หลังจากที่ถามชินะเื่ของลิเวียไปแล้วเรย์อิจิก็เลยลองถามชินะไปว่ามานะเป็อะไรไปเหรอเห็นจ้องมองมาทางผมนานแล้ว
ชินะเลยหันไปดู
'มานะเธอมองอะไรเรย์อิจิอยู่เหรอ?'
มานะที่กำลังจ้องมองเรย์อิจิก็สะดุ้งแล้วก็รีบหันไปหาเสียงกระซิปของชินะ
'เอ่อ...ขอโทษนะชินะแต่ฉันว่าฉันเริ่มชอบเรย์อิจิคุงแล้วสิ ตอนที่อาบน้ำฉันก็คิดว่าอยากจะลองจูบเขาดู แต่มันคงไม่ดีเพราะว่าเป็คนรักของเพื่อนรักของฉัน'
ชินะไม่ค่อยใที่มานะบอกว่าตัวเองดันไปชอบผู้ชายคนเดียวกับเพื่อนรักซะได้
'ไม่เป็ไรหรอกมานะที่ฉันชวรเธอไปอาบน้ำด้วยก็เพราะอยากให้เธอสนิทกับเรย์อิจินี่ล่ะ'
'.....งั้นเธอไฟเขียวให้ฉันใช่ไหม?'
'ฉันยอมเพราะว่าเธอเป็เพื่อนรักฉันนะมานะ'
'ขอบคุณนะชินะจัง...ไว้ฉันจะลองหาโอกาสสารภาพรักกับเย์อิจิคุงดูล่ะกัน'
'อืม'
(เอ่อ...เรย์อิจิไว้เรย์อิจิลองไปคุยกับมานะสองต่อสองเองนะ)
(ครับ?)
เรย์อิจิที่เห็นลิเวียกินข้าวเงียบไม่ได้สนใจใครก็เลยลองถามออกไปดูว่า
"อาหารอร่อยไหมครับ ลิเวียหรือของกินไม่ถูกปากเหรอครับ?"
ลิเวียที่ได้ยินเรย์อิจิเรียกก็รีบตอบกลับเรย์อิจิไป
"ไม่ค่ะอาหารอร่อยมากเลยค่ะ ฉันแค่นึกอะไรเพลินๆไปน่ะค่ะ"
"งั้นเหรอครับ งั้นก็รีบกินกันเลยดีกว่าครับจะได้แยกย้ายกันไปนอน"
ชินะที่ฟังบทสทานาของเรย์อิจิกับลิเวียแล้วจู่ๆลิเวียก็ถามชินะออกมา
"...ค่ะ เอ่อ...ชินะวันนี้เธอมากับฉันได้ไหมค่ะ?"
"ได้สิ เรย์อิจิคุงวันนี้ฉันขอแยกไปนอนกับลิเวียนะ"
"ครับ"
หลังจากกินข้าวเสร็จพวกเรย์อิจิกับสาวๆก็พากันไปนั่งเล่นสักพักแล้วก็ค่อยไปเข้าห้องนอน
นานะขอตัวบอกว่าขอไปนอนห้องแยกคนเดียวเพราะว่าตอนแรกกะว่าจะนอนกับชินะแต่ลิเวียมีเื่จะคุยกับชินะก็เลยปล่อยให้ทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้ก็มีเพียงลิเวียกับชินะในห้องนอนเท่านั้น
"เอ่อ ชินะ เื่ที่ฉันจะบอกก็คือ...เื่การแต่งงานน่ะค่ะ"
"เอ๊ะ ลิเวียจะแต่งงานเหรอ? แล้วทำไมลิเวียดูไม่มีความสุขเลยล่ะ"
"มันเป็การแต่งงานทางการเมืองน่ะค่ะ ก่อนที่พวกชินะจะโดนอันเชิญมาประเทศของฉันโดนพวกจักรพรรดิบังคับให้ฉันไปแต่งงานกับลูกของเขาน่ะค่ะ"
"แบบนี้มันเลวมากเลยนะ ไม่สนใจความรู้สึกของอีกฝ่าย แถมยังมาบังคับคนที่ไม่ได้ชอบตัวเองให้ไปแต่งงานอีก แล้วลิเวียจะแต่งงานกับไอ้จักรพรรดิอะไรนั้นเหรอ?"
