ชายทั้งสามคนกำลังมองภาพตรงหน้าอย่างอึ้งๆกลางลานกว้างที่ใช้ฝึกซ้อมเวทมนต์ของโรงเรียนโฮซึกิตอนน้กำลังเกิดการตะลึมบอนครั้งใหญ่ขึ้น 500คน VS 1คนร่างอันสะบักสะบอม เสื้อผ้าขาดวิ่นกำลังโรมรันชกต่อยสาดเวทมนต์กับคนกว่า500คน
หากจะบอกว่าสูสีคงโกหกเพราะฝ่ายที่มี1คนกำลังโดนยำเละฝ่ายเดียวทว่าไม่ว่าจะล้มกี่ครั้งจะโดนเตะ ต่อยหรือโดนเวทต่างๆนาๆซัดใส่จนกระอักเืเขาก็ลุกขึ้นมาทุกครั้ง ราวกับเป็ะ
ริชชี่ขนลุกซู่เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเพื่อนร่วมห้องอีกสองคนก็เช่นกันหลังจากที่ลีออนบอกตนว่าจะไปเคลียร์ไม่พูดพร่ำทำเพลงเขาเปิดไปยังลานกลางและเข้าต่อยกลุ่มคนที่รวมตัวกันอยู่ราวกับหมาบ้าที่จะกัดทุกคนที่มาคุกคาม
ทั้งที่ที่จริงแล้วจะใช้การเจรจาและอธิบายก็ได้ว่าพวกเขาเป็พี่น้องกันบางทีอาจไม่เกิดเื่นี้ขึ้น แต่เพราะอะไรถึงไม่ทำนั้นมีเพียงลีออนคนเดียวเท่านั้นที่รู้
ย้าก
เลออนร้องสุดเสียงขณะต่อยไปยังหน้าของนักเรียนคนหนึ่งก่อนจะโดนคนที่เหลือกระชากคอและโดนเท้านับพันกระทืบเด็กหนุ่มะเิพลังเพลิงรอบตัวจนทุกคนกระเด็นออกไปไม่ทันจะลุกเวทน้ำจำนวนมากโถมเข้าหาในพริบตา ไม่มีเวลาให้หยุดพัก จะหลบก็ไม่พ้น
เขาเร่งพลังเวทมนต์ให้มาเป็เกราะรอบกายปกป้องตัวเองดวงตาขวาถูกเปิดใช้งานั้แ่การต่อสู้เริ่มต้น ทำให้เขารู้ว่าเวทมนต์ไหนรุนแรงเวทไหนไม่รุนแรงจึงป้องกันได้ถูกจุด แม้แต่คนที่แอบร่ายเวทใส่เขาก็รู้ได้
แต่แน่นอนว่าน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟลีออนกระอักเืทั้งที่ยังพยายามยืนขึ้นตอนนี้เขาเหมือนเทพไร้พ่ายแห่งสนามรบ
‘น้องสาวฉันไม่ใช่ของๆใคร ไม่ใช่คนที่พวกแกจะมาแสดงตัวเป็แฟนคลับ สาวกหรือผู้ติดตามพวกแกที่หวังจะเกาะแกะน้องสาวฉันไปตายซะให้หมด ลีเช่มีค่ามากกว่าคนอย่างพวกแกจะมองเพื่ออิสระในการใช้ชีวิตของน้องสาว พวกแกจะต้องหายไป’เขาคำรามในใจเขาอยากจะะโมันออกมาทว่าคอของเขาได้รับาเ็จนพูดออกมาไม่ได้อีกแล้วมากที่สุดทำได้เพียงคำรามเท่านั้น
กลุ่มคนจำนวนมากตอนนี้ลงไปนอนกองกับพื้นเกือบจะถึงร้อยคนแม้จะพูดได้ไม่เต็มปากว่าเป็ฝีมือลีออนเพราะส่วนมากเกิดจากลูกหลงของเวทขนาดใหญ่จากพวกเดียวกันเองแต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าที่ลงไปกองบนเพราะมีเื่กับคนๆเดียว
“อ้าก”
แม้จะเ็ปเพียงใดแต่ใจยังฮึดสู้เพื่อคนที่รัก ทุกทิศทางถูกล้อมเอาไว้ไม่มีทางให้หนีหัวเดียวกระเทียมลีบไม่มีใครช่วย ไม่หวั่นเลยแม้แต่น้อยสายตาทุกคนบอกว่างานนี้ไม่ใครก็ใครต้องตายกันไปข้าง
