หลี่ มู่ไป๋ และ เสวี่ย ลั่ว ออกเดินทางสู่ หุบเขาอัสนีบาต เป็ครั้งที่สอง มู่ไป๋พก ยันต์ป้องกันอัสนีบาตชั้นสูง จำนวนสามแผ่นที่แลกมาจากสำนักไว้ในอกเสื้อ เสวี่ย ลั่ว มากับเขาพร้อมด้วยยาสมุนไพรฉุกเฉินมากมาย
การเดินทางครั้งนี้เป็ไปอย่างเร่งรีบ มู่ไป๋รู้สึกได้ว่าภัยคุกคามไม่ได้มาจากแค่ เย่ อู่ฉาง เท่านั้น แต่มาจากภายในสำนักเองด้วย
"ท่านพี่หลี่" เสวี่ย ลั่ว เอ่ยขึ้น "ท่านมั่นใจหรือว่ายันต์สามแผ่นนี้จะเพียงพอ? หุบเขาอัสนีบาตเป็สถานที่ที่แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองยังต้องหลีกเลี่ยง"
"ยันต์เพียงพอถ้าเราทำตาม ขั้นตอน" มู่ไป๋ตอบ "เราจะใช้มันเพื่อเข้าถึงส่วนที่อ่อนแอที่สุดของหุบเขาและหลบหนีออกมาอย่างรวดเร็ว ข้าไม่้าต่อสู้กับปราณอัสนี แต่้า ดูดซับ มัน"
มู่ไป๋ไม่ได้เล่าให้เสวี่ย ลั่ว ฟังถึง รอยปริแตก บนสมุดบันทึกที่คอยเตือนเขาถึงการลงโทษหากใช้พลังอย่างไม่ระมัดระวัง เขาต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จเพื่อเสริมรากฐานพลังของตัวเอง
กลุ่มผู้ไล่ล่าเมื่อทั้งสองเข้าสู่ชายป่าที่มุ่งหน้าไปยังหุบเขาอัสนีบาต ทันใดนั้นก็มี กลุ่มผู้ฝึกตนสามคน ปรากฏตัวขวางทางไว้ พวกเขาสวมชุดสีดำปักลวดลายเมฆาคล้ายกับกลุ่มของเย่ อู่ฉาง แต่มีตราสัญลักษณ์ของ ตระกูลจง ซึ่งเป็ตระกูลใหญ่ที่มีความแค้นกับสำนักอนธการนรก
หัวหน้ากลุ่มคือ จง เหว่ย ผู้ฝึกตนระดับ ก่อรากฐานขั้นสูง ที่มีใบหน้าดุดัน
"เ้าคือ หลี่ มู่ไป๋ ใช่หรือไม่?" จง เหว่ย ถามด้วยน้ำเสียงเ็า "เด็กหนุ่มที่นำพาภัยพิบัติมาสู่สำนักของตัวเอง?"
"ข้าคือหลี่ มู่ไป๋ พวกเ้ามีธุระอะไร?"
"สำนักเราได้รับสารลับว่าเ้า สมบัติโบราณ ที่เป็ที่้าของ เย่ อู่ฉาง" จง เหว่ย กล่าว "เพื่อป้องกันไม่ให้สมบัตินั้นตกไปอยู่ในมือของคนชั่วอย่างเย่ อู่ฉาง... จงมอบมันให้แก่ตระกูลจงเสียโดยดี"
มู่ไป๋ตระหนักทันทีว่านี่คือ กับดัก ที่ถูกจัดฉากโดยใครบางคนในสำนัก ซุน เฉิง? เขาส่งต่อข้อมูลลับเื่เย่ อู่ฉาง และสมบัติไปให้ศัตรูภายนอก!
การตัดสินใจที่เดิมพันด้วยยันต์มู่ไป๋ไม่ได้เสียเวลาโต้เถียง จง เหว่ย และผู้ติดตามอีกสองคนพุ่งเข้าโจมตีทันที พวกเขาเป็นักฆ่าที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี และพลังของ ก่อรากฐานขั้นสูง นั้นเหนือกว่ามู่ไป๋อย่างชัดเจน
ปัง!
