“มาถูหลังให้ข้า” ชาร์เลโอเอ่ยหน้าตาเฉย
“เร็วๆ” เสียงทุ้มย้ำ เขาไม่รู้เลยว่าคนฟังนั้นแทบจะกองลงไปกับพื้นด้วยความกระดากอาย ไหล่บางยกสูง พร้อมกับสูดลมหายใจลึกก่อนค่อยๆผ่อนลง ไอรีนหลับตาปี๋กลั้นใจหันหลังกลับไปหาชายหนุ่มอย่างช้าๆ
ตากลมค่อยๆลืมตาขึ้นและพบว่าชายหนุ่มได้ลงไปอยู่ในอ่างเรียบร้อยแล้ว มีเพียงร่างกายท่อนบนเท่านั้นที่เผยพ้นน้ำ แผ่นหลังกว้างสะท้อนแสงสีส้มอ่อน ไอรีนลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
เกือบจะต้องเห็นอะไรๆเสียแล้วสิไอรีนเอ๋ยย.. ความคิดผุดขึ้นมาในสมอง
สาวน้อยค่อยๆย้ำอย่างช้าๆไปหาชายหนุ่ม สายตาพลางควานหาไหมขัดตัวที่วางอยู่ขอบอ่าง มือเรียวหยิบมันขึ้นมาป้ายของเหลวสำหรับขัดตัวก่อนจะยกไหมขัดไปจุ่มน้ำพอหมาดๆ ร่างบางค่อยๆเขยิบเข้าหาแผ่นหลังใหญ่
ชาร์เลโอที่รออยู่เขยิบเข้าหาหญิงสาวเช่นกัน ใบหน้าคมคายวางชิดอยู่บนขอบอ่าง ก่อนจะปล่อยแผ่นหลังให้ลอยปริ่มอยู่ผิวน้ำ มือบางวางไหมขัดบนตัวชีคหนุ่มและค่อยๆไล่ขัดไล่ถูแผ่นหลังไปมาอย่างเบามือ สีแดงระเรื่อค่อยๆจางหายไปจากใบหน้าหวาน ขณะที่ร่างบางเองก็พยายามปรับตัวให้ชินกับภาพตรงหน้า
“แรงอีกหน่อยก็ได้” เสียงเข้มพูดขึ้นดุๆ ไอรีนจึงลงเพิ่มแรงกดบนไหมขัด “อืม.. นั่นแหละ” ชาร์เลโอพูดเบาๆ ค่อยๆหลับตาพริ้ม ร่างบางย่นคิ้วมองเขาอย่างประหลาดใจก่อนจะยิ้มบางอย่างไม่รู้ตัว..
มือเรียวยังคงค่อยๆไล่ขัดไปตามร่องกล้ามเนื้อสูงต่ำของแผ่นหลัง ขณะเดียวกันสายตากลมก็มองพิจารณาไปเรื่อย ผิวสีแทนคล้ำมีความไม่สม่ำเสมอของสีผิว มันเข้มอ่อนไม่เท่ากันแต่ความเนียนนั้นบอกได้เลยว่าผู้หญิงอย่างเธอยังต้องอาย สมแล้วจริงๆที่เขาเกิดมาจากชาติเชื้อชั้นสูง
“เ้านวดเป็หรือเปล่า” เสียงทุ้มที่จู่ๆก็เอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบ ทำให้ไอรีนหันขวับไปยังต้นเสียง
“เอ่อ.. ข้าก็เคยนวดท่านพ่อบ่อยอยู่ค่ะ” เสียงหวานตอบ ชีคหนุ่มจึงพยักหน้าเป็เชิงรับรู้ เขาเงียบเพียงชั่วอึดใจหนึ่งและพูดต่อ
“ดี.. ถ้าเช่นนั้นเ้าออกไปรอข้างนอกได้แล้ว แล้วก็อย่าหนีไปไหนเสียล่ะ” เสียงทุ้มขู่
ไอรีนผงกหัวรับเบาๆ “ค่ะ” ก่อนจะวางไหมขัดข้างอ่างอาบน้ำ และลุกเดินกลับออกไป
ว่าง่ายอย่างนี้ ค่อยน่ารักหน่อย..