วงค่อยๆบีบเข้ามาตามละคนร่ายเวทมนต์เตรียมปลดปล่อยใส่เป้าหมายด้านลีออนสองมือเรียกเวทสองสายออกมาพร้อมประสานเพิ่งความรุนแรง ตอนนั้นเอง
ตู้ม
เกิดะเิขึ้นที่ด้านหนึ่งของวงล้อม“มาช่วยแล้วเว้ย ลีออน” ไม่ใช่ใครที่อื่น ริชชี่ที่ลงมือด้านหลังคือเพื่อนร่วมหองอีกสองคนเท่านั้นยังไม่พอเพราะข้างหลังพวกเขาคือกองทัพนักเรียนและผู้เข้าสอบหญิงและสาวประเภทสองจำนวนมาก
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนระหว่างที่ทั้งสามกำลังยืนมองการตะลุมบอนริชชี่ได้เล่าเื่ที่พอรู้ให้ชุนและแดซองฟัง“เป็อย่างนี้เองสินะครับ”
“แย่มากแบบนี้ฉันรับไม่ได้ ส่วนตัวแล้วเพราะฉันเป็ดาราถึงได้ชอบการมีแฟนคลับเยอะๆแต่กับน้องสาวของหมอนั่นมันคนละเื่ ตัวเธอไม่ได้้าแฟนคลับหรือสาวกเธอแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่เก่งเวทมนต์จนมีคนยกย่อง การที่มีคนไปแอบถ่ายรูปและกีดกันความสัมพันธ์ของเธอกับคนอื่นฉันไม่เห็นด้วย” ดาราหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงรังเกียจอย่างเห็นได้ชัดเขาหรี่ตามองไปยังกลางลานกว้าง
“ตอนนี้เหตุผลอะไรก็ช่างเราต้องหาทางช่วยเขาให้ได้”
“ไม่มีทางที่จะเอาชนะได้หรอกครับทางเดียวคือไปพาเขาหนีออกมา แต่ปัญหาคือทำยังไง ขืนเป็แบบนี้เขาตายแน่”อัจฉริยะร่างเล็กใช้เร่งพลังสมองคิดอย่างรวดเร็วทว่าไม่มีทางไหนเลยที่จะหลบรอดคนขนาดนี้ไปได้
“คงต้องรีบไปตามอาจารย์หรือใครสักคนที่มีอำนาจมาสินะ”ริชชี่เตรียมตัวจะวิ่งไปทำตามที่ตัวเองคิด
“ป่านนี้น่าจะมีคนไปบอกแล้วล่ะครับแต่ไม่รู้อีกนานแค่ไหนกว่าพวกเขาจะมา ลำพังตอนนี้เราต้องหาทางช่วยพวกเขาก่อน”
“มีอยู่นะ ทางน่ะ”ทั้งสองหันไปทางเดียวกัน มุน แด ซอง ไม่รอช้าเขารีบเดินไปทางเด็กสาวกลุ่มหนึ่งที่ยืนมองอยู่รอบนอกเด็กสาวกลุ่มนั้นเมื่อเห็นว่าใครกำลังเดินมาหาพวกเธอก็ทำท่ากระดี๊กระด๊า พลางกรี๊ดด้วยความตื่นเต้น
แดซองเข้าไปพูดคุยกับพวกเธอรอยยิ้มละลายหัวใจสาวยกอยู่ตลอดเวลาพูดเสร็จหญิงสาวคนนั้นพวกนั้นรีบยกหูโทรศัพท์หาใครบางคนเขาไม่หยุดอยู่แค่นั้นเขาตรงไปยังกลุ่มต่อไปและต่อไป ผ่านไปไม่นานกองกำลังขุมใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นจากฝีมือคนๆเดียว
“นายทำได้ยังไงเนี่ย”
“อย่าลืมสิฉันเป็ใคร มุน แด ซอง เชียวนะ แฟนคลับของฉันมีอยู่ทุกที่ เอาล่ะในเมื่อพร้อมกันแล้วก็ไปช่วยหมอนั่นกันเถอะ”
กลับมาปัจจุบันตอนนี้ทุกอย่างหยุดนิ่งมองไปทางเดียวกันกองกำลังที่ประกอบด้วยผู้มีใจหลงรักคนๆเดียวเกือบพันคนจ้องเขม็งไปยังกลางลานรอเพียงสัญญาณบุกของผู้บัญชาการเท่านั้น