"...ฉะ ฉันน่ะไม่ได้ ยะ อยากจะแต่งงานเลยค่ะ พะ เพราะยังไงฉันก็เคยมีความฝันว่าอยากจะแต่งงานกับคนที่ฉันรักเท่านั้น แต่ในเมื่อมันเป็แบบนี้คงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วล่ะค่ะ แถมทางนั้นก็น่าจะอัญเชิญผู้กล้ามาด้วยนะค่ะ"
ชินะที่เห็นลิเวียร้องไห้แล้วพูดออกมาจากใจจริงชินะก็เลยคิดในใจว่าอยากจะให้เรย์อิจิคุงเขาช่วยแต่ว่า...
"ชินะฉันขอถามสักอย่างนะ ถ้าประเทศของลิเวียไม่ได้แต่งงานกับไอ้จักรพรรดิอะไรนั่นจะมีปัญหาอะไรไหม?"
ลิเวียตอบชินะพร้อมกับเช็คน้ำตา
"มีค่ะ ทางนั้นบอกว่าถ้าทางเราไม่ส่งฉันไปเป็คู่แต่งงานทางนั้นจะไม่ยอมส่งกำลังเสริมมาให้ตอนที่เราเผชิญหน้ากับพวกปีศาจค่ะ เพราะว่าอาณาจักรของเราไม่ได้มีคนที่เก่งมากเหมือนพวกจักรพรรดิเลยทำให้ฉันบอกกับท่านพ่อไปว่าจะจะแต่งงานกับทางจักรพรรดิเอง ท่านพ่อของฉันตอนแรกก็พูดว่าไม่ให้ฉันแต่งงาน แล้วบอกว่าถ้าทางนั้นไม่ส่งกำลังมาเราก็จะสู้ด้วยกำลังของเราที่มีนี้ล่ะ แต่ฉันปฏิเสธท่านพ่อไปค่ะ"
"คิดดีแน่แล้วเหรอ ลิเวีย ถ้าไม่ชอบบอกฉันได้เลยนะฉันจะให้เรย์อิจิคุงช่วยเธอเอง"
"...ไม่เป็ไรค่ะ ฉันไม่อยากให้ท่านเรย์อิจิมามีปัญหากับเราย้่งยากของพวกเราค่ะ"
แต่ตอนนั้นลิเวียกับชินะไม่รู้เลยว่าเรย์อิจิที่กำลังจะเดินกลับเข้าห้องมาได้ยินบทสนทนาที่พวกเธอคุยกัน ทำให้เรย์อิจิคิดในใจว่า...
"แต่ว่า...ลิเวียก็อยากจะแต่งงานกับคนที่เธอรักไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึง..."
ลิเวียยิ้มพร้อมกับน้ำตาแล้วพูดว่า
"ไม่เป็ไรค่ะ ฉันทำเพื่อให้อาณาจักรของฉันไม่มีอันตรายจากพวกปีศาจค่ะ ฉันทำใจได้แล้วค่ะ...แต่ว่าน่ะค่ะ ถ้าเกิดว่า มีความเป็ไปได้ฉันก็อยากจะแต่งงานกับคนที่ฉันรักนะค่ะ ฉันล่ะอิจฉาชินะมากๆเลยค่ะที่มีท่านเรย์อิจิเป็คนรัก..."
