อธิปตื่นเช้ามาเปิดร้านอย่างเช่นทุกครั้ง แม้ว่าร้านอาหารจะเปิดตอนสิบโมงเช้าแต่สำหรับเขาแล้วการมาเตรียมห้องครัวก่อนเวลามันคือสิ่งที่ขาดไม่ได้
เช่นเดียวกับนทีผู้ช่วยหนุ่มรุ่นน้องที่ตอนนี้กำลังเตรียมตัวสอบเป็เชฟในสถาบันแห่งหนึ่งซึ่งอธิปเองก็สนับสนุนเขาอย่างเต็มที่
ทั้งสองคนช่วยกันล้างผักและตระเตรียมของสดรวมถึงเนื้อสัตว์ประเภทต่างๆ ไว้ให้พร้อมกับการใช้งาน
ไม่นานหนักน้ำหนึ่งที่ปกติจะเข้างานตอนเก้าโมงครึ่งเธอมาที่ร้านแต่เช้าแล้วขอคุยกับอธิปเป็การส่วนตัว
“มีอะไรคุยที่นี่เลยก็ได้”อธิปบอกเธอขณะที่กำลังปอกเปลือกกระเทียม ทั้งๆ ที่มันเป็งานของนที
แต่เขาเห็นว่าเขาทำด้วยจะเสร็จเร็วกว่า
“เชฟรู้ข่าวของร้านเราหรือยังคะ” เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงที่เป็กังวลแม้รู้คำตอบดีว่าอธิปนั้นไม่ได้ติดตามข่าวสารในโลกออนไลน์เสียเท่าไร
อธิปได้ยินน้ำเสียงที่ดูเป็กังวลของเธอก็พอเดาออกว่าน่าจะเป็เื่ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้
“สองคนนั้นไม่จบ เอาร้านเราไปโพสต์ในทางเสียๆหายๆ เหรอ งั้นคุณก็รวบรวมหลักฐานแทนผมก็แล้วกัน เดี๋ยวผมจะฟ้องกลับให้หมด”
“เอาคลิปลงเพจร้านให้คนรู้ไปเลยว่าจริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้น” นทีออกความเห็นบ้าง เขาพอรู้เื่นี้จากกุ้งนางเมื่อวานนี้
“ไม่ใช่อย่างนั้นสิคะ เื่นั้นไม่มีเลย มีแต่คลิปที่ลูกค้าอัดสองคนนั้นตอนที่ไหว้ขอโทษคุณอธิปทุกคนแห่คอมเมนต์ต่อว่าสองคนนั้นใหญ่เลยค่ะ”
“ก็ดีแล้วนี่ คนแบบนี้ต้องถูกสังคมลงโทษ”อธิปบอกอย่างเ็าเขาไม่ได้ยินดียินร้ายกับคนที่ทำให้อาหารของเขาต้องแปดเปื้อนด้วยวิธีการต่ำๆแบบนั้น
“ปัญหาคือลูกค้าชาวต่างชาติเมื่อวานนี้เขามาทานอาหารที่ร้านเรา แต่พอเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นก็กลับไปบอกกันปากต่อปากแล้วมีคนออกมารีวิววิจารณ์ร้านเราในทางเสียหายแล้วเมื่อเช้านี้ลูกค้าชาวต่างชาติที่จองโต๊ะกับเราไว้สามที่โทรมายกเลิกจองกับหนึ่ง เขาบอกหนึ่งถึงเื่นี้หนึ่งเลยทราบแล้วไปดูรีวิวที่ว่าในเพจรีวิวอาหารไทย เขาให้เราหนึ่งดาวพร้อมกับคอมเมนต์พูดเื่ความสกปรกของอาหารด้วยค่ะ”น้ำหนึ่งบอกด้วยน้ำเสียงที่ร้อนใจ
อธิปวางมือจากทุกอย่างแล้วกัดกรามแน่นด้วยความโกรธจัด สองคนนั้นสร้างเื่ให้เขาจนได้
“ตอนนี้ลูกค้าชาวต่างชาติของเราน่าจะลดลงไปมากถ้ายังเป็อย่างนี้อยู่ คลิปแมลงสาบก็คงช่วยเราไม่ได้”น้ำหนึ่งบอกแล้วอ่านข้อความที่ลูกค้าขอยกเลิกการจองในตอนบ่ายอีกสองโต๊ะยื่นให้กับอธิปดูในตอนนั้น
“ติดต่อเขาได้ไหม คนที่รีวิวผมจะได้อธิบายเื่ราวให้เขา เข้าใจ”
“หนึ่งติดต่อไปเบื้องต้นแล้วค่ะแต่ไม่สามารถติดต่อได้เลย หนึ่งเลยส่งเป็ข้อความไปอธิบายพร้อมทั้งคลิปที่ลูกค้าเอาแมลงสาบใส่ลงในซุปส่งให้เขาดูในแอ็กเคานต์ที่เขาโพสต์รีวิวร้านของเรา แต่เขายังไม่เปิดอ่านเหมือนกับว่าเปิดแอ็กเคานต์นี้เพื่อรีวิวทิ้งไว้แล้วหายไปเลย”
อธิปได้ยินดังนั้นก็ยิ่งเครียด
“รอดูสถานการณ์ก่อน บางทีลูกค้าอาจลดลงไม่มากตอนนี้เราก็ลงแก้ข่าวในเพจร้านของเราไปก่อนอย่างน้อยลูกค้าชาวต่างชาติที่จองโต๊ะผ่านเพจก็จะได้รู้ความจริง”
“ค่ะเชฟ” น้ำหนึ่งรับปากเขาแล้วรีบไปจัดการตามที่เขาบอก