“ผมว่าพวกคุณควรจะหยุดได้แล้วนะครับไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน” แดซองกล่าวเสียงเหี้ยมท่าทางของเขาดูเด็ดขาดเป็อย่างมากสมแล้วที่เป็ดารากลายเปลี่ยนบุคลิกทำได้อย่างยอดเยี่ยม
“แล้วแกเป็ใครวะหา หรืออยากมีเรื่...อง”ชายที่เสื้อขาดวิ่นหนึ่งในกลุ่มคนที่ทำร้ายลีออนไม่ทันจะพูดจบเวทมนต์มหาศาลจากคนเฉียบพันลอยละลิ่วตกลงที่เขาอยู่คนที่อยู่ใกล้รีบะโออกห่าง
บึ้มๆๆๆ
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสภาพของชายผู้โชคร้ายนั้นเละแค่ไหนแม้จะยังไม่ตายแต่หากไม่ได้รับการรักษาโดยเร็วคงไม่พ้นเดินทางไปหายมบาลเป็แน่
“แกกล้ามากที่มาชี้หน้าท่านแดซองของพวกเรา”เสียงหวานแหลมของหนึ่งในกองทัพแฟนคลับตวาดลั่นพร้อมกันนั้นเสียงสนับสนุนก็ตามมาไม่หยุดจนกระทั่งดาราหนุ่มยกมือขึ้นฟ้าทุกคนถึงได้เงียบ
วินาทีต่อมาเขาสะบัดมือลงไปข้างหน้าราวกับแม่ทัพหนุ่มรูปงามในาให้สัญญาณบุกหญิงสาวด้านหลังขานชื่อเขาเพื่อปลุกใจสองขาวิ่งไปข้างหน้าเพื่อกำจัดศัตรูผู้เป็ปฏิปักษ์กับชายที่พวกตนคลั่งไคล้
“เพื่อแดซอง”
ขณะที่กองกำลังใหม่รุกไปด้านหน้ากองกำลังเก่าที่เห็นว่ากำลังต่างกับเกือบครึ่งเตรียมจะวิ่งหนี
ฟิ้ว
บังเกิดร่องลึกแยกกองกำลังทั้งสองออกจากกันอย่างเห็นได้ชัดมันเป็เพียงร่องกว้างเพียง3ซ.ม แต่ความลึกไม่อาจประมาณได้มันยาวั้แ่ลานฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งหนึ่ง
“เอาล่ะ พอได้แล้ว”น้ำเสียงสบายๆดังขึ้นกลางความเงียบ ร่างสองร่างเดินมาด้วยท่าทางองอาจที่หน้าอกคือตรารูปสิงโตสีทองแซมแดง
คนแรกลีออนคุ้นตาดีเขาคือลีกวาง ซู ผู้คุมสอบให้ห้องสอบของเขาตอนนี้กำลังทำหน้าไม่สบอารมณ์แต่ได้ไม่พูดอะไรส่วนอีกคนที่อยู่ด้านหน้าเขาไม่คุ้นแม้แต่น้อย ชายผิวขาวใส่แว่นกรอบเหลี่ยมใบหน้าประดับรอยยิ้ม ผมสีนำเงินเข้ม
แต่สำหรับหลายคนโดยเฉพาะนักเรียนของที่นี่กลับสั่นไปทั้งตัวใช่แล้ว เขาคือประธานนักเรียนโรงเรียนโฮซึกิ ฮิคิกายะ อิจิโร่
มือซ้ายถือฝักดาบสีดาบลายทองอีกมือคือดาบที่มีด้ามจับสีดำกั่นดาบสีทองชัดเจนว่าร่องที่พื้นเป็ฝีมือของคนๆนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
ชายคนหนึ่งเมื่อเห็นประธานเขาค่อยก้าวถอยหลังเตรียมจะหนีทว่าทันใดนั้นแสงเลเซอร์พุ่งมาด้วยความเร็วสูงถากเข้าที่ขาขวาจนเขาร้องและล้มลงไป“ใครกล้าขยับตัว อย่าหาว่าไม่เตือน”เป็ลีกวางซูที่ปล่อยเลเซอร์ออกจากนิ้วชี้ไปที่คนที่ล้มลง
ฮิคิกายะไม่สนใจใครทั้งนั้นรีบตรงเข้าหาคนที่มีสภาพเละที่สุดในบรรดาคนทั้งหมด“ลีออน เทพพิทักษ์ ใช่ไหม”
แฮ่ก แฮ่ก
