พื้นหินอ่อนเกรดพรีเมี่ยมเงาวับที่เท้าเหยียบเดินขึ้นไป ราวบันไดที่จับอยู่เย็นตามความเย็นของอากาศจากเครื่องปรับอากาศในบ้านที่เปิดเอาไว้ เคลือบสีทองโบราณดูคลาสสิค บวกกับลวดลายสวยงามแปลกตา ให้ความรู้สึกเหมือนเดินขึ้นบัลลังก์
พรมสีควันบุหรี่ ลวดลายเก๋ไก๋ ปูเต็มพื้นที่ทางเดินชั้นบน คงไร้ซึ่งเสียงใดๆ รบกวน แม้กระทั่งเสียงฝีเท้า
ความสะอาดสะอ้านหรูหรา ทำให้กรีนเดาว่าเขาคงมีแต่คนห้อมล้อมเอาใจ เธอจึงกลายเป็ของแปลกที่เขาอยากเอาชนะ
เพียงแค่เธอยินยอม
ทุกอย่างก็คงเรียบง่าย และเงียบสนิทเหมือนเช่นบ้านหลังสวยหรูหลังนี้ และสักวันทุกอย่างก็คงจบลงถ้าเขาเจอของเล่นชิ้นใหม่
"ริมสุด ซ้ายมือ" ข้อความที่ทำให้กรีนต้องหันไปมองทางขวา และเดินเลี้ยวไป เมื่อมีห้องซ้ายมือแค่ทางนี้ทางเดียว
เท้าหยุดลงที่หน้าประตูห้องสีดำสนิทผิวมันเงาวับ ตัดกับลูกเล่นสีทองบนบานประตู แม้กระทั่งที่จับ ก็ยังเป็รูปทรงสวยงามสีทองโดดเด่นแปลกตา เดาว่าคงเป็สินค้าสั่งพิเศษมาโดยเฉพาะ
แค่ประตูห้องนอนเขาบานเดียวคงแพงกว่าบ้านที่ต่างจังหวัดของพ่อแม่เธอซะอีก ชีวิตของคนเรา ช่างแตกต่างอะไรกันได้ขนาดนี้?
ยิ่งได้รู้จักเขามากขึ้น ความมั่นใจในตัวเองที่มีอยู่น้อยนิด ก็ยิ่งน้อยลงไปมากกว่าเดิม
"เธอเก็บความลับได้ใช่มั้ยกรีน! " กรีนถามตัวเองอีกครั้ง ลดมือที่กำลังจะเคาะห้องเขาลง
"เขาสามารถเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็ของเขาได้ในพริบตาเลยนะ! " กรีนเตือนสติตัวเอง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
ลูกสาวตัวน้อยของเธอเป็สิ่งเดียวที่เธอต้องปกป้องให้ถึงที่สุด ไม่ใช่เพียงเธอที่จะเหลวแหลกถ้าเขาปรากฏตัวที่บ้านของเธอ แต่ลูกสาวของเธอจะถูกตราหน้าว่าเป็ลูกชู้ หรืออาจจะเลวร้ายกว่านั้น กับสถานะหลัง 3 เดือนข้างหน้า
3 ครั้งที่ได้เจอเขา เื่หนึ่งที่รู้คือ เธอไม่เคยขัดขืนเขาได้เลยสักครั้ง! ดังนั้นเธอต้องมีเกราะกำบังตัวเอง
กรีนยืนนิ่งที่หน้าประตู พยายามเรียบเรียงความคิด และคำพูดที่เธอต้องป้องกันตัวเอง และเคาะประตูเมื่อได้คำที่คิดว่าน่าจะเป็คำตอบที่ดีที่สุด
....
" ก็อกๆ "
" เข้ามาสิ! "
เต้ะโตอบไปทั้งที่ยังไม่ละสายตาจากหน้าจอมือถือที่กำลังค้นหาข้อมูลของเธอใน่ที่ผ่านมา เพราะมันว่างเปล่าจนเขาหงุดหงิด
"แค่เลิกกับแฟน เธอต้องทำตัวล่องหนเลยเหรอ? " เต้เอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามาในห้อง มือของเขายังคงวุ่นวายกับการพิมพ์ชื่อ นามสกุลเธอลงในกูเกิ้ลเพื่อหาข้อมูล
"ล่องหน? " เท้าที่ก้าวเข้ามาในห้อง ขมวดคิ้วทันทีกับคำถามที่เขายิงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
" ใช่ เธอหายไปอยู่ที่ไหนมา? ไม่มีประวัติการทำงานในสองปีก่อนหน้านี้"
คำถามที่ยิงมา ทำให้กรีนหายใจสะดุด เลือกที่จะเงียบแทน เมื่อสิ่งที่เธอคิดเป็แบบนั้นจริงๆ เขาแตะเื่ส่วนตัวของเธอทันทีที่เธอทำตามที่เขา้า!
