ตองนวลนอนซมเพราะพิษไข้อยู่2วันเต็มๆ ไม่มีใครเหลียวแลเธอสักคน เธอลุกขึ้นไม่ไหวข้าวปลาก็ยังไม่ได้แตะแม้แต่น้อย.... ตื๊ด..... ตื๊ด.......
"รับสินวล"ยิหวาโทรหาเพื่อนสาวหลายครั้งก็ไม่รับสายจนเธอสังหรณ์ใจ"นวล... เป็ไรป่าวนะ"สองว้นแล้วที่เธอพยายามโทรหาเพื่อนสาวแต่ก็ไร้วี่แววจากตองนวล....
"น้องหว้า... โทรหาใคร! "หมอดลเดินเข้ามาแย่งมือถือเธอไปดู
"ตองนวลค่ะ"
"มีอะไรหรือเปล่า"
"หว้าโทรหาไม่รับค่ะ"เธอหน้ามุ่ยนิดๆ รับ มือถือคืนจากหมอดล ั้แ่ครั้งนั้นหมอดลก็ตามติดเธอเป็เงาไม่ให้คลาดสายตาถึงขั้นย้ายห้องมาอยู่กับเธอเฝ้าเธออย่างกับเธอเป็นักโทษ.....
"ผมโทรให้นะครับ."
"ทำไมหมอไม่กลับไปดูเลยล่ะ... หมอชอบนวลไม่ใช่หรือ"
"อะไรนะ!!!! เมื่อกี้น้องยิหวาว่าไงนะครับ"เขากัดฟันถาม
"หมอชอบนวลไม่ใช่หรอ... กลับไปดูเธอก็ได้ ดีกว่าหมอมาฝืนใจตามติดหว้าแบบนี้... หว้าไม่โกรธหมอหรอกไปเถอะ"
"อะไรนะ! "หมอดลแทบไม่เชื่อหูตัวเองยังมีอยู่อีกหรอผู้หญิงแบบนี้"อยากตายหร๊อ! "
"ป่าวสักหน่อย"เธอทำแก้มป่อง"หว้าไม่อยากให้หมอฝืนใจตัวเองไง"
"ไม่กลับ... ไม่ต้องมาไล่... มานี่เลยมา"เขาลากคอเธอมาจูบหนักๆ ที่แก้มนวล จ๊วบบบบ
"หมออ่า.... "ยิ่งมองยิ่งน่ารักจนเขาไม่อยากห่างไปไหน"อายคนอื่นบ้างซิ"
"ช่างหัวมัน!!!! "
"ชิ"
เธอเดินออกไปดูงานต่อไม่อยากเถียงกับเขาเพราะยังไงก็ไม่มีทางชนะ หมอดลมองตามหลังเธอไปอย่างสุดหวงเขาเป็บ้าไปแล้วจริงๆ ไม่รู้ทำไมต้องห่วงเธอหนักมากแค่เห็นใครเข้าใกล้เธอใจเขาร้อนรนแทบอยากจะฆ่าคนเ่าั้ให้ตายคามือ.....
"อย่าให้รู้นะยิหวาว่านอกใจ... เธอตายแน่"เขาบ่นพึมพำคนเดียว
.....................................
หมอดินนั่งเคาะปากกาเล่นไปมาครุ่นคิดถึงตองนวลวันนั้นทางโรงพยาบาลโทรมาหาเขามีเคสด่วนสำคัญมากเขาจึงรีบกลับมาจัดการเขายุ่งจริงไม่ได้มาที่คลีนิคเลยจนวันนี้เขาเคลียร์งานเสร็จจึงมาทำหน้าที่แทนหมอดลต่อ.... เขาเพิ่งทราบว่าตองนวลไม่มาทำงาน2วันแล้วใจเขาก็นิ่งคิดว่าอาจเป็แผนการเธอหรือเปล่าเพืี่อเรียกร้องความสนใจจากเขา......
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด.....
"ว่าไง... หายไปเลยนะแก"
"ขอโทษครับพี่.... ผมรบกวนหน่อยสิครับ"
"มีไรว่ามา"
"ไปดูคุณนวลให้หน่อยครับ ผมติดต่อเธอไม่ได้2วันแล้ว ไม่รู้ว่าเธอเป็อะไรหรือเปล่า ปกติไม่เคยเป็แบบนี้เลย"สิ้นคำของหมอดล เขารีบสปริงตัวลุกขึ้นทันที
"เคๆ "
ก่อนจะตัดสายทิ้งยัดใส่กระเป๋ากางเกงรีบเดินออกไปจากห้อง..
ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เขาเคาะหลายครั้งยังไม่เปิดใจเขาร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก"นวล.... นวล... เปิดประตู...... นวล..... นวลครับ... นวล"
ในที่สุดเขาต้องลงไปขอกุญแจสำรองด้านล่างเพื่อมาไขห้องตองนวล.......
"นวล.... ตองนวล... "เขาเข้ามาในห้องสอดสายตามองหาหญิงสาวไร้วี่แววจึงลองเดินเข้าไปในห้อง.. ก็ต้องใตาเบิกกว้างสภาพเตียงยังยับยู่ยี่เหมือนเดิมร่างของเธอนอนอยู่บนนั้นไม่ไหวติ่งเขาเข้าไปเขย่าร่างเธอก็ยิ่งต้องใเข้าไปอีกตัวเธอร้อนจี๋ ใบหน้าซีดเซียวนอนไม่ได้สติใดๆ "นวล... นวล อย่าเป็ไรไปนะคนดี..... นวล... ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล"
............................................
เขารับเป็เ้าของไข้ดูแลเธอตอนนี้ร่างบางนอนอยู่บนเตียงพักฟื้นมีสายน้ำเกลือห้อยอยู่เธออ่อนแรงมากจากการไม่ได้ทานอะไรเลย ถ้าเขาไปช้าอีกนิดเธออาจจะป่วยตายไปแล้ว หมอดินนั่งลงข้างเตียงมองตองนวลอย่างรู้สึกผิด
"ผมขอโทษ"มือหนาจับแก้มเธอลูบไปมาเบาๆ "ผมขอโทษ"
เขานั่งมองเธออีกพักนึงจึงเดินออกไปจากห้อง......
ตื๊ด..... ตื๊ด...... ตื๊ด.... ตื๊ด
"เธอป่วย"เขากรอกเสียงเครียดๆ ลงไปตามสาย
"อ่อครับ.... ผมอนุญาตให้คุณนวลพักงานได้เลยกี่วันก็ได้... ว่าแต่เธอป่วยเป็ไรไปครับ"
"เอ่อ.... "หมอดินอึกอักไม่กล้าตอบ"ไข้ทั่วไป"
"อ่อครับ... ฝากพี่ดูแลเธอด้วยนะครับ"
"อืม"
"นวลเป็ไงบ้างคะ"ยิหวาเดินเข้ามาถาม
"ไข้ธรรมดาทั่วไป"
"ออ... หมอคงเป็ห่วงนวลแย่เลย ไปดูแลเธอก็ได้ค่ะงานทางนี้หลายวันกว่าจะเสร็จ"เื่นี้มันยังคาใจเธอเพราะหมอดลชอบนวลเธอรู้ดีถ้าหมออยากจะกลับไปดูแลนวลเธอก็ไม่ว่าอะไรระหว่างเธอกับหมอเธอยังไม่รู้เลยว่าเป็อะไรกันเพราะหมอไม่เคยบอกว่ารักหรือชอบเธอแค่มานอนด้วยกันเธอไม่รู้จริงๆ ว่าหมอคิดยังไงเธอไล่ก็ไม่ยอมไปเธอไม่อยากคิดไปเองฝ่ายเดียว
"อยากให้ผมไปมากหรือไงกัน"เขาเริ่มขึ้นเสียงใส่"ทำไมต้องไล่ผมด้วย"เขากอดอกยืนมองเธอเขม็งหน้าตาบึ้งตึง
"คุณยิหวาครับ"ก่อนที่เธอจะทันได้ตอบอะไรหมอดลเสียง หนึ่ง ดัง มาจาก ด้านหลัง
"ค่ะ"เธอหันกลับไปมอง
"ช่วยดูชุดนี้ให้ผมหน่อยได้ไหมครับ"
"ได้ค่ะ"
"ผมขอตัวก่อนนะ"
"หึ.... เพราะอย่างนี้ใช่มั๊ยถึงอยากให้ผมกลับไปหานวล"เขาถามเธอทันทีที่ผู้ชายคนนั้นเดินจากไป
"หมอ.... คิดไปใหญ่แล้วนะ ขอตัวไปทำงานก่อนนะ คะ"เธอหันหลังจะเดินจากไป
"หึ... ก็ได้ผมกลับไปหานวลก็ได้"ยิหวาหันกลับมาน้ำตาซึมก่อนจะพยักหน้าช้าๆ แล้วเดินจากไป"ยิหวา.... ยัยผู้หญิงบ้า"เขาะโไล่หลังเธอไปก่อนจะเดินออกไปจากสถานที่จัดงาน ยิหวามองดูเขาจากไปด้วยใจเหี่ยวเฉา'แบบนี้ก็ดีแล้ว ขอให้นวลรับรักคุณสักทีนะคะ หว้ารักหมอค่ะ'.........
32K
