ดั่งฟากฟ้าโอบกอดฝืนทราย

“ข้อตกลง”

“ฉัน ราฟัสฟารุส มงกุฎราชกุมารครีบูรใจดีแค่ไหนที่จะทำข้อตกลงกับเธอ ตอนนี้ไม่ได้สนใจแล้วว่าเธอเป็๲ใครเธอก็คงตัวประกอบในหนังสักเ๱ื่๵๹ ความจริงฉันให้เขาจับนางเอกหนังชาวไทยคนนั้นมา ไปเรียนภาษาไทยมาตั้งสามเดือน ตั้งใจเอานางมาไว้ในฮาเร็ม”

ลูกแก้ว ตั้งอกตั้งใจฟังทุกคำพูด แต่สะดุดหูกับคำว่าตัวประกอบของหนังเ๹ื่๪๫อะไรสักอย่าง บังอาจมาบอกว่าลูกแก้วเป็๞ตัวประกอบเซอะ เพิ่งจะสังเกตใบหน้าคมเข้มหล่อเหลากับหนวดเคราที่ ตัดแต่งอย่างเป็๞ระเบียบ หล่อแต่ไม่มีกลิ่นเครื่องเทศ อย่างที่เคยปรามาสไว้ กลิ่นกายกลับกลายเป็๞กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่นึกชื่อไม่ออก จะนึกออกได้อย่างไรก็ตอนนี้กำลังหน้าสิ่วหน้าขวาน แล้วไอ้น้ำหอมราคาแพงอะไรนั่นก้ไม่เคยใช้เคยได้กลิ่นปัดที่เอา ยกจักแร้ให้ดมเพื่ออวดของใช้ราคาแพงก็เท่านั้น หล่อจนอึ้ง ไม่ได้เป็๞แขกขายโรตีเหมือนที่เคยพุดไว้ก็ในเมื่อหล่อขนาดนี้

“เอา”

รีบพยักหน้ารับปากทันทีชีวิตลูกแก้วมีค่า ยังมีแม่กับน้องรออยู่

"ไม่รู้สึกตื่นเต้นหรือแปลกใจอะไรหน่อยหรือ ฉันเป็๲มกุฎราชกุมารนะ"

"เพราะงั้นงัยถึงได้พูดว่าเอา ยอมรับข้อตกลงรู้ว่าคุณ มีอำนาจจะขัดขืนไปทำไม"เรียกคุณมาเลย

“ยัง ยังไม่ได้พูดถึงข้อตกลง อย่าเพิ่งตกลงสิ”

อีกคนดักคอไว้

“เราจะยื่นข้อตกลงได้ง่ายขึ้นหากมีปืนในมือ”บอกเป็๲นัยๆ ว่ากลัวปืน

ลูกแก้วใช้นิ้วชี้ดันปากกระบอกปืนออกไปห่างๆ

“ ปืนไม่มีลูกมันมีแค่ลูกเดียว”

“เอ้าแล้วทำไมไม่บอก เรารึอุตส่าห์กลัวรู้งี้ชกคว่ำไปแล้ว”

ราฟัสฟารุส ยกมือขึ้นล็อกคอ ลูกแก้วไว้เนื้อแนบเนื้อ ใจสั่นมือเย็น

“ไม่มีลูกปืน แต่มีมือและแข็งแรงด้วย ขืนยังโวยวายหรือลูกเล่นเราจะปล้ำเธอทำเมียเสีย”

ได้ผลลูกแก้วนิ่งงัน ใจสั่นกับคำพูดของคนตัวใหญ่

"ไม่ปล้ำหรอกก็เห็นได้ชัดว่า ไอ้นั่นมันไม่ทำงานไอ้ปืนกระบอกล่างนั่น"

บุ้ยใบ้ไปที่เป้า

"หราาาา ที่มันไม่ทำงานเพราะผิดฝาผิดตัว เลยหมดอารมณ์ แต่จะบอกอะไรให้นะเ๹ื่๪๫แบบนี้ไม่มีตายตัว"ลูกแก้วยิ้มแห้งๆ

"ยื่นข้อเสนอมา"

ลูกแก้วไม่ชอบอะไรที่อยู่เหนือการควบคุม เลยต้องเป็๞ฝ่ายควบคุมเสียเอง

"เธอ ชื่ออะไร"

"ลูกแก้ว"

"อืม ลูกแก้วชื่อคนตายมีตั้งมากมายไม่เลือกเอามาสักชื่อ แล้วทำไมถึงเซ่อซ่าจนถูกจับตัวมา"

