ตอนที่ 3 เมา
ทางด้านอีกมุมหนึ่งของร้าน
กระต่าย...หญิงสาววัยยี่สิบห้าปีเธอรู้สึกเบื่อๆและเหงา จึงอยากมาหาเครื่องดื่มเย็นๆจิบแก้เบื่อซึ่งร้านเหล้าแห่งนี้ก็อยู่ไม่ได้ไกลจากร้านจัดดอกไม้ของเธอมากนัก
ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่กระต่ายมานั่งที่นี่แต่ปกติเธอจะมากับนพเก้า เธอชอบมานั่งกินกับแกล้มกับจิบน้ำผลไม้หวานๆที่นี่เนื่องจากอาหารที่นี่อร่อยถูกปากเธอมาก แต่วันนี้เธอมาคนเดียวครั้นจะไม่สั่งแอลกอฮอล์มาดื่ม ก็รู้สึกอายโต๊ะข้างๆ ยังไงเธอก็โตแล้วไม่ใช่เด็กสักหน่อย
“พี่คะสั่งอาหารกับเครื่องดื่มหน่อยค่ะ” เธอตั้งใจมาหาอาหารอร่อยๆมื้อเย็นที่นี่กินปกติไม่มีนพเก้าเพื่อนของเธอ เธอก็มักจะไปไหนมาไหนคนเดียวอยู่แล้วเพราะฉะนั้นการที่เธอมานั่งที่นี่คนเดียวจึงเป็เื่ปกติ
“รับอะไรดีคะ”เธอทำงานได้เงินมาก็มักจะชอบใช้เงินซื้อความสุขให้ตัวเองดีกว่าเก็บเอาไว้ให้พ่อเลี้ยงขอ
“เอาค็อกเทลอร่อยๆหนึ่งแก้วค่ะ”กระต่ายไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์มาก่อน เธอจึงไม่รู้ว่ารสไหนอร่อยเธอรู้แค่ว่าเมนูนี้ผสมน้ำผลไม้ น่าจะอร่อย
“ค็อกเทลหนึ่งแก้วนะคะรับอะไรเพิ่มอีกมั้ยคะ”
“ข้อไก่ทอด หมูมะนาว ยำวุ้นเส้นปีกไก่ทอดน้ำปลา...แค่นี้ค่ะ อ่อๆ ขอน้ำเปล่าหนึ่งขวดด้วยค่ะ”ข้อไก่ทอดที่ร้านเหล้าแห่งนี้ถือเป็ที่สุด ทุกครั้งที่นพเก้าชวนมานั่งที่นี่เมนูนี้จะเป็เมนูแรกที่เธอเลือกสั่งมากิน
“รอสักครู่นะคะ”พนักงานเสิร์ฟจดเมนูเสร็จ จากนั้นจึงเดินออกไปไม่นานมากนักเครื่องดื่มและอาหารที่สั่งก็ถูกทยอยเอาเข้ามาเสิร์ฟ
“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ”เสิร์ฟเสร็จแล้วแต่พนักงานสาวคนเดิมก็ยังคงยืนนิ่งไม่ยอมเดินออกไปนั่นจึงทำให้กระต่ายรู้สึกแปลกใจ
“มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“มาคนเดียวเหรอคะ”พนักงานคนเดิมเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“มาคนเดียวค่ะ”
“ขออนุญาตนำเสนอค่ะทางร้านของเรามีบริการนั่งเป็เพื่อน จะคุยหรือปรึกษาปัญหาชีวิตก็ได้สนใจรับบริการมั้ยคะ” การที่ผู้หญิงมาร้านเหล้าคนเดียวจะถูกมองว่าชีวิตน่าจะมีปัญหา การนำเสนอของพนักงานคนนี้ จึงถูกจุดเป็อย่างมาก
“นั่งเป็เพื่อนปรึกษาปัญหาชีวิตก็ได้...เหรอคะ” กระต่ายทวนคำพูดของพี่พนักงานซึ่งเธอเองก็เริ่มนึกสนใจ
“ค่ะ”
“แพงหรือเปล่า”เธอมีปัญหาชีวิตก็จริง แต่เธอไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น สิ่งที่เธอพบเจอมาตลอดหลายปีทำให้เธอกลายเป็คนเก่งมาตั้งนานแล้วถ้าไม่อย่างนั้นวันนี้เธอคงไม่กล้ามานั่งที่ร้านเหล้าแห่งนี้คนเดียวตามลำพัง
ส่วนบริการของทางร้านที่พี่พนักงานนำเสนอเมื่อสักครู่เธอพอได้ยินงานบริการของทางร้านนี้มาบ้าง แต่เมื่อก่อนเธอรู้สึกเฉยๆแต่วันนี้เธอกลับรู้สึกสนใจ
“ชั่วโมงละ 350 บาท ค่ะ แต่ถ้าเหมาๆเป็วัน ก็วันละ 2000 บาท ค่ะ”นี่คือราคาที่ผู้เช่าต้องจ่าย มีให้เลือกเป็รายชั่วโมง และรายวันราคานี้จะว่าแพงก็แพง จะว่าไม่แพงก็ไม่แพง ขึ้นอยู่กับความพอใจของลูกค้า
เมื่อในหัวกำลังครุ่นคิดสายตาของเธอที่มองไปที่ผู้ชายในร้านที่กำลังนั่งชงเหล้าให้ลูกค้าท่านอื่นในร้านอยู่ตอนนี้ผู้ชายพวกนั้นน่าจะเช่ามานั่งเป็เพื่อนมือเล็กๆของเธอหยิบแก้วค็อกเทลเอาขึ้นมาดื่มแก้เขินโดยลืมไปเลยว่าในแก้วที่อร่อยถูกลิ้นนี้มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่
“รายวันนี่ กี่ชั่วโมงคะ”เธอถามเพื่อความแน่ใจ พลางคิดในใจว่าถ้าได้ 24 ชั่วโมงก็คงดีเพราะมันคุ้ม!
