หลังจากเวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆ
เหล่าคนที่มารวมกันที่บึงน้ำแห่งนี้เกือบสองร้อยคนบัดนี้เหลืออยู่ไม่ถึงสามสิบคน
"พวกเราทั้งหมดถอย" หมู่ตึกวัสสานะสั่งถอนตัว
เหล่าคนที่มีผ้าคลุมเขียวทั้งหมดรีบหนีออกจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็วทำให้เหล่าสมาชิกจากหมู่ตึกเหมันต์ต้องรับศึกหนักพวกเขามีเหลือกันเพียงสี่คน
"ฮยอนอามีอะไรเราคุยกันได้นะ เอางี้มั้ยกลุ่มพวกเธอสังหารอสูรรับคะแนนไปสามพันสบายๆส่วนฝั่งของเราขอเพียงสมบัติใต้บึงแห่งนี้เท่านั้น"โอราฟยังคงช่างเจรจา
หลังจากที่โอราฟกล่าวจบตัวเขาเองก็ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ยิ่งไฮดรามีศีรษะงอกออกมาเยอะขนาดนี้ทำให้เขาแทบไม่มีหวังจะรอดเลย
"โถโอราฟนายเองก็ไม่ได้ฉลาดน้อยนี่เอาเด็กสามขวบมาดูสถานการณ์ตอนนี้ยังรู้เลยว่าฝั่งนายกำลังแพ้ทำไมไม่ถอยไปเสียเล่า"
หลังจากฮยอนอากล่าวประโยคนี้โอราฟมีสีหน้าทะมึนลงทันที
"พวกเราตัดหัวสัตว์ประหลาดนั่นให้มากที่สุดแล้วถอยกลับ"โอราฟออกคำสั่งเด็ดขาดทันทีในเมื่อพวกเขาไม่ได้สมบัติฝั่งอื่นก็ต้องไม่ได้เช่นกัน
ทันใดนั้น
เกิดฝนลูกเห็บหล่นมาจากฟ้ารัศมีครอบคลุมกลางบึงน้ำทำให้เหล่าสมาชิกจากหมู่ตึกเหมันต์สิ้นใจทันที
ผ่านไปสองลมหายใจเซเวียร์วูดส์ กับเหล่าสมาชิกหน่วยที่หนึ่งสิบกว่าคนก้าวออกมาจากอีกฝั่งของบึงน้ำ
"กะแกนางจิ้งจอกเซเวียร์" โอราฟสบถออกมา
"ลูคัสทำให้เ้าแว่นนี่เงียบซะ" เมื่อได้ยินคำสั่งดรรชนีกัมปนาทถูกยิงออกมาจากระยะไกลศีรษะของโอราฟกระจุยกลายเป็เศษเนื้อทันที
"คนที่ไม่ใช่จอมเวทไปหลอกล่องูนั่นจอมเวททั้งหมดจงฟังร่ายคาถาที่รุนแรงที่สุดแล้วรอสัญญาณเตรียมโจมตีบริเวณลำตัวไฮดรา ย้ำห้ามใครโจมตีศีรษะ" เซเวียร์วูดส์ ออกคำสั่งพร้อมร่ายคาถา
"โจมตีใน สาม สอง หนึ่ง..."
