หลายเดือนต่อมาหลังจากเรียนจบและพักผ่อนอยู่ไม่กี่วันไพลินก็เดินทางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านจากใครเลย
“แม่ไม่อยากให้ไป”
“แต่หนูอยากไปค่ะจะได้เก่งๆไงคะมาช่วยพี่อลันได้”
“ไปเถอะลูกพ่อรู้หนูคงอยากไปพักผ่อนด้วย”
“ค่ะ”
“พี่รู้ว่าลินคงอยากไปพักสมองพักใจพักกายไกลๆจากที่นี่”อลันพูดไปก็รู้สึกโกรธเพื่อนไปด้วยที่ทำให้น้องสาวเขาต้องมาเจอเื่บ้าบอแบบนี้ทั้งที่ไพลินไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
“โอเคลูกอยากทำอะไรก็ทำพ่อให้เวลาหนูแค่ห้าปีนะหลังจากนั้นต้องมาช่วยงานพี่อลันนะลูก” นายไกรสรพูดพร้อมกับยิ้ม
“หนูจะเติบโตให้เร็วที่สุดค่ะเชื่อใจหนูนะคะ”ไพลินบอกทุกคนด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแล้วก็โผกอดนางพจมานแล้วซุกหน้าที่อกพร้อมกับรวบรอบเอวไว้แน่น
“แม่คงคิดถึงหนูมาก”
“หนูจะติดต่อมาบ่อยๆนะคะ”
“ต้องโทรมานะลูก”
“ค่ะคุณแม่”
ทางด้านของอัครวิชช์ั้แ่ไพลินถอนหมั้นเขาก็ไม่มีโอกาสได้เจอกับไพลินหรือแม้แต่อลันเลยเขาเคยพยายามโทรติดต่อไพลินแต่หญิงสาวก็ไม่ยอมกดรับสายเลยแม้แต่ครั้งเดียว อัครวิชช์คิดว่ารอให้เวลาผ่านไปแล้วค่อยเริ่มต้นใหม่แต่ตอนนี้เขากำลังปวดหัวกับลูซี่และลูกน้อยที่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านและก็กำลังก่อากับนางแสงระวีอยู่แทบทุกวัน
“นี่เธอดูแลลูกบ้างมัวแต่เล่นโทรศัพท์”
“คุณแม่คะ ลูซี่ก็ต้องพักผ่อนบ้างค่ะ”
“ฉันเห็นแต่ดวงใจดูลูกให้เธอ”นางแสงระวีสงสารหลานแม้จะไม่ชอบหน้าลูซี่เลยก็ตามยิ่งตอนที่เกิดเื่ลูซี่ทำให้ไพลินถอนหมั้นกับลูกชายตนยิ่งเพิ่มความไม่ชอบขี้หน้ามากขึ้นไปอีก
“คุณแม่ขาลูซี่เป็สะใภ้คุณแม่นะคะไม่ได้เป็คนใช้”
“นี่เธอการเป็แม่เขาเรียกเป็คนใช้เหรอการเลี้ยงลูกเป็หน้าที่ของแม่ที่ดีหรือเธอไม่ใช่แม่ที่ดีล่ะ”
“คุณแม่คะ ลูซี่แค่ไม่ถนัดเลี้ยงเด็กทำไมคะแค่ให้ดวงใจช่วยเลี้ยง บ้านคุณแม่จะล้มละลายเหรอคะลูซี่แค่จ่ายค่าแรงเพิ่มให้นังดวงใจเดือนละห้าพันนะคะ”
“เงินของลูกชายฉันทั้งนั้นเลยนะ”
“เงินผัวก็คือเงินเมีย”
“แต่เธอไม่มีเงินนะสิ ไม่ยุติธรรมกับลูกชายฉันเลยเจอปลิงสูบเืแบบนี้”
“คุณแม่แค่นั่งคุยกันกับคุณอัครส่วนลูซี่นอนกอดกันแล้วก็คุยกันคิดว่าถ้าลูซี่ฟ้องคุณอัครว่าคุณแม่รังแกลูซี่ คุณอัครจะว่ายังไงนะ”
“ลูกฉันไม่ตาบอดหูหนวกเชื่อเธอขนาดนั้นหรอกย่ะ”
“ก็ลองไหมล่ะ เอาไหมคะจะหาว่าลูซี่ไม่เตือนรู้จักลูซี่แค่ผิวเผินอย่าคิดว่าลูซี่ไม่ร้ายนะคะแค่ลูซี่เอามีดกรีดแขนตัวเองแล้วบอกว่าคุณแม่ทำร้ายลูซี่คิดดูนะคะคุณอัครจะเชื่อใคร”
“นังปิศาจ”