“1วัน มี 24 ชั่วโมงค่ะแต่ถ้าลูกค้าอายุไม่ถึง 20 ปี ทางร้านของเรามีเงื่อนไขส่วนคุณลูกค้าน่าจะอายุเลยแล้วมั้งคะ” กระต่ายมีอายุ 25 ปีเต็มเธอบรรลุนิติภาวะแล้ว
“25 ปีค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาถ้าคุณลูกค้าสนใจ พี่มีแคตตาล็อกให้เลือกค่ะ”กระต่ายยกแก้วค็อกเทลขึ้นดื่มอีกครั้ง
“วันนี้ยังหรอกค่ะ”ในใจก็นึกอยากจะสอยมาสักคน แต่ติดอยู่อย่างเดียวคือไม่กล้าหากเช่ามาแล้วจะคุยอะไรกับเขา
“ไม่เป็ไรค่ะนี่เป็แคตตาล็อกลุงเช่าในร้านของเรา รับไว้อ่านเพลินๆได้ค่ะ”
“ขอบคุณนะคะ”กระต่ายรับเอาแคตตาล็อกลุงเช่ามาถือไว้ในมือรอให้พี่พนักงานสาวคนนั้นเดินออกไปก่อน จากนั้นเธอจึงยอมเปิดอ่านโดยมีเนื้อความในแคตตาล็อกดังนี้
หน้าแรกของแคตตาล็อกพูดถึงผู้ให้เช่าหรือคุณสมบัติของคุณลุงโดยรวม เช่นคุณลุงมีความอ่อนน้อมถ่อมตนพร้อมที่จะเป็ผู้รับฟังที่ดี ไม่พูดเื่ของตัวเอง ไม่ใช้โอกาสนี้พบปะลูกค้าเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
ห้ามมีพฤติกรรมและวาจาละเมิดเื่เพศเด็ดขาดหากลูกค้ายังไม่บรรลุนิติภาวะสามารถอยู่ได้ไม่เกินสองทุ่มหากคุณลุงท่านใดโดนลูกค้าร้องเรียนในทางไม่ดีเกินสามครั้งภายในหนึ่งปีจะถูกพิจารณาไล่ออก...เงื่อนไขที่อ่านในหน้าแรกนี้ทำให้กระต่ายรู้สึกปลอดภัยกับบริการเช่าคุณลุงของร้านนี้พอสมควร
หน้าที่สองของแคตตาล็อกเป็เงื่อนไขของผู้เช่าหรือลูกค้าที่มาใช้บริการ มีแค่เพียงสองข้อใหญ่เท่านั้น ข้อที่หนึ่งห้ามลูกค้าถามเื่ส่วนตัวของคุณลุง ข้อที่สองห้ามมีพฤติกรรมและวาจาละเมิดเื่เพศเด็ดขาด
ส่วนหน้าต่อๆไปเป็คุณสมบัติของคุณลุงแต่ละท่าน บางคนขับรถเก่งก็สามารถพาเที่ยวได้บางคนทำอาหารเก่ง ก็สามารถทำอาหารให้ลูกค้าที่เช่าไปทานได้ บางคนทำงานบ้านได้ก็สามารถช่วยลูกค้าทำงานบ้านได้ บางคนประสบการณ์ชีวิตเยอะก็สามารถให้คำปรึกษาในด้านที่ถนัดได้
คุณลุงแต่ละคนจะมีความสามารถแตกต่างกันออกไปแต่ทุกคนล้วนแล้วแต่มีรูปร่างหน้าตาที่ดูโดดเด่นเพื่อดึงดูดลูกค้า แต่งตัวดีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่เป็ภาระให้กับผู้เช่าอย่างแน่นอน
กระต่ายเปิดอ่านคุณสมบัติความถนัดของคุณลุงแต่ละคนจนครบก็เกิดอยากมีคุณลุงเช่าเป็ของตัวเองบ้าง เธอวางแคตตาล็อกในมือลงแล้วเริ่มกินอาหารที่สั่งมา ค็อกเทลแก้วแรกหมดไปตั้งนานแล้ว หัวของเธอก็เริ่มมึนเธอจึงสั่งแก้วที่สองมานั่งจิบต่อ เนื่องจากรู้สึกว่ารสชาติของค็อกเทลมันอร่อยดีซึ่งก่อนหน้านี้เธอไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์เลย ก็อย่างที่บอกมาทุกครั้งตั้งใจมากินแค่กับแกล้มเท่านั้น