แสงเวทมนตร์ปลิวว่อนเป้าหมายคือลำตัวของสัตว์ประหลาดตอนนี้พลังชีวิตของมันอ่อนลงแล้ว
โฮก!น้ำเมือกสีเขียวถูกพ่นออกจากปากของมันกระจายไปทั่วบริเวณบึงน้ำ
"ทุกคนอย่าััมัน"เซเวียร์ วูดส์ แผดเสียงลั่น
คนส่วนใหญ่หลบทันมีเพียงบางคนที่ถูกเมือกสีเขียวเข้า"อ๊าก ไม่" คนที่โดนน้ำเมือกเข้าไปถูกหลอมละลายทันที
"ตั้งสมาธิหลอกล่อมันไว้เร็วเข้า จอมเวทร่ายคาถาอีกครั้งโจมตีที่ลำตัว"หลังจากผ่านการโจมตีอีกสามระลอกไฮดราก็สิ้นฤทธิ์
"คุ้มกันรอบบึงน้ำ ฮยอนอาไปเอาสมบัติมา" เซเวียร์ กล่าวพร้อมเดินเข้าไปตรงศพของไฮดรา
ประกาศจากทางสถานศึกษาดังขึ้น
"ขณะนี้หมู่ตึกวสันต์กำจัดสัตว์อสูรสำเร็จได้รับสามพันคะแนน"
ผ่านไม่กี่ลมหายใจมีร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากป่า
"ท่านแม่ทัพเวลานี้หมู่ตึกวัสสานะกว่าร้อยคนกำลังเคลื่อนพลเตรียมเข้าโจมตีทางทิศเหนือ"คนที่ทำหน้าที่ส่งข่าวรีบแจ้ง
เซเวียร์
"รีบไปส่งข่าวให้กับหน่วยทะลวงฟันที่เหลือไปรวมตัวกันทางทิศตะวันออกแล้วรอกลุ่มดิชั้น"เซเวียร์ สั่ง
เมื่อคนส่งข่าวได้ยินก็ทะยานร่างหายไปจากสายตาทันที
"พวกเราทั้งหมดจงฟังเดินหน้าต่อไปสมทบกับกลุ่มทะลวงฟันที่เหลือเราจะไปบุกหมู่ตึกวัสสานะกัน!"
เซเวียร์ วูดส์ พูดออกด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
เหล่าปีหนึ่งล้วนตกตะลึงในคำสั่งของเธออย่างมาก
มีแต่เพียงปีสองที่เตรียมทำตามโดยไม่โต้แย้งอะไร
"เราจะไปบุกปราสาทเขียวจริงๆเหรอคะรุ่นพี่ตามรูปการณ์หนูเห็นว่าเราน่าจะไปป้องกันธงก่อนจะดีกว่า" เด็กหญิงผมม้า
ปีหนึ่งซักถามอย่างสุภาพ
"ความเชื่อใจกันเป็สิ่งสำคัญคำสั่งของแม่ทัพคือที่สุดจงทำตามอย่างไม่มีข้อโต้แย้งนี่คือกฎของการาทุกคนจำเอาไว้ด้วยนะ" ฮยอนอากล่าวพลางสอนบทเรียนให้กับเด็กปีหนึ่ง
ทางด้านฝั่งอัฒจันทร์คนดู
"ท่านพี่ทำไมเธอคนนั้นสั่งให้ไปโจมตีแทนจะป้องกันล่ะ"เด็กสาวชุดม่วงถามอย่างสงสัย
"รอดูต่อไป" หลงชิงตอบขณะสายตายังจดจ้องอยู่กับภาพเคลื่อนไหว
ผ่านไปไม่นานสมาชิกหน่วยทะลวงฟันทุกคนก็มาถึงบริเวณจุดนัดพบ
เสียงประกาศดังขึ้น
"ธงสัญลักษณ์หมู่ตึกคิมหันต์ถูกยึดโดยหมู่ตึกเหมันต์"
เกิดเสียงฮือฮาไปทั่วทิศ
"แคทเธอรีน บราวน์ยังเด็ดขาดเช่นเคย" เซเวียร์ วูดส์ กล่าวกับตัวเอง
ภาพจากอีกฝั่งนั้นทำให้เหล่าผู้ชมตกตะลึงเป็อย่างมากเพราะฝั่งสมาชิกจากหมู่ตึกคิมหันต์นั้นเคลื่อนพลมาด้วยจำนวนหนึ่งร้อยคนแถมสามารถเอาชัยได้สำเร็จโดยไม่สูญเสียใครแม้แต่คนเดียวแต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักประเด็นคือผู้นำในการศึกครั้งนี้เป็เพียงสาวน้อยชั้นปีหนึ่งเท่านั้นเธอคือวาตานาเบะ อากิโกะ