ทุกอย่างที่เธอทำนั้นทำเพื่อร้านและทำเพื่อให้อธิปหันมามอง คิดว่าสักวันความดีและความตั้งใจของเธอมันจะทำให้ทั้งคู่นั้นพัฒนาความสัมพันธ์จนไปถึงขั้นที่เธอวาดฝันเอาไว้ได้
**********************
ผ่านไปสามวันแล้ว ลูกค้าที่เป็คนต่างชาติแทบจะไม่มาใช้บริการที่ร้านอาหารของอธิปเลยลูกค้าชาวไทยถึงจะยังมีตามปกติแต่ลูกค้าชาวต่างชาติก็เป็จำนวนสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของลูกค้าทั้งหมดถ้าหากเป็อย่างนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่
อธิปนั่งประชุมพนักงานทุกคนในหลังปิดร้านของเย็นวันเสาร์เพื่อที่จะพูดถึงเหตุการณ์นี้
“ตอนนี้ลูกค้าเราหายไปเกือบครึ่งถึงจะไม่ขาดทุนแต่ว่าก็ไม่มีกำไร ถ้ายังเป็อย่างนี้ต่อไป ร้านเราคงไม่รอด”
พนักงานเสิร์ฟทั้งสามคนมองหน้ากันงานที่ร้านอาหารแห่งนี้เป็รายได้หลักของพวกเขา และเงินเดือนดีกว่าที่อื่นๆเพราะต้องรับลูกค้าชาวต่างชาติ พวกเขาทุกคนต้องสื่อสารภาษาอังกฤษได้ในระดับหนึ่ง
ซึ่งอธิปให้เงินเขาเพิ่มจากเงินเดือนอีกคนละห้าพันหากที่นี่ปิดตัวลงแล้วต้องไปทำงานที่อื่นก็คงขาดรายได้ส่วนนี้ไป
“ตอนนี้เรายังติดต่อแอ็กเคานต์ที่ใช้รีวิวไม่ได้แต่ว่าเท่าที่หนึ่งไปศึกษาในเพจนั้นมา พวกเขาดูจะชื่นชอบการรีวิวของคนที่ชื่อ ‘แมนเชส’ มาก เขาเป็นักชิมและนักรีวิวอาหารที่มีผู้ติดตามในโลกโซเชียลเยอะมากหากเขามารีวิวร้านอาหาร ‘ของเรา’คงจะทำให้กลบข่าวรีวิวแย่ๆ นั้นไปได้”น้ำหนึ่งที่ใช้เวลาศึกษาข้อมูลเพื่อเอาใจเขาเสนอทางเลือกขึ้นมา เน้นคำว่าร้านของเราให้ทุกคนเข้าใจว่าเธอกับอธิปเป็มากกว่าเ้านายกับลูกน้อง
“ผมเคยได้ยินชื่อนี้นะ แต่ว่าเขารีวิวอาหารที่ต่างประเทศไม่ใช่เหรอ”อธิปถามด้วยน้ำเสียงที่หมดหวังไม่ได้สนใจในสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังสื่อความหมายให้คนอื่นเข้าใจผิด
น้ำหนึ่งรอจังหวะนี้มานาน เธอเตรียมข้อมูลทุกอย่างมาเพื่อเอาใจอธิปแล้วรีบบอกข่าวดีแก่เขา
“หนึ่งไปสืบจนทราบมาว่า คุณแมนเชสจะเดินทางมาที่ประเทศไทยเป็เวลาสามเดือนค่ะดูจากที่โพสต์ไว้ในเพจส่วนตัวแล้ว เขาน่าจะมาถึงประเทศไทยในวันพรุ่งนี้ค่ะ”
“เยี่ยมมากหนึ่งผมไม่เคยผิดหวังในตัวคุณเลยจริงๆ” อธิปพูดชื่นชมเธอออกมาทำให้น้ำหนึ่งยิ้มแป้นออกมาด้วยความดีใจ
นทีเองก็ยิ้มมองรุ่นพี่สาววัยยี่สิบเจ็ดปีด้วยความชื่นชมในความสามารถรวมถึงพนักงานเสิร์ฟทั้งสามคน คือกุ้งนาง ต้นน้ำ และใบบัวที่มองหน้ากันอย่างมีความหวังที่จะได้ทำงานที่ร้านนี้ต่อไป
“งั้นหนึ่งจะติดต่อคุณแมนเชสเชิญเขามาทานอาหารที่ร้านนี้นะคะ”
“ขอบคุณมากเลยนะหนึ่ง คุณช่วยผมได้แทบทุกเื่จริงๆผมไม่รู้เลยว่าถ้าผมไม่มีคุณ ผมจะทำร้านนี้ต่อไปยังไง”อธิปบอกเธอด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความขอบคุณจากใจ
“หนึ่งทำเพื่อร้านของเราค่ะ” น้ำหนึ่งบอกเขา
นทีลดยิ้มลงเมื่อเห็นแววตาที่น้ำหนึ่งมองอธิปด้วยสายตาที่เป็ประกายเขาพอมองออกว่าเธอคิดอย่างไรกับอธิป และรู้ว่าอธิปนั้นไม่ได้คิดอะไรกับเธอ
แต่เป็เขาต่างหากที่แอบรักเธอแต่ติดที่เขาอายุน้อยกว่าเธอไม่กี่ปี และน้ำหนึ่งก็ออกตัวชัดเจนว่าชอบอธิปทำให้นทีทำได้เพียงแค่แอบมองเธออยู่ห่างๆ เท่านั้น
**********************