Forget Love - เ ผ ล อ ลื ม ( รัก )

ตอนที่ 5

หลังจากที่เซย์ได้พูดทิ้งท้ายเเล้วเดินออกไปจากห้อง ไต้ฝุ่นที่กำลังประมวลคำพูดของอีกฝ่ายอยู่ก็ถึงกับขมวดคิ้วด้วยความมึนงงเข้าไปใหญ่ เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้ดูเป็๞เดือดเป็๞ร้อนเเทนฟาฟาขนาดนั้น

เเล้วไหนจะท่าทางของเเยมส้มที่ดูจะไม่พอใจเขานั่นอีก ทั้งหมดนี้มันหมายความว่ายังไงกันเเน่?

หรือว่าจริงๆเเล้ว มันมีอะไรที่เขาหลงลืมไปกันนะ?

.

เมื่อเซย์เดินออกไปจากห้องเเล้ว รันด์เวย์กับขอบฟ้าก็ได้เดินกลับเข้ามาด้านในอีกครั้ง เเละในจังหวะที่ฝาเเฝดทั้งสองคนเดินเข้ามามันก็เป็๞จังหวะเดียวกับที่ไต้ฝุ่นนั้นกำลังนั่งเหม่อคิดถึงสิ่งที่เซย์พูดทิ้งท้ายเอาไว้พอดี

" ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะฝุ่น "ด้วยความเป็๲ห่วงเขา รันด์เวย์เลยถามเขาออกไป

พอได้ยินเสียงของเธอ ไต้ฝุ่นที่กำลังเหม่ออยู่ ก็หันกลับมามองรันด์เวย์กับขอบฟ้า

" หือ ก็เเค่ กำลังสงสัยอะไรบางอย่างอยู่น่ะ "ไต้ฝุ่นพูดกับทั้งคู่ก่อนจะเอนตัวลงไปนอนพิงกับหมอนด้านหลังเพื่อคลายความเมื่อยล้า

" สงสัยอะไร? "ขอบฟ้าเลิกคิ้วถามไต้ฝุ่นกลับ

" ยัยคนที่ชื่อฟาฟาอะไรนั่น เป็๲ใครกันเเน่ ทำไมทุกคนถึงต้องสนใจยัยนั่นด้วย "

"...."สิ้นคำถามจากไต้ฝุ่น รันด์เวย์ก็ถึงกับนิ่งเงียบไป แวบนึงเธอมองหน้าคู่หมั้นหนุ่มอย่างไต้ฝุ่น เเล้วขมวดคิ้วเเน่นด้วยความไม่พอใจก่อนจะเปลี่ยนมาเป็๞สีหน้าเรียบเฉย

" อ่อ ฟาฟา เธอเป็๲เพื่อนที่เรียนคลาสเดียวกับยัยแยมส้มไง เเล้วก็เป็๲เพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกับพวกเราด้วย "ขอบฟ้าอธิบายอย่างง่ายๆ เเต่เเทนที่อีกฝ่ายจะหยุด เ๽้าตัวกับทำหน้าไม่อยากจะเชื่อซะอย่างนั้น เท่านั้นไม่พอ

คำพูดต่อมาของไต้ฝุ่นยังทำให้ขอบฟ้าอยากจะเดินเข้าไปเคาะมะเหงกลงที่หัวทึ่มๆนั่นสักรอบจริงๆ

" ใคร? ยัยเนิร์ดนั่นอ่ะนะ "

" พูดให้ดีหน่อยไอ้ฝุ่น ยัยนั่นไม่ได้เนิร์ดเว้ย มึงนี่โดนตบไปทีนึงยังไม่เข็ดนะ ยังจะปากดีได้อีก "

" ไม่เนิร์ดอะไร ดูการแต่งตัวกับหน้าตาติ๋มๆนั่นยังไงก็เนิร์ดชัดๆ "

" อย่าพูดแบบนั้นสิฝุ่น มันไม่ดีนะ "รันดืเวย์เดินเข้าไปหาไต้ฝุ่นเเล้วเอามือทาบมือเขาอย่างใจเย็น เธอสิ่งยิ้มบางๆไปให้เขาอย่างอ่อนหวาน

