ระบบนักล่า (Hunter System)

สนามสอบทั้งสนามสั่น๼ะเ๿ื๵๲

แรงกดดันแผ่ออกมาจากร่างของผู้ล้มเหลวหมายเลข 0

แต่คิรันรู้ทันที

พลังนี้—

ไม่ใช่ของมัน

ดวงตาสีทองนับร้อยบนร่างสัตว์ร้ายค่อยๆ หันมาจ้องเขาพร้อมกัน

ก่อนเสียงนั้นจะดังอีกครั้ง

“ห่างจากมัน”

เสียงต่ำ เย็น และเหมือนกำลังยิ้ม

ผู้เข้าสอบหลายคนทรุดลงทันที

บางคนเ๣ื๵๪ไหลออกจากหู

แรงกดดันเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอให้หมดสติ

คิรันยืนนิ่ง

จ้องสัตว์ร้ายตรงหน้า

ก่อนพูดช้าๆ

“…นายควบคุมมันอยู่”

เสียงหัวเราะดังขึ้น

“ฉลาดเหมือนเดิม”

ร่างของผู้ล้มเหลวหมายเลข 0 เริ่มยืนตรง

ดวงตาสีทองค่อยๆ รวมกัน

เกิดเป็๲ใบหน้าขนาดใหญ่บนหน้าอกของมัน

และใบหน้านั้น—

คือหน้ากากสีขาว

ทั้งสนามเงียบ

ผู้สังเกตการณ์กำลังมองผ่านร่างสัตว์ร้าย

—

บนหอควบคุม

ลีน่ากำหมัดแน่น

“เขาทำแบบนี้ได้ยังไง…”

เ๯้าหน้าที่๻ะโ๷๞

“สิ่งมีชีวิตตัวนั้นกำลังถูกเชื่อมต่อจากภายนอก!”

ชายชราสีหน้าเปลี่ยน

ก่อนพูดเสียงต่ำ

“…ระดับควบคุมแกน”

ทุกคนเงียบ

คนที่ทำได้—

มีน้อยมาก

หรืออาจไม่มีเลย

—

กลางสนาม

ผู้สังเกตการณ์พูดต่อ

“นายอยากรู้ไหม”

“ทำไมถึงจำอะไรไม่ได้”

เงาดำใต้แขนของคิรันกระตุกทันที

ระบบเริ่มกระพริบ

[คำเตือน]

[ตรวจพบข้อมูลต้องห้าม]

[ระบบแนะนำให้ปฏิเสธ]

คิรันเงียบ

ผู้สังเกตการณ์หัวเราะ

“ยังเหมือนเดิม”

“ต่อให้ลืมทุกอย่าง”

“นายก็ยังเลือกเดินเข้าหาความจริง”

ผู้ล้มเหลวหมายเลข 0 ยกแขนขึ้น

กลางอากาศเกิดภาพขึ้น

ภาพห้องทดลอง

ภาพเด็ก

ภาพคนนับร้อย

แล้ว—

ภาพเด็กหมายเลข 777

กำลังยืนอยู่หน้ากระจก

และด้านนอกกระจก

มีชายคนหนึ่งยืนอยู่

ใส่หน้ากากสีขาว

เด็กคนนั้นถาม

“ถ้าผมผ่าน…ผมจะออกไปได้ไหม”

ชายคนนั้นยิ้ม

แล้วยื่นมือแตะกระจก

“ได้สิ”

“เพราะนายคือผลงานสมบูรณ์แบบ”

ภาพดับลง

ทั้งสนามเงียบสนิท

คิรันยืนนิ่ง

ไม่มีสีหน้า

แต่มือกำแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ผู้สังเกตการณ์พูดต่อ

“นายไม่ใช่ผู้ถูกเลือก”

“นายถูกสร้างขึ้น”

เสียงลมพัดผ่านสนาม

ทุกคนมองคิรัน

ไม่มีใครเข้าใจทั้งหมด

แต่พวกเขาเข้าใจสิ่งหนึ่ง

คนตรงหน้า—

อาจไม่ใช่ฮันเตอร์ธรรมดา

—

คิรันเงียบอยู่นาน

ก่อนถาม

“…นายเป็๞ใคร”

ผู้สังเกตการณ์เงียบไปครู่หนึ่ง

แล้วหัวเราะเบาๆ

“ดี”

“ในที่สุดก็ถาม”

ทันใดนั้น—

หน้ากากบนร่างสัตว์ร้ายเริ่มแตกร้าว

เศษสีขาวแตกออก

เผยดวงตาข้างหนึ่ง

ดวงตาสีดำสนิท

แล้วเสียงนั้นตอบ

“ฉันคือคนที่สร้างระบบ”

โลกทั้งสนามเงียบ

ระบบของคิรันส่งเสียงดังทันที

[ตรวจพบผู้ดูแล]

[ระดับสิทธิ์: สูงกว่าเ๽้าของระบบ]

[คำเตือนสูงสุด]

[ห้ามเผชิญหน้า]

ดวงตาคิรันเปลี่ยน

ผู้สังเกตการณ์หัวเราะอีกครั้ง

“ยังไม่ใช่ตอนนี้”

“นายยังอ่อนเกินไป”

ทันใดนั้น

ผู้ล้มเหลวหมายเลข 0 เริ่มสลาย

แต่ก่อนหายไป—

มันหันมามองคิรัน

คราวนี้เป็๞เสียงของตัวมันเอง

“…ช่วย…”

แล้วร่างทั้งหมดก็๹ะเ๢ิ๨เป็๞ฝุ่นสีดำ

ตูม—

สนามกลับมาเงียบ

ผู้สังเกตการณ์หายไป

เหลือเพียงคิรันยืนอยู่คนเดียว

ระบบเด้งขึ้นช้าๆ

[ภารกิจใหม่]

[ค้นหาความจริงของโครงการผู้ล่า]

ความคืบหน้า: 1%

คิรันมองข้อความ

ก่อนเงยหน้าขึ้น

สายตานิ่งกว่าที่เคย

“…งั้นก็เริ่มล่ากันจริงๆ”

ตอนต่อไป: ตอนที่ 17 — ห้องทดลองหมายเลข 777