หลังจากพวกนางกลับมาถึงที่พักซีซีและซีเหมยก็หาที่ฝึกพลังกันต่อเพื่อจัดการกับพลังที่ยังไม่มั่นคงและยังมีข้อผิดพลาดของการใช้พลัง ที่ยังมีขีดจำกัดของร่างกายตอนนี้ให้หมดไปทั้งสองเริ่มจากการรวมปราณก่อนจะโคจรไปยังเส้นเอ็นทุกจุดเพื่อที่จะเพิ่มความแข็งแรงของเส้นเอ็นก่อนถ้าทำเช่นนี้จะเป็ผลดีเวลาที่จะทำการผลัดเปลี่ยนเอ็นและถ่ายกระดูกใหม่พวกนางจะได้ทะลวงผ่านขั้นได้อย่างปลอดภัยและสามารถใช้พลังได้อย่างราบรื่น
ตอนนี้เป็เวลาเที่ยงคืนทั้งสองนางต่างอยู่ในภาวะตัดขาดจากโลกภายนอกและเข้าถึงพลังปราณในจุดตันเถียนรอบๆตัวของพวกนางทั้งสองมีปราณธรรมชาติที่ถูกดูดเข้าร่างอย่างรวดเร็วเป็จำนวนมาก ก่อนจะเริ่มมีแสงสีทองแผ่ออกมาจากร่างของพวกเธอพลังนี้ได้แผ่ขยายจนสามารถโอบล้อมพวกนางไว้ใช้เวลาไม่นานแสงสีทองนี้ก็ค่อยๆสว่างขึ้นก่อนจะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ปรากฏการณ์นี้ทำให้ยุทธภพต่างสั่นะเืแต่มีแค่พวกขอบเขตเดียวกันหรือสูงกว่าที่สามารถััได้พวกผู้เฒ่าอายุยืนหรือยอดฝีมือที่คอยแฝงเร้นในยุทธภพที่รับรู้ต่างก็ออกมาดูเหตุการณ์อัศจรรย์ที่เกิดขึ้นนี่คือสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานานเกือบ500ปีแล้วที่ไม่มีใครฝึกสำเร็จถึงขั้นกายเซียนเทพ์สูงสุดเลยสักคน
ส่วนซีซีและซีเหมยที่ตอนนี้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายอย่างเห็นได้ชัดเริ่มจากร่างกายภายนอกของพวกเธอที่มีการเปลี่ยนแปลงผิวกายเริ่มเนียนใสราวกับเปล่งแสงได้หากได้ลองััจะพบว่าเนื้อผิวเรียบเนียนเหมือนผิวทารกขาวดั่งหยกนมแพะผมยาวดำเงาสลวยเหมือนเส้นไหมริมฝีปากแดงอิ่มราวกับผลอิงเถา
หากมีใครได้เห็นพวกเธอตอนนี้ิญญาคงหลุดลอยเพราะความงามที่ไม่อาจพรรณนาได้หมดในวันเดียว
ไม่เพียงแต่ภายนอกที่เปลี่ยนอวัยวะภายในทุกส่วนล้วนเปลี่ยนแปลงเช่นกันเส้นเอ็นทุกเส้นเริ่มผลัดเปลี่ยนกระดูกทุกส่วนของร่างกายเริ่มเปลี่ยนถ่ายใหม่ความแข็งแกร่งของร่างกายที่เพิ่มขึ้นมาพวกเธอกำลังรู้สึกถึงมันได้ ว่ากันว่าร่างของเทพเซียน์นี้มีความพิเศษมากน้อยนักที่จะมียาพิษอันไหนที่สามารถทำร้ายระดับนี้อาวุธธรรมดาหาได้ระคายเคืองผิวไม่นับว่าเป็เื่พิเศษที่สุดและทุกคนต่างก็้าที่จะขึ้นไปถึงขั้นนี้แต่การที่จะฝึกถึงขั้นนั้นมันยากและสาหัสสำหรับคนทั่วไปยิ่งนัก
แต่กับพวกนางทั้งสองนั้นคือข้อยกเว้น