เด็กหนุ่มหอบหายใจถี่ไม่ตอบไม่ใช่ว่าไม่อยากตอบแต่เพียงแค่ยืนได้ก็เต็มที่แล้ว “กวางซู พาเขาไปห้องพยาบาลทีเสร็จแล้วให้พาคุณหนูคนนั้นไปหาเขาด้วย อ้อแล้วก็อย่าลืมแจ้งที่ห้องพยาบาลด้วยให้มาเก็บคนที่าเ็ไปด้วย”ชายสวมแว่นสั่งการ “ครับ ท่านประธาน”
รับคำเสร็จ เขาตรงเข้าไปหิ้วร่างนั้นก่อนจะหายไปในพริบตา
“โอเคก่อนอื่นต้องจัดการที่นี่ให้เสร็จก่อนสินะมีใครพอจะอธิบายเื่ทั้งหมดให้ฉันฟังได้บ้างไหม”แม้จะเป็คำถามธรรมดาแต่กลับไม่มีใครสักคนกลับตอบ
โถงทางเดินที่ทอดยาวไปหลายร้อยเมตรร่างในชุดเครื่องแบบนักเรียนที่อกประดับตราสิงโตบนไหล่มีร่างหนึ่งพาดไว้ร่างนั้นพยายามดิ้นทว่ากลับไม่เป็ผล ‘ปล่อย’เขาพยายามเปร่งเสียงแต่มันไม่ยอมออกจากลำคอ
“พูดอะไรไม่เห็นรู้เื่อยู่เฉยๆซะไม่งั้นเดี๋ยวจะจับโยนเล่นตลอดทางไปถึงห้องพยาบาล”ลีกวางซูเดินมาจนสุดทาง ห้องขนาดใหญ่ตรงหน้ากินอาณาเขตไปหลายสิบเมตรป้ายตรงหน้าเขียนว่า ‘ห้องพยาบาล’ เขาเปิดเข้าไป
คนในชุดเครื่องแบบขาวหลายคนเห็นสภาพคนที่ถูกแบกพลันรีบเข้ามาพาตัวเขาไปยังแคปซูนที่วางเรียงกันเป็ตับ
“อ๋อเข้าใจเื่ทั้งหมดแล้ว เฮ้อ ปัญหาใหญ่เลยนะเนี่ยถ้าแค่ผู้เข้าสอบก่อนเื่ทะเลาะวิวาทมันไม่เท่าไหร่แต่นักเรียนอย่างพวกเธอดันไปเข้าร่วมด้วยนี่รู้ไหมว่ามันผิดจนถึงขนาดถูกส่งไปใต้ทะเลได้เลยนะ”ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นักเรียนของที่นี่ถึงกับสะดุ้งโหยงตัวสั่นกันเป็แถบๆ
ผู้ที่ได้ยินบางคนมีสีหน้างงงวยแต่สำหรับบางคนเหงื่อแตกพลั่กพวกเขารู้ว่าใต้ทะเลที่ประธานนักเรียนพูดถึงนั้นคือโรงเรียนเวทมนต์ภายใต้สังกัดกระทรวงเวทมนต์สาขาแอตแลนติส เป็สาขาที่จะรวมพวกที่ก่อปัญหาในโรงเรียนเวทมนต์สาขาต่างๆเอาไว้
“แต่เอาเถอะในเมื่อครั้งนี้ไม่มีคนตายจะละเว้นไว้สักครั้งก็แล้วกัน”เสียงถอนหายใจของใครหลายคนดังขึ้น “แต่...ไม่ได้หมายความว่าเื่จะจบหรอกนะยังไงคนทำผิดก็ต้องมีบทลงโทษ” สายตาคมกริบกวาดมองนักเรียนทุกคน
“เริ่มจากฝั่งที่มีโทษสถานเบาก่อน”เขาหันไปทางพวกริชชี่และบรรดาแฟนคลับของแดซอง “ถึงจะอยากช่วยเพื่อนแต่ทำแบบนี้มันไม่ถูกหรอกนะทางที่ดีควรจะรอให้พวกฉันมาถึงก่อน ก็เข้าใจว่าถ้าชักเขาอาจเป็อะไรไปแต่มันมีวิธีที่ดีกว่านี้ ฉะนั้นแล้วขอประกาศบทลงโทษของกลุ่มผู้เข้าสอบนั่นคือหักคะแนนการสอบข้อเขียน10คะแนนจากที่ทำได้ส่วนพวกนักเรียนหักคะแนนความประพฤติ15คะแนน คำตัดสินของฉันถือเป็ที่สุด”
“เดี๋ยวก่อนครับ”ทันใดนนั้นร่างหนึ่งพลันก้าวออกมาด้านหน้า “ท่านประธานนักเรียนเื่โทษของทุกคนช่วยฟังคำขอร้องของผมหน่อยได้ไหมครับ”
“คุณ มุน แด ซองผมเคยเห็นคุณทางทีวีบ่อยๆ ผมชื่นชมผลงานของคุณแต่ถ้าจะให้ลดโทษผมคงต้องขอปฏิเสธ”
