//ปังๆๆๆ
มิเรเซียเคาะประตูห้องของนาเรียอย่างแรงพร้อมกับร้องเรียกเธอด้วยความเป็ห่วงเพราะว่าั้แ่ที่กลับมาที่คฤหาสน์ นาเรียก็เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้องโดยที่ไม่ยอมออกมาเลยไม่ว่ามิเรเซียจะพยายามเรียกเธอสักเท่าไหร่ก็ตาม
“นี่นาเรีย !เปิดประตูให้ฉันทีสิ !”
“ไปไกลๆ เลยค่ะ !”
นาเรียะโออกมาจากห้องด้วยเสียงที่สั่นเทา...ก่อนที่จะปรากฏเวทย์บาเรียหลายสิบชั้นขึ้นมาที่ประตูห้องของเธอ
นี่เธอถึงขั้นใช้เวทย์บาเรียเลยเหรอ!?
“ฉันขอโทษนะนาเรียฉันผิดไปแล้ว...ให้อภัยฉันเถอะนะ !”
มิเรเซียกล่าวขึ้นมา...แต่คราวนี้กลับไม่มีเสียงตอบรับจากนาเรียกลับมาเลยแม้แต่นิดเดียว
บาเรียป้องกันเสียงรบกวนอย่างนั้นเหรอ! นี่เธอทำถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!
แย่แล้วสิแบบนี้...เอายังไงดีล่ะเรา...ถ้าหากปล่อยให้เป็แบบนี้ต่อไปล่ะก็จะต้องแย่แน่ๆ!
จริงสิ !ถ้าอย่างนั้นล่ะก็...ลองใช้แผนนั้นดูก็แล้วกัน...
ถ้าหากเราจะง้อนาเรียล่ะก็...วิธีนี้นี่แหละที่ได้ผลที่สุดล่ะ!
ไม่รอช้าให้เสียเวลาฉันรีบวิ่งเข้าไปในห้องครัวแล้วก็หยิบอุปกรณ์บางอย่างออกมาวางเอาไว้ข้างหน้าห้องของนาเรียในทันที
ซึ่งสิ่งนั้นนั่นก็คือ...เตาสำหรับย่างนั่นเอง...
ถึงแม้ว่าปกติเราจะไม่ควรย่างตรงนี้ก็เถอะแต่เดี๋ยวค่อยใช้เวทย์มนต์จัดการเื่ควันกับกลิ่นก็แล้วกัน...
เอาล่ะนะ !มาเริ่มแผนการกันเลย !
ฉันนำเนื้อสุดหรูแสนหายากอย่างเนื้อของวัว์สีรุ้งออกมาจากคลังเวทย์มนต์ของฉันแน่นอนว่ามันแล่เสร็จเรียบร้อยแล้วนะ
จัดการจุดไฟด้วยเพลิงัของฉันจนได้ระดับไฟที่พอดีแล้วก็อุ่นตะแกรงย่างจนร้อนได้ที่แล้วค่อยวางเนื้อวัว์สีรุ้งลงไป...
เ้านี่น่ะแค่รสชาติปกติก็อร่อยโดยไม่ต้องปรุงอะไรเพิ่มเป็พิเศษเลยล่ะ...แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่นั้นหรอกนะ...
กลิ่นของมันเองก็หอมสุดๆจนน้ำลายสอเช่นกัน...
“เอ้าๆ นาเรียมากินเนื้อกันเร็ว ^ ^”
ฉันพัดกลิ่นของเนื้อย่างหอมๆเข้าไปในห้องของนาเรียอย่างใจเย็น...ก็บาเรียของเธอมันไม่ได้ป้องกันกลิ่นนี่นาเนอะ?
หึๆๆๆๆ...เท่านี้ก็เหลือแค่รอให้เธอยอมออกมาแต่โดยดีเท่านั้นเอง...ของกล้วยๆใช่ไหมล่ะ ?
ฉันค่อยๆทำอย่างนั้นไปเรื่อยๆ ด้วยใจอดทน...ซึ่งหลังจากที่เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง...
ประตูห้องก็ถูกเปิดออกจนได้...
“งือ...คุณหนูขี้แกล้งค่ะ...”
นาเรียเปิดประตูห้องออกมาในสภาพที่ตาแดงก่ำและเสื้อผ้าหลุดลุ่ยจนเผยเนินอกของเธอออกมาเล็กน้อย(เล็กน้อยจริงๆ)นอกจากนี้เธอยังจ้องไปหาเนื้อย่างตรงหน้าของเธอพร้อมกับน้ำลายไหลอีกด้วย...
จะว่ายังไงดีล่ะ...สภาพแบบนี้นี่มัน...
