ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่ 88

ปะทะเดือด

ตูม!! การโจมตีอันรุนแรงแสงทำลายล้างที่พุ่งทะยานเป็นเส้นตรง ทำให้ตึกร้างแห่งนี้กลายเป็นรูกว้างขนาดใหญ่ทะลุออกไปด้านนอกตึก 

หลังจากสิ้นสุดการโจมตีนั้นมันปรากฏกลายเป็นรูกว้างขนาดใหญ่ที่หลงเหลือเอาไว้ไปเป็นร่องรอยของการต่อสู้

ชายที่ถือหอกคนนั้นจ้องมองไปยังการโจมตีของตนเองที่ปล่อยออกไป คิ้วของมันขมวดเข้าหากันมองสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างประหลาดใจ

“ รอดมาได้ยังไงกัน ”

บรูคที่รับการโจมตีนั้นเข้าไปเต็มๆยังคงยืนอยู่ได้ แต่ว่าร่างกายนั้นยืนนิ่งสนิท 

“ เกล็ดมังกร.. ” บรูคโดนบีบให้ใช้เวทของมังกรออกมา 

ภพที่นั่งมองเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นใจของเขาแทบจะหล่นลงไปด้านล่าง การโจมตีเมื่อสักครู่รุนแรงจริงๆชายคนนี้ยังไงก็อยู่ในระดับเอสอย่างแน่นอน

ไม่ใช่แค่นั้นการโจมตีของมันเหาะนั่นเป็นคลาสหายากของอัศวินหอก โดยสกิลที่มันแสดงออกมาสามารถเจาะทะลวงได้ทุกรูปแบบ

แทบจะไม่มีการป้องกันรายที่สามารถป้องกันการโจมตีในรูปแบบนั้นได้ บรูคสามารถรอดมาได้เพราะว่าใช้เวทของมังกร

เพราะว่ามีสายเลือดของมังกรอยู่และเขาเองก็มีความชำนาญเวทย์ของมังกร แต่ว่าบรูคไม่ได้ใช้เวทของมังกรธรรมดาทั่วไป

สิ่งที่เขาใช้คือการแปรสภาพร่างกายของตนเองจากผิวหนังให้กลายเป็นเกล็ดมังกร เกล็ดมังกรคือสิ่งที่แข็งเป็นอย่างมาก

มันกะว่าแข็งมากกว่าวัตถุใดๆภายในโลก มีเพียงแร่ได้ไม่กี่ชนิดที่สามารถเจาะเข้าไปบนเกล็ดของมังกรได้

บรูคใช้เวทย์แปรสภาพผิวหนังกลายเป็นเกล็ดมังกรเพื่อป้องกันการโจมตีที่รุนแรง แต่ว่าการใช้งานความสามารถแบบนั้นภพรู้ดีว่ามันไม่เหมือนกับเวทย์มังกรทั่วไป

เพราะว่าต้องใช้พลังงานจำนวนมหาศาล ในการแปรสภาพร่างกายที่เป็นมนุษย์ให้กลายเป็นมังกร

ต้องบีบอัดพลังเวทย์เข้าไปเป็นจำนวนมากเพราะแบบนั้นในตอนนี้มานาภายในร่างกายเลยโดนใช้ไปมากกว่าครึ่งถึงจะสามารถรอดชีวิตจากการโจมตีกัน

หลังจากที่ได้ปลดปล่อยสกิลนั้นออกมาเพื่อรักษาชีวิตของตนเอง ในตอนนี้เองก็อยู่ในสภาพที่เหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก

ชายร่างสูงผู้นั้นที่กำลังมองมาที่บรูค มันขมวดคิ้วเข้าหากัน “ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ใส่แรงทั้งหมด  ” 

“ แต่ว่าก็ไม่น่าจะมีฮันเตอร์ที่อยู่ในระดับเอคนไหนที่สามารถรับการโจมตีนี้ได้ ไม่สิถึงเป็นฮันเตอร์ระดับ S โดนการโจมตีนี้เข้าไปก็น่าจะมีแผลบ้าง ”

“ แต่ว่าทำไมก็ยังยืนอยู่ได้แล้วยังไม่ตายอีก. ” 

