เด็กหนุ่มเดินถือตะกร้าผลไม้ มาหยุดอยู่หน้าบ้านที่ห่างจากบ้านของเขาเพียงไม่กี่ก้าว เขาเห็นชายวัยกลางหอบแฟ้มเอกสารเดินลงมาจากรถ “ลุงครับ แม่เอาผลไม้จากสวนมาฝาก”
“อ้าว ปังปังเข้ามาก่อนสิ ประตูรั้วไม่ได้ล็อค ส่วนตะกร้าผลไม้นั้นยกไปให้ป้าในครัวได้เลยนะ”
“ครับลุง”
เด็กหนุ่มถอดรองเท้าเดินเข้าไปในบ้าน สายตาสอดส่องหาญาติผู้น้องของตนแต่ไม่พบ
“ป้าละไมผลไม้ครับ แม่เด็ดมาจากสวนริมน้ำยม”
“ฝากขอบใจแม่แทนป้าด้วย”
“ได้ครับ แล้วโมเมย์ไปไหนเสียแล้ว”
“น้องรดน้ำผักอยู่สวนหลังบ้านนู่น ไปหาน้องสิ”
“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
“จ้า เอ่อ ปังปังเก็บคะน้าไปให้แม่เราด้วย เห็นบ่นว่าอยากกิน”
“ครับป้า”
เขาออกจากประตูห้องครัวเดินไปหลังบ้าน เห็นเด็กสาวยืนร้องเพลงไปรดน้ำผักไป ท่าทีดูมีความสุขไม่น้อย
“น้องใครว้า ั้แ่มีแฟนอารมณ์ดีผิดหูผิดตาเชียว”
เธอกลอกตาบนพร้อมผ่อนลมหายใจออกมาอย่างแรง “อุตส่าห์ไม่คิดถึงเื่นั้นแล้วเชียว”
“อ้าวไม่ร้องเพลงต่อละเหรอ”
“จะร้องต่อได้ไงพูดขึ้นมาแบบนี้เสียอารมณ์หมด จันทร์หน้าช่วยไปบอกเพื่อนพี่ด้วยนะ เลิกตามจีบได้ละน่ารำคาญ”
“พี่บอกมันั้แ่ทีแรกแล้ว แต่มันไม่ฟังดึงดันจะจีบเราให้ได้อยู่นั่นแหละ”
“เบื่อจัง เกิดมาสวยก็แบบเนี่ย”
“จ้ะคนสวยของพี่ จริงสิ พี่ขอถามอะไรหน่อย”
“ถามว่า？”
“เพื่อนที่มากับเราตอนบ่ายคนนั้นชื่ออะไร”
“เปรี้ยวจี๊ด ถามทำไม”
“น้องเขามีแฟนยัง”
“ว่าละ ยังไม่มี แต่ในใจมีคนที่ชอบอยู่แล้ว เสียใจด้วยนะจ๊ะ”
“ไอ้หมอนดอยนะเหรอ”
สายยางรดน้ำหล่นจากมือเธอกระทบกับดินดังปัก เธอรีบก้มเก็บขึ้นมาแล้วรดน้ำผักต่อ หน้าตาดูเลิ่กลั่นตอบไปอย่างส่งๆ ว่า “ไม่รู้ อยากรู้ก็ไปถามเขาเอง”
เขายิ้มและนั่งยองๆ ก้มเก็บคะน้าไป พลางเอ่ยขึ้นว่า “พรุ่งนี้เที่ยงหลังเลิกเรียนพิเศษ เขายังมาส่งเราที่บ้านอยู่มั้ย”
“มาสิ จะชวนเพื่อนน้องไปไหน คนนี้ไม่ได้นะ”
“พี่แค่อยากวานเขาไปส่งพี่เอารถมอเตอร์ไซค์ที่อู่ซ่อมรถหน่อยก็เท่านั้น”
“แล้วทำไมพ่อกับแม่พี่ถึงไม่ไปเอาให้แทน”
“พ่อแม่พี่มีธุระ จะให้เราไปส่งก็ขับรถไม่เป็อีก ยังไงพรุ่งนี้ขอวานเพื่อนเราวันหนึ่งก็แล้ว”
“เอ่อ เอ่อ แค่ไปส่งอย่างเดียวนะ ห้ามพาเพื่อนน้องไปทำอะไรมิดีมิร้ายแหละ”
“ดูคิดแต่ละอย่าง”
“จะไม่ให้น้องคิดได้ไง ขนาดเพื่อนที่คบยังเ้าชู้เลย”
“โยงเข้าหากันจนได้ เก็บคะน้าเสร็จละ กลับบ้านดีกว่า พรุ่งนี้ห้ามลืมแหละ”
“อืม”
……
เที่ยงของอีกวัน เด็กหนุ่มนั่งรอพวกเธออยู่โต๊ะไม้หน้าบ้าน เมื่อรถของเปรี้ยวจี๊ดขับมาจอดที่หน้ารั้วประตู เขาก็เดินออกไปทันที
“มากันแล้วเหรอ”
“ใช่ จะไปก็รีบไปนะ เดี๋ยวเพื่อนต้องรีบกลับบ้าน เปรี้ยวจี๊ดฝากไปส่งพี่เขาด้วย แค่ไปส่งอย่างเดียวห้ามแวะที่ไหนเด็ดขาด”
“วันนี้เป็อะไรของเขาอีก นับวันยิ่งตามอารมณ์ไม่ทัน เอ่อๆ รู้แล้วนะ”
เธอหันหน้ากลับไปมองชายหนุ่มที่ยืนยิ้มแป้นให้เธออยู่ เด็กสาวยิ้มแห้งๆ ส่งกลับไป คิดว่าตระกูลนี้มีนิสัยแปลกๆ แค่ยัยโมเมย์คนเดียวเสียอีก ที่ไหนได้ญาติผู้พี่ของมันก็เป็ไปด้วยอีกคน
“พี่ปังปังจะไปอู่ซ่อนรถไหนล่ะ เดี๋ยวน้องขับไปส่ง”
“พี่ขับดีกว่า บอกไปเราก็ไม่รู้หรอก”
“งั้นตามใจ” เธอขยับก้นไปด้านหลัง ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อมรถแล้วขับออกไป
“เห็นโมเมย์บอกว่าเรายังไม่มีแฟน แต่มีคนที่ชอบอยู่แล้ว เขาคนนั้นเป็ใครเหรอ”
เธอแอบใเล็กน้อยจู่ๆ มาถามอะไรแปลกๆ หรือว่ายัยเพื่อนตัวดีไปบอกอะไรเขาเข้า “โมเมย์แค่พูดจาเลอะเทอะ เชื่อถือไม่ได้”
“แล้วเรามีจริงๆ หรือเปล่าแหละ”
เธอตอบออกไปอย่างไม่คิดว่า“ไม่มี”
ทว่าเขาพูดสวนกับเธอมาทันควัน “งั้นพี่จีบเรานะ”
“ห๊ะ？”
554
