากบ้านของตระกูลจวงที่กลายมาเป็มิติของเธอในชาติที่แล้วนั้นมันน่าใมากพอแล้วแต่ตอนนี้เธอเพิ่งจะเข้าใจ แม้เธอจะอยู่บ้านตระกูลจวงมาหลายปีเธอกลับไม่รู้เลยว่าตระกูลจวงมีสมบัติมากมายมหาศาลแค่ไหน
หานชีเยวี่ยหยิบปลาต้าหวงขึ้นมาตัวหนึ่งลองกะน้ำหนักดู มันหนักจนรู้สึกได้
เธอตื่นเต้นจนตัวสั่นเทปลาต้าหวงออกมานับดูว่ามีปลาทั้งหมดกี่ตัว
นี่คือทุนในการสร้างเนื้อสร้างตัวในอนาคตเมื่อมีสิ่งเหล่านี้แล้ว หานชีเยวี่ยก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปเมื่อถึงเวลาที่สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่เธอจะต้องคว้าโอกาสนั้นไว้ให้ได้
แต่ปลาต้าหวงที่เทออกมาจากกลับมีจำนวนน้อยกว่าที่คิด
หีบใบใหญ่ขนาดนี้ ไม่น่าเป็ไปได้!
หานชีเยวี่ยมองเข้าไปในหีบด้วยความสงสัยดูเหมือนว่าภายในหีบจะมีพื้นที่น้อยกว่าที่คิดไว้มาก เธอยกมือเคาะที่หีบเบาๆเสียงที่ได้ยินดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดแปลกไป
เมื่อลองยกหีบขึ้นอีกครั้งน้ำหนักของมันก็น่าแปลกใจอย่างยิ่ง
หานชีเยวี่ยยิ่งสนใจมากขึ้นไปอีก
ปลาต้าหวงที่ส่องประกายเจิดจ้าจนทำให้คนตาพร่าได้ขนาดนั้นยังถูกวางทิ้งไว้ในหีบแบบไม่คิดอะไรแล้วสมบัติที่ซ่อนอยู่ในผนังหีบ จะเป็ของล้ำค่าขนาดไหนกัน?
หานชีเยวี่ยไม่มีกะจิตกะใจจะนับปลาต้าหวงพวกนั้นอีกต่อไป
เธอพลิกหีบขึ้นทันทีแล้วก็พบว่าก้นหีบนั้นมีสัญลักษณ์ฟ้าดินอยู่
ก้นหีบสามารถเปิดออกได้ เมื่อเปิดออกดูแล้วไม่ใช่แค่ก้นหีบเท่านั้น แต่ผนังหีบยังมีช่องลับอีกด้วย
ภายในช่องลับนั้นยังมีหีบเล็กหีบน้อยซ่อนอยู่ หานชีเยวี่ยค่อยหยิบออกมาทีละหีบ
ไม่ต้องพูดถึงสิ่งของที่อยู่ข้างในแค่หีบไม้จันทน์ ไม้หนาน และไม้ฮวงฮวาหลี่ [2] รวมถึงลวดลายแกะสลักอันวิจิตรงดงามบนหีบก็ทำให้ผู้คนชื่นชอบได้แล้ว
อีกไม่กี่สิบปีข้างหน้าหานชีเยวี่ยไม่สงสัยเลยว่าพวกนี้ถ้าได้ขายออกไปจะทำเงินได้มากขนาดไหน
ของที่คู่ควรกับหีบเช่นนี้ย่อมไม่ใช่ของราคาถูกหานชีเยวี่ยยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก ตื่นเต้นมากเสียจนแทบหยุดหายใจ
หานชีเยวี่ยหยิบหีบไม้จันทน์ทรงสี่เหลี่ยมหีบหนึ่งขึ้นมาค่อยๆ เปิดออกด้วยความระมัดระวัง ดวงตาที่เพิ่งได้รับการชำระล้างด้วยแสงสีทองก็พลันจมดิ่งลงสู่ห้วงน้ำสีเขียวมรกต
กำไลหยกจักรพรรดิเนื้อแก้วคู่หนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหานชีเยวี่ย เนื้อหยกโปร่งใสสามารถมองทะลุได้แต่งแต้มด้วยเนื้อเข้มเกือบดำอยู่ทั่วชิ้น
ถึงเธอจะเป็ิญญาเร่ร่อนมานานหลายสิบปีและไม่เคยสมบัติล้ำค่าใดก็ตามแต่ความรู้ในด้านนี้กลับไม่ได้ขาดตกบกพร่องเลยแม้แต่น้อย
เนื้อหยกจักรพรรดินั้นจะไล่ระดับจากเนื้อสีเขียวมรกตไปถึงสีดำขลับเป็ความงามที่กลบจุดด่างพร้อยได้ทั้งหมด
หากเก็บไว้ในอีกหลายสิบปีข้างหน้าแค่กำไลหยกคู่นี้ ก็มีมูลค่าสูงถึงหลายร้อยล้านหยวนแล้ว