“ ช่างเถอะเรื่องนั้นไม่สำคัญ ”

“ ถ้าเกิดว่าเพียงแค่ครั้งเดียวยังไม่ล้มไปอีกครั้งหนึ่งก็คงจะหลงไปเอง ” ชายคนนั้นตั้งท่าปล่อยการโจมตีอีกครั้ง 

การโจมตีของมันสามารถสังหารแรงค์ S ได้เลย ในตอนนี้ชายผู้นั้นกำลังจะปลดปล่อยมานาของตนเองออกมา

แน่นอนว่ามันจำเป็นจะต้องจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด เพราะว่าการใช้มานาจำนวนขนาดนั้นพวกสมาคมฮันเตอร์ก็คงจะสามารถสัมผัสได้อย่างแน่นอน

อีกไม่นานสมาคมฮันเตอร์ก็คงจะเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้ เพราะแบบนั้นมันเลยจำเป็นจะต้องปิดปากคนที่รู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ แล้วก็รีบออกจากสถานที่แห่งนี้ให้เร็วที่สุด

บรูคมองคู่ต่อสู้ที่อยู่ด้านหน้า การโจมตีที่กำลังจะปล่อยออกมามันมีความรุนแรงขนาดที่ฆ่าเขาได้อย่างแน่นอน

บรูครู้ดีว่าตนเองนั้นใช้มานานไปแทบจะหมด จากการที่แปรสภาพร่างกายของตนเองกลายเป็นเกล็ดมังกรเมื่อครู่ไม่เพื่อป้องกันการโจมตี

ในตอนนี้การโจมตีที่จะปลดปล่อยออกมา เขาคงจะไม่สามารถป้องกันการโจมตีนี้ได้ ไม่เพียงแค่นั้นชายที่ถือของคนนั้นดูเหมือนว่าจะใส่มานาจำนวนมากเข้าไป

การโจมตีนี้น่าจะรุนแรงกว่าการโจมตีก่อนหน้านี้ถึง 2 เท่าตัว ชายร่างเล็กที่ถือมีดสั้นที่ยืนอยู่ด้านหลังเพื่อนของมัน เห็นพวกของมันปลดปล่อยมานาออกมาจำนวนขนาดนั้น “ นี่แกจะพังตึกแห่งนี้หรือยังไง ”

“ นั่นสินะถ้าเกิดว่ารกตึกแห่งนี้ไปพวกสมาคมฮันเตอร์ก็คงจะตรวจสอบหาอะไรไม่เจอ ” 

“  ถ้าแบบนั้นก็ลบตึกนี้ไปเลยแล้วกัน ” ชายถือหอกมีเจตนาจะพังทลายตึกนี้จริงๆ 

มานาที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของ สั่นสะเทือนภายในอากาศตอนนี้รวบรวมกลายเป็นออร่ามานาจำนวนมหาศาล 

แต่ในขณะที่การโจมตีนั้นกำลังจะถูกปลดปล่อยออกมา ก่อนที่หอกนั้นจะแทงออกมาเป็นเส้น อยู่ๆบรรยากาศบริเวณรอบๆร่างกายของพวกมันก็เปลี่ยนไป

คนจากโลกมืดทั้งสองดวงตาเบิกกว้างขึ้น มันสัมผัสได้ถึงคลื่นมานาที่เข้ามาภายในบริเวณนี้

“ อะไรนะ.. ” หลังจากที่พวกมันรู้สึกตัวได้ไม่นาน 

ร่างเงาสูงใหญ่ก็ปรากฏอยู่ด้านข้างของพวกมัน ชุดเกราะสีดำสนิทพร้อมกับอาวุธขนาดใหญ่ที่แบกอยู่ที่หลัง เปลวเพลิงสีฟ้าที่กำลังลุกไหม้อยู่บนศีรษ นี่ไม่ใช่ร่างกายของมนุษย์อย่างแน่นอน 

ดาบสีดำถูกดึงออกมาโจมตีใส่ร่างของชายถือหอกคนนั้นอย่างรวดเร็ว ฟิ้ว!!! ชายถือหอกที่เห็นการโจมตีพุ่งทะยานเข้ามาใส่ร่างกายของตน

