แม้ว่าการตั้งการ์ดมวยหย่งชุนของมะปรางทุกคนเคยเห็นมาแล้วในคลิป แต่ครั้งนี้ทุกคนได้เห็นแววตาของมะปรางตรงหน้าที่เปลี่ยนไปราวกับว่าเป็คนละคนกลายเป็สายตาที่ดุดันในชั่วพริบตา จ้องเขม็งตรงไปที่ต้อมอย่างน่าเกรงขาม
ครูหนึ่ง, วิทย์,บัวและโอ๋ได้แต่ตกตะลึงกับท่าทางของมะปรางที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงเปลี่ยนบุคลิกเป็อีกคนหนึ่งทันทีที่ตั้งการ์ดมวยหย่งชุน
“นี่คือน้องมะปรางของพี่บัว...จริงๆ เหรอ!!?”บัวไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าตัวเอง “ยืนประจันหน้าไม่มีท่าทีกลัวออกมา...ออกมาแม้แต่น้อย!!!”
“สายตาของมะปรางน่ากลัวมาก” โอ๋เอ่ยปากพูด “น่ากลัวจริงๆโอ๋ไม่เคยเห็นสายตาแววตาแบบนี้มาก่อนจริงๆ”
“นี่แค่ตั้งการ์ดยังรู้สึกว่า...งานนี้พี่ต้อมจบไม่สวยแน่ๆ”
“แค่ตั้งการ์ดแต่ทำไมกูรู้สึกว่ามะปรางได้เปรียบทันทีวะเนีย!!!...ทั้งๆที่น้องมะปรางตัวเล็กกว่าไอ้ต้อมตั้งเยอะ!!”
ท่าทางของมะปรางที่ตั้งการ์ดหย่งชุนต่อหน้า เมื่อต้องมาเผชิญต่อหน้าทำให้ต้อมรู้สึกหวาดหวั่นเหมือนกันแม้ว่ามะปรางจะเป็เพียงผู้หญิงตัวเล็กกว่าเขาชัดเจน ทั้งๆ ที่ท่าทางเช่นนี้เขาเคยเห็นในคลิปมาแล้วก็จริง
ต้อมวิ่งปรี่เข้ามาออกหมัดขวาตรงเข้ามาที่มะปรางด้วยความรวดเร็วและรุนแรงทำให้เธอต้องเบี่ยงตัวและใช้มือทั้ง 2 ข้างปัดหมัดขวาของต้อมออกไปตามด้วยปล่อยหมัดซ้ายเข้ามาติดๆ ด้วยน้ำหนักหมัดที่รุนแรงไม่แพ้กัน ทำให้เธอต้องยกแขนขวาและขาขวาขึ้นกันพร้อมๆกัน มะปรางตัวเล็กกว่าทำให้สู้แรงปะทะตรงๆ ไม่ได้ กระเด็นถอยหลังเซไปหลายก้าวเหมือนกัน
มะปรางฝืนดันออกไปพร้อมกับใช้ 2มือกระแทกขัดจังหวะให้ต้อมเข้าทำลำบากขึ้น
“มะปรางฉลาดมากจังหวะนี้...กำลังเสียเปรียบแต่ขัดจังหวะได้นิดหน่อย!!!”
“2 หมัดแรกพี่ต้อมเอาจริงเหมือนกัน...แต่มะปรางปัดและบล๊อกได้ทั้งหมด”
“พวกมึงเห็นป่ะพี่มะปรางเร็วมากอ่ะ!!”
