พ่อ ทำเสียงแบบคนเมา พร้อมก้าวเท้าเดินเข้ามา
“อ๊า สาวน้อยผู้นี้เป็ใครกัน? ช่างงามนัก! .. มาๆ มาเล่นสนุกด้วยกันซิเ้า ฮิฮิ”
เด็กหนุ่มอีกคนก็หัวเราะขึ้น แล้วก้าวตามเข้ามาด้วย
ฉัน “ท่านเ้าเมืองโปรดตั้งสติด้วย ท่านไปพักผ่อนตามที่ท่านเลขาจางบอกเถิด ไว้สร่างเมาแล้วค่อยเจรจากันใหม่”
แต่ดูเหมือนไอ้พ่อบ้าๆ ของฉัน มันดูท่าจะไม่ได้ยินไม่ได้ฟังอะไรแล้วล่ะ! มันตั้งหน้าก้าวเดินเข้ามา หน้าตาแสดงความหื่นกระหาย!
แล้วไอ้พ่อบ้าของฉัน มันก็เอื้อมมือเข้ามา .. เป้าหมายคือหน้าอก อันอวบอึ้มของฉันนั่นเอง!
ฉันยกมือซ้ายขึ้นช้าๆ ด้วยความเร็วเท่ากับที่มันเอื้อมมือของมันเข้ามา นิ้วชี้จรดดันนิ้วโป้งไว้.. พอมือของมันเข้ามาในระยะ ฉันก็ดีดนิ้ว!
ผั้วะ!! “อ๊าก..ก!!?” เสียงกรีดตระโกนร้องของพ่อฉันดังสนั่น พลางะโถอยหลังล้มลงไปนอนกลิ้งไปมากับพื้นหญ้า มือซ้ายกุมข้อมือขวา..
ที่ฉันดีดนิ้วน่ะ ไม่ใช่การดีดธรรมดา! แต่เป็วิชาที่ฉันพัฒนาขึ้น จากพื้นฐานของ เคล็ดวิชา “ดัชนีอรหันต์” และ “ดัชนีเด็ดบุปผา” ของวัดเสาหลิน .. แน่นอนว่า ฉันไม่ได้ใช้แรงมากหรอก แค่1ส่วน (10%) เท่านั้น!
ขณะพ่อขี้เมาของฉันนอนกุมข้อมือ ร้องโอ้ยๆ อยู่ .. ฉันก็กล่าวกับเลขาจาง “ท่านจางก็ให้บ่าวผู้ชายมาพาท่านพ่อไปรักษาตัวเถอะ.. เพียงแค่ข้อมือเคล็ดเท่านั้น ข้าเพียงป้องกันตน มิได้ลงมือหนัก .. แล้วก็เชิญคุณชายแปลกหน้าทั้ง2ท่านนี้ให้ออกไปจากเรือนฝ่ายสตรีของจวนเ้าเมืองด้วย!”
จากนั้น ฉันก็หมุนตัวย่อลงไปคุยกับหงเสวียนที่ยังคงสะอื้นอยู่ ฉันทำท่าทางคล้ายว่าไม่ให้ความสนใจกับท่าทีของผู้อื่นๆอีกแล้ว
ฉันพยายามกล่าวให้เสียงอบอุ่น “เ้าจะกลับไปที่เรือนของเ้า .. หรือว่าเ้าจะไปนั่งพักดื่มชา เปลี่ยนเสื้อผ้าที่เรือนของข้าก่อน?”
ตอนนี้เซียวหงเสวียนดูท่าทางน่าสงสารมาก นางหน้าซีดเผือด สะอึกสะอื้น ตัวสั่นไปหมด แต่ก็พยายามพยักหน้า นางพยายามจะพูด แต่ไม่มีเสียงออกมา .. ท่าทางยังตื่นกลัวมากอยู่ ทำท่าจะเอื้อมมือออกมาจะคว้าแขนฉันไว้ แต่เธอก็ชะงักไป .. คงกลัวว่าฉันจะตำหนิ หรือรังเกียจเธอซินะ..
ฉันยิ้มให้เธอเล็กน้อย มือนึงจับมือเธอไว้ เขย่ามือเธอเบาๆ อีกแขนหนึ่งประคองด้านหลังไปโอบไหล่ พร้อมทั้งดึงเสื้อที่ขาดให้กระชับปิดร่างเธอมากขึ้น
ฉันพยุงน้องสาวต่างแม่ในชีวิตใหม่อีกคน พากันเดินออกไปจากสวน ขากลับต้องเดินอ้อมหน่อย เพราะต้องไปตามทางเดิน ระหว่างทางพลางได้ยินบ่าวรับใช้ที่เข้ามาในสวนหลายคนซุบซิบกันเสียงดัง..
“อา ข้าว่าแล้ว นายท่านต้องมาหาทำเื่สนุกกับลูกสาวตัวเองแน่ .. แต่ไม่คิดว่าท่านจะเมามากจนล้มไปง่ายๆ อย่างนี้”
“ล้มง่ายๆ ที่ไหนกันเล่า? คุณหนูใหญ่วิ่งะโข้ามกำแพงมาจากอีกฟากของเรือนเชียวนะ แสดงว่านางมีวรยุทธสูง แต่ลงมือกับพ่อตัวเองหนักเช่นนี้ ก็ทำเกินไปแล้วจริงๆ”
“หึหึ ข้าว่าอีกสักพักต้องมีเื่สนุกสนานอีกแน่ คืนนี้ข้าคงไม่ต้องไปปรนนิบัตินายท่านแล้ว พวกเ้ามีใคร้าไปที่ห้องข้าคืนนี้หรือไม่?”
114