ยามนี้เกือบสว่างแล้วและขั้นตอนสุดท้ายนี้ก็ถือเป็่สำคัญที่จะปล่อยพลังปราณที่ถูกสะกดไว้ให้ออกมาทั้งสองนางต่างควบคุมพลังปราณไว้ที่จุดตันเถียนก่อนที่จะโคจรส่งปราณไปทะลวงจุดทั้ง9
แขนทั้งสองข้าง ขาทั้งสองข้าง มือทั้งสองข้าง เท้าทั้งสองข้างและศีรษะหนึ่ง ที่สำคัญที่สุดหากว่าทำพลาดพวกเธออาจสิ้นชื่อก็คราวนี้
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด"เสียงกรีดร้องของทั้งสองดังขึ้นอย่างเ็ปร่างกายเหมือนทุกโยนลงลาวา ความร้อนแผดเผาไปทั่วร่างลึกถึงจิติญญาจนทำให้ทั้งสองทนไม่ไหวและหมดสติลงในที่สุดแต่ร่างของพวกนางก็ยังมีแสงโอบล้อมร่างกายที่กำลังดูดเอาปราณธรรมชาติเข้าสู่ตันเถียนอย่างบ้าคลั่งจนก่อเกิดเป็พายุปราณที่ได้พัดร่างของพวกนางลอยขึ้นมากลางวังวน พลังปราณในวังวนนี้มีความหนาแน่นเป็อย่างมากมันค่อยๆไหลซึมไปทั่วร่างและเริ่มรักษาร่องรอยาแเก่าหรือแม้แต่ริ้วรอยก็พลังปราณเข้าไปเติมเต็มจนใบหน้าของพวกนางทั้งคู่ดูอ่อนเยาว์ลงไปอีกเมื่อเสร็จสิ้นร่างของทั้งสองนางก็ค่อยๆลอยลงที่เตียงอย่างแ่เบา
เช้านี้ฮูหยินตื่นมาด้วยความสดชื่นเมื่อคืนเหมือนเธอได้รับพลังบางอย่างเข้าร่างกายอย่างมากมายมันทำให้พลังชีวิตของเธอเพิ่มขึ้นทันทีเช้านี้เธอจึงมีความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก
"หลินเออร์เ้าไปปลุกพวกลูกๆของข้าทีไม่รู้ว่าออกไปเที่ยวงานเทศกาลกลับมาดึกดื่นแค่ไหนถึงยังไม่ออกมาจากห้อง"
"เ้าค่ะฮูหยิน"
สาวใช้รีบเดินไปตามคำสั่งของฮูหยินทันทีก่อนจะหันไปสั่งสาวใช้อีกสองนางให้ไปเตรียมน้ำอุ่นและเสื้อผ้าให้คุณหนูทั้งสองเมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องก็เห็นคุณหนูทั้งสองยังนอนหลับอยู่ที่เตียงทำให้นางสงสัยเป็อย่างมากเพราะปกติคุณหนูซีซีและคุณหนูซีเหมยจะตื่นเช้าออกมาฝึกกระบี่ตลอด
"คุณหนูเ้าค่ะตื่นได้แล้วตอนนี้ฮูหยินท่านกำลังรอกินข้าวอยู่เ้าค่ะ"
ทั้งสองสาวได้ยินเสียงของหลินเออร์ก็รู้สึกตัวก่อนที่จะยันร่างลุกขึ้น
"อ่าาาา ทำไมวันนี้รู้สึกปลอดโปร่งจังร่างกายก็รู้สึกว่ามันเบาจนจะลอยได้เลย"
"อย่ามัวแต่พูดเลยรีบไปอาบน้ำกันเถอะ"ซีซีปรามซีเหมยก่อนที่จะปิดม่านออกมาโดยไม่ทันเอะใจกับร่างกายที่เปลี่ยนไปของพวกนาง
"ไอ้หยาาาาา"กลับเป็หลินเออร์ที่มองเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของพวกเธอนางถึงกับใจนถอยหลังผงะทันที
"คุณหนูพวกท่านทำไม....ทำไมถึงเปลี่ยนไปเช่นนี้อ่า์แกล้งข้าหรือไง........ตึง"