ชินะที่เห็นลิเวียพูดออกมาพร้อมกับร้องไห้ทำให้ชินะทนไม่ไหวท่เห็นเพื่อนรักเศร้าชินะเลยเข้าไปกอดลิเวีย
"......ชินะ"
"ไม่ต้องพูอะไรแล้วลิเวีย ถ้าเธอเตรียมใจมาขนาดนี้แล้วฉัน...แต่ถ้าเธอมีคนที่ชอบแล้วเธอไม่อยากจะแต่งกับไอ้จักรพรรดินั่นเธอบอกฉันได้เลยนะชินะ ฉันจะช่วยเธอเอง"
"ขอบคุณนะชินะ แต่ว่าความฝันอันนั้นมันคงเป็ไปไม่ได้หรอกค่ะ ฉันน่ะไม่มีความกล้ามากพอขนาดที่จะไปขอร้อง....เพื่อฉันเลยค่ะ"
"ลิเวีย..."
"แถมตอนนี้ทางนั้นก็มีพวกผู้กล้าเพิ่มเข้ามาสนับสนุนด้วยอีกแรงทำให้ตอนนี้ทางเราไม่รู้จะเอาอะไรไปสู้แล้วล่ะค่ะ..."
พูดจบลิเวียก็ยิ้มให้ชินะ
"แล้วกำหนดการจะแต่งงานวันไหนลิเวีย?"
"อีกแค่3วันก็จะครบกำหนดแล้วค่ะ ดังนั้น ฉันเลยมีความสุขมากเลยค่ะที่ได้พบกับชินะแล้วก็พวกคุณฮารุนะและก็ท่านเรย์อิจิฉันมีความสุขมากจริงๆเลยค่ะ แต่แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอสำหรับความสุขของฉันแล้วค่ะ ขอให้ชินะมีความสุขกับท่านเรย์อิจิตลอดไปนะค่ะ ถ้าว่างๆก็แวะมาหาฉันบ้างนะค่ะ..."
ขณะที่อีกด้านของประตู้ก็มีเรย์อิจิที่ฟังบทสนทนาของลิเวียกับชินะตอนนี้เรย์อิจิรู้สึกว่าอยากจะช่วยลิเวียมากๆแล้วก็อยากจะลบพวกจักรพรรดิให้หายไปจากแผนที่จริงๆแต่แล้วเรย์อิจิก็หยุดความคิดนั้นเพราะว่าลิเวียเตรียมใจมาถึงขนาดนี้แล้วทำให้เรย์อิจิไม่กล้าไปทำสิ่งที่ลิเวียอุสาเตรียมใจไว้แล้วพัง แต่ว่าฉันเองก็...
"ลิเวีย...ฉันจะขอถามลิเวียเป็ครั้งสุดท้ายนะ ถ้าลิเวียยังยืนยันคำเดิมฉันก็จะไม่ห้ามลิเวียแล้ว ดังนั้นฉันขอฟังเสียงใจจริงๆของลิเวียสักครั้งหนึ่งทีเถอะว่า...ลิเวียมีคนที่ชอบยัง?"
ลิเวียมองหน้าชินะที่ถามอย่างจริงจังเลยทำให้ลิเวียยอมแพ้เพราะไม่อยากจะโกหกเพื่อนสนิทของเธอถึงจะเป็เพียงเวลาสั้นๆไม่กี่วันแต่เหมือนกับว่าพวกเราอยู่ด้วยกันมานับหลายปีดังนั้งลิเวียเลยยอมพูดความในใจออกมา
"ฉันชอบท่าเรย์อิจค่ะ แปลกสินะค่ะฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันถึงไปชอบเขาได้ แต่เวลาที่ฉันคุยกับเขาทีไรฉันรู้สึกว่าฉันมีความสุขมากที่ได้คุยกับเขาเลยค่ะ ถึงจะเป็การชอบคนที่เพื่อนสนิทของฉันชอบแต่นี้คือความรู้สึกของฉันจริงๆค่ะ ขอโทษนะค่ะที่ฉันไปชอบคนๆเดียวกับชินะ ขอโทษจริงๆนะค่ะ..."