น่าแกล้งชะมัดเลย!
“หือ...เธออยากกินเนื้อย่างนี่ขนาดนั้นเลยอย่างนั้นเหรอนาเรีย...”
“คะ-ค่ะ !”
“คิกๆๆๆ...ถ้าอย่างนั้นไหนลองเดินสี่ขาเข้ามาหาฉันแล้วก็เห่าโฮ่งหน่อยสิจ๊ะ”
“อะ-อึก !”
เมื่อมิเรเซียพูดออกมาพร้อมกับใช้ส้อมจิ้มเนื้อชิ้นหนึ่งยื่นมาทางนาเรีย...เธอก็กัดฟันแน่นแล้วก็ครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะเอายังไงต่อไปดี...และสุดท้าย...เธอก็พ่ายแพ้ต่อความอยากอาหารของเธอจนได้...
นาเรียคุกเข่าไปที่พื้นพร้อมกับค่อยๆคลานเข้าไปหามิเรเซียอย่างช้าๆ
“ฮะ-โฮ่ง”
นาเรียพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำและปริ่มน้ำตาซึ่งมิเรเซียก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ...ก่อนที่เธอจะเผยสีหน้าซาดิสถ์ออกมา
“ถ้าหากอยากจะกินล่ะก็...ต้องทำยังไงคงรู้ดีใช่ไหม?”
“ดะ-ได้โปรดให้ฉันได้ทานเนื้อชิ้นนั้นด้วยเถอะนะคะคุณหนู”
“หือ ? ไม่ค่อยอยากให้เลยน้า ^ ^”
“...อึก...คุณหนูขี้แกล้งค่ะ”
นาเรียพูดขึ้นมาด้วยเสียงสะอื้นไห้เล็กน้อยพร้อมกับจ้องไปยังเนื้อย่างในมือของคุณหนูของเธอด้วยสายตาออดอ้อน
จะว่ายังไงดีล่ะ...เธอนี่มันน่าแกล้งชะมัดเลยแฮะ...
ถึงแม้ว่าเราจะอยากแกล้งเธอต่อมากแค่ไหนก็เถอะ...แต่วันนี้จะยอมปล่อยๆไปบ้างก็แล้วกัน เพราะฉันก็กลัวจะถูกเธองอนยาวด้วยล่ะนะ...
“เอ้า...กินซะสิ”
มิเรเซียป้อนเนื้อย่างให้กับนาเรียด้วยรอยยิ้มซาดิสถ์ซึ่งนาเรียเองก็กลืนน้ำลายแล้วก็ค่อยๆ เลียเนื้อย่างด้วยความหลงใหลก่อนที่จะกัดมันเข้าไปเต็มคำ...และทันใดนั้นนั่นเอง...
“อะ-อื้อ !”
ทันทีที่กัดเนื้อเข้าไปรสชาติอันเข้มข้นสุดลึกล้ำก็กระจายไปทั่วปากของเธอจนแววตาของเธอถึงกับเปล่งประกายระยิบระยับออกมา
“อะ-อร่อยมากเลยค่ะ! ทันทีที่กัดเข้าไปมันก็ละลายในปากเลย แถมรสชาติยังเข้มข้นสุดๆไปเลยด้วยค่ะ !”
“คิกๆๆๆใช่ไหมล่ะ”
มิเรเซียหัวเราะออกมาอย่างร่าเริงพร้อมกับเข้าไปกระซิบข้างหูของนาเรียที่กำลังนั่งแทะเนื้อย่างบนเตาอย่างเอร็ดอร่อยเบาๆพร้อมกับใช้มือของเธอลูบไล้ไปที่โคนหางของนาเรียอย่างชำนาญ
‘คืนนี้เรามานอนด้วยกันนะ’
คำพูดสั้นๆนั้นทำให้นาเรียที่กินเนื้อแสนอร่อยอยู่ถึงกับหยุดชะงักลง พร้อมกับใบหน้าที่ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัวนั้นก็ทำให้เธอถึงกับเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว...
“อะ-เอ่อ...เอ๊ะ!?”
“...ไม่ได้เหรอ...นาเรีย”
มิเรเซียพูดขึ้นมาด้วยเสียงออดอ้อนพร้อมกับใช้มือลูบไล้เอวและหน้าท้องของนาเรียเบาๆ...ส่วนทางด้านนาเรียเองก็ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้าเบาๆ ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
“ค่ะ...”
“ถ้าอย่างนั้นเป็อันตกลงนะ”
คิกๆๆๆ ดูเหมือนว่าคืนนี้จะมีเื่สนุกเกิดขึ้นแล้วสิ...
25