หลินเออร์เป็ลมล้มพับไปเสียแล้วพวกเธอได้แต่ทำหน้าเหลอหลาและรีบมาดูสาวใช้ของตนก่อนจะมองหน้ากัน
"อะ.....พี่หญิงทำไมตาของท่านเปลี่ยนสีได้"
"ตาของเ้าก็เปลี่ยนสีเหมือนกันซีเหมยแล้วร่างกายของเ้าก็เปลี่ยนรวมถึงผิว อ่า...ผิวข้าก็เหมือนกันนี่ทำไมถึงเปลี่ยนไปละ"
ซีเหมยรีบวิ่งไปส่องกระจกเธอเห็นหญิงสาวที่หน้าคุ้นๆกำลังจ้องมองกลับมา‘ใครนะทำไมสวยจังเอ๋!!นี่เธอนี่แต่ทำไมสีของั์ตาเธอจึงเป็สีฟ้าไปได้ละ’
ทรวดทรงก็เหมาะสมกับเป็หญิงสาวขึ้นมากว่าแต่ก่อนเอวคอดกิ่วแขนขาเรียวยาวจนเธอไม่คิดว่าจะมีร่างกายที่สวยงามขนาดนี้แต่ทำไมถึงไม่สูงขึ้นสักนิดเลย
"ท่านพี่ซีซีเ้ามาส่องกระจกดูซิหน้าของเ้าเปลี่ยนไปเหมือนกันนะ"
ซีซีที่ไม่ได้ใอะมากก็เดินเข้าไปส่องกระจกตามที่ซีเหมยบอกในกระจกเธอเห็นหญิงสาวที่งดงามคนหนึ่งสะท้อนออกมาสวยงามมากแต่ยังมีเค้าหน้าเดิมของเธออยู่มีเพียงสีั์ตาของเธอเท่านั้นที่เปลี่ยนไปกลายเป็สีน้ำตาลเข้มออกทองๆ
"อ่า….ยังกะฝันขนาดศัลยกรรมที่ว่าแน่ยังแพ้พวกเราเลยท่านพี่ซีซีเื่นี้คงต้องขอความเห็นของท่านพ่อแล้วละ"
ทั้งสองเลิกตื่นใสิ่งใดจะเกิดก็คงต้องปล่อยให้เกิดและต้องยอมรับให้ทุกอย่างดำเนินไปตามที่์้า ซีซีปลุกสาวใช้หลินเออร์ให้ตื่นก่อนที่จะไล่ให้นางไปทำหน้าที่ตามปกติส่วนพวกเธอก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวและรีบมุ่งหน้าไปหาท่านพ่อท่านแม่ทันที
ทางฮูหยินและเ้าเมืองตงโฉกำลังนั่งคุยถึงเื่เหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นภายในจวนฝั่งของนางและลูกสาวที่เช้านี้ได้มีสิ่งที่ผิดปกติมากมายแต่หาสาเหตุอย่างไรก็ไม่เจอเมื่อต่างก็ยังหาคำตอบไม่ได้เลยเปลี่ยนมาสนทนาถึงจดหมายที่องค์ชายจ้าวหลงเยี่ยนส่งให้ตนเมืองหลวงกำลังจะลุกเป็ไฟทางเขาเองก็เพิ่งได้รับสารจากสายที่อยู่หมูบ้านวังเมฆว่าตอนนี้ได้มีกองกำลังของวังปีศาจมาบุกล้อมนี่คงเป็แผนที่จะล่อให้เขาออกจากเมืองแต่ถึงจะเป็แผนเขาก็ต้องออกไปช่วยชาวเมืองของเขาอยู่ดี
"คุณหนูมาแล้วขอรับ"สีหน้าของพ่อบ้านตงดูแตกตื่นแต่ก็ยังไม่กล่าวอะไรออกมา
"ท่านพ่อ ท่านแม่ คารวะเ้าค่ะ "
ตงโฉและฮูหยินต่างใทันทีที่เห็นบุตรสาวทั้งสองถึงจะเปลี่ยนไปแต่ก็ยังมีเค้าลูกของพวกเขาอยู่
"เหตุใดพวกเ้าถึงเปลี่ยนไปเช่นนี้"
"ลูกก็ไม่แน่ใจหลังจากที่พวกเราฝึกทะลวงปราณพลังก็หมดสติไปตื่นขึ้นมาก็กลายเป็แบบนี้แล้วเ้าค่ะ"