“ค่ะ ร้ายมาร้ายกลับไม่โกงไปช้อปปิ้งนะคะอยู่บ้านแล้วเบื่อมาก” ลูซี่เบ้ปากจนนางแสงระวีกรีดร้องแล้วทรุดตัวลงที่เก้าอี้
“นังปิศาจมดลูกยังไม่เข้าอู่ดีเลยทิ้งลูกไปเที่ยวได้ยังไงฉันเหลืออดจริงๆกับผู้หญิงคนนี้”
“คุณผู้หญิงคะ” ดวงใจวิ่งมาดูด้วยความใเพราะไหนจะต้องเลี้ยงเด็กและดูแลบ้านทั้งหลัง
“เออไปเอายาหอมยาอะไรก็เอามา ถ้าฉันดีขึ้นจะให้แกจัดการนังลูซี่ซะหน่อย”
“ค่ะ”ดวงใจยิ้มแก้มปริเพราะหากลูซี่ไม่ได้อยู่ที่นี่ทางที่ตนจะเข้าหาอัครวิชช์ย่อมง่ายดายมากขึ้น
เด็กน้อยวัยสองเดือนที่ได้กินนมแม่ไม่กี่วันเพราะลูซี่ไม่ชอบให้ลูกน้อยกินนมจากเต้าเพราะเกรงจะทำให้หน้าอกหน้าใจเสียทรวดทรงดวงใจเลยมีหน้าที่ชงนมให้ น้องลาเต้ หรือ ลลนาชื่อที่นางแสงระวีเป็คนตั้งให้แม้ว่าลูซี่ไม่ชอบใจนักแต่ก็ทำใจยอมรับเพราะตอนแรกเกรงว่าจะไม่ได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหญ่เลยต้องยอมนางแสงระวีทุกเื่แต่พอผ่านไปได้เดือนกว่าๆลูซี่ก็แผลงฤทธิ์จนนางแสงระวีแทบรับมือไม่ไหว
กลางดึกสงัดเสียงอาเจียนดังที่หน้าบ้านอัครวิชช์เดินลงมาดูเพราะเขายังไม่นอนเพราะต้องอยู่กับลูกรอลูซี่กลับบ้าน
“ลูซี่”เขาขบกรามแน่นมองคนเมาสภาพที่ดูไม่ได้
“คราย”
“ไปบนห้องผมเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะทำตัวแบบนี้ลูกก็ไม่อยู่ดูแล”
“ก็จ้างนังใจแล้วค่า ดูทามมาย”ลูซี่ยิ้มแล้วเดินเอียงซ้ายขวามาหาเขาก่อนจะโผกอดแล้วจูบริมฝีปากเขาอย่างรวดเร็ว
“เหม็นเหล้า”
“แต่ปากคุณหอมจางค่า” ลูซี่ส่งสายตาหยาดเยิ้มแต่อัครวิชช์กลับรู้สึกขยะแขยงภาพตรงหน้ายิ่งนักเขาไม่เคยคิดว่าลูซี่จะเปลี่ยนไปขนาดนี้
“ปล่อยมันจะเยอะไปแล้วนะคุณแม่มาเห็นเดี๋ยวก็เกิดเื่อีกหรอก”
“ม่ายกลัวนังแก่นั่น”ลูซี่หลุดปากพูดออกไปแล้วก็รีบขอโทษอัครวิชช์
“คุณพูดจาไม่ดีเลย”
“ขะขอโทษ ลูซี่ม่ายด้ายต้างจาย”
“เห็นหรือยังตาอัครนังงูพิษคนนี้เป็แบบไหน” นางแสงระวีเดินมาพร้อมกับดวงใจ
“ค่ะคุณอัครคุณลูซี่ไม่เคยดูแลคุณหนูลาเต้เลยค่ะ”
“ตอแหล ช้านจ้างแกแล้วงายอีโง่”
“ลูซี่” เขารู้สึกสมเพชตัวเองที่เคยหลงใหลในตัวของลูซี่และรู้สึกรับไม่ได้กับการแสดงออกของลูซี่ในตอนนี้ร่างสูงโปร่งรีบกระชากคนเมาเดินไป้าบ้าน
“จัดการให้แม่ด้วยนะลูก แม่ไม่ยอมจริงๆด้วย”
“ครับ”เชารับปากโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะจัดการกับลูซี่ด้วยวิธีไหนดี
“ว้าย”ลูซี่ร้องเสียงหลงเมื่อถูกอัครวิชช์ผลักเข้าไปในห้องน้ำ
“อาบน้ำซะไม่อย่างนั้นไปนอนที่ระเบียง”
“ม่ายอาบ”
“อาบ!” เขาตวาดดังจนลูซี่ตาสว่างแทบหายเมาเพราะไม่เคยเห็นเขาแสดงท่าทางแบบนี้เลยสักครั้ง
“ค่ะ”ลูซี่รีบปิดประตูจัดแจงอาบน้ำจนรู้สึกสดชื่น