“ดูดีๆๆๆๆไอ้ต้อมเข้าไม่ถึงตัวมะปราง โดนปัดออกทั้งหมด”
ต้อมตามเข้าจู่โจมต่อ ปล่อยหมัดขวา 3ทีติดต่อกันสลับบน-ล่าง มะปรางเบี่ยงตัวมาด้านข้าง่จังหวะหมัดสุดท้ายพร้อมกับใช้มือซ้ายปัดหมัดขวาของต้อมขึ้นมาเพื่อเปิดช่องท้อง ต่อยนำ 1 จังหวะแล้วใช้ฝ่ามือกระแทกอีกจังหวะ ปิดท้ายด้วยต่อยอีก 1 ครั้งต่อเนื่องกัน
ต้อมถูกมะปรางโจมตีกลับทั้ง 3จังหวะติดต่อกันจนจุก ถอยร่นไม่เป็ขบวนต้องเอามือจับที่ท้องทำให้ต้อมรู้สึกยิ่งโกรธมะปรางเพิ่มมากขึ้นเข้าไปอีก
มะปรางถอยกลับมาตั้งการ์ดมวยอีกครั้งหนึ่งสายตายังคงจ้องมองไปที่ต้อมแบบไม่กระพริบ ในขณะที่ต้อมเลือกใช้การวิ่งเข้ามาพร้อมๆกับใช้เข่าขวาพุ่งเข้ามาโจมตีอย่างรุนแรง มะปรางต้องใช้ 2 มือยกขึ้นกันปะทะตรงๆ บริเวณท้องน้อยแรงกระแทกทำให้มะปรางเสียหลัก ทำให้่บนเปิดช่องว่างต้อมใช้จังหวะนี้เหวี่ยงหมัดขวาตรงไปที่หน้า มะปรางรีบยกมือขึ้นมากันแต่กันได้บางส่วน จังหวะนี้ทำให้มะปรางล้มลงเช่นกัน
“พี่ปรางโดยจังหวะนี้หนักเลย!!!”
“ติดการ์ดมะปรางนิดหน่อย!!!”
มะปรางลุกขึ้นมาตั้งการ์ดยืนนิ่งอีกครั้งต้อมใช้วิธีเดิมใช้เข่าขวานำเข้ามา แต่คราวนี้มะปรางใช้ทั้ง 2มือปัดและเบี่ยงตัวเองออกจนมาอยู่ด้านหลัง ต้อมเสียท่ารีบหันกลับมาถูกมะปรางมุดเข้ามาที่บริเวณช่องท้องอีกครั้ง และใช้การกระแทกด้วยหมัดขวา
ต้อมรู้ทันเบี่ยงตัวหลบแล้วใช้หมัดขวาตรงเข้าที่บริเวณใบหน้าตามด้วยการต่อยสลับซ้าย-ขวาและบน-ล่างอย่างรวดเร็วใช้พละกำลังที่เหนือกว่า จู่โจมอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องไม่หยุดมะปรางได้แต่ป้องกัน, ปัด และผลักหมัดของต้อมที่มาทุกทิศทาง
มะปรางทั้งปัดและเบี่ยงตัวหลบหมัดซ้าย-ขวาที่เข้ามารวดเร็วจนเสียหลักเผลอเหยียบกระโปรงนักเรียนฉีกขาด เสียหลักใน่จังหวะสุดท้าย เธอถูกต่อยไปที่ช่องท้องอย่างเต็มแรงจนทรุดลง
“โอ๊ยยย!!!!” มะปรางร้องเสียงดังลั่นด้วยความเ็ป
ต้อมได้จังหวะไม่ปล่อยให้พลาดแน่นอนพุ่งตรงเข้าไปต่อยที่ท้องอีก 3 ครั้งติดต่อกันจนมะปรางร้องเสียงหลงออกมาอีกครั้งตามติดด้วยต่อยขวาตรงเข้าที่ใบหน้าอีก 2 ครั้งแล้วสลับกลับมาที่ช่องท้องอีก 2ครั้งจนมะปรางต้องเอามือกุมท้องตัวเอง สีหน้าเธอแสดงความเ็ปอย่างเห็นได้ชัด
ครูหนึ่งเห็นจังหวะนี้วิ่งปรี่เข้ามาเพื่อขวางการต่อสู้ แต่มะปรางยกมือขึ้นห้ามทันที ทำให้ครูหนึ่งต้องหยุดชะงัก
“ไม่ต้องเข้ามาค่ะครูหนึ่ง...”
