ณ ท้องทะเลอันเกรี้ยวกราด! คลื่นนน! เปรี้ยง!ๆ
ท่ามกลางพายุ! และท้องฟ้าที่มืดมิด!
ไร้ซึ่งแสงสว่างที่สาดส่องลงมา
ได้มีเรือรบสามลำ ที่กำลังมุ่งหน้าเข้าสู่เกาะ
“ให้หน่วยเก็บกวาดทั้งหมดเตรียมตัวให้พร้อมซะ!”
“กัปตันครับ!ตรวดพบสัญญาณความร้อนมหาศาลจากเกาะครับ!”
“อะไรนะ!”
คลื่นนน!!ตู้ม!!!
ณ ใจกลางของเกาะได้มีความมืดมิดสีดำทมิฬพวยพุ่งออกมา!
และผู้ที่ลอยอยู่ท่ามกลางของความมืดมิด!นั้นก็คือ!
เรกะ!ที่สวมชุดของลาซาลัส ที่ทั้งตัวนั้นปกคลุมไปด้วยความมืดมิด
ความมืดมิดที่ปกคลุมลอบตัวเขาอยู่นั่น
ได้มารวมตัวกันจนกลายเป็!
ปีก!
สีดำทมิฬที่มีหกแฉก
“มาเริ่มต้น การล่ากันเถอะ!!”
ฟิ้ว!!
ตู้ม!!
ตัวผมที่พรุ่งเข้าไปชนเข้ากับเรือรบหนึ่งในสามลำจนะเิออก!
“นี้งั้นเหลอ! คือพลังของเศษเสี้ยวแห่งดาร์กเนส!”
ตัวผมได้พูดพึมพําออกมา ในขนาดที่ยื่นอยู่บนซากเรือที่กำลังลุกไหม้และจมลง
“ยิงงงง!!!”
ตู้ม!ตู้ม!
ะุปืนใหญ่ได้ถูกยิงออกมาตามคำสั่งของกัปตัน!
ผัวะ! ตัวผมได้สะบัดมือออกไป
ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!
ลูกปืนใหญ่จำนวนมากถูกทำลายในพริบตาเดียว
“อะไรกัน!เป็ไปไม่ได้!”
กัปตันได้ตะโกลออกมาด้วยความใ
“คราวนี้ ถึงตาของผมบ้างละนะ!!”
ตัวผมได้ใช้พลังของดาร์กเนสเคลือบเอาไว้ที่ชาโดว์เบลด
แล้วพันมันออกไป
“ดาร์กเนสชาโดว์ สแลช!”
ความมืดที่เคลือบเอาไว้ที่ชาโดว์เบลดถูกฟันออกไป
และได้กลายเป็คลื่นดาบสีดำทมิฬที่พรุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว!
คลื่น!! ชิ้ง!!
เรือรบทั้งสองลำถูกตัดขาดเป็สองท่อนและะเิออก!
ตู้มมมมม!!
“อ...อย่า...ฆ้าฉันเลย!…ข..ขอร้องละ...ไว้ชีวิตฉันเถอะ!”
กัปตันที่ร้องขอชีวิตกับตัวผม
ท่ามกลางท้องทะเลอันเกรี้ยวกราด!
ซากเรือและซากศพจำนวนมาก
ลอยอยู่ในทะเลอันมืดมิด!
ซ่า!ซ่า!
ผัวะ! ตัวผมได้กระชากตัวของกัปตันเข้ามาใกล้ๆ
“ไ….ไม่..อ..อย่า...ฆ.ฆ้าฉันเลย!ฉันเเค่รับคำสังมาเท่านั้น!
ไม่ได้อยากที่จะทำอะไรแบบเลย!จริงๆนะ!เชื่อฉันเถอะ!”
“บอกมาซะ!ว่าใครกันที่ส่งพวกแก่มา!”
“ท...ท่าฉัน...บอกไปจะบ….บอยฉันไ...ไปไม?”
“เออ!จะบอยแกไปแน่นอน
เพราะงั้นบอกมาซะ!ว่าใครเป็คนส่งพวกแกมา!“
"ได้ๆ...พวกเราได้รับรายงานมาจากบริษัท รีเจน
เป็บริษัทั์ใหญ่ที่ผลิตเทคโนโลยีต่างๆให้กับนิวเวอร์
พวกเขารายงานมาว่าที่เกาะแห่งนี้
ได้ซ่องสุมกองกำลังกับอาวุธมมากมาย
และยังมีแผลการที่จะเข้าโจมตีนิวเวอร์!
พวกเราจึงถูกส่งมาเก็บกวาดสิ่งที่เป็อันตรายกับนิวเวอร์
เื่ที่ฉันรู้ก็มีแค่นี้เละบอยฉันไป….”
ฉับ!!
หัวของกัปตันได้กระเด็นหลุดออกมาจากตัว
“ไ...ห…..น….บ...อ...ก..ว่า...จะ..ไว้...ชี..วิ...ต…”
“ผมไม่ได้บอกสักหนอยว่าจะไว้ชีวิตแก
สิ่งที่ผมบอกมีเพียงแค่จะบอยแกไป
บอยให้แกไปสบายยังไงล่ะ!”
“อืออ่า!!”
“แกก็ได้แก้แค่นแล้วไม่ใช้เหลอ
ท่างั้นตัวข้าขอร่างของแกไปล่ะ!”
ความมืดค่อยๆเข้ากลืนกินตัวผม
“เดียว!ยังก่อน”
“ฮะ!อะไรอีกล่ะ แกก็ได้ล่างแค่นแล้วไม่ใช้เหลือไง!”
“ยังไม่หมด! ยังเหลือพวกที่อยู่เบื่องหลังที่ส่งพวกมันมาอยู่
จนกว่าจะฆ้าพวกมันให้หมด!
พันธสัญญาของพวกเรายังคงอยู่!
แล้วตาบใดที่พันธสัญญายังคงอยู่
แกก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าพวกคุมร่างนี้ได้”
“เฮ้ยยยย
ท่างั้นก็รีบๆไปทำให้เื่มันจบๆซะเถอะที!
ตัวข้าจะได้ใช้พลังได้อย่างอิสระซะที!”
“เอ้ออออ
จะไปทำให้มันจบลงเดียวนี้เละ
ทุกสิ่งทุกอย่า
จะต้องจบลง
ที่
นิวเวิลด์!!”