ตอน เมียงู
“กำลังดูอะไรอยู่ปราง แอบแชทกับหนุ่มอยู่เหรอเปล่า”
เสียงทักทายดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับวงแขนที่โอบรัดมาจากทางด้านหลัง ขณะที่หญิงสาวที่ถูกเอ่ยชื่อนั่งขัดตะหมาดอยู่บนโซฟากลางห้อง บนตักของเธอมีแล็ปท็อปสีชมพูสดใสวางอยู่ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นตากลอกไปมาปากขยับพึมพำเบาๆ ไล่อ่านบทความที่ถูกโพสเอาไว้
“ถ้ำงูใหญ่ไง”
“หืม”
“ที่นี่แหละที่ปรางกำลังจะไปทำคอนเท็นต์ใหม่กันกับดิวและริชซี่ พีชดูสิแปลกดีนะหินก้อนใหญ่มากแต่ดันเหมือนส่วนหัวของงูั์แถมลำตัวยาวยังมีลักษณะคล้ายเกล็ดงูอีกตะหาก ไม่รู้ทำไมนะพีชปรางถึงได้ชอบถ้ำนี้เหลือเกิน มันเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้ปรางต้องไปให้ได้น่ะ ปรางเล่าเื่นี้ให้ดิวกับริชซี่ฟัง ริชซี่ยังบอกเลยนะว่าสงสัยปรางจะเกิดปีงูใหญ่ก็เลยมีอะไรบางอย่างมาดลจิตดลใจให้ปรางอยากไปทำคอนเท็นต์ที่ถ้ำนี้ และปรางก็เชื่อนะว่ามันต้องเป็อย่างงั้นแน่ๆ”
ปรางทิพย์หรือปรางยูทูบเบอร์สาวช่องดังซึ่งกำลังเป็ที่นิยม มีผู้ติดตามหลักล้านคนหันมาหาแฟนหนุ่ม ดวงตาของเธอเป็ประกายขณะเล่าให้เขาฟัง
“ริชซี่เลอะเทอะก็นางสายมูขนาดนั้น แต่พีชรู้สึกตรงข้ามเลยนะปราง พีชว่ามันน่ากลัวอ่ะ พีชเห็นแล้วขนลุกยังไงบอกไม่ถูก”
เด็กหนุ่มยกมือขึ้นลูบแขนที่ขนกำลังลุกซู่เหมือนที่เ้าตัวบอก
“กลัวเหรอ เด็กน้อยอ่ะ”
หญิงสาวขยับแว่นสายตากรอบสีชมพูมองลอดแว่นไปยังแฟนหนุ่ม ริมฝีปากสีชมพูอ่อนบิดเป็รอยยิ้มขบขันระคนเอ็นดู
“กลัวดิ นี่ไงขนยังลุกไม่หาย ปรางก็รู้ว่าพีชเกลียดพวกสัตว์เลื้อยคลานประเภทนี้จะตาย”
พีชเดินอ้อมมานั่งเบียดกับหญิงสาวบนโซฟาตัวเดียวกันเอียงศีรษะพิงกับไหล่บอบบาง
“มิน่า ชวนให้ไปด้วยกันถึงไม่ยอมไป”
หญิงสาวถอดแว่นตาออกพลางหยิบแล็ปท็อปไปวางบนโต๊ะตรงหน้า ยกมือปัดปอยผมที่ละใบหน้าออกไปไว้ด้านหลัง
“ไม่ใช่นะปราง พีชอยากไปจริงแต่ติดที่ต้องขับรถไปทำธุระให้คุณแม่รับปากไว้แล้วด้วย พีชจะขัดก็ไม่ได้ด้วยเพราะคุณแม่อยากพาไปดูโรงงานที่กำลังก่อสร้างใหม่ คุณแม่พูดกรอกหูพีชทุกวันว่าเรียนจบแล้วจะให้ไปดูแลโรงงานที่นั่น”
คนพูดทำหน้าเซ็งจับมือของแฟนสาวขึ้นมาหอมเสียงดัง
“พีชอยากไปด้วยจริงๆ นะ”
“อือ ไม่เป็ไรหรอกพีช ปรางไม่ได้ไปคนเดียวสักหน่อยมีดิวกับริชซี่ไปด้วยอีกตั้งสองคน” หญิงสาวกุมมือของแฟนหนุ่มที่จับมืออีกข้างของเธอไว้บีบเบาๆ
“แล้วนี่คิดไว้ยังว่าจะเดินทางไปกันยังไง มันอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ตั้งหลายร้อยกิโลเลยไม่ใช่เหรอ เอารถยนต์ของพีชไปไหม รถที่บ้านพีชมีตั้งหลายคันเดี๋ยวพีชจะให้คนขับรถขับมาจอดไว้ที่คอนโดของปรางวันพรุ่งนี้” แฟนหนุ่มเสนอ
“ไม่ต้องยุ่งยากพีชหรอก พวกเราจะนั่งรถไฟกันไประหว่างนั้นก็จะใช้ริชซี่ถ่ายทำไปด้วยเริ่มั้แ่ขึ้นรถไฟเลยมันน่าสนุกดี คนชอบอะไรสดๆ ใหม่ๆ อย่างงี้แหละ”
“โห ทำไมต้องทำตัวเองให้ลำบากขนาดน้าน”
พีชลากเสียงมองค้อนแฟนสาว
“ลำบากตรงไหนพีช นั่งรถไฟสนุกจะตาย บรรยากาศสองข้างทางมีอะไรให้ดูตั้งเยอะแยะ”
“ตามใจปรางแล้วกัน ว่าแต่เราจะไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันแหน่ะพีชขอชื่นใจหน่อยได้ไหม”
พีชเลิกคิ้วขึ้นใบหน้าอมยิ้มกรุ้มกริ่ม
“ได้ไหม นะปรางนะ”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังทำหูทวนลมชายหนุ่มเลยถามย้ำอีกครั้ง
“อื้อ”
ปรางทิพย์พยักหน้าเขินๆ กลอกตาไปมา ก่อนใบหน้างามจะถูกจับประคองด้วยสองมือของแฟนหนุ่ม
“พีชจะจูบปรางแล้วนะ”
“อ่ะ”