“พี่คะ เหมือนเดิมอีกแก้วค่ะ”ไม่นานค็อกเทลแก้วที่สองก็ถูกเสิร์ฟลงบนโต๊ะเธอยกแก้วขึ้นมาจิบดื่มด่ำในรสชาติแปลกใหม่ก่อนหน้านี้นพเก้าเพื่อนของเธอมันชอบขัดขวางไม่ยอมให้เธอลองชิม มันบอกว่าไม่ดีซึ่งเธอก็เชื่อเพื่อนเพราะรู้ว่าเพื่อนหวังดี แต่วันนี้เพื่อนไม่ได้มาด้วยในที่สุดแก้วที่สองก็หมด กับแกล้มก็หมด
“อิ่มจัง ท้องจะแตก”โดนค็อกเทลเข้าไปแค่สองแก้ว ใบหน้าของเธอแดงก่ำ มึนหัวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนเธอเมาแบบไม่รู้ตัว เวลานี้เธอควรจะกลับได้แล้วแต่ในหัวของเธอยังคงรู้สึกอยากได้คุณลุงสักคน
“พี่คะ คิดตังค์”กระต่ายจัดการจ่ายเงินค่าเครื่องดื่มและอาหาร
“ขอบคุณค่ะ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ”
“เอ่อ...พี่คะหนูอยากเช่าลุงสักคน”
“คุณกำลังจะกลับแล้วนี่คะ”
“โนๆ พรุ่งนี้อยากได้ราคาเหมาๆเป็วัน” ราคารายวันจะถูกกว่าราคารายชั่วโมงเพราะฉะนั้นเธอเลยเลือกราคาสุดคุ้ม เธอเป็แม่ค้าเื่ขาดทุนไม่ต้องพูดถึง
“ได้เลยค่ะอยากได้คุณลุงท่านไหนดีคะ”
“เลือกให้หน่อยแล้วกัน เลือกไม่ถูกงานดีทุกคนเลย” กระต่ายอยากได้ใครสักคนเอาไปนั่งคุยที่ร้าน่ที่เธอจัดดอกไม้
“จะให้ทางเราเลือกให้ แน่ใจนะคะ”พี่พนักงานคนเดิมถามเพื่อความแน่ใจ เนื่องจากอาการเมาของลูกค้าตอนนี้เกรงว่าจะมีปัญหา
“แน่ใจ จัดมาเลยเจ็ดวัน” เจ็ดวัน!
“คุณลูกค้าเมาแล้วพี่ขอถามอีกครั้ง แน่ใจนะคะ”
“คิดเงิน!”
“ค่ะ”พี่พนักงานเดินออกไปเอาสัญญาพร้อมกับบิลค่าเช่าลุงในระหว่างที่รอคิดเงินค่าเช่าลุงกระต่ายได้โทรไปเรียกพี่วินมอเตอร์ไซค์ที่รู้จักกันเป็อย่างดีให้มารับเธอกลับร้านไม่นานนักพี่พนักงานคนเดิมก็เดินกลับเข้ามาหาเธอใหม่อีกครั้ง
“2000x7วัน=14000 บาทค่ะ เซ็นรับทราบที่เอกสารนี้ด้วยค่ะ”เอกสารที่ให้ลูกค้าเซ็นเป็เอกสารสัญญาเช่าลุง ยอมรับเงื่อนไขทุกข้อหลังจากที่ลูกค้าเซ็นชื่อเรียบร้อยแล้ว ทางร้านจะเก็บใบจริงไว้หนึ่งใบแล้วก๊อปปี้ให้ลูกค้าไปหนึ่งใบเพื่อเป็หลักฐานยืนยันการเช่าและเงื่อนไขกฎระเบียบต่างๆระหว่างเช่า
“ไม่ทราบว่าคุณลูกค้า้าคุณลุงวันนี้เลยหรือเปล่าคะ”
“เอาวันนี้ก็ขาดทุนน่ะสิพรุ่งนี้แล้วกัน รู้จักร้านดอกไม้กระต่ายน้อยมั้ย”
“รู้จักค่ะ”
“พรุ่งนี้เช้าให้ลุงไปที่ร้านนั้นแต่เช้าก็แล้วกันส่วนวันนี้กลับก่อนนะ” เธอมึนหัวรุนแรง พยายามประคองตัวเองลุกขึ้นยืนตัวตรง
“เดินทางปลอดภัยนะคะ”
4K
![ใจปรารถนา [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c5d22a760ee3bbf643c84bdefee9d303.webp)