ร่างกายของมันตอบสนองอย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ การโจมตีที่กำลังจะปล่อยออกไปหยุดชะงัก

เปลี่ยนท่าจากการโจมตีกลายเป็นการป้องกัน มันยกห่อของตนเองขึ้นมาป้องกันการโจมตีจากดาบสีดำขนาดใหญ่

เพล้ง!!! ตรึง!!! แรงกระแทกอันหนักหน่วงกระแทกใส่ร่างกายของมัน ชายที่ถือหอกเงยหน้าของมันขึ้นไป

ดวงตาของมันมองเห็นร่างกายสูงใหญ่ที่สวมใส่ชุดเกราะสีดำ “ ความรู้สึกนี้มอนสเตอร์อย่างนั้นหรอ”

ชายที่ถือหอกผู้นั้นสัมผัสได้ในทันที ตัวของมันสัมผัสได้ถึงตัวตนของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านหน้า ไม่ว่ามองอย่างไรความรู้สึกนี้ก็ไม่ใช่มนุษย์

“ ท่านคิง ” บรูคส่งเสียงออกมา 

คิงปรากฏกายออกมาภายในสถานที่แห่งนี้ดาบของเขาออกแรงกดชายที่ถือหอกคู่นั้น คิงหันหน้าไปหาบรูคแล้วก็พูดขึ้น “ นายท่านบอกให้ข้ามาช่วยเจ้า ” 

ภพมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตอนที่รู้ว่าบรูคต้องเผชิญหน้ากับคนพวกนั้น แน่นอนว่าเขานั้นได้ส่งคิงไปเรียบร้อยแล้ว เพราะรู้ว่าสถานการณ์มันไม่สู้ดี

ชายที่ถือมีดสั้นมองเห็นพวกของมันโดนโจมตี มันพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว ร่างกายของมันกระโจนเข้าใส่ร่างของคิง “ ทำไมมอนสเตอร์ถึงมาอยู่ที่นี่ ”

คิงหันไปมองยกมืออีกข้างหนึ่งของตนเองขึ้นมา จากนั้นมานาถูกปล่อยออกมากลายเป็นคลื่นอากาศ

คลื่นอากาศกระแทกเข้าใส่ร่างกายของชายร่างเล็กที่พุ่งทะยานเข้า ชายคนนั้นพลิกร่างกายของตนเองหลบการโจมตี

“ ชิ!!  ”

“ ความสามารถน่ารำคาญชะมัด ” 

ชายที่ถือหอกที่รับการโจมตีอยู่มันออกแรงผลักดันดาบขนาดใหญ่ของคิง เมื่อมันทำการออกแรงผลักดาบขนาดใหญ่กระเด็นออกไป ร่างของมันกระโดดออกมาจากจุดนั้นเพื่อถอยมาตั้งหลักอีกครั้ง 

ชายที่ถือหอกถอยกลับมาตั้ง ดวงตาของมันมองตรงไปที่มอนสเตอร์ที่ปรากฏกายออกมา “ เจ้านั่นมันมอนสเตอร์อย่างแน่นอน ”

“ เข้าใจแล้วเจ้าพวกนี้ไม่ใช่มนุษย์ ก็ว่าอยู่ว่าความรู้สึกนั้นแปลก แต่ว่าทำไมมอนสเตอร์ถึงออกมาจากหอคอยหรือออกมาจากดันเจี้ยนได้ ” ดวงตาของชายคนนั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจ 

“ ช่างเถอะตอนนี้ต้องถอยก่อนแล้ว ” 

“ พวกสมาคมกำลังจะเดินทางมา ” ชายร่างเล็กเตือนชายถือหอกที่อยู่ด้านหน้าของตนเอง 

พวกมันทั้งสองคนหันไปพยักหน้าก่อนที่จะถอยออกจากสถานที่แห่งนี้ แน่นอนว่าพวกมันจำเป็นแล้วต้องถอยออกจากสถานที่แห่งนี้ เพราะว่าถ้าเกิดว่าพวกสมาคมมาพบเจอมันเข้าคงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่

ภพที่นั่งมองสถานการณ์อยู่ก็พูดขึ้น “ กลับมา ”

“ ขอรับ!!! ”

จบบท