ในที่สุดหานชีเยวี่ยก็เข้าใจแจ่มชัดว่าทำไมชาติก่อนหลังจากที่จวงเหวินหลินหลุดจากเส้นทางราชการไปแล้วเขาถึงสามารถเริ่มต้นใหม่ในวงการธุรกิจได้อย่างรวดเร็วและกลายเป็เ้าพ่อแห่งวงการค้าปลีกทั้งยังสามารถใช้ฐานะทางการเงินที่มั่นคงโค่นล้มคนที่เคยหักหลังเขาได้อีกด้วยคาดว่าสมบัติพวกนี้คงมีส่วนสำคัญไม่น้อย
แต่ในชาตินี้ เธอชิงตัดหน้าเอามาได้ก่อนของล้ำค่าพวกนี้จึงตกเป็ของเธอทั้งหมดหากจวงเหวินหลินยังอยากมีชีวิตราบรื่นเหมือนชาติที่แล้ว คงเป็เื่ยากแล้ว
หานชีเยวี่ยถือกำไลหยกไว้ในมือรู้สึกชื่นชมและหลงใหลจนไม่อาจละสายตาได้
ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่ชอบเครื่องประดับโดยเฉพาะเครื่องประดับที่มีค่าเช่นนี้
เธอตั้งตารอคอยที่จะเปิดดูหีบที่เหลือ
ถ้าทุกๆ หีบล้วนมีของล้ำค่าแบบนี้อยู่ข้างในอีกครึ่งชีวิตที่เหลืออยู่เธอคงเป็เศรษฐีนีโดยที่ไม่ต้องทำงานอะไรเลย
ชั่วขณะนั้นหานชีเยวี่ยก็เห็นภาพตัวเองกลายเป็เศรษฐีนีรุ่นแรกขึ้นมา!
หีบใบที่สองเป็ชุดสร้อยคอหยกน้ำมันไก่เหลือง[3] หยกทรงรูปไข่แวววาวจรัสแสงมีสีสันสดใส นอกจากตัวเรือนหยกเม็ดหลักแล้วยังฝังประดับด้วยหยกทรงรูปไข่ขนาดเล็กใหญ่สลับไปมาอีกกว่าสิบเม็ดล้วนเป็หยกสีเหลืองอำพัน ไล่ความเข้มของสีจากเข้มไปอ่อน งดงามยิ่งนัก
นอกจากสร้อยคอแล้วยังมีต่างหูหยกสีเหลืองทรงรูปไข่คู่หนึ่งที่เข้าชุดกันด้วย ทั้งสง่างามและหรูหรา
หยกสีเหลืองที่เนื้อหยกมีการกระจายตัวที่สม่ำเสมอเช่นนี้นับว่าเป็หยกชั้นยอดหายากมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหยกประเภทเนื้อแก้วยิ่งหาได้ยากนักเรียกได้ว่าเป็ของล้ำค่า
ราคาของหยกสีเหลืองชั้นยอดนั้นไม่แพ้หยกจักรพรรดิในยุคหลัง เหตุผลหลักเกิดขึ้นเพราะการขึ้นรูปของหยกหยกสีเหลืองส่วนใหญ่ เนื้อหยกมักไม่แน่น มีความโปร่งใสน้อยดังนั้นหยกสีเหลืองเนื้อแน่นน้ำงามเช่นนี้จึงหาได้ยากยิ่ง
เธอได้มันมาแล้วนับเป็เงินอีกหลายร้อยล้าน!
หลังจากที่ได้เห็นหีบทั้งสองใบนี้แล้วตอนที่เปิดหีบใบอื่นๆ หลังจากนั้น หานชีเยวี่ยกลับรู้สึกชาชินเล็กน้อย
ไม่ว่าจะเป็ทับทิมสีแดงเืนกพิราบขนาดเท่าไข่นกพิราบหยกสีเขียวฤดูใบไม้ร่วงที่มีสีสันและเนื้อหยกชั้นเลิศ หยกมันแกะ[4]สีขาวบริสุทธิ์ ทับทิมสีแดงสด หินมรกต หินโมราสีฟ้า[5] พลอยดอกตะแบก[6] พลอยลาซูรี[7] อัญมณีสีเขียว โกเมน หยกเขียว หยกดำ อำพัน เป็ต้น
หานชีเยวี่ยรู้สึกว่าดวงตาเธอนั้นไม่อาจมองได้ทั่วแล้วแต่ในขณะเดียวกันเธอรู้ชัดแล้วว่าตัวเองกลายเป็มหาเศรษฐีแล้วจริงๆ
แต่ถึงอย่างไรสมบัติล้ำค่ามากมายเหล่านี้ในชาติก่อนตอนที่เป็ิญญาเร่ร่อน เธอมีโอกาสได้เห็นเพียงแวบเดียวแค่ในงานแสดงเครื่องประดับและงานประมูลเท่านั้น
หานชีเยวี่ยรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเธอขนเอาสมบัติทั้งหมดที่บรรพบุรุษตระกูลจวงทิ้งเอาไว้มาจนหมดแล้วใช่ไหมนะ?