ร่างสูงคิด มองตามแผ่นหลังบางออกไป ชายหนุ่มจัดการชำระร่างกายตนเองอย่างลวกๆก่อนสวมชุดนอนที่ถูกจัดเตรียมไว้ และเดินตามไอรีนออกไป
ร่างอรชรยกมือเล็กปิดปาก เมื่อรู้สึกว่าตนเองกำลังอ้าปากหาววอดๆ อีกมือหนึ่งก็ยกขยี้ตาเบาๆเพื่อให้คลายความง่วงที่ประเดประดังเข้ามา ทันใดร่างเล็กก็ลุกขึ้นพรวดเมื่อเห็นชายหนุ่มเปิดประตูห้องน้ำออกมา ชาร์เลโอหยุดเช็ดเท้าบนพรม ก่อนจะเดินไปนั่งบนเตียงนุ่ม
ร่างสูงเอียงคอซ้ายทีขวาทีบริหารกล้ามเนื้อ ก่อนจะกวักมือเรียกสาวน้อยที่ยืนหน้าตามึนงงอยู่ใกล้ๆ
“เข้ามานวดบ่าข้าซิ” เสียงทุ้มเอ่ยเรียกฝีเท้าบางให้ใกล้เข้ามา
ไอรีนเดินอ้อมไปทางด้านแผ่นหลังหนา “นวดหนักไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม คนถูกนวดเอียงหน้านิดอย่างช่างใจก่อนจะตอบว่า
“นวดๆมาเถอะ”
ร่างบางพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะค่อยๆเริ่มกระตุ้นกล้ามเนื้อบ่าและไหล่ของอีกฝ่าย เมื่อผ่านไปสักครู่ เธอจึงค่อยๆลงมือกดเส้นตามแผ่นหลังหนา
“โอ้ยยย” เสียงโวยวายดังกระตุกขึ้นจากเ้าของแผ่นหลังใหญ่ “นี่เ้าจะดึงกระดูกข้าให้หลุดหรืออย่างไร!?” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นทำให้คนตัวเล็กรีบยกมือออกทันที
“ขะ..ขอโทษค่ะ” เสียงหวานรีบเอ่ย ก่อนจะรุดตัวถอยออกมา “ข้าเห็นว่าท่านตัวใหญ่ เลยออกแรงเยอะหน่อย” เสียงหวานพูดต่อซื่อๆ
ชาร์เลโอพลิกตัว ก่อนจะใช้ศอกดันร่างหนาและยกเข่าซ้ายชันตัวขึ้น
ชายหนุ่มไม่พูดอะไร เขาไล่มองใบหน้าเรียวเผยให้เห็นไรผมหยักโศกที่ตกอยู่ข้างแก้ม คนตัวใหญ่ดันตัวเองขึ้นนั่ง ก่อนจะใช้มือจับคางเล็กของอีกฝ่าย ไอรีนเชิ่ดหน้าขึ้นตามแรงมือ ตากลมจ้องกลับอีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้
“คิดว่าขอโทษ แล้วมันจะหายเจ็บหรืออย่างไร” เสียงทุ้มพูดเย้า แววตากรุ่มกริ่มทอประกายวาววับอยู่บนใบหน้าหล่อคม ร่างสูงขยับเข้าใกล้ร่างอรชรทีละน้อย..
“ข้า..” คนตัวเล็กเริ่มอยู่ไม่เป็สุข ตากลมกลอกไปมาไม่รู้จะพูดอย่างไรต่อ
“อย่างนี้มันต้องโดนลงโทษ” เบาเพียงเสียงกระซิบข้างใบหู ไอรีนเบิกตาโต ขณะที่รู้สึกได้ถึงไออุ่นจากปากของอีกฝ่าย ริมฝีปากบางถูกประกบอย่างรวดเร็ว..
“นี่เ้า..” ชาร์เลโอชะงักพูดไม่ออก เมื่อรู้สึกได้ถึงความอ่อนประสบการณ์ของอีกฝ่าย คิ้วเข้มขมวดชิด
ไม่เคยจูบงั้นรึ? ชายหนุ่มอยากจะพ่นคำถามออกไปแต่ก็กลืนมันกลับเข้าลำคอ.. ไม่จริง.. คนอคติบอกกับตัวเอง.. นี่หล่อนก็คงเพียงจะเสแสร้งให้เขาคิดว่าหล่อนยังเป็สาวบริสุทธิ์ไร้เดียงเท่านั้น!
