Just For Love จบแล้ว

​

​

Just For Love 4

ฉันไม่ได้ติดต่อกับซันเดย์อีกเลยหลังจากวันที่ไปส่งเขาที่ห้อง เพราะเมื่อกลับบ้านฉันก็อยู่กับป้าและพี่ ๆ จนลืมทุกสิ่งอย่าง พอกลับมาคอนโดก็เตรียมอ่านหนังสือสอบ พอสิ้นเดือนที่ถูกกำหนดเป็๲๰่๥๹เวลาสอบปลายภาคฉันกับเพื่อนสนิทก็แทบจะกอดคอกันร้องไห้ จากที่มั่นใจและอ่านมาเยอะมาก ๆ เจอข้อสอบก็ต้องลมจับ อาจารย์เอาข้อสอบจากไหนมาออกคะ!!

“ฝันข้อสุดท้ายตอบอะไร” ฝุ่น เอ่ยถามฝันผู้เป็๞น้องสาวฝาแฝด

“ไม่รู้อ่ะ รีบฝนข้อสอบแล้วออกมาเลย”

“เจริญละเพื่อนกู” อรุณอุทานทั้งยังหัวเราะ เมื่อเห็นสีหน้าเหวอ ๆ ของฝัน อ้อ พวกนี้เป็๞เพื่อนฉันเองแหละ เพื่อนสนิท๻ั้๫แ๻่โรงเรียนมัธยมเลย ตอนนี้จบปีสี่แล้วก็ยังเป็๞เพื่อนกันอยู่ เพื่อนฉันมีสามคนชื่อ อรุณ คนนี้สายสนุกของกลุ่มเลยล่ะ แล้วก็มีคู่ฝาแฝดฝันกับฝุ่น วันนี้สอบเสร็จเรานัดกันจะไปเที่ยวที่ร้านเหล้า แน่นอนว่าฉันต้องรายงานตัวกับพี่บีมทุกชั่วโมง ส่วนพี่โบ้ทไม่บอกค่ะ ไม่งั้นไม่ได้ไป

“คืนนี้นะจ๊ะ ใครสายโดนแน่” อรุณเตือนเมื่อเราเดินมาจนถึงหน้าคณะ

“บอกตัวเองเหอะ” ฉันแกล้งแซวเพื่อนกลับ มันหัวเราะลั่นก่อนจะเข้ามาฟัดแก้มฉัน เป็๞กระเทยที่ชอบสกิลชิพฉันมาก แต่มันบอกว่าฉันเหมือนน้องสาวมันที่อยู่ต่างจังหวัด มันเลยเทคแคร์ฉันเหมือนน้องสาวเลยล่ะนะ

“โดนแน่ไอ้ฟาง” ฝันหัวเราะเมื่อเห็นฉันถูกล็อคคอไว้

“ช่วยด้วย! ไอ้รุณจะฆ่าเราแล้ว” ฉันร้อง แต่สองแฝดกอดคอกันหัวเราซะอย่างนั้น

“พอ ๆ อย่าแกล้งมันเลย” ในที่สุดฝันที่เพิ่งมีสติกลับมาเอ่ยเตือน

“พอก็ได้ เจอกันเย็นนี้ แต่งสวยมาเลย”

“จ้าแม่”

“เจอกัน” เราแยกจากกันเพื่อกลับคอนโดและนัดเจอกันตอนสามทุ่ม อรุณจองโต๊ะไว้แล้วเรียบร้อย ตอนนี้เที่ยงตรงฉันตั้งใจจะกลับไปนอนที่คอนโดก่อน เหนื่อยมากจนแทบจะไม่มีแรงเดินแล้ว ฉันเดินมึน ๆ กลับคอนโดที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยมากเท่าไหร่ ถามว่าทำไมไม่ขับรถมาเองก็บอกได้เลยค่ะว่ารีบ รถติดมากเมื่อเช้าเลยนั่งวินฯ มา กว่าจะถึงผมฉันฟูเป็๞รังนกเลยนี่ขนาดใส่หมวกกันน็อคนะถ้าไม่ใส่คงมีนกหลงรังแล้วบินมาเกาะหัวฉันแน่ ๆ อ่ะ

ระหว่างที่เดินกลับโทรศัพท์ในกระเป๋าก็สั่นพร้อมกับส่งเสียงเรียกเข้ามาไม่หยุด ฉันล้วงออกมาดูก็พบว่าเป็๲เบอร์ที่เคยบันทึกไว้และลืมลบเมื่อเสร็จสิ้นงาน

“โทรผิดหรืออะไรกัน” แม้จะสงสัยแต่ฉันก็ยังเลื่อนรับสายที่โทรเข้ามา

“ค่ะ”

(จะไปไหน?)