“ไม่ใช่ครับผมเข้าใจดีครับถึงภาระและหน้าที่ของประธานนักเรียนแต่ว่าในเื่ที่แฟนคลับของผมเข้ามามีส่วนร่วมในการทะเลาะวิวาทนั้นเป็เพราะผมฉะนั้นแล้วได้โปรดลงโทษแค่ผมคนเดียวจะได้ไหมครับ จะตัดสิทธ์สอบเลยก็ได้ทุกคนเป็แฟนคลับของผม ผมไม่อยากทำให้พวกเขาเข้ามาเดือดร้อนเพราะคำขอร้องของผม” แดซองโค้งคำนับ180องศาต่อหน้าฮิคิกายะ
“ท่านแดซอง”
“ท่านแดซอง”
เสียงร้องระงมพร้อมเสียงสะอื้นจากบรรดาหญิงสาวหลังจากเห็นดาราที่ตนชอบกำลังก้มหัวขอร้องคนอื่นเพื่อพวกตนสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ได้แพร่กระจายไปสู่ภายนอกไม่นานยอดผู้ติดตามและแฟนคลับของแดซองก็เพิ่มขึ้นอย่างถล่มทลายเพียงข้ามคืน
“แบบนี้ฉันลำบากใจนะเนี่ย”ยังไม่ทันจะคิดเสร็จอีกสองร่างพลันก้าวออกมาข้างหน้า “ประธานครับพวกผมก็ขอรับโทษแทนพวกเธอด้วยครับ เป็พวกผมที่เป็คนเริ่ม ได้โปรดเถอะครับ”คราวนี้เป็ริชชี่และหวังเฉินชุน
“เอายังไงดีน้า...เฮ้อเห็นแก่ความเป็ลูกผู้ชายของคุณ งั้นเอาเป็คนที่เป็นักเรียนและคนที่ในอนาคตสอบผ่านจะต้องบำเพ็ญประโยชน์เก็บขยะทั่วโรงเรียนเป็เวลา1เดือนเต็มส่วนคนที่สอบไม่ผ่านให้วันหลังประกาศผลสอบให้เก็บขยะตามศูนย์ลงทะเบียนของประเทศตัวเองให้สะอาดใครละเว้นซึ่งบทลงโทษ ทางโรงเรียนจะส่งจดหมายเรียกค่าเสียหายไปที่บ้าน เข้าใจนะ”
“เฮ”ดังลั่นจากฝั่งของแดซอง ทุกคนยิ้มให้กันเพราะไม่คิดว่าพวกเขาจะโดนแค่นี้ส่วนอีกด้านกลุ่มชายฉกรรจ์มีสีหน้าแตกต่างออกไป ในที่สุดมัจจุราชก็หันมาทางพวกเขา“ส่วนพวกเธอผิดเต็มๆ อย่าคิดว่าจะรอดไปได้นะ บทลงโทษของพวกเธอสำหรับคนที่เป็นักเรียน หักคะแนนความประพฤติ30คะแนนผู้เข้าสอบหักคะแนนรวมของการสอบลง50คะแนน ไม่มีการลดหย่อนใดๆทั้งสิ้น”
ฮิคิกายะประกาศลั่นทันทีที่พูดจบกลุ่มคนชุดขาวปรากฏจากความว่างเปล่าเข้าตรวจเช็คอาการผู้าเ็และหามขึ้นเปลไปอย่างรวดเร็ว
“พี่คะ”เสียงหอบหายใจถี่ดังอยู่หน้าห้องพยาบาลร่างเล็กของเด็กสาวอายุสิบสี่มองซ้ายขวาไปที่บรรดาแคปซูลก่อนจะตรงไปยังเครื่องหนึ่งในนั้นคือชายหนุ่มที่มีเค้าโครงหน้าคล้ายเธอกำลังนอนอยู่สภาพเหลือเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว าแเต็มร่าง
หัวใจแทบตกไปอยู่ตาตุ่มเธอรีบพุ่งเข้าไปหาหยุดน้ำตาที่เคยหยุดไหลนองหน้าอีกครั้งเธอเรียกพี่ชายของเธอหลายครั้งจนเปลือกตาของเ้าของร่างค่อยๆลืมขึ้นมามองเธอ
“พี่คะ”ลีเช่ยิ้มด้วยความดีใจ “ลี...เช่” เขาพยายามเค้นเสียงจากลำคอให้ได้มากที่สุด