นี่เป็เื่ที่เธอต้องระวัง เงินของเขาตรวจสอบประวัติเธอได้แค่ไหนกันนะ?
กรีนพยายามปรับอารมณ์ของตัวเองให้เย็นลง เหมือนการรับมือลูกค้าเอาแต่ใจที่เธอเคยพบ นั่นคือการไม่ตอบโต้ และแก้ไขสถานการณ์ของตัวเองทันที
"เหตุผลที่นายพาฉันมา เพื่ออยากให้ฉันอยู่ที่นี่ใช่มั้ย ดังนั้นฉันจะอยู่กับนายที่นี่ โดยไม่ยุ่งเื่ส่วนตัวของนาย และฉันก็มีเื่ที่จะขอนายเหมือนกัน"
เต้เงยหน้าจากมือถือ เมื่อได้ยินคำตอบของกรีน
" ว่ามาสิ? " เต้ย้อน เหมือนเขาจะผิดหวังที่เธอไม่โวยวายเื่ที่เขากำลังจะแต่งงาน หรือเธอยังไม่เห็นข่าวยังงั้นเหรอ?
"ฉันรู้ว่านายกำลังจะแต่งงาน เมื่อฉันไม่ยุ่งเื่ส่วนตัวของนาย นายก็ไม่ควรยุ่งเื่ส่วนตัวของฉัน"
เธอรู้ แต่เธอสร้างกำแพงใส่เขา!
เต้รับรู้ทุกคำพูดของเธอด้วยความรู้สึก และถ้าเขาไม่ยอมรับ เขาก็คงต้องเล่นไล่จับกับเธออยู่แบบนี้ เมื่อเธอสนใจเกราะป้องกันตัวเองเป็อันดับแรก
คงจะเป็เพราะเธอเดาความคิดเขาออก หรือไม่ก็มีเื่ที่ไม่อยากให้เขาได้รู้จริงๆ แต่ไม่ว่าจะเหตุผลไหน เขาก็รู้แล้วว่า เธอมีความลับ!
"มีข้ออื่นอีกมั้ย" เต้ตัดสินใจข้ามข้อนี้ไปก่อน เพราะเขามีเวลาค้นหามันหลังจากนี้อีกเยอะ
"เซ็กส์เป็เื่ความยินยอมพร้อมใจ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มีเงินมาเกี่ยวข้อง นั่นหมายความว่าคุณเห็นฉันเป็อีตัว ดังนั้นฉันจะไม่เอาเงินคุณ ฉัน้าทำงาน"
"ได้สิ ฉันมีงานให้เธอทำเยอะแยะ มีแค่นี้ใช่มั้ย? " เต้พยักหน้า ยิ้มกริ่มเมื่อข้อตกลงระหว่างเขากับเธอเหมือนจะสั้นมาก
"ข้อสุดท้าย เื่ของเรามันควรจะจบก่อนจะถึงวันแต่งงานของคุณ"
เต้ยิ้ม นี่ไม่ใช่เื่เหนือความคาดหมาย แต่เขาก็เลือกจะไม่ตอบ
"เรามาเริ่มเื่ของเรากันดีกว่า" เต้โยนมือถือเธอลงบนเตียง ปล่อยให้เธอสบายใจกับความคิดของเธอ เพราะเขามีคำตอบของเขาอยู่แล้ว ตอนนี้ข้อตกลงยุติเร็วเท่าไหร่ เขาก็มีเธอในอ้อมแขนเร็วเท่านั้น
กรีนเงยหน้าขึ้นมองเขา คำตอบและท่าทางเขาทำให้เธอเข้าใจว่าเขาเห็นด้วยกับเธอทุกอย่าง ดังนั้นเมื่อริมฝีปากเขาก้มลงมาหา กรีนจึงเผยอรับโดยไม่อิดออด หวังให้มันจบลงโดยเร็ว!