"ทุกคนพร้อมหรือยัง" เซเวียร์ วูดส์ สอบถามอีกครั้ง
ตอนนี้ในกลุ่มเด็กปีหนึ่งมีหลายคนรู้สึกประหม่าแต่เมื่อได้รับการให้กำลังใจจากเหล่ารุ่นพี่ปีสองไฟในกายของทุกคนก็เริ่มลุกโชน ชัยภูมิของปราสาทเขียวของหมู่ตึกวสันต์ล้อมรอบด้วยบึงใหญ่มีสะพานแขวนทอดยาวตรงไปสู่ประตูทางเข้า
"เมื่อจอมเวททำลายประตูสำเร็จขอให้ทุกคนจับคู่กันแล้วบุกทะลวงเข้าไปเจอใครฆ่าให้หมด"เซเวียร์ วูดส์ สั่งการ
ตู้ม!ตู้ม! ตู้ม! เสียงประตูะเิออก
"ศัตรูบุกแล้ว!"ความโกลาหลจึงเกิดแก่เหล่าสมาชิกฝั่งวัสสานะทันที
ในขณะที่ทุกคนพุ่งร่างบุกเข้าไป"ลูคัสอยู่ก่อน" เซเวียร์ วูดส์ เอ่ยปาก
"ไม่ให้ผมบุกเข้าไปหรือครับรุ่นพี่" เด็กชายถามด้วยความสงสัย
"คนที่ซุ่มอยู่ออกมาเถอะ" สิ้นเสียงเด็กหนุ่มผมหยักศกปรากฏกายออกมาเขาคือ“เฉิน”
เซเวียร์วูดส์ ตบไหล่ลูคัสก่อนเดินผ่านหน้าเฉินไป
อีกฝ่ายเองก็ไม่ได้ขัดขวางอะไรเพราะคู่ต่อสู้ที่แท้จริงยืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
"เพื่อนทำไมเราไม่ค่อยๆคุยกันล่ะ"เมื่อจบประโยค
มีดสีเงินฉาบด้วยพลังปราณพุ่งเฉียดศีรษะของเขาไปคืบเดียวโชคดีที่ตนหลบทันมิเช่นนั้นต่อให้เขามีพลังกายถึง
15 ดาว แต่หากถูกมีดที่ฉาบไปด้วยปราณเข้มข้นปักตรงขมับก็อาจจะถึงแก่ชีวิตได้
เฉินไม่พูด เขาใช้ทักษะบางอย่าง "แยกเงา"ภาพที่เห็นคือเฉินสองคนแต่งกายเหมือนกันราวฝาแฝดพร้อมมีดสั้นในมือ
ทั้งสองร่างพุ่งจากซ้ายและขวาตรงเข้าใส่ลูคัส
เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าแค่ตามความเร็วของอีกฝ่ายก็ยากมากพออยู่แล้วแต่ตรงหน้ากับมีเฉินถึงสองคน
สวบ!ไหล่ซ้ายถูกมีดสีเงินเสียบเข้าไปเมื่อสายตาของลูคัสมองแต่เฉินสองคนข้างหน้าเขาจึงถูกโจมตีจากด้านหลัง”เฉินคนที่สาม”
“ย่า”ลูคัสหันหลังตามสัญชาตญาณแทงดรรชนีทองคำเสียบเข้าหน้าผากร่างที่อยู่ด้านหลัง หน้าผากของเฉินทะลุเป็รูก่อนที่จะสลายไป
ความจริงมีดแรกมีจุดมุ่งหมายของการโจมตีในครั้งนี้คือลำคอของลูคัสโชคยังดีที่เด็กชายยังเบี่ยงตัวออกได้
อย่างเต็มกลืนทำให้มีดพลาดไปโดนบริเวณหัวไหล่แทนเมื่อสังหารร่างนั้นได้เด็กชายดึงมีดที่ปักอยู่ออกมีเืไหลหยดเพียงเล็กน้อยก่อนที่าแจะค่อยๆสมานตัวเข้าหากันด้วยตาเปล่า ทั้งหมดนี่เหมือนนานแต่ความจริงเกิดเพียงไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น
“พลังกายน่าในัก”เฉินรู้สึกตกตะลึงตนรู้ตัวเองดีหากเป็การโจมตีธรรมดาคงไม่สามารถเรียกเืจากอีกฝ่ายได้ด้วยซ้ำ
