ย้อนเวลาไปเป็นคุณแม่ลูกสามผู้แสนดีของคุณทหารคลั่งรักในยุค 70

ณ ปักกิ่ง

ลู่เจี๋ยจูงมือลูกสาวและลูกชายเดินเข้ามาในบ้าน แล้วพูดกับแม่ของเธอว่า

“คุณแม่คะ หนูได้ยินมาว่าเจียงเยว่จะหย่ากับน้องชายเหรอคะ?”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของลู่เจี๋ย คิ้วของแม่ก็ขมวดเข้าหากัน

“ลูกได้ยินมาจากไหน?”

“เ๹ื่๪๫นี้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งค่ายทหารแล้ว พูดกันเสีย ๆ หาย ๆ” ลู่เจี๋ยพูดอย่างหัวเสีย “น้องชายของหนูดีขนาดนั้น เจียงเยว่น่ะเหรอจะคู่ควรกับน้องชายของหนู ถ้าไม่ใช่เพราะคุณปู่คุณย่า เจียงเยว่ไม่มีทางได้เข้ามาเหยียบบ้านเราหรอก เธอยังจะมีหน้ามาขอหย่าอีก”

แม่ของลู่อวี้เองก็ได้ยินเ๹ื่๪๫นี้เช่นกัน ๻ั้๫แ๻่แรกเธอไม่ชอบเจียงเยว่อยู่แล้ว เธอรู้สึกว่าเจียงเยว่ไม่คู่ควรกับลูกชายของเธอ

เจียงเยว่เป็๞แค่เด็กมัธยมปลายคนหนึ่ง ถูกครอบครัวตามใจจนเสียคน นิสัยก็แย่ขนาดนั้น แต่เธอก็ขัดใจพ่อแม่สามีไม่ได้ สามีของเธอก็เห็นด้วยกับเ๹ื่๪๫นี้ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เห็นด้วย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

“น้องชายของลูกไม่อยากหย่าหรอก”

เมื่อได้ยินแม่พูดแบบนั้น ลู่เจี๋ยก็ยิ่งโกรธมากขึ้น

“คุณแม่ว่าลู่อวี้คิดอะไรอยู่? ผู้หญิงเก่ง ๆ ที่จบมหาวิทยาลัยก็มีตั้งเยอะแยะ ผู้หญิงดี ๆ ก็มีตั้งมากมาย ทำไมเขาถึงไม่มอง กลับยอมแต่งงานกับยัยเด็กเจียงเยว่นั่น”

ในค่ายทหารแห่งนี้ ผู้หญิงที่เพียบพร้อมกว่าเจียงเยว่มีตั้งเยอะแยะ แต่น้องชายของเธอกลับไม่เคยชายตามองใครเลย

“หนูได้ยินมาว่าเจียงเยว่ไปที่เมืองเซียงเฉิง ไปหาลู่อวี้เพื่อขอหย่า” ลู่เจี๋ยพูดต่อ

“เธอไปที่เมืองเซียงเฉิงจริง ๆ” แม่ของลู่อวี้เองก็ได้ยินเ๹ื่๪๫นี้เช่นกัน

“ดีเลยค่ะ รอให้ลู่อวี้หย่ากับหล่อนเมื่อไหร่ แม่ต้องบอกหนูนะคะ” ลู่เจี๋ยคิดไว้แล้วว่าจะแนะนำใครให้น้องชายของเธอรู้จัก

“ก่อนที่เ๹ื่๪๫จะจบลง อย่าพูดอะไรออกไปข้างนอกนะ” แม่เตือนลูกสาวของตน

ลู่เจี๋ยยิ้มและพยักหน้า

“ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูรู้ค่ะ”

ตอนนี้แม่ของลู่อวี้กำลังคิดว่า หลังจากที่ลูกชายหย่าแล้ว เธอจะแนะนำผู้หญิงดี ๆ ให้กับลูกชายของเธอ

“กริ๊งงงง”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น แม่ของลู่อวี้รับสาย

“พี่สะใภ้”

เมื่อได้ยินเสียงจากปลายสาย แม่ของลู่อวี้ก็ดีใจมาก

“หลิวเจวียน เธอกลับมาที่ปักกิ่งแล้วเหรอ?”

“ยังค่ะ ฉันยังอยู่ที่เมืองเจียงเฉิง ฉันเพิ่งได้ยินเ๹ื่๪๫บางอย่างมา” ปลายสายเล่าเ๹ื่๪๫ที่เธอได้ยินมา “วันนี้ฉันอยู่ที่ที่ทำงาน ได้ยินว่ามีหญิงสาวจากปักกิ่งที่กำลังเดินทางไปเมืองเซียงเฉิงถูกลักพาตัวบนรถไฟ หญิงสาวคนนั้นดูเหมือนจะชื่อเจียงเยว่”

อะไรนะ?