มือที่สอดเข้าใต้เอว รั้งเสื้อยืดของเขาขึ้นทางศีรษะอย่างรีบร้อน ทำให้เต้ครางกระหึ่มในลำคอ มือเลื่อนลงไปจัดการกับกางเกงเธอเช่นกัน
ความเร่าร้อนที่หลอกหลอนเขาในคืนข้ามปีกำลังกลับมา หัวใจของเขาเต้นโครมครามราวเด็กหนุ่มพึ่งเริ่มรัก ทันทีที่เนื้อตัวทั้งคู่เปลือยเปล่า เขาก็ดันร่างเธอล้มลงไปบนเตียง
ขาเรียวกางเปิดเปลือยต่อหน้าต่อตาเขา เรียกร้องให้ริมฝีปากเขาโน้มลงไปหา และเขาก็ไม่คิดจะรออะไรอีก
อาการเด้งรับ และเสียงสูดหายใจเข้าจนลึกของเธอ ปลุกขนอ่อนในกายของเขาให้ลุกฮือ เร่งจังหวะส่งให้เธอไปถึงฝั่งฝัน เพื่อจะได้ตามเธอไปในไม่ช้า
เขาเร่งรีบเหมือนกับกลัวว่าค่ำคืนนี้จะหมดไวเกินเขาจะปลดปล่อยความปรารถนาได้หมด
น้ำหวานถูกดูดกลืนครั้งแล้วครั้งเล่า สลับกับการเติมเต็ม แแ่กระแทกกระทั้นทั้งคืน เหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
กรีนไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว? เพราะลมหายใจของเธอมันร้อนผ่าว และเหนื่อยหอบจนเกินจะสนใจ
ปากและมือเขายังคงร่างกายเธอไม่หยุดหย่อน มือที่จับเธอพลิกไปพลิกมาจนน่าเวียนหัว แต่มันกลับโหว่งไหวและรู้สึกดีอย่างน่าประหลาด
"เต้! " กรีดแอ่นตัวกรีดร้องเมื่อความสุขสมกำลังจะกระหน่ำใส่เธออีกครั้ง
"ทนไว้ก่อน! " เต้ตอบกลับลดจังหวะลง เมื่อเธอกระตุกบีบรัดเขาไม่หยุด ความเสียวที่เขาคิดถึงมานาน อยากให้มันยาวนานกว่านี้อีกนิด
"ไม่! " กรีนเด้งสวนเขาขึ้นหาจังหวะปลดปล่อย เมื่อเธอเหมือนจะขาดใจแล้วกับจังหวะรักของเขา
"อาาาาาา" เต้ส่ายหน้า ทะลักทลายใส่ตัวเธออย่างจำนน เมื่อเธอไม่ยอมให้เขาได้ยืดเวลา เอวแกร่งขยับตอกตรึงแน่นหนึบ รับกับเอวบางที่โยกสวนขึ้นมา ด้วยสีหน้าซาบซ่าน
เธอร้อนแรงเสมอ เมื่ออยู่ใต้ร่างเขา มันขัดกับความอ่อนหวาน เรียบเฉยที่เธอแสดงออกให้คนอื่นๆ ได้เห็น เขาเชื่อว่ามีแต่เขาที่ได้เปิดเปลือยความรู้สึกของเธอได้หมดขนาดนี้
และเหมือนเขาเอง ที่ไม่รู้เอาพลังมาจากไหนเมื่อได้รักกับเธอเช่นกัน ไม่เคย้าใครมากมายขนาดนี้มาก่อน
"เธอเป็ของฉัน กรีน" เต้จูบลงที่หน้าผากชื้นไปด้วยเหงื่อ จับเธอพลิกคว่ำลงกับที่นอนอีกครั้ง เมื่อลมหายใจเริ่มกลับมาเป็ปกติ
"ไม่ไหวแล้วเต้" กรีนครางท้วง เธอเหนื่อยเกินจะรับมือเขาแล้ว
"ความผิดเธอ ที่ปล่อยให้ฉันคั่งค้างมานาน" เต้กระซิบตอบ สอดตัวตนของเขาเข้าไปอีกครั้ง โดยไม่ต้องกลัวว่าเธอจะไม่พร้อม
น้ำรักของเขา หล่อลื่นเต็มช่องรักของเธอจากการปลดปล่อยครั้งก่อนหน้านั่นจนต้องเช็ดมันทิ้งซะด้วยซ้ำ
เมล็ดพันธุ์ของเขามอบให้เธอโดยไม่คิดหวงแหนและป้องกัน หวังให้มันล็อกความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอจนดิ้นไม่หลุด