เพียงแค่นี้เธอก็ไม่ขออะไรอีกแล้วแค่พี่ชายปลอดภัยแม้แต่การให้อภัยเธอก็ไม่้า “พี่คะน้อง...น้องขอโทษน้องขอโทษที่ไม่ได้บอก น้องไม่พร้อมที่จะให้พี่ได้รับรู้ถึงตัวตนอีกด้านหนึ่งน้องกลัวว่าพี่จะโกรธที่ตลอดๆมายอมบอก หนูน่าจะบอกั้แ่แรก น่าจะเชื่อที่อาจารย์บอกน้องขอโทษ อึก ฮือ” เด็กสาวปล่อยโฮออกมา ความอดกลั้นทุกอย่างออกมาจนหมด
“ไ...ม่เป็...ไร...หรอก” ลีออนยกมือััแก้วของแคปซูลที่ครอบเขาอยู่“แต่...สั...ญญา...นะว่า...จะไม่ปิ...ดบัง...กัน...อีก”
“ค่ะ น้องสัญญา”
“ถ้...าอย่าง...นั้นเล่า...ให้...ฟังหน่อย...สิเรื่...องของ...น้อง”
ที่หน้าประตูห้องพยาบาลชายผู้ที่อยู่บนจุดสูงสุดของบรรดานักเรียนของโรงเรียนกำลังมองไปยังคู่พี่น้องพลางยิ้มน้อยๆพร้อมนึกไปก่อนหน้านี้ขณะที่เขากำลังนั่งอ่านเอกสารของสภานักเรียนอยู่นั้นมีรายงานเข้ามาว่ามีคน้าเข้ามายังสนามสอบอ้างว่าเป็ญาติของผู้เข้าสอบ
ซึ่งตามกฏแล้วขณะที่มีการสอบห้ามผู้ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาในอาณาเขตโรงเรียนเด็ดขาดตลอดั้แ่การสอบรอบแรกจนถึงรอบสุดท้ายมันควรจะเป็แบบนั้นถ้าหากผู้ที่มาไม่ใช่ 1ในราชนิกูลรุ่นเยาว์เ้าหญิงเหมันต์ผู้เลื่องชื่อด้านพลังเวทมนต์อันมหาศาลและความงามที่สะกดได้ทุกผู้คน
“พี่ชายงั้นหรอ...ขอคาดหวังหน่อยก็แล้วกัน”
.....................................................................................................
จบแล้ว ต่อไปเป็ตอน what if ที่(ผม)รอคอย หัวของพวกwhat if ตอนนี้คือถ้าลีเช่ไม่มาหาลีออนจะเกิดอะไรขึ้น ชี้แจงกันก่อน ตอนwhatif จะไม่ได้เป็นิยายแบบเต็มๆเหมือนตอนปกติไม่ได้ใช้ภาษาเป็ทางการหรือบรรยายอะไรละเอียดแต่จะเล่าแบบโดยรวมถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นโดยที่จะพยายามไม่สปอยให้มากที่สุดเป็ตอนไม่ยาวมากอาจจะหน้า สองหน้า ไม่เกี่ยวกับเนื้อเื่ใครอยากอ่านก็ได้ไม่อ่านก็ได้ ละอ่านละห้ามบ่นด้วยว่าสั้นอย่างนั้น อย่างนี้บอกกแล้วว่าแค่บรรยายโดยรวมถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น
สุขสันต์วันแม่นะครับ
ส่วนอันนี้คือนิยายของเพื่อนผมลงในficเหมือนกันชื่อว่า ’เปิดกาชาได้เกลือแต่เธอน่ารักเลยจะปั้นให้เป็สุดยอดนางฟ้า’ โคตรยาวเลยวะ
https://fictionlog.co/b/5b479161ccfdc14211c6e440
![เก็บดวงใจไว้ให้เธอ [Deep Affection]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/57eedd4c642f945ff4aa7bb2e97ad4f6.webp)
10K
![[ รวมเรื่องสั้น 18+ ] แนวจีนโบราณ NC เน้น ๆ สายแซ่บ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781774008_31395121.webp)