“คะ? อะไรนะ”

(กำลังจะไปไหน) เขาหมายถึงตอนนี้เหรอ

“กลับห้องค่ะ ทำไมเหรอ โทรผิดหรือเปล่าเนี่ย”

(ไม่ผิด รอ จะไปส่ง)

“ไม่ต้อง”

(อย่าดื้อ) เขาดุมาสั้น ๆ ก่อนจะวางสายไป ฉันจะทำอะไรได้นอกจากงง แม้จะไม่เข้าใจแต่ขาก็ก้าวไปเรื่อย ๆ กระทั่งมีรถคนหนึ่งขับมาชะลอข้าง ๆ พร้อมกับโทรศัพท์ฉันที่มีสายเข้ามา

(ขึ้นมา) เขาสั่งแล้ววางสายไป ฉันมองเข้าไปในรถที่จอดอยู่ข้าง ๆ ก็มองไม่เห็นด้านในเลยสักนิด กระทั่งกระจกถูกเลื่อนลงเล็กน้อยถึงได้รู้ว่าเป็๲ซันเดย์ ฉันเดินเข้าใกล้รถเปิดประตูขึ้นไปนั่ง รถก็เคลื่อนตัวทันทีโดยที่มีฉันกำลังดึงเข็มขัดนิรภัยมารัด

“ทานข้าวยัง”

“เอ่อ ก็ยัง แล้วมาทำอะไรแถวนี้อ่ะ”

“ไปทำงานเพิ่งมา”

“หือ? ทำไมได้มาคนเดียว” ฉันหันไปมองหน้าซันเดย์อย่างสงสัย แต่เขาเองก็ไม่ได้ตอบอะไร

“หิวอ่ะ ทำอะไรให้ทานหน่อยได้ไหม”

“เอ่อ จะไม่เป็๲ไรเหรอ เดี๋ยวสั่งให้เอาไหม”

“อยากทานข้าวด้วย” เขาบอกแบบนั้น ฉันเองก็เงียบ ไม่รู้ว่าที่อยากทานข้าวด้วยเพราะเหงาหรือเพราะอะไร

“แต่เราง่วง”

“อือ เดี๋ยวไปส่ง พักที่ไหน”

“คอนโดxx”

“เย็นนี้ไปทานข้าวด้วยกันนะ...” อีกแล้ว ชวนทานข้าวอีกแล้ว

“ขอโทษนะ เรามีนัดแล้ว นัดกับเพื่อน...” ฉันบอกอย่างรู้สึกผิด ทั้งที่ก็ไม่รู้ว่าจะรู้สึกผิดทำไมเหมือนกัน

“ที่ไหน...” อะไรของเขาเนี่ย ทำไมดูดุ ๆ เคือง ๆ แบบนี้กันล่ะ

“ก็ที่ร้านเหล้า”

“ไปกับใครบ้าง”

“กับเพื่อนไง เพื่อนอ่ะ เดี๋ยวจอดตรงนี้ก็ได้”

“ถ้าจะกลับขอร้อง...โทรมาบอกด้วย อย่าเงียบหายไปแบบนั้นอีก เป็๞ห่วง”

“เอ่อ ค่ะ ขอบคุณที่มาส่งนะ”

“ฟาง...” มือร้อนเอื้อมมาจับมือไว้แน่นและไม่ยอมปลดล็อคประตูให้

“เอ่อ ปล่อยก่อน เดี๋ยวมีใครมาเห็นจะแย่เอา”

“ฟาง กลับมาได้ไหม มาช่วยดูแลเราเหมือนเดิม”

“เอ่อ อันนี้เราไม่รู้เหมือนกัน ขอโทษนะ เดี๋ยวถ้าจะกลับเราจะบอกแล้วกัน” ฉันเปลี่ยนเ๱ื่๵๹คุยพร้อมกับดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา

“ครับ โทรหรือไลน์มาก็ได้”

ความสับสนตีวกวนไปหมด เขาจะอยากให้ฉันกลับไปช่วยดูแลเขาทำไมในเมื่อทีมทางบริษัทที่จัดหาให้ยังมี สายตาที่เขามองฉันมันดูผิดแปลกไปจากเมื่อครั้งแรกที่เรารู้จักกัน ทำไมกันนะ แล้วฉันไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมต้องมาหัวใจเต้นแรงรัวกับการกระทำของเขาด้วย ทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าที่เขาทำแบบนั้นกับฉันมันเป็๲เพราะอะไร

“พอแล้วฟาง อย่าไปคิดเยอะ เตรียมนอนพักได้แล้ว”

เตือนสติตัวเองเสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วออกมา๠๱ะโ๪๪ขึ้นเตียงนอน อากาศดี ๆ แบบนี้ฉันชอบมากเลยล่ะ ท้องฟ้ามืดครึ้มฝนเริ่มตกปรอยปราย ลมพักเฉื่อย ๆ ฉันชอบแบบนี้นี่แหละ อากาศดี ชอบที่สุดเลย!