"ท่านพ่อท่านแม่กลัวพวกลูกหรือไม่"ซีซีเอ่ยออกมาแววตาสีหน้าดูสับสนหากว่าท่านพ่อและท่านแม่กลัวพวกนางจะทำเช่นไร
"เ้าพูดอะไรออกมาต่อให้พวกเ้ามีเขางอกแม่ก็หาสนใจไม่"ฮูหยินรีบเดินเข้ามาโอบกอดบุตรสาวทั้งสองซีเหมยเหมือนอ่อนแอแต่จิตใจเข้มแข็งซีซีเหมือนเข้มแข็งแต่จิตใจอ่อนไหวนัก (แค่เื่ครอบครัวเท่านั้นฮูหยินหารู้ไม่)
"ข้าว่าพอจะรู้สาเหตุแล้วพวกเ้าไม่ต้องกังวลมานั่งที่โต๊ะก่อนเถอะ"
ตงโฉส่งสายตาให้เหล่าคนรับใช้ออกไปเขาแทบเก็บอาการดีใจไม่อยู่นี่คือสาเหตุของสิ่งแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นภายในจวนของตนซินะการเปลี่ยนแปลงของบุตรสาวทั้งสองทำให้ตงโฉดีใจเป็อย่างยิ่ง
‘ช่างน่ายินดีนัก’
"ท่านพ่อมีความเห็นเช่นไรหวังว่าข้าและพี่ซีซีคงไม่ได้ถูกธาตุไฟเข้าแทรกหรอกนะเ้าค่ะ"
"ใจเย็นซีเหมยเ้าและพี่ของเ้าหาได้ถูกธาตุไฟเข้าแทรกแต่พวกเ้าฝึกบรรลุขั้นกายเซียน์สูงสุดได้สำเร็จแล้วต่างหาก"
รอยยิ้มของบิดาทำให้สองสาวใจชื้นขึ้นถ้าอย่างนั้นนับว่าความพยายามของพวกเธอไม่สูญเปล่า
"แล้วที่ร่างกายเปลี่ยนแปลงก็เป็ผลจากการเปลี่ยนเอ็นถ่ายกระดูกนั่นเอง"
"ท่านพ่อแล้วที่สีั์ตาของพวกลูกเปลี่ยนไปมันอาจจะเป็เหตุให้คนที่ไม่หวังดีอาศัยเื่นี้มาใส่ความก็ได้นะเ้าค่ะ"
"สีของั์ตามันแค่บ่งบอกว่าพลังของลูกอยู่จำพวกธาตุไหนพวกเ้าสามารถปกปิดมันได้เหมือนกับปกปิดไอสังหารนั่นแหละ"
สีหน้าที่กังวลพลันหายไปทันทีกลับเป็รอยยิ้มสดใสมาแทนที่อ่า....สายตาของเ้าเมืองและฮูหยินพร่ามัวทันที ช่างงดงามจริงลูกสาวของแม่ช่างเหมือนเทพธิดาที่สูงส่งยิ่งนักส่วนเ้าเมืองตงโฉผู้เป็บิดาเดิมทีก็ทั้งห่วงและหวงบุตรสาวของตนอยู่แล้วยิ่งมีเหตุการณ์ที่ลูกสาวทั้งสองเปลี่ยนแปลงไปงดงามหยาดเยิ้มกว่าเดิมเขายิ่งเพิ่มความหวงแหนบุตรสาวของเขายิ่งนักและอาจจะมากกว่าพ่อของคนไหนๆบนโลกนี้เสียด้วย
"พวกเ้ารีบกินข้าวเถอะวันนี้พ่อจะสอนให้พวกเ้าฝึกกระบี่ขั้นสมบูรณ์ให้คล่องเพราะพรุ่งนี้พ่อจะออกเดินทางไปช่วยหมู่บ้านวังเมฆที่ถูกวังปีศาจล้อมเอาไว้"
สีหน้าของตงโฉกลับมาเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ยังดีที่สามารถวางใจเื่ของบุตรสาวและฮูหยินแล้วเขาผู้เป็เ้าเมืองก็จะได้ออกไปช่วยชาวเมืองได้อย่างวางใจไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังอีก
สองสาวลอบมองหน้ากันก่อนที่สีหน้าทั้งคู่จะเต็มไปด้วยความพอใจหากเ้าเมืองรู้คงไม่แม้แต่จะย่างเท้าก้าวออกห่างจากเมืองหนายโจ