ชินะที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มแล้วก็เข้าไปกอดลิเวียอีกครั้ง
"ดีมากจ๊ะที่ตอบความรู้สึกจริงๆของตัวเองออกมา ฉันไม่ว่าลิเวียหรอกนะ ฉันยินดีด้วยสิเพราะว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันไปตลอด เพราะฉันก็ชอบลิเวียด้วย ดังนั้นไม่ต้องไปคิดมาหรอกนะ ฉันนะดีใจนะที่ลิเวียบอกความรู้สึกจริงๆของเธออกมา"
"ขอบคุณนะชินะฉันก็ชอบชินะเหมือนกัน ...ฉะ ฉะ ฉันไม่อยากจะแยกจากทุกคนไปเลยค่ะ วันนี้ฉันสนุกมากที่ได้อาบน้ำด้วยกันกินข้าวด้วยกันทำอาหารด้วยกันคุยเื่ท่านเรย์อิจิด้วยกันมันทำให้ฉันมีความสุขมากจริงๆเลยค่ะ"
"นั้นสิ วันนี้ฉันก็สนุกถึงจะทะเลาะกับยัยฮารุนะบ่อยก็เถอะแต่ว่าพวกเราก็สนิทกันอยู่ดี"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงด้วยค่ะ ฉันก็พึ่งเคยเห็นชินะทะเลาะกับคุณฮารุนะจริงๆล่ะค่ะ แต่สุดท้ายชินะกับฮารุนะก็สนุกกันมากทั้งที่ทะเลาะกันแท้ๆ นี่สินะค่ะที่เรียกว่าเพื่อนรักกัน"
"มะ มะ ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อยนะลิเวีย ฉันไม่ได้ชอบยัยฮารุนะนั้นเลย ยัยนั้นชอบยั่วเรย์อิจิั้แ่โลกเดิมแล้ว แต่ก็นะถ้าไม่มียัยฮารุนะฉันก็คงไม่มีคนทะเลาะด้วยแน่เลย ถึงจะทะเลาะกันแต่ฉันกับยัยนั้นสุดท้ายก็เป็เพื่อนสมัยเด็กของฉันฮยุ่ดี แต่พอโตขึ้นมาฉันล่ะไม่รู้เธอไปโดนอะไรมาทำให้กลายเป็คนลามกขนาดนั้นซะได้"
ชินะที่พูดออกไปแบบนั้นไม่รู้เลยว่าคนที่ตัวเองพูดถึงนั้นก็กำลังแอบฟังพร้อมกับเรย์อิจิอยู่ทำให้ฮารุนะหน้าแดงแล้วก็อายมากด้วยที่เราเื่ของเธอไปเล่าให้ลิเวียฟังฮารุนะที่อายก็รีบเดินเข้าไปนอนอย่างรวกเร็ว เรย์อิจิที่มองดูท่าทางอย่างนั้นของฮารุนะก็ยิ้มออกมา
"ดีจังเลยนะค่ะ งั้นวันนี้เราพอแค่นี้กันดีกว่าค่ะ ขอใช้เวลา3วันที่เหลือนี้อยู่กับทุกคนที่นี้ให้มีความสุขสุดไปเลยค่ะ"
"อืม นั้นสินะ แต่ว่าไม่ได้แค่3วันหรอกนะ..."
"อะไรเหรอชินะ..."
"เปล่าเราไปนอนกันดีกว่าลิเวีย"
"อืม ราตรีสวัสดิ์นะชินะ"
"ราตรีสวัสดิ์ลิเวีย"
แล้วอีกด้านของประตู้ที่มีเรย์อิจิยืนฟังอยู่เรย์อิจิก็คิดว่าพรุ่งนี้ควรไปหาาา
(เอาล่ะเื่ความสงบสุขอะไรนั้นเราไม่สนอีกต่อไปแล้ว ขอแค่คนที่เรารักมีความสุขแค่นี้ก็พอสำหรับเราแล้วล่ะ)
และแล้วค่ำคืนนั้นก็จบลงพร้อมกับจุดเริ่มต้นใหม่ของหญิงสาวที่มีความฝันว่าอยากจะแต่งงานกับคนที่ตัวเองรัก
366