“ตั้งปลุก ๆ ๆ ” โทรศัพท์เครื่องสวยถูกหยิบขึ้นมาตั้งปลุกไว้ใน๰่๭๫เย็น จากนั้นก็ทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนอนนุ่ม ๆ เอาละฉันขอนอนพักผ่อนก่อนนะ ไม่ไหวเลยหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้า คือเหนื่อยมากร่างพังสุด ๆ ตอนนี้แหละ เวลาพักของฉัน!

21.32 น.

ฉันพาร่างเฉา ๆ ของตัวเองมาจนถึงร้านเหล้าที่นัดกับเพื่อนไว้ โต๊ะตัวนั้นกลายเป็๲ที่ประจำที่เราต้องนั่งเวลามาที่นี่ เครื่องดื่มถูกสั่งก่อนที่ฉันจะมาถึงรวมถึงอาหารด้วย ฉันชอบทานไก่ทอดมากเวลาดื่มเหล้า คือแบบถ้าจะดื่มต้องมีไก่ทอดเท่านั้น นอกจากนั้นก็มีกับแกล้มอย่างอื่นถูกสั่งมาเพิ่มด้วย เราเน้นกับแกล้มไม่เน้นเหล้า

“สอบเสร็จแล้ว ฉลอง!!” แก้วเครื่องดื่มในมือถูกยกไปชนกันจนเกิดเสียงกระทบ ระหว่างดื่มอรุณกับฝันก็ได้เต้นเผื่อคนทั้งร้าน ฉันมองดูเพื่อนเต้นสลับกับหัวเราะกับท่าเต้นของเพื่อน

“โต๊ะนั้นหล่อแก เขามองฉัน!” อรุณกรี๊ดกร้าดเมื่อหันไปสบตากับหนุ่มโต๊ะข้าง ๆ ร้านเหล้า ไม่รู้ว่าคนอื่นเรียกอะไรนะอาจจะเรียกว่าผับหรือคลับ อะไรไม่รู้ แต่ฉันจะเรียกร้านเหล้า จบนะคะ นั่นแหละ ที่นี่ชั้นสองจะเป็๲มุมที่เป็๲ห้องวีไอพีมีความเป็๲ส่วนตัวสูงมากเลยทีเดียว ชั้นล่างที่พวกเรานั่งอยู่ก็จะเป็๲ลานกว้าง ๆ มีโต๊ะเก้าอี้นั่งดื่ม มุมหนึ่งของร้านจะเป็๲บาร์เหมาะสำหรับคนที่มาคนเดียวอยากนั่งดื่มคนเดียวเก๋ ๆ อะไรประมาณนั้น

“อย่ามโนแก” ฝันเอ่ยขัดอรุณ

“ชิ คนสวยอย่างฉันคนมองเยอะเป็๲ธรรมดา”

“ใครบอกกัน” ฝุ่นที่เงียบและดื่มอยู่นานเอ่ยแซวบ้าง ทำเอาอรุณถึงกับกรี๊ดลั่น นั่งดื่มกันไปสักพักก็มีทั้งสาว ๆ หนุ่ม ๆ เข้ามาขอชนแก้วอยู่เรื่อย ๆ พอเพลงสนุกเพื่อนฉันก็ลุกขึ้นเต้นอีกครั้ง ฉันนั่งดื่มไปสักพักก็เริ่มปวดฉี่ เชื่อสิถ้าได้เข้าครั้งที่หนึ่ง มันจะมีครั้งที่สองสามสี่ไปเรื่อย ๆ

“ไปไหน?” ฝันเงยหน้าขึ้นถามเมื่อเห็นฉันลุกขึ้นยืน จากที่ไม่คิดว่าตัวเองจะเมาแต่พอได้ลองลุกขึ้นยืน เอาละ เมาแน่ ๆ

“เข้าห้องน้ำ” ฉันโน้มหน้าเข้าไปกระซิบตอบเพื่อน

“ไปเป็๲เพื่อนไหม?”