การโจมตีครั้งแรกของมู่ไป๋ถูกสกัดกั้นอย่างง่ายดาย ปราณของเขาถูกตีกลับจนเจ็บหน้าอกเล็กน้อย เสวี่ย ลั่ว พยายามร่ายยันต์ป้องกันเบื้องต้น แต่ก็ถูกทำลายทันที
มู่ไป๋รู้ว่าถ้าสู้ด้วยพลังดิบ เขาต้องพึ่งพา สมุดบันทึก อีกครั้ง ซึ่งเสี่ยงต่อการถูกลงโทษที่รากฐานพลัง
เขาเหลือทางเลือกเดียว: ใช้ทรัพยากรที่แพงที่สุดเพื่อหนี!
มู่ไป๋คว้าแขนเสวี่ย ลั่ว ทันที แล้วฉีก ยันต์ป้องกันอัสนีบาตชั้นสูง แผ่นแรกออก!
"บ้าจริง! ยันต์ป้องกันระดับสูง!" จง เหว่ย อุทานด้วยความตกตะลึง
ยันต์นั้นปล่อย เกราะปราณสีฟ้าเข้ม ออกมาปกคลุมมู่ไป๋และเสวี่ย ลั่ว ทันที ทำให้พวกเขาหลุดพ้นจากการโจมตีของกลุ่มผู้ไล่ล่า แต่ยันต์นี้มีไว้สำหรับป้องกันสายฟ้า ไม่ใช่การโจมตีด้วยปราณ
"หนีเข้าสู่หุบเขา!" มู่ไป๋ะโ
การรอดชีวิตด้วยความบ้าบิ่นมู่ไป๋วิ่งตรงไปยัง หุบเขาอัสนีบาต ที่มีเมฆดำทะมึนและมีสายฟ้าฟาดลงมาอย่างต่อเนื่อง จง เหว่ย และพรรคพวกตามมาอย่างไม่ลดละ
เมื่อทั้งสองเข้าไปในหุบเขา สายฟ้าสีม่วง ก็เริ่มฟาดลงมาใส่เกราะป้องกันจากยันต์ทันที ยันต์ป้องกันอัสนีบาต แผ่นแรกถูกทำลายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที!
มู่ไป๋ฉีก ยันต์แผ่นที่สอง ทันที เกราะปราณสีฟ้าเข้มปรากฏขึ้นอีกครั้ง และนำพาพวกเขาลึกเข้าไปในหุบเขา
"มันบ้าไปแล้ว! มันกำลังใช้ยันต์ป้องกันระดับสูงเพื่อหลบหนีการต่อสู้กับเรา!" จง เหว่ย คำรามอย่างโมโห "แต่พวกเราก็ต้องตามไป! สมบัตินั้นต้องอยู่ในตัวมัน!"
ในที่สุด มู่ไป๋ก็พุ่งเข้าไปถึงใจกลางของหุบเขา ซึ่งเป็บริเวณที่ ปราณอัสนีบริสุทธิ์ หนาแน่นที่สุด ยันต์แผ่นที่สาม เริ่มสั่นอย่างรุนแรง
มู่ไป๋ผลักเสวี่ย ลั่ว เข้าไปในซอกหินที่ปลอดภัยที่สุด
"รอข้าอยู่ที่นี่!"
เขานั่งลงทันทีและเปิด สมุดบันทึก เพื่อเร่งกระบวนการ ดูดซับปราณอัสนี อย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่ ยันต์แผ่นสุดท้าย กำลังจะแตกสลาย และ จง เหว่ย กำลังเข้ามาใกล้
หลี่ มู่ไป๋ กำลังเดิมพันด้วยชีวิตในใจกลางของปราณอัสนี เพื่อ ซ่อมแซม และ เสริมความแข็งแกร่ง ให้กับวิชาของตัวเอง ก่อนที่เขาจะถูกสายฟ้าหรือถูกผู้ไล่ล่าสังหาร!