หลังจากที่ได้เห็นของล้ำค่ามากมายเหล่านี้แล้วจู่ๆ หานชีเยวี่ยก็รู้สึกว่า ปลาต้าหวงนั้นดูธรรมดาไปเลย!
คนเราก็เป็แบบนี้ ขาดการมองการณ์ไกลได้ใหม่ก็ลืมเก่า ชอบของใหม่ เบื่อของเก่า!
อย่างไรก็ตาม ของแบบนี้ต้องลองเปรียบเทียบกันดูก่อนตัดสินใจโยนทิ้งเมื่อหานชีเยวี่ยเปิดหีบใบเล็กสองใบที่แยกไว้ออกมา ก็เกือบจะหยุดหายใจ
ไหลายครามโบราณลายดอกโบตั๋น สมัยราชวงศ์หยวนถูกวางไว้อย่างดีอยู่ข้างใน
โอ้โหบรรพบุรุษตระกูลจวงนี่ช่างมั่งคั่งร่ำรวยเสียจริงแค่ไหใบเดียวก็มีมูลค่าที่ประเมินมิได้
ส่วนหีบเล็กใบสุดท้ายข้างในบรรจุอักษรภาพล้ำค่าหลายชุดที่สามารถเรียกได้ว่าเป็สมบัติของชาติซึ่งเขียนขึ้นโดยศิลปินหลายท่าน หานชีเยวี่ยมองไม่ออกถึงคุณค่าทางศิลปะทว่าเธอก็รู้ว่า มันมีมูลค่าทางทรัพย์สินอย่างมหาศาล!
หานชีเยวี่ยตัดสินใจทันทีว่าจะแยกจัดเก็บสิ่งของเหล่านี้ไว้ และต้องเก็บรักษาอย่างดี
เพื่อป้องกันไม่ให้เธอทำมันแตกหักเสียหาย
หลังจากที่ดูของมีค่าพวกนี้ทั้งหมดแล้วหานชีเยวี่ยก็ไม่มีกะจิตกะใจที่จะสนใจข้าวของไม่มีค่าที่เหลืออีกจึงออกมาจากมิติและกลับเข้าไปในห้อง
เธอดื่มน้ำหลายอึกติดต่อกันแต่ก็ยังไม่สามารถระงับความตื่นเต้นที่ยังคงอยู่ภายในใจได้
ในขณะเดียวกัน ที่บ้านตระกูลจวงในเมืองก็ตกอยู่ในความวุ่นวาย
เชิงอรรถ
[1] ปลาต้าหวง 大黄鱼คือชื่อของปลาทะเลที่สำคัญชนิดหนึ่งของจีน
[2]ไม้ฮวงฮวาหลี่ ไม้พะยูงหอมมีความโดดเด่นที่ลวดลายสวยไม้เก่าจริงๆจะมีริ้วหลอนๆและประกายสีเหลืองทองในเนื้อไม้
[3]น้ำมันไก่เหลืองเป็ชื่อสีเคลือบเครื่องลายครามและเครื่องประดับเป็ชื่อที่ชาวโลกโบราณตั้งให้กับสีเคลือบสีเหลืองบนเครื่องลายครามและเครื่องประดับสมัยราชวงศ์ชิง
[4]หยกมันแกะหยกมันแกะมีชื่อเพราะว่าดูเหมือนมันแกะ เนื้อััละเอียดอ่อน"ขาวราวกับตัดไขมัน" ให้ความรู้สึกนุ่มนวลท่ามกลางความแข็งนี่คือหยกขาวพันธุ์ที่ดีที่สุด
[5]หินโมรา หรือ หินอาเกต เป็อัญมณีที่มีหลายสี ที่นิยม คือ ฟ้าอมเทาลายขาว หรือฟ้าในเนื้อหิน
[6]พลอยดอกตะแบกหรือที่เรียกกันว่าหินแอแมทิสต์ เป็แร่ควอตซ์ชนิดหนึ่ง ที่มีสีม่วงอ่อนจนถึงเข้ม
[7]หินลาซูลี หรือที่รู้จักว่า หินลาพิสเป็แร่ชนิดหนึ่ง มีสีน้ำเงินเข้มจนถึงสีน้ำเงินอมเขียว