ข้าจะปลุกสัญชาตญาณเก่าของเ้าเอง!
ว่าแล้วริมฝีปากหนาก็ประกบเข้ากับริมฝีปากบางของสาวน้อยอีกครั้ง ความช่ำชองของคนประสบการณ์มากทำเอาคนไม่มีประสบการณ์ตัวอ่อนยวบยาบ ไอรีนรับรสัันั้นก่อนจะค่อยๆเริ่มตอบสนองตามธรรมชาติ ทว่าความรุนแรงที่ผลักส่งเข้ามานั้นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนร่างบางแทบจะหายใจไม่ทัน
เสียงลมหายใจหอบดังพอที่ชาร์เลโอจะสังเกตได้ทำให้เขาผ่อนความเร็วอย่างไม่รู้ตัว รสััที่เริ่มอ่อนละมุนละไมแทรกเข้ามาแทนที่ นุ่มนวลแต่ก็ดุดัน.. รุนแรงแต่ก็อ่อนหวาน.. ริมฝีปากหนารุกเร้า ดื่มด่ำกับรสชาติหวานของริมฝีปากบาง ก่อนจะส่งแรงขบกัดเป็จังหวะเพื่อกระตุ้นปลุกเร้าไม่ให้เกิดความเบื่อหน่าย..
มือใหญ่เริ่มอยู่ไม่นิ่ง.. เขาโอบอุ้มเอาร่างอ้อนแอ้นนั้นเข้ามาแนบชิดกาย ร่างกำยำเริ่มสั่นระริกเมื่อรับรู้สึกถึงััหน้าอกแน่นของหญิงสาววัยแรกรุ่นที่ถูกปลุกเร้าให้เต่งตึงเหยียดมาขึ้นเบียดแผ่นอกกว้าง ความรัญจวนเย้ายวนของริมฝีปากเอิบอิ่มได้รูป หน้าอกแน่นที่เบียดเสียดแผ่นอกใหญ่ เอวคอดเล็ก และแผ่นหลังเนียนนุ่มของหล่อนทำให้เขาไม่สามารถปล่อยมือออกจากมันได้
สัญชาตญาณแห่งบุรุษเพศถูกปลุกขึ้นอย่างง่ายดาย!
ทันใดนั้น! เพียงเสียวลมหายใจที่คำพูดแซวขอชารีฟได้ลอยผ่านเข้ามา
“อยากมีสักคนล่ะซิ” .. ลูกน่ะ..
ราวกับสติได้กลับคืนสู่ร่างกาย ชาร์เลโอรู้สึกตัวได้ว่าเขาเริ่มปล่อยให้ความรู้สึก และััลึกล้ำเข้าไปเรื่อยๆ จนเกิดขอบเขต มือใหญ่ผละออกจากร่างบางอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับริมฝีปากที่ถอนจูบโดยไม่มีแม้แต่สัญญาณเตือนล่วงหน้า
“กลับไปได้แล้ว” เสียงทุ้มสั่ง โดยไม่มองหน้าหญิงสาวแม้แต่น้อย
ร่างบางที่ถูกปล่อยคว้างได้แต่นั่งแข็งทื่อ..
ข้าทำอะไรผิดงั้นหรือ.. คือคำถามที่โพลงเข้ามาในใจ.. “ข้า..” เสียงหวานกล่าว แต่กลับต้องสะดุ้งแทนเพราะเสียงตวาดที่ดังลั่น
“ข้าบอกให้ออกไป!!” ไหล่บางสั่นกระตุก ไอรีนรีบพาตัวเองลงจากเตียงใหญ่ทันที ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความงุนงง คิ้วเรียวขมวดกันแน่นสื่อออกไปให้คนมองรับรู้
ชาร์เลโอนั่งนิ่ง ใบหน้าคมเชิ่ดขึ้น
“เ้าจำไว้” เสียงทุ้มเอ่ย ก่อนเพิ่มน้ำหนักในประโยคถัดมาที่ไม่รู้ว่าเป็การตอกย้ำตนเองหรืออีกฝ่ายกันแน่..
“คนอย่างข้าไม่มีทางหลงไหลผู้หญิงที่มีแต่ร่างกายอย่างเ้าเด็ดขาด!”
410
