ต่อให้เจ็บก็จะรัก

    พี่?

    ฉันถลาเข้าไปจะตบแก้มแต่ถูกกันต์ตบเข้าที่หน้าของฉันซะก่อน เพี๊ยะ~~‘’เธอไม่มีสิทธิ์ทำอะไรแก้ม’’‘’แต่ดาวเป็นภรรยาคุณนะ’’‘’ผมไม่เคยคิด คุณมันก็แค่นางบำเรอของผมเท่านั้น’’‘’ที่ผ่านมาคุณไม่เคยรักดาวบ้างเลยเหรอกันต์’’‘’ใช่’’‘’คุณหนูค่ะหยุดเถอะค่ะ คุณหนูรอยดาวเธอกำลังท้องอยู่นะค่ะ! ‘’ กันต์ชะงักไป‘’ท้อง? แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่าเด็กในท้องเป็นลูกของผม’’ ฉันน้ำตาไหลกับคำที่เขาพูด‘’เหอะ ชีวิตดาวนี่มันชั่งน่าสมเพชเนอะครอบครัวก็ไม่มี คนรักก็ยังผลักไส’’‘’ใช่ชีวิตเธอมันน่าสมเพชไง ตายไปซะได้ก็ดี’’ กันต์พูดได้ทิ่มแทงจิตใจมาก ฉันเอามือลูบที่ท้องอย่างแผ่วเบาก่อนจะเอ่ยขึ้นในที่สุด‘’ลูกแม่ไม่ต้องกลัวนะลูก ถึงพ่อเขาจะไม่รักลูกแต่ลูกก็ยังมีแม่อยู่น่ะ หนูไปอยู่กับแม่น่ะ ถ้าชาติหน้ามีจริงเราเกิดมาเป็นแม่ลูกกันอีกนะ’’‘’เธอจะทำอะไรรอยดาว! ‘’‘’เหอะ คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่านี่ไม่ใช่ลูกของคุณ ถ้าวันหนึ่งเขาลืมตาขึ้นมาแล้วรู้ว่าพ่อของตัวเองเกลียดเขามากขนาดไหนเขาจะอยู่ยังไง ให้เขาไปอยู่พร้อมกับฉันนะดีแล้ว ลาก่อนนะกันต์’’ ฉันง้างมีดขึ้นจะแทงเขาที่หน้าอกแต่มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง‘’หยุดน่ะรอยดาว’’ ฉันหันไปตามเสียงเรียกก็เจอกับหมอผู้หญิงคนที่เจอที่โรงพยาบาล‘’คุณรอยจันทร์ ‘’ กันต์พูดออกมา‘’รอยดาววางมีดลงก่อนน่ะ’’‘’คุณจะให้ฉันอยู่ต่อไปทำไม ครอบครัวฉันก็ไม่มี คนรักก็ยังจะทำร้ายกันอีก จะมห้ฉันอยู่ต่อไปทำไม! ‘’‘’แต่รอยดาวยังมีพี่อยู่น่ะ ไหนจะป๊า ม๊าอีกเธอไม่อยากเจอท่านเหรอ’’ ทุกคนตะลึงงั้นไปหมดรวมถึงฉันด้วย‘’คุณพูดอะไร’’‘’เธอคือน้องของพี่ที่หายไป รอยดาว วางมีดลงแล้วมาหาพี่เถอะนะ’’ ฉันวางมีดลง‘’พี่เหรอ? พี่จะทำร้ายฉันเหมือนคนพวกนี้ไหม? ‘’ ฉันถามด้วยความกลัว‘’ไม่รอยดาว เธอเป็นน้องของพี่ พี่จะไม่ทำร้ายเธอแน่นอน ทิ้งมีดเถอะนะ’’‘’พี่รอยจันทร์ อื้อๆๆ’’‘’รอยดาวไม่เป็นไรแล้วนะ พี่อยู่ตรงนี้แล้วจะไม่มีใครทำร้ายเธอได้อีก’’‘’พี่รอยจันทร์ ดาวกลัวเหลือเกิน คนพวกนี้ทำร้ายจิตใจดาวมากเหลือเกิน’’

    ‘’ดาวไม่ต้องกลัวน่ะ ไม่ต้องร้องแล้วด้วยพี่อยู่นี้ทั้งคน’’