ฝั่งลูคัสเองก็แอบตะลึงในใจเพียงไม่กี่อึดใจลูคัสถูกโจมตีไปแล้วถึงสองครั้ง!หากเฉินมีความแข็งแกร่งรวมใกล้เคียงกับเขาละก็เด็กชายคงไม่มีทางรอด
การต่อสู้ในตอนนี้ทำให้ลูคัสเห็นความสำคัญของทักษะเคลื่อนไหวขณะที่ความแข็งแกร่งรวมเขามีถึง15 ดาวแต่กลับไล่ตามความเร็วของเฉินไม่ทันแสดงว่าเพื่อนของเขานั้นต้องมีทั้งอุปกรณ์เสริมความเร็วและทักษะการเคลื่อนไหวระดับสูงเป็แน่
ลูคัสย่อตัวลงในท่านั่งม้าพลังปราณรอบกายเริ่มลดน้อยลงแทนที่ด้วยกลิ่นอายปรมาจารย์เริ่มแผ่ออกมาจากร่างกายเฉินสามร่างตรงหน้ายังคงพุ่งสลับไปมาสร้างความสบสนให้แก่อีกฝ่าย เมื่อมองการเคลื่อนไหวเ่าั้ไม่ออกลูคัสจึงเลือกที่จะหลับตาลง
กระบวนท่าที่อ่อนช้อยนุ่มนวลถูกสำแดงออกมา "มวยแปดทิศ"เฉินไม่ประมาทเขายังหาช่องว่างเพื่อโจมตีเข้าใส่จุดตายของเป้าหมายตลอดเวลา
ดั่งสายฟ้าฟาดเฉินอ้อมหลังเขาได้สำเร็จมีดสั้นที่ผสานทักษะทำให้อากาศรอบมีดเล่มนั้นสั่นไหวอย่างน่ากลัวแต่แล้ว ควับ! เฉินะโถอยหลังกลับตามสัญชาตญาณทำให้ดาบใหญ่สีดำที่วาดออกเป็แนวขวางฟันถูกแต่ลม
ลูคัสถอนหายใจ "อีกนิดเดียวเท่านั้น"แม้ความว่องไวของเฉินจะมีมากกลับกันหากถูกการโจมตีเต็มแรงจากอีกฝ่ายเขาก็อาจจะพ่ายในกระบวนท่าเดียว
สีหน้าของเฉินยังคงเรียบเฉยรอบนี้เขาไม่ใช้วิชาแยกเงาอีกแล้วกลับกันเด็กชายผมหยักศกโยนมีดในมือขึ้นบนอากาศ
ฉั่ว!เืไหลรินจากน่องขวาของลูคัสครั้งนี้เฉินผสาน “ทักษะแห่งการสั่นะเื”ทำให้เมื่อโจมตีเป้าหมายสำเร็จมีดจะเกิดการสั่นะเืสร้างความเสียหายให้กับเป้าหมายสองเท่าความรุนแรงโดยรวมในครั้งนี้จึงมี 7 ดาว
สีหน้าลูคัสกระตุกด้วยความเ็ปแต่เขายังคงกระชับดาบใหญ่ในมือขวาเพื่อเตรียมรับการโจมตีถัดไป
เห็นได้ชัดว่าเฉินไม่ได้เคลื่อนที่จากจุดเดิมเลยแล้วตัวเขากลับาเ็ได้อย่างไรเด็กชายครุ่นคิดแต่นี่ก็เป็เพียงาแภายนอกเท่านั้นกระดูกของเด็กชายแข็งแกร่งเป็อย่างมากทำให้ไม่ได้รับผลกระทบอะไร
ยังไม่มีคำกล่าวจากเฉินเช่นเคยเขายังคงเดินวนอยู่รอบตัวของลูคัส
การโจมตีอีกระลอกกำลังจะถูกส่งออกอีกครั้งฟิ้วว! เคร้ง มีดพุ่งมาจากด้านหลัง
ลูคัสไม่ได้หันกลับไปแต่เลือกใช้ดาบใหญ่เป็โล่กำบังมีดกระเด็นออกไปก่อนพุ่งลอยกลับไปที่มือเ้าของ
"การโจมตีครั้งหน้าจะแทงตรงหัวใจ" ประโยคแรกถูกส่งออกมาจากปากเฉิน
ผ่านไม่ถึงเสี้ยวอึดใจจุดที่เด็กชายผมหยักศกยืนอยู่คล้ายเกิดภาพเบลอเฉินกลับปรากฏตัวตรงหน้าเขา
มันคือการ"ก้าวพริบตา" เฉินใช้ทักษะเดียวกับที่ลูคัสฝึกมีดสีเงินอาบไปด้วยปราณมหาศาลกำลังตรงมุ่งเข้าสู่ขั้วหัวใจของลูคัสแล้ว
.
243