“ฉันจะไปนอนห้องนอนแขกเธออยู่กับลูกนี่ล่ะ”เขาพูดจบก็เดินออกไปจากห้องตรงไปยังห้องนอนแขกที่มีไว้รับรองญาติๆที่มาพักค้างคืนแต่ปกติไม่ค่อยได้ใช้งานสักเท่าไรนักแต่ดวงใจก็ทำความสะอาดทุกวันตามคำสั่งของนางแสงระวีอัครวิชช์มองรอบๆเมื่อเห็นว่าน่าจะทำให้หลับได้ไม่ยากอะไรเขาก็เอนตัวลงนอนโดยลืมไปว่ายังไม่ได้ปิดประตูด้วยซ้ำและสายตาที่หยาดเยิ้มของบางคนก็ส่งแววประกายลิงโลดเมื่อเห็นโอกาสที่ช่างเอื้ออำนวยแบบนี้
ทางด้านของลูซี่แม้จะอยากตามมาง้อเขาแต่ก็ยังไม่กล้าเพราะเกรงว่าหากเขาเอาจริงขึ้นมาตนอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่เลยจำใจนอนกับลูกน้อยในขณะที่ดวงใจค่อยๆย่องเข้าไปในห้องนอนแขกที่อัครวิชช์กำลังหลับนิ่งบนเตียงนอนร่างเล็กขึ้นคร่อมเขาอย่างช้าๆแล้วก็เลื่อนมือสำรวจไปทั่วหน้าอก
“ลูซี่มาทำไม”เขาพูดทั้งที่หลับตาแต่ก็ยังคงนอนนิ่งเพราะรู้สึกง่วงนอนมาก
“ค่ะลูซี่เองค่ะ” ดวงใจตอบกลับเบาๆแล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกพร้อมกับเลื่อนมือไปคลึงท่อนล่างของเขาอย่างเบามือ
“ไม่นะฉันจะนอน”เขาพูดอยู่อย่างนั้นทำให้ดวงใจไม่รอช้ารีบดึงกางเกงนอนของเขาหลุดพ้นรอบเอวแล้วใช้มือคลึงท่อนล่างเขาไปมาก่อนจะซุกหน้าแล้วสำรวจด้วยริมฝีปากนิ่ม
“ดีจังค่ะ”ดวงใจพูดพร้อมกับอาการสำลักเล็กน้อย
“คะใคร”เขาเริ่มรู้สึกว่าผู้หญิงที่กำลังสาละวนที่ท่อนล่างตนเองไม่ใช่ลูซี่อย่างแน่นอน
“ใจ” ดวงใจเงยหน้ามาตอบแล้วก็ดูดรัดท่อยาวอย่างถึงอกถึงใจ
“โอ๊ะ!” เขาร้องเสียงหลงกับอารมณ์ที่ก่อเกิดอย่างไม่ตั้งใจปลายลิ้นเรียวเล็กตวัดไปมาดูดรูดขึ้นลงอย่างช่ำชอง
“ดีไหมคะ”น้ำเสียงอ่อนหวานทำให้เขาเริ่มนิ่งเพราะดวงใจทำให้เขาเคลิ้มไปชั่วขณะ
“พอ!” เขาโพล่งออกมาทันที
“อูย”ดวงใจครางแล้วถอนริมฝีปากออกก่อนจะเลื่อนตัวขึ้นมาคร่อมทับร่างเขาอย่างรวดเร็ว
“ออกไป!” เขาพูดด้วยเสียงอันดัง
“ใจรักคุณอัคร”
“ดวงใจ!”น้ำเสียงอันเกรี้ยวกราดทำให้ดวงใจหยุดทุกอย่างทั้งที่มันยังค้างคาไปหมดแต่หญิงสาวรู้ดีว่าเ้านายหนุ่มหากโกรธขึ้นมาอะไรก็ขวางไม่ได้
“ไปแล้วค่ะ”ดวงใจคว้าเสื้อผ้าวิ่งแจ้นออกไปโดยไม่ได้สนใจว่าจะมีใครออกมาเห็น
อัครวิชช์ได้แต่นอนเอามือก่ายหน้าผากเพราะคิดไม่ถึงว่าคนใช้ในบ้านจะกล้าทำอะไรแบบนี้ไหนจะเื่ของลูซี่ที่เขายังจัดการอะไรไม่ได้รอแค่วันที่เขาพร้อมเพื่อจะไปตรวจให้รู้ผลไปเลยว่าลลนาเป็ลูกสาวเขาจริงไหมแต่พอเห็นหน้าเด็กน้อยความสงสารก็เข้ามาเล่นงานความรู้สึกของเขาทำให้เขาปล่อยเลยตามเลยจนทุกวันนี้
‘พ่อจะดูแลหนูเองพ่อสัญญา’ เขาตั้งใจว่าจะดูแลเด็กน้อยให้ดีที่สุดหากลลนาโตขึ้นอยากรู้ความจริงก็ให้ลูกสาวเป็คนตัดสินใจเอง
783