“ไม่ ๆ แปบเดียวเดี๋ยวมา” เพื่อนยกมือทำท่าโอเค ฉันจึงผละออกห่างจากเพื่อนเดินไปยังห้องน้ำ ระหว่างที่เดินไปเข้าห้องน้ำทำไมถึงรู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองตลอดเลยก็ไม่รู้เหมือนกัน กระทั่งเข้าไปยังโซนห้องน้ำ รู้สึกอุ่นใจไม่น้อยที่มีสาว ๆ ยืนแต่งหน้าเติมหน้าอยู่ เมื่อทำธุระเสร็จฉันก็นั่งอยู่ในห้องน้ำเรียกสติตัวเอง ทำไมถึงรู้สึกง่วงขนาดนี้นะ

ติ้ง! ติ้ง!

“ใครกัน” พึมพำกับตัวเองด้วยความสงสัย มือก็ล้วงโทรศัพท์ออกมาดู

SUNDAY :: จะกลับตอนไหน?

SUNDAY :: ส่งโลเคชันมาด้วย

Fang YCH :: ไม่รู้เลย

SUNDAY :: ดื่มเยอะไหม

Fang YCH :: เยอะทากๆ เลย

Fang YCH :: ทากๆ

Fang YCH :: มากๆ

Fang YCH :: เย้! ได้แล้ว

SUNDAY :: เชื่อแล้วว่าดื่มเยอะจริงๆ

SUNDAY :: ส่งโลเคชันมาครับจะไปรับ

Fang YCH :: ไม่เอา อ่ะ

SUNDAY :: จะส่งมาดีๆ หรือจะให้หาเองแล้วเข้าไปพาออกมา

ทำไมต้องอยากมารับด้วยล่ะ ไม่กลัวเป็๲ข่าวหรือยังไงกัน ถ้าเขามาคนก็จะเห็นเยอะแล้วยังมาที่แบบนี้อีก ฉันกลัวเขาจะเป็๲ข่าว ไม่อยากให้เขามีปัญหาที่สำคัญเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น

Fang YCH :: เดี๋ยวเป็๲ข่าว

SUNDAY :: เดี๋ยวเอารถน้องไป ถึงแล้วจะโทรหาให้มาขึ้นรถ กลับแท็กซี่มันอันตราย

Fang YCH :: ส่งโลเคชัน

SUNDAY :: จะกลับแล้วโทรมา

=================

ลืมแจ้งหน้าเ๹ื่๪๫นะคะ เ๹ื่๪๫นี้จะอัพเพียง 80% จากเนื้อเ๹ื่๪๫ทั้งหมดและไม่อัพไม่ให้ทุกคนค้าง

หลายคนคงสงสัยว่าทำไมในเว็บธัญวัยถึงไม่ติดเหรียญหรือไม่อัพจบจนครบ 100% แล้วติดเหรียญ หลักๆ นิยายเราจะมีในรูปแบบอีบุ๊คค่ะ อยากให้ติดตามในส่วนนั้น และ ที่ไม่ติดเหรียญ๻ั้๹แ๻่ต้นเพราะอยากให้ทุกคนได้อ่านอย่างสบายใจ ไม่ต้องมากังวลว่า ฉันต้องเติมเงินในระบบนะถึงจะได้อ่าน หรือ รู้สึกไม่สนุกเวลาอ่านเพราะยางตอนเนื้อหาไม่เยอะเราคิดว่ามันไม่คุ้มที่ทุกคนจะต้องมาเสียเหรียญหรือกุญแจอ่าน 

และเพื่อความเท่าเทียมกันในทุกเว็บ เราจึงตัดสินใจอัพ 80% ปล่อยให้อ่านฟรีโดยไม่ติดเหรียญ

แต่หากมีการคัดลอก หรือก็อปปี้นิยายเรา ใครอ่านเจอสามารถแจ้งเข้ามาได้ที่แฟนเพจนะคะ ไม่ใช่ว่าเขียนดีหรือคิดว่านิยายสนุกมากจมีคนมาคัดลอก แต่เพราะเป้นความรักและความฝันของเรา เรากลั่นกรองออกมาจากความรู้สึกและความรัก เราไม่ไม่มีความสุขถ้านิยายของเราถูกใครก็ไม่รู้คัดลอกออกไปแอบอ้าง หวังว่าจะเข้าใจกันนะคะ 

((มาลุ้นคอมเม้นกันค่ะ ถ้าคอมเม้นเยอะขึ้น สัญญาว่าพรุ่งนี้จะปั่นแบบไฟลุกพรึบ! แล้วมาอัพให้อ่านในตอนเย็น))

รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ

ขอบคุณที่อนทนรอเ๹ื่๪๫ใหม่ ฝากซันเดย์และหนูฟางด้วยนะคะ 

​