มะปรางกลับมายืนตั้งการ์ดขึ้นอีกครั้ง สายตายังคงจ้องมาที่ต้อมเขาพยายามหาจังหวะ พุ่งตัวตรงเข้ามารัวหมัดซ้าย-ขวาเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้ต้อมเร่งจังหวะให้เร็วและรุนแรงขึ้นต้อมเห็นว่าการปกป้องของมะปรางเริ่มอ่อนลงแล้วเมื่อได้จังหวะต้อมโถมทั้งตัวปล่อยหมัดขวาตรงเข้าไปที่หน้าของมะปรางทันที
มะปรางอาศัยจังหวะนี้ใช้ 2มือปัดหมัดขวาที่พุ่งเข้ามาและขัดขาให้ต้อมเสียหลักต้อมพยายามหันกลับมาแล้วพุ่งต่อยหมัดขวาซ้ำอีกครั้งคราวนี้มะปรางใช้มือปัดหมัดขวาขึ้น แล้วใช้จังหวะนี้ต่อยสวนไปที่ท้องนำ 1จังหวะก่อน แล้วกระแทกซ้ำอีกครั้งอย่างรุนแรง
“ย๊ากกก!!!!” เสียงมะปรางร้องลั่น
ความรุนแรงของการกระแทกสวนกลับครั้งนี้ทำให้ต้อมทรุดลงที่พื้นทันที ต้อมพยายามลุกขึ้นมายืนให้ได้ แต่ไม่ไหวแล้วแรงปะทะที่เกิดจากการโถมตัวเข้ามา บวกด้วยแรงกระแทกสวนกลับเข้าไปที่ช่องท้องอย่างจังมีความรุนแรงมากทำให้ต้อมทรุดตัวลงอีกครั้ง เสียหลักเซไป-มาประคองตัวขึ้นมายืนไม่ได้เลย
ต้อมพยายามลุกขึ้นมายืนให้ได้อีกครั้งแต่ความรุนแรงที่เกิดจากการโจมตีกลับของมะปรางทำให้ร่างกายของต้อมเซไป-มาอย่างต่อเนื่องล้มทรุดลงต้องใช้มือยันพื้นไว้ทั้ง 2 ข้าง ทำได้เพียงแค่ประคองตัวไว้ไม่ให้ล้มลง
“พอเถอะพี่ต้อม!!...หนูขอร้อง!!!!” มะปรางหันไปพูดด้วยน้ำเสียงดังลั่นดุดันกว่าปกติ
ต้อมยังคงจุกเสียดบริเวณช่องท้องจนหายใจแรงและถี่ขึ้นจนทุกคนสังเกตได้อย่างชัดเจน
“โดนสวนดอกนี้เข้าไปนับถึง 100 ยังได้อ่ะ” เสียงพูดของเด็กคนหนึ่ง
“พวกเราทำอะไรกันอยู่ ตบมือกันสิ อย่าอึ้งอย่างง!!!!!”
“พี่ปรางเก่งมากกกเก่งจริงๆ...โห ไม่คิดว่าจะเก่งถึงขนาดนี้!”
“โห...พูดไม่ออกอ่ะ พวกเราลองนึกดูนี่ขนาดมะปรางไม่ได้เตรียมตัวมาสู้ด้วย ไม่ได้วอร์มด้วยซ้ำ!!!”
“เฮ้ย!!! เดี๋ยวนะ...พี่ปรางคนเดียวกับที่ใส่แว่นหนาๆ ใช่ไหมเนียยย??”
“ไม่น่าเชื่อจริงๆว่า พี่ปรางจะมีฝีมือมากขนาดนี้ ไม่อยากจะเชื่อจริงๆ ทั้งๆ ที่เห็นกับตา”
ทุกคนได้แต่ยืนมองการต่อสู้ที่เกิดขึ้นต่อหน้าอย่างยอดเยี่ยมและคาดไม่ถึงเสียงตบมือดังลั่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงเฮดังลั่นจากทุกทิศทางวิทย์รีบวิ่งเข้าไปประคองต้อมให้ลุกขึ้นมา ส่วนบัววิ่งเข้าไปกอดมะปราง
“ตอนนี้ผลการต่อสู้ออกมาแล้วครูหวังว่าต้อมกับมะปรางจะเป็รุ่นพี่รุ่นน้อง มีสปิริตของนักต่อสู้ที่ดีต่อไป”ครูหนึ่งหันไปมองต้อมที่ยืนตั้งหลักได้แล้ว “ผลการต่อสู้ครั้งนี้ออกมาแล้ว...ต้อมโอเคนะ!!??”
