คุณหมอพ่ายรัก

เธอนอนนิ่งเฉยไม่ได้สนใจอะไรเขาหมอดินเดินเข้ามาใกล้เมื่อเห็นว่าเธอไม่หันกลับมา"ตองนวล!"เธอนอนเฉยต่อต้านเขาเงียบๆ"ตองนวล"เสียงหมอดินเริ่มแข็งขึ้นเรื่อยๆตอนนี้อารมณ์เขามาเต็มพร้อมจะขย้ำเธอได้ทุกเมื่อ.....

"เรียกทำไมคะ...หูเกือบแตก"เธอพลิกตัวนอนหงายถามเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"มือถืออยู่ไหน"เขาถามเสียงเข้ม

"ไม่รู้ค่ะ"

"ผมจะค้นตัวล่ะนะถ้าไม่บอก"

"ค้นเลยค่ะ... ค้นเลยๆ"เธอประชดประชันพร้อมนอนอ้าแขนอ้าขาให้เขาค้นได้ตามสบายหน้าตาเธอบูดบึ้งไม่ต่างจากเขา

"อย่าท้านะนวล"เขากัดฟันมองร่างงามบนเตียง

"ค้นเลยค่ะ....เชิญหมอเปิดดูตามสบายเลยค่ะ..... เอาซิคะ"

"นวล!ผมไม่ทนแล้วนะ"เธอหันหน้าไปอีกด้านเพราะรำคาญหมอดิน.....

ตุ้บ! เขากระโจนใส่ตองนวล

"โอ๊ย! หมอ...เจ็บนะทับมาได้ไงตัวหนักอย่างกับควาย"เธอดิ้นรนผลักเขาออกห่างแต่ก็ไร้ผล

"เปรียบเทียบผมเหมือนควายหรอ"เขาก้มลงซุกไซ้ลำคอระหงของเธอไปมาทั้งสองด้าน

"หมอ! อย่านะ... นวล... ไม่เอาหมอดิน... ปล่อย.... "

"อยู่นิ่งๆซิผมจะค้นมือถือ"

"ใช้มือซิคะใช้ปากทำไม"

"พูดมาก...จ๊วบบบบบบ"ปากหนาฉกวูบลงไปที่ปากบางของเธออย่างฉับไว

"อื้อออออออ ออยยยยย อะ"มือแกร่งก็ลูบคลำไปทั่วทั้งตัวโดยเฉพาะบัวตูมทั้งสองข้างเขาจับเนิ่นนานไม่ขยับไปไหนเขาถอนปากออกจ้องเธอนิ่ง"หมอบ้า"

"ปากดีนักนะ.... จับเย......ซะให้เข็ด"

"ชิ"เธอหน้าบึ้งใส่"ทำไมหมอชอบรังแกนวลไหนบอกเกลียดนวลแล้วหมอมายุ่งกับนวลทำไมปล่อยนวลไปซิ"

"ไม่ปล่อยมีไรมั๊ย....เมียทั้งคนปล่อยให้โง่ซิ" ตองนวลอึ้งไปนิดกับคำว่าเมียจากปากหมอ"ไปให้ผู้ชายที่ร้านนวดตัวหรือเปล่า ถามจริง"เขาลดน้ำเสียงลงจ้องตาเธอเพื่อเค้นความจริง

"อยากรู้ทำไมคะ. "

"นวล! "

"นวลไปขัดหน้าแล้วก็...."

"ก็อะไรนวล! "

"ก็....."ตองนวลมองดูสีหน้าเขาแล้วอดนึกขำไม่ได้ตอนนี้เธอเริ่มหายกลัวกับอารมณ์เขาบ้างแล้วจึงอยากจะแกล้งเขาเล่นๆ'หึงหรือไงนะ.... 'เธอครุ่นคิดในใจ"ก็......"เธอลากเสียงยาวๆ หมอดินยิ่งทำหน้าสงสัยมากขึ้น

"ก็อะไร"

"เขาก็นวดตรงหน้า.....ไล่มาถึง... ลำคอ..... แล้วลงมาที่บ่า แล้วเขาก็.... ก็"

"ตองนวล!"เขาแทบอยากจะฆ่าเธอ"มันเป็๞ใคร.... จะไปฆ่ามัน... เล่ามาให้หมด"

"ก็ไปจ่ายตังค์แค่นั้นแหละออกไปไดัแล้วหนักฉิบหาย"ตองนวลหมดอารมณ์จะแกล้งเมื่อเห็นหมอดินอาการบ้ากำเริบขึ้นมาอีกแล้ว....

"ไม่ไปไม่ออก"

"หนักนะหมอนวลอึดอัด"เธอผลักเขาออกจากตัว"ออกไป"

"ไม่ออก"

"หมอ...! "

"ทำไม! "

"นวลอึดอัดนะออกไปสักที"

"ตกลงมือถืออยู่ไหน"เขาถามดีๆ

"นวลไม่รู้....กระเป๋านวลอยู่ไหนล่ะคะมัน ก็ อยู่ ใน กระเป๋า นั่นล่ะ"เธอทำปากยื่นไม่ได้ดั่งใจ......

"งั้นก็คงอยู่ในรถ"เขาครุ่นคิดและก็จำได้ว่าเขาเป็๞คนอุ้มเธอออกมาจากรถเองตอนนั้นเธอหลับอยู่

"แล้วหมอมาถามเอากับนวลทำไมคะ"

"มันนึกไม่ออกถึงถามไง"

"ลงไปจากตัวนวลได้แล้ว"

"ไม่ไป... ขอสักทีนะ"

"ห้ะ! "

"อย่าสงสัยให้มากความ....ถอดชุดออกเลย" แคร่กกกกกก!เมื่อไม่ได้อย่างใจคิดหมอดินจัดการฉีกชุดตองนวลทันที

"หมอ!มันแพงนะชุดนี้"เธอ๻ะโ๠๲ลั่นห้อง

"ช่างแมร่งซิ!แพงแล้วไงคิดว่าผมไม่มีปัญญาซื้อให้หรอ? "

"โรคจิตหรือไงห้ะ...เอะอะก็รุนแรง! ฉีกทำไมห้ะหมอ! "

"เออ... แล้วไงฉีกไปแล้ว!มีไรมั๊ยห้ะ"เขายิ่งฉีกจนมันขาดรุ่งริ่งไปทั้งชุดในขณะที่เธอยังนอน๻๷ใ๯ในการกระทำของเขา

"ไอ้หมอบ้า...ไอ้หมอเถื่อน"

"55555ด่าไป ด่าไรด่าเลย ชอบ!"

"ไอ้หมอ! "

ก่อนที่เธอจะด่าไรเขาไปมากกว่านี้หมอดินจัดการเผด็จศึกเธอซะก่อนอย่างบ้าคลั่งตามสเต็บเดิม????????????????????