เมื่อแม่ของลู่อวี้ได้ยินแบบนั้น สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

เจียงเยว่ถูกลักพาตัว? เป็๞ไปได้ยังไง?

“ตอนนี้ตำรวจเมืองเจียงเฉิงกับตำรวจเมืองเซียงเฉิงส่งคนออกตามหาผู้หญิงคนนั้นกันยกใหญ่แล้ว”

“เป็๞ไปไม่ได้” แม่ของลู่อวี้รีบปฏิเสธ ถ้าเ๹ื่๪๫นี้เป็๞เ๹ื่๪๫จริง เธอต้องได้ยินข่าว๻ั้๫แ๻่เมื่อวานแล้ว

“เ๹ื่๪๫จริงค่ะ เ๹ื่๪๫นี้ใหญ่โตมาก ถึงขั้นที่รัฐออกคำสั่งว่าต้องช่วยเหลือผู้หญิงคนนั้นให้ได้”

เมื่อแม่ของลู่อวี้ได้ยินแบบนั้น ในใจก็เริ่มกังวลขึ้นมา หรือว่าเจียงเยว่จะถูกลักพาตัวจริง ๆ?

หลังจากที่คุยกับหลิวเจวียน แม่ของลู่อวี้ก็รีบโทรศัพท์ไปถามคนรู้จักทันที

“สวัสดีค่ะ คุณเหลียงคะ ฉันมีเ๹ื่๪๫จะถามหน่อยค่ะ”

แม่ของลู่อวี้โทรศัพท์ไปหลายสาย บางคนก็ไม่รู้เ๹ื่๪๫ บางคนก็บอกว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งจากปักกิ่ง นั่งรถไฟไปเมืองเซียงเฉิง แล้วก็หายตัวไป ตอนนี้กำลังตามหาตัวอยู่

เมื่อได้ยินแบบนั้น แม่ของลู่อวี้ก็ยิ่งร้อนใจ

ถ้าเจียงเยว่เกิดเ๹ื่๪๫ขึ้นมาจริง ๆ ชื่อเสียงของตระกูลลู่ก็คงจะเสื่อมเสียเป็๞แน่

แม่ของลู่อวี้ทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงรีบโทรศัพท์ไปหาสามี

“สวัสดีครับคุณหญิง ท่านผู้บัญชาการไม่อยู่ในตอนนี้ครับ ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ผมรับเ๹ื่๪๫ไว้ไหมครับ?”

“รอให้เขากลับมา ช่วยบอกให้เขาโทรกลับหาฉันด้วย”

เจียงเยว่ถือถังใบใหญ่เดินตรงไปยังห้องน้ำ ไม่นานนัก เธอก็หยิบกาต้มน้ำร้อน เตรียมที่จะเทน้ำลงในถัง

“ให้ผมทำเอง”

ลู่อวี้รับกาต้มน้ำไป เทน้ำร้อนลงในถัง จากนั้นก็เปิดก๊อกน้ำ เติมน้ำเย็นลงไปเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าอุณหภูมิพอดีแล้วจึงหยุดเติมน้ำ

“น้ำถังเดียวพอไหม?”

ได้ยินคำถามของลู่อวี้ เจียงเยว่ก็ส่ายหน้า

“ฉันอยากสระผมด้วย คงต้องใช้น้ำอีกถังหนึ่ง”

ลู่อวี้เดินไปที่ห้องนั่งเล่น หิ้วถังอีกใบมา เติมน้ำร้อน เติมน้ำเย็น ผสมให้เข้ากันแล้วก็นำมาให้

“ผมจะต้มน้ำร้อนเพิ่ม ถ้าไม่พอก็บอกนะ”

ลู่อวี้พูดจบก็หันหลังเดินเข้าไปในครัว

เจียงเยว่กอดเสื้อผ้าไว้ในอ้อมแขน เดินเข้าไปในห้องน้ำ

หลังจากที่สระผมและอาบน้ำเสร็จ เจียงเยว่ก็เปลี่ยนเสื้อผ้า ใช้ผ้าเช็ดผม แล้วเดินออกมา

เมื่อเดินออกมา เธอก็เห็นลู่อวี้นั่งอยู่บนโซฟา

“ลู่อวี้ เป่า...”

เจียงเยว่นึกขึ้นได้ว่า ยุคนี้ไม่มีไดร์เป่าผม เธอจึงรีบกลืนคำพูดที่ยังไม่ทันได้พูดไป

“หืม?”

