ปล้นใจ..องค์ชายเจ้าสำราญ

    จบ

    “เพคะ”            ร่างบางลุกขึ้นขี้หลังของ  เทียนฟ่ง  ลมพัดเย็นใบไม้สั่นไหวสายลมพัดผ่านให้พอได้รับรู้ถึงความเย็น  ระยะทางที่ใกล้แต่ทว่าฝีเท้าของเขากลับก้าวอย่างช้าๆเผื่อทบทวนความรู้สึกต่างๆ“เหมยหลิน”“หึ่”“ที่เจ้าละเมอถึงพี่ของเจ้า  มันเรื่องอะไรกัน”“...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