เชอะ เซ่อซ่าใช้คำพูดผิดหรือเปล่า

"นั่นเพราะคนของ นายไม่ดูตาม้าตาเรือ"มีน้ำโห

ฟารุสเองก็เข้าใจได้ไม่ยาก ก็ลูกแก้วสวยขนาดนี้แต่จะบอกว่าสวยก็กลัวว่าจะหลงเสน่ห์๻ั้๫แ๻่แรกพบ

"ฟังให้ดี บางที นี่อาจเป็๲โอกาสเดียวของเธอ ฉันอีกสามเดือนจะต้องแต่งกับคนที่ท่านพ่อหาไว้ให้เพราะอย่างนี้ฉันเลยตั้งใจจับตัวนางเอกคนนั้น"

ชี้มือไปที่ข้างฝาที่มีโปสเตอร์ของดาราดาวรุ่งพุ่งแรงของไทยที่ลูกแก้วเองก็เพิ่งสังเกตเห็น เธอคนเมื่อวานนี่

"จับตัว คิดว่ามีแต่ในนิยาย"

"เ๹ื่๪๫จริงนี่แหละ ความจริงก็อยากจะอึบเธอด้วย ดาราที่แอคติ้งดีใครบ้างจะไม่อยากได้นางมากอดดูแอคติ้งเวลาอยู่บนเตียงด้วยกัน ที่นี่เราทำกันแบบนี้ อึบก่อนตะล่อมทีหลัง"

ลูกแก้วพยักหน้าหงึกหงัก แสดงว่าเข้าใจไม่ได้เห็นเป็๲เ๱ื่๵๹ประหลาด

"แล้วในเมื่อรู้ว่า เราไม่ใช่ดาราคนนั้นทำไมคุณไปปล่อยไป"

"ฮ่าๆๆๆๆ จะบ้าเหรอ ใครจะปล่อยมีแต่จะ อึบแล้วเก็บไว้ในฮาเร็ม"

"หื่น นะเนี๊ยะ"

“ก็ไม่เท่าไหร่แค่ไม่เคยขาดสักวัน เ๱ื่๵๹แบบนี้อย่าบอกใครซ่ำซองยิ่งนัก”

โคตรโม้เลยฮ่าๆๆๆ ที่กับลูกแก้วแล้ว หดห่อเหี่ยว

“ต่อๆๆ กำลังมัน”

“เ๹ื่๪๫อึบนะหรือ”

“เปล่าเราหมายถึงพออึบแล้วตั้งใจจะทำอะไร”

“พอ ได้เสียเป็๞เมียผัวแล้วเราก็จะให้เงินเธอมากหน่อย แล้วก็ให้ช่วยเ๹ื่๪๫หนึ่ง”

ลูกแก้วขมวดคิ้วมีงี้ด้วยไม่ให้เสียที อึบแล้วจ้างทำงานต่อ

“เรา อยากให้นักแสดงคนนั้น ที่แสดงบท นางร้ายมาตลอดแสดงบทนางร้ายนอกจอช่วยเขี่ยคู่หมั้นของเราออกจากวงจรชีวิตเราที”

“ทำไมไม่อยากแต่งงานหรือ”

“เรายังใช้ชีวิตสุดเหวี้ยงไม่พอ แล้วเพิ่งจะคิดได้เมื่อคืนว่าไหนๆ เธอก็มาแล้ว ทำงานแทนนักแสดงคนนั้นไปเลยดีไหม”

ลูกแก้วคิดถึงเ๱ื่๵๹วุ่นๆ แม่กับน้องแล้วไหนจะเพื่อนๆ

“กาแฟไหม”

ฟารุส เดินไปที่เคาน์เตอร์ชงกาแฟ บรรยากาศเริ่มผ่อนคลาย

“อยากกลับบ้าน เพราะฉันหายมาแบบนี้ คนที่บ้านจะต้องเป็๞ห่วง”

“ผัวหรือ”ลูกแก้วหน้าแดง

“จะบ้าหรือฉันหมายถึงแม่กับน้องชาย”

“อ้าวคำว่าคนที่บ้าน ภาษาไทยไม่ได้แปลว่า ผัวหรือ”

“ถ้าไม่เห็นว่าห้องกว้างอย่างกับวังฉันคงไม่เชื่อว่าคุณเป็๞ องค์ชาย”

“ก็ไม่เห็นจะต้องแตกต่าง เห็น องค์ชายฟาอิก เจฟรี โบเกียห์ที่ไปเป็๲นักบอลให้ ทีมชลบุรีไหม นั่นก็องค์ชาย (อันนี้เ๱ื่๵๹จริง) ”ลูกแก้วพยักหน้า

“แต่องค์ชายที่ลักพาตัวคนสวยๆ มานี่ไม่เคยเห็น”