ลู่อวี้ได้ยินเสียงของเจียงเยว่ จึงเงยหน้าขึ้นมองเธอ

เขาเห็นเธอสวมชุดนอนผ้าฝ้ายสีขาว ผมเปียกถูกพันไว้ด้วยผ้าขนหนู เป็๞การแต่งตัวที่เรียบง่ายมาก แต่ในสายตาของเขากลับดูสวยงามอย่างมาก

เจียงเยว่ก้มหน้าลง ใช้มือขยี้ผมตัวเอง

ในสภาพอากาศแบบนี้ หากไม่มีไดร์เป่าผม ผมของเธอคงจะแห้งยาก ได้แต่ขยี้มันต่อไป

ลู่อวี้เห็นเจียงเย่วก้มหน้า ใช้ผ้าขนหนูขยี้ผมตัวเอง

เขาเดินเข้าไปหา แล้วรับผ้าขนหนูในมือของเจียงเยว่มา

“หืม?”

เจียงเยว่มองลู่อวี้ด้วยความสงสัย

ลู่อวี้ไม่ได้พูดอะไร ใช้มือทั้งสองข้างช่วยเจียงเยว่เช็ดผมด้วยผ้าขนหนู

เจียงเยว่มองลู่อวี้ ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองใกล้ชิดกันมาก ภายใต้แสงไฟ เธอสามารถมองเห็นขนอ่อนบนใบหน้าของเขา รวมไปถึงดวงตาที่ล้ำลึกราวกับสระน้ำเย็น เขากำลังตั้งใจเช็ดผมให้เธอ

เมื่อเห็นท่าทางที่อ่อนโยนของเขา เจียงเยว่ก็รู้สึกหวานราวกับได้ดื่มน้ำผึ้ง

ตอนนั้นเธอช่างโง่เขลาเหลือเกิน ที่ไปหลงเชื่อคำโกหกของฉินเซียง เขาเป็๞คนดีและซื่อสัตย์ขนาดนี้ ไม่มีทางทำเ๹ื่๪๫แบบนั้นได้อย่างแน่นอน

เ๹ื่๪๫ที่ฉินเซียงตั้งครรภ์ก็คงจะไม่ใช่เ๹ื่๪๫จริง

เมื่อคิดแบบนี้ เจียงเยว่ก็ยิ่งรู้สึกเสียใจมากขึ้นไปอีก เธอทำผิดต่อเขามาก

“ขอโทษนะคะ”

เจียงเยว่พูดออกมา

ลู่อวี้ได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ จึงก้มหน้าลงมองเธอ

“ขอโทษผมทำไม?”

“ฉันไปหลงเชื่อคำพูดของคนอื่น เข้าใจคุณผิดมาตลอด”

???

หลงเชื่อคำพูดของคนอื่น?

แววตาของลู่อวี้ดูล้ำลึกมากขึ้น เขาพอจะเดาเ๹ื่๪๫ราวออกบ้างแล้ว

ในตอนแรก เธอเต็มใจที่จะแต่งงานกับเขา เพราะว่าเธอไม่อยากไปทำงานที่ชนบท อีกทั้งปู่ย่าของทั้งสองฝ่ายก็ยืนยันที่จะให้พวกเขาแต่งงานกัน

ตอนนั้น เขาไม่อยากแต่งงาน แต่เพราะว่าคนที่แต่งงานด้วยคือเธอ เขาจึงเกิดความคิดที่อยากจะแต่งงานขึ้นมา

ก่อนแต่งงาน เธอได้บอกข้อตกลงกับเขามากมาย ซึ่งเขาก็ตอบตกลงทั้งหมด

แยกห้องนอนกัน ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากเธอ ห้ามแตะต้องตัวเธอเด็ดขาด หลังแต่งงาน อะไรที่เธอไม่อยากทำ ก็ห้ามบังคับเธอ

ข้อตกลงกว่า 20 ข้อที่เธอพูดออกมา เขายังคงจำได้ขึ้นใจ

ลู่อวี้ยังคงใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมให้เจียงเยว่อยู่

เจียงเยว่ไม่ได้ยินคำตอบของลู่อวี้ ก็รู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย เขาโกรธรึเปล่านะ? หรือรู้สึกว่าที่ผ่านมาเธอทำเกินไป?

เจียงเยว่เงยหน้าขึ้นมา ปากของเธอก็ชนเข้ากับริมฝีปากของลู่อวี้พอดี

ดวงตาของเจียงเยว่เบิกกว้างขึ้น เธอพยายามที่จะถอยห่าง แต่ลู่อวี้กลับเอื้อมมือมาโอบเอวของเธอไว้ แล้วดึงเธอเข้าไปกอดแน่น

ริมฝีปากของลู่อวี้กดลงมา เจียงเยว่๻๷ใ๯จนทำอะไรไม่ถูก ถูกเขากอดแน่นมากขึ้นไปอีก