"...."ไต้ฝุ่นเลยยอมเงียบปากลงเเต่โดยดี

" เหอะ! กูกลับก่อนก็เเล้วกัน ดูมันให้คุ้มนะยัยรันด์ "พอเห็นท่าทีของทั้งสองคนที่เเสดงออกมา ขอบฟ้าก็ถึงกับลุกขึ้นยืนกรอกสายตาไปมาด้วยความเหม็นเบื่อ

" อื้อ เเล้วจะมาอีกไหม? "

" ไม่มาเเล้ว เบื่อขี้หน้ามัน "ขอบฟ้าตอบกลับหน้าตาย

" ฟ้า "รันด์เวย์แกล้งทำตาดุเสียงดุใส่ฝาเเฝดของเธอ

" หึ! ช่างมัน ไม่มาก็ไม่ต้องมาสิ "ไต้ฝุ่นเองก็ไม่ยอมเเพ้ เขาตอบกลับอีกฝ่ายอย่างประชดประชัน

ขอบฟ้าเองพอเพื่อนรักตอบกลับมาแบบนั้นเขาเลยได้เเต่ส่ายหัวไปมา

" เออ ไปล่ะ เบื่อขี้หน้ามึง "พูดจบเขาก็เอามือเดินล้วงกระเป๋าออกไปจากห้องด้วยท่าทีกวนๆ

" จริงๆเลย ฟ้านี่นะ "รันด์เวย์บ่นอุบอิบเมื่อเห็นท่าทีที่ทั้งสองคนเเสดงออกมา

เห็นอย่างนี้พอรู้ว่าไต้ฝุ่นประสบอุบัติเหตุปุ๊บ ขอบฟ้าก้รีบมาเลยนะ ห่วงเขาเเต่ก็ปากเเข็งซะจริง

" ช่างเถอะ มานี่หน่อย มากอดหน่อยสิ "เขาอ้าเเขนทั้งสองข้างออก

" อื้อ "รันด์เวย์พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย เธอเดินเข้าไปหาไต้ฝุ่นเเล้วสวมกอดเขาเอาไว้ตามที่อีกฝ่าย๻้๵๹๠า๱

เเต่เป็๞ไต้ฝุ่นเองที่รู้สึกเเปลกๆขึ้นมาแทน ความไม่คุ้นเคยเเบบเเปลกๆนี่มันอะไรกัน เขาจำได้ว่ากลิ่นน้ำหอมของรันด์เวย์มันเเปลกไปจนเขาต้องปล่อยกอดเธอก่อน

" ทำไมกลิ่นน้ำหอมไม่เหมือนเดิมล่ะ เปลี่ยนกลิ่นเหรอ? "

" หือ เออใช่ เมื่อวานนี้ได้กลิ่นใหม่มาเลยลองฉีดดูน่ะ ทำไมไม่หอมเหรอ? "รันด์เวย์ชะงักไปแวบนึงก่อนจะส่งยิ้มกลบเกลื่อนให้เขา

" เปล่า หอมดี "

" ถ้างั้นก็ดมให้เยอะๆเลยนะ "เธอก้มลงไปสวมกอดเขาใหม่อีกครั้ง ไต้ฝุ่นเลยอ้าแขนรับกอดเธออีกรอบ

เเต่ไม่รู้ทำไมความรู้สึกของเขามันขัดกันเเปลกๆ ทำไมกันนะ?

" ครับๆ "

" คิกๆ น่ารักที่สุดเลย ฟอด "

" นี่หอมอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะ "

" เพี๊ยะ เจ็บอยู่ยังจะทะลึ่งอีกเหรอฮะ! "

" เจ็บที่หัว เเต่อย่างอื่นไม่ได้เจ็บด้วยสักหน่อยนี่ "ไต้ฝุ่นส่งยิ้มกลุ้มกลิ่มให้กับคู่หมั้นสาวอย่างรันด์เวย์ด้วยท่าทีที่ดูหื่นกระหาย ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันไปมาอย่างมีความสุขอยู่ด้านในห้องพัก

โดยที่ทั้งสองคนนั้น ไม่รู้เลยว่า อีกฝั่งของประตู ได้มีร่างบางกำลังยืนหน้าชา ฟังพวกเขาพูดคุยหยอกล้อกัน อยู่ด้านนอกราวกับคนไร้ตัวตน