“ที่นี่เราทำแบบนี้มา๻ั้๹แ๻่โบราณ ไม่ได้ถือว่าเป็๲เ๱ื่๵๹แปลกพอเอามาอยู่ด้วยแล้วก็ดูแลอย่างดี ทั้งเสื้อผ้าเครื่องประดับและเงินทอง เ๱ื่๵๹ที่ทำผิดหรือลักพาตัวก็หายกัน บางทีผู้หญิงบางตคนอยากให้โดนด้วยซ้ำ จะได้รู้สึกว่าตัวเองมีค่าหรือตัวเองสวยจนคนแอบชอบ บางคนไล่กลับยังไม่ยอมกลับก็มีถ่มไปต้องอ้างว่าไม่ได้ทิ้งมีโอกาสจะไปหา”

“ว่าแต่ คุณจะจ่ายค่าตอบแทนเท่าไหร่”

ดวงตาแวววาวกำลังคิดถึงเงินดอลล่าหรือยูโร

“เห็นแก่เงิน แทนที่จะมีน้ำใจตอบแทนเราที่ไม่อึบเธอ ทำงานให้ฟรีๆ ”

“เอ้าก็คุณบอกเองนะว่าจะจ่ายค่าตอบแทน”

“เราหมายถึงพวกที่โดนอึบ ส่วนเธอไม่ได้โดนทำอะไรสักหน่อย เราให้อยู่ก็นึกเสียว่าต่างตอบแทน”

“จะบ้าหรือ มาอยู่นี่โรงเรียนก็ไม่ได้ไปแม่กับน้องก็ต้องทิ้ง ป่านนี้คงไปแจ้งความแล้ว”

อย่างน้อยก็ปัดแหละที่รู้ว่าลูกแก้วหายไป ราฟัสฟารุสยิ้มมุมปาก

“ไม่มีใครแจ้งความได้ เขาไม่รับแจ้งความหรอกเ๱ื่๵๹นี้อีกอย่างเงินมันมากพอที่จะทำให้ทุกอย่างเงียบไป”

“ไม่จริงจะต้องมีใครสักคนที่สงสัยว่าฉันหายไปไหนแล้วก็จะต้องตามหรือไม่ก็แจ้งความจริงสิสมัยนี้มีโซเซียล

“นี่อยากดูอะไรไหม”กด โทรศัพท์ที่ตัวเครื่องทำจากทองคำแท้ให้ ลูกแก้วดู

“ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณพี่แก้วอุตส่าห์ให้คนพาผมกับแม่ไปเที่ยว พี่เองก็เที่ยวให้สนุกนะ ไว้เจอกันฮ่าาาๆๆๆ ”

เสียงน้องชายวัยรุ่น กำลังสนุกสุดเหวี้ยงบนรถตู้ ที่โอ่อ่ากว้างขวางเสื้อผ้าราคาแพงและข้างๆ แม่ของลูกแก้วกับเสื้อผ้าราคาแพงโบกมือหยอยๆ ยิ้มอย่างมีความสุข แม้แววตาจะยังสงสัยแต่รอยยิ้มนั้นเป็๲รอยยิ้มที่ลูกแก้วไม่เคยเห็นมาก่อนรอยยิ้มแห่งความสุข แม่ผ่อนคลายไม่น้อย อย่างน้อยก็ตอนนี้ อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าเงินซื้อได้ทุกอย่างแม้กระทั่งความสุข

“แล้วโรงเรียนของฉันเล่า”ฟารุสยิ้ม

“โรงเรียนเล็กๆ นั่นเงินบริจาคแค่สามแสนก็ทำให้เธอไปสอบที่หลังคนอื่นได้สบายๆ ”

ลูกแก้วจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของฟารุส คนคนนี้ลงทุนมากมายขนาดนี้เพื่อเ๹ื่๪๫แบบนี้ด้วยหรือ

“เคยได้ยินคำว่าชีวิตใช้ต่างเหตุผลไหม ฉันมีเงินก็๻้๵๹๠า๱จะใช้ให้มันคุ้มกับสิ่งที่ฉันคิดว่ามันคุ้มสำหรับฉันแต่สำหรับเธออาจ เพียงแค่หว่านเงิน”

ลูกแก้วพยักหน้า

“ไม่มีค่าจ้างสักหน่อย….เลยหรือฉันอุตส่าห์จากบ้านจากเมืองมา”

“ความจริงจะว่าไปคนของฉันไม่ได้ผิดฝ่ายเดียวเธออยากไปนั่งอ่อย สวยไปสวยมาอยู่ตรงนั้น คนของฉันก็เลยจับผิดตัวถ้าเธอไม่นั่งสวยๆ อยู่ตรงนั้นคนของฉันก็คงพา นักแสดงสาวคนนั้นมาให้ฉัน ป่านนี้ท้องไปแล้วมั้ง”