“พี่เป็ลูกผู้ชายเต็มตัวในเมื่อพี่แพ้ พี่ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ครั้งนี้...พี่ขอโทษน้องมะปรางกับสิ่งที่พี่ทำไป…พี่ยอมรับความพ่ายแพ้ครั้งนี้!!!” ท่าทีของต้อมอ่อนลงอย่างชัดเจน เขาเดินเข้ามาขอจับมือกับมะปรางเรียกเสียงเฮดังลั่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
เด็กนักเรียนหลายคนเลือกที่จะอัพโหลดคลิปและรูปภาพการต่อสู้ที่เกิดขึ้นเข้าแอดมีกันเต็มไปหมดจนกลายเป็กระแสให้คนในสังคมได้รับรู้ใช้เวลาไม่นานนักจนแฮชแท็ก #Saveมะปรางขึ้นเทรนเป็อันดับ 1 ทันที
ท่ามกลางเสียงเฮดังลั่นกลางโรงยิมยังมีครูอีกคนหนึ่งนั่งดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดผ่านทางกล้องวงจรปิดในห้องพักครูโรงยิมชั้น2.........ครูเพ็ญศรี
ครูเพ็ญศรีลุกขึ้นมายืนมองมะปรางผ่านทางหน้าต่างที่มีผ้าม่านปิดบังไว้ด้วยท่าทีสุขุมสายตาเยือกเย็น ไม่ได้ใ หรือตื่นตระหนกกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าโรงยิมแม้แต่น้อยมีครูหนึ่งเพียงคนเดียวที่หันขึ้นมามองครูเพ็ญศรีด้วยสีหน้าจริงจังมาก
“ไอ้ต้อม!มึงไปห้องปฐมพยาบาลกับกู” โอ๋เอ่ยปากชวน
“แค่นี้ไม่เป็ไรหรอกเล็กน้อยมาก เดี๋ยวกูไปกับไอ้ปู ไอ้นัทเอง...มึงไปอยู่กับแฟนมึงเถอะ!”
“ปรางเป็งัยบ้าง?”โอ๋หันไปถามมะปรางด้วยความห่วงใย
“ปากแตกนิดหน่อย...ไม่เป็ไรหรอกโอ๋ปรางชินแล้วแหละ”
“ไอ้ต้อม!!!...กูหวังว่าจบวันนี้คือจบนะมึงเป็นักต่อสู้และวันนี้ก็สู้กันอย่างแฟร์ๆ ต่อหน้าเพื่อนๆ และรุ่นน้องกูหวังว่ามึงจะไม่ทำให้กูผิดหวังนะเพื่อน”โอ๋พูดจบก็เดินไปตบไหล่ต้อม
“เอ่อๆๆๆโอเคเพื่อน!!!!”
หลังจากการต่อสู้จบลง วิทย์,บัวและโอ๋พามะปรางกลับมาที่ห้องปฐมพยาบาล ส่วนคนอื่นๆแต่ละคนต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน เหลือครูหนึ่งเพียงคนเดียวในโรงยิม เขาเดินขึ้นบันไดตรงไปห้องพักครูที่อยู่ชั้น2 ของโรงยิมด้วยท่าทางสุขุมและเยือกเย็น มีครูเพ็ญศรีนั่งรอภายในห้อง
“วันนี้เราทั้ง2 คนได้รับคำตอบแล้วนะครับว่าเหตุการณ์ตกบ่อเลี้ยงปลาเป็อุบัติเหตุหรือเป็ความจงใจของมะปราง”ครูหนึ่งเอ่ยปากขึ้นมา “วันนี้เราเพิ่งรู้จักเด็กคนนี้เป็ครั้งแรก...ที่ผ่านมา...พวกเราไม่เคยรู้จักมะปรางมาก่อนเลยสักนิด”
ครูเพ็ญศรีไม่ได้พูดอะไรได้แต่นั่งหันไปมองจอมอนิเตอร์ด้วยสีหน้านิ่งเฉยมองมะปรางเดินออกไปกับโอ๋และคนอื่นๆทำให้ครูเพ็ญศรีนั่งคิดทบทวนเื่ราวที่เกิดขึ้น
“…”
“ครูเพ็ญศรี...ที่ผ่านมาพวกเราทำถูกแล้วใช่ไหมครับ?”ครูหนึ่งเอ่ยปากถาม
“…”
*****************************
3K
