เซียนหญิงชุดฟ้า
ในขณะที่อู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด บนท้องฟ้าก็ปรากฎแสงเซียนสีขาวพรุ่งตรงมายังพวกเขา เสี่ยวฮุ่ยที่กำลังกางกงเล็บพลันหยุดทันทีขนบนตัวของมันฟูขึ้นด้วยความหวาดกลัวพร้อมกับหูของมันขยับไปมาเมื่อรับรู้ได้ถึงอันตราย"แน่แล้วมีบุคคลอันตรายกำลังตรงมาที่นี่"เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับลากอู่หมิงและเสือดำจากไปด้วยความเร็วสูงสุดและในตอนนั้นเองแสงเซียนก็ตกลงมาถึงพื้น"ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!!"ปรากฎหลุมขนาดใหญ่เมื่อแสงเซียนปะทะกับพื้นดินภูเขาขนาดใหญ่ถึงกับพังทลายอู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยรู้สึกเสียวสันหลังวาบถ้าไม่ใช่เสี่ยวฮุ่ยร้องเตือนออกมาทั้งสามคงถูกสังหารไปพร้อมกับการระเบิดของแสงเซียนไปแล้ว"นี่มันเกิดอะไรขึ้น" อู่หมิงกล่าว"ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรแต่ว่าแสงนั่นเป็นพลังเซียนไม่ผิดแน่แต่ว่าในที่ทุรกันดารแบบนี้ไม่น่าจะมีเซียนอยู่นี่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว"เซียนเหรอ พวกเรารองไปดูกันเถอะ" อู่หมิงกล่าวด้วยความอยากรู้"เจ้าบ้าเจ้าคิดจะไปตายงั้นเหรอนั่นเป็นถึงเซียนเชียวนะถ้าเกิดทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจเข้าได้ตายจริงๆแน่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับคัดค้าน"ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยพวกเราแค่ยืนดูอยู่ห่างๆเท่านั้น" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับตรงกลับไปยังหุบเขาที่พังทะลายอู่หมิงเสี่ยวฮุ่ยและเสือดำได้มาถึงขอบหลุมขนาดใหญ่ที่เกิดจากแรงระเบิดอู่หมิงรู้สึกทึ่งกับพลังทำลายของเซียน เพียงแค่กลิ่นไอเซียนที่หลงเหลืออยู่ก็เพียงพอทำให้อู่หมิงรู้สึกกดดันอย่างยิ่ง"หืม ตรงกลางหลุดนั่นมันมนุษย์ไม่ใช่เหรอ" เสี่ยวฮุ่ยชี้ไปที่กลางหลุมอู่หมิงเองก็วาดสายตามองไปก็พบกับหญิงสาวชุดฟ้านอนอยู่ที่กลางหลุมอู่หมิงไม่รอช้ารีบลงไปทันทีแต่เมื่ออู่หมิงไปใกล้ๆร่างของหญิงสาวชุดฟ้าใบหน้าของอุ่หมิงก็แข็งค้างและแดงขึ้นทันที"ไม่เลวเลยมนุษย์เพศหญิงคนนี้ช่างงดงามจริงๆ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"อืม งดงามจริงๆ" อู่หมิงกล่าวอย่างเหม่อลอยเพราะหญิงสาวที่นอนหมดสติอยู่นั้นมีใบหน้างดงามอย่างมากราวกับว่าถูกสลักมาจากหยกอย่างประณีตอู่หมิงที่ใช้ชีวิตอยู่บนเขานั้นแทบจะไม่เคยพูดคุยกับหญิงสาวคนอื่นเลยนอกจากมารดาของตนแม้กับอู่เซียงก็เคยพูดคุยกันเล็กน้อยเท่านั้นซึ่งถือได้ว่าอู่หมิงแทบไม่เคยมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวคนใหนเลยก็ว่าได้"แย่แล้วมีคนกำลังอาจเป็นเพราะแรงระเบิดเมื่อครู่ทำให้หลายๆคนตื่นตัวแล้วก็ได้"เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"ข้าต้องช่วยนางออกไปด้วยถ้าหากนางตกอยู่ในมือของเจ้าพวกนั้นละก็คงจะทำให้นางพบกับความโชคร้าย" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับแบกหญิงสาวชุดฟ้าไปทันทีขณะที่อู่หมิงกำลังวิ่งอู่หมิงก็รู้สึกว่าข้างหลังนั้นอุ่นๆทำให้ใบหน้าของอู่หมิงแดงขึ้นอีกครั้ง"เหอ เหอ อู่หมิงน้อยดูเหมือนเจ้าเองก็เริ่มถึงวัยนี้แล้วสินะ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวล้อเลียน"จะบ้ารึไงข้าก็แค่เคยแตะต้องตัวหญิงสาวคนอื่นนอกจากท่านแม่ก็เท่านั้นเอง" อู่หมิงกล่าวถกเถียงในขณะที่พวกอู่หมิงได้หลบหนีไปแล้วเหล่าชายชราที่ทรงพลังก็ปรากฎตัวพร้อมกับเริ่มสำรวจพื้นที่รอบๆหลุมทันที"ชั่งเป็นพลังปราณที่ทรงพลังนักใครกันที่ทำให้เกิดหลุมนี่ขึ้น" ชายชราคนหนึ่งกล่าว"จักต้องเป็นยอดยุทธิ์นอกอาณาจักรแน่เพราะพลังปราณที่หลงเหลือนี่ทรงพลังอย่างยิ่งและมันทรงพลังกว่าระดับราชันด้วยซ้ำ" ชายชราอีกคนก็กล่าว"หรือว่าจะมียอดยุทธิ์มาเยือนอานาจักรของเรากัน" เหล่าชายชราเริ่มโต้เถียงกันทางด้านอู่หมิงก็ได้พาหญิงสาวหนีออกมาใกลพร้อมกับพาหญิงสาวมาพักที่ริมแม่น้ำสายหนึ่งอู่หมิงมองดูหญิงสาวแวบนึงก่อนจะละสายตาแล้วเริ่มนำเนื้อสัตว์อสูรมาก่อไฟและย่างกิน"เสี่ยวฮุ่ยเจ้าไปตรวจดูอาการของนางดูสิ" อู่หมิงกล่าว"เอ่อ คือมันไม่ดีมั้งนางเป็นถึงเซียนและยังเป็นเซียนหญิงและพวกเซียนหญิงส่วนใหญ่จะไม่ชอบให้บุรุษแตะเนื้อต้องตัวและถ้านางรู้เข้าว่าข้าแตะต้องตัวนางนางฆ่าข้าแน่" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยความกลัว"เจ้าจะกลัวไปทำไมเจ้าไม่ใช่มนุษย์แต่เจ้าเป็นกระรอก" อู่หมิงกล่าว"บัดซบเจ้าดูถูกข้างั้นหรือข้าเป็นถึงราชันอสูรแล้วเจ้าจะเรียกข้าว่ากระรอกได้อย่างไร" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับที่เตรียมกระโจนใส่อู่หมิง"ขอรับ ขอรับท่านราชันอสูรผู้แข็งแกร่งรีบตรวจดูอาการของนางเร็วเข้า" อู่หมิงกล่าวยกยอ"ถ้าอย่างงั้นก็ช่วยไม่ได้ข้าผู้เป็นราชันจะยอมช่วยสักครั้งก็แล้วกัน"เสี่ยวฮุ่ยเชิดหน้าขึ้นและเดินส่ายตูดไปหาหญิงสาวด้วยสีหน้าเย่อหยิ่งจนอู่หมิต้องกดฟันอดทนต่อการแสดงของเสี่ยวฮุ่ย"หืมพลังของหญิงสาวนางนี้แข็งแกร่งมากถึงแม้นางจะพึ่งทะลวงสู่ขั้นเซียนแต่ปราณเซียนในร่างกับทรงพลังยิ่งแถมยังเป็นพลังปราณเฉพาะที่พิเศษอย่างมากไม่ใช่สินี่นางมีกายจิตวิญญาณในตำนานอย่างงั้นหรือ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึงแต่อู่หมิงที่ฟังอยู่กลับไม่ค่อยเข้าใจเพราะอู่หมิงไม่เคยได้ยินเรื่องกายจิตวิญญาณมาก่อน"เอาเหอะน่าเจ้ารีบตรวจดูอาการบาดเจ็บนางวะเพราะถ้าขืนเจ้าไปล้วงความลับนางมากกว่านี้ละก็เจ้าอาจจะถูกจับย่างก็ได้นะ" อู่หมิงกล่าว"ข้ารู้แล้วนางได้รับบาดเจ็บภายในและพลังปราณในร่างของนางก็เหลือน้อยทำให้นางหมดสติและที่สำคัญนางติดพิษ แถมพิษนี่ยังร้ายแรงมากถ้าเป็นปกติพิษนี่ไม่มีทางรักษาง่ายๆหรอกแต่บังเอิญจริงๆที่ตัวยาสำคัญกลับอยู่ที่ตัวเจ้า" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับหันมามองอู่หมิง"ตัวข้า มันเกี่ยวอะไรกับข้า" อู่หมิงกล่าว"พิษในร่างของนางเป็นพิษหยินหยางที่น่าหวาดกลัวอย่างมากในทวีปสูญกลางไม่สิต้องบอกว่าเป็นพิษต้องห้ามเพราะมันไม่มีทางรักษานอกซะจากว่าจะมีคนที่มีเส้นลมปราณหยินหยางศักดิ์สิทธิ์หรือกายหยินหยางศักดิ์สิทธิ์คอยช่วยดูดซับพิษนี่ออกให้"เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"อู่หมิงรู้สึกตกตะลึง ในตอนนี้ตัวเขาคิดว่าพิษหยินหยางนี่จะต้องเป็นพิษที่ผู้คนรังเกียจมากแน่ๆ"--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------