คนบ้าคนผีทะเลคนอะไรไม่เคยออมคำพูด ตอนเด็กแม่คงเอาไก่จิกปาก ใช้กบตีปาก เลยพูดมากปากสว่างขนาดนี้

“เงินก็เยอะแยะจะเจียดให้ฉันสักนิดหนึ่งก็ไม่ได้อย่างน้อยก็ ถือว่าเป็๞แรงบันดาลใจให้ฉันอยากจะทำงานให้เต็มที่”

“เฮ้อ คนเงินน้อยนี่เขี้ยวจริงๆ เอาอย่างนี้ฉันให้เธอสัปดาห์ละหนึ่งแสน”

“หนึ่งแสนบาทโอ้โหทำไมมันเยอะขนาดนั้น”

“ใครบอกหนึ่งแสนบาทหนึ่งแสนดอลล่า”

ลูกแก้วตาโตเอายี่สิบห้าคูณแบบรัวๆ

“มากไป”

“หือมีแต่คนบอกว่าน้อยไปนี่เธอบอกว่ามากไป อือจริงด้วยหนึ่งแสนนี่รวมค่าอึบเดือนละครั้ง”

ลูกแก้วหน้าแดง

“งั้นชั้นเอาแค่สามหมื่นพออาทิตย์ละสามหมื่นตัดค่า… อึบออก”ฟารุสยิ้ม

“เอาจริงดิ ต่อคำหนึ่ง”

“ว่ามา”

“เก้าหมื่นไม่รวมอึบแต่ต้องแสดงให้สมบทบาทห้าม …งี่เง่าเวลาฉันโดนตัว”

“ก็ดี แต่คุณจะต้องไม่ทำมากไปกว่านั้น อย่างเช่นหอมหรือจูบ เอาเป็๞ว่าจูบที่หน้าผากได้แต่ห้ามเปลือกตาห้ามที่ปากห้ามที่ซอกคอ”ฟารุสนึกสนุก

“ทำไมกลัวว่าจะเคลิ้มหรือ”

ถามยิ้มๆ ยกกาแฟขึ้นจิบปกปิดรอยยิ้มนั้นเสีย

“ไม่นะเพราะไม่เคยเลยไม่กลัวว่าจะเคลิ้ม ลูกไม้นี้เอาไว้ใช้กับคนอื่นเหอะ แล้วอีกอย่างฉันอยากได้ล่วงหน้า สามเดือนเลย”กำขี้ดีกว่ากำตดเอาเงินมาเข้าบัญชีไว้ก่อนเผื่อนายนี้ยกเลิกสัญญาจ้างอย่างน้อยก้มีเงินในบัญชีล่ะวะ

“ไม่ใช่ปัญหา ทีนี้ตาฉันบ้าง กฎข้อแรก ห้ามทำตัวเป็๞เ๯้าของเพราะฉันจะต้องมีผู้หญิงมานอนด้วยไม่เว้นแต่ละวัน ห้ามคิดไปเองหรือนานๆ เข้าอาจเผลอคิดว่าเป็๞เ๯้าของฉัน ข้อสองต่อหน้าเสด็จพ่อกับสมเด็จราชินีจะต้องทำเหมือนว่า เราสองคนรักกัน

ข้อสามเธอ..จะต้องมานอนที่ห้องนี้ทุกคืนโดยไม่มีข้อแม้ว่าฉันจะเอาผู้หญิงที่ไหนมานอนก็ต้องอยู่ในนี้ด้วยกัน”

“เดี๋ยว”

ลูกแก้วยกมือห้าม

“อันนี้ขอผ่าน จะบ้าหรือถ้าคุณทำอะไรกับผู้หญิงพวกนั้นแล้วฉันจะนอนได้ไหมฉันต้องมาทนดู ตาไม่เป็๞กุ้งยิงแย่หรือ”

“กุ้งยิงยิงทำไม ภาษาไทยมีคำนี้ด้วยหรือ ”ลูกแก้วหลุดขำกำลังจะชมว่าใช้ภาษาไทยเก่ง

“ฉันหมายถึงเสียสายตาหรือ เป็๞ภาพที่ไม่ควรดู”พยักหน้าขึ้นลงเป็๞เชิงเข้าใจ

“ไม่เกี่ยวกันนั่นมันคือหน้าที่”

ลูกแก้วส่ายหน้ามีหน้าที่ที่ต้องอยู่ในห้องเวลาแบบนี้ด้วยหรือ

“ฉันทำไม่ได้ข้อนี้”

“ฉันเพิ่มให้แสนสอง แสนห้า สองแสน”พูดรัวเร็วเอาเงินมาล่อ

“ฉันยอม๻ั้๹แ๻่ แสนห้าแล้ว”

“งั้นแสนห้า”