เข้านี้ก็เหมือนกับทุกๆ เช้าของริน ไม่สิ อากาศเย็นขึ้นนี่นะ หน้าหนาวแล้วเหรอต้องเบาแอร์สิ…แต่หมอนข้างที่เธอกกกอดอยู่นี้มันก็อุ่นดีนะ
เธอก็ซุกตัวเบียดเ้าหมอนข้างให้แนบกับหน้าเข้าไปอีก ท่านนอนของเธอคือนอนตะแคงขาข้างนึงก่ายสิ่งที่เธอคิดว่าเป็หมอนข้างแต่ศีรษะของเธอกับซุกหมอนข้างนั้นเหมือนเธอกำลังถูกกอด
เธอติดนอนท่านี้แต่วันนี้หมอนข้างของเธอมีกลื่นหอมอ่อนๆ ที่ทำให้รู้สึกว่าปลอดภัยเ้าแม่น้ำมันหอมระเหยคิดในใจว่า
'กลิ่นอะไรนะ มันเหมือนกลิ่นของป่าสน กับกลิ่นเสจขาว แต่เบากว่าแต่เดี๋ยวนะหรือว่าเป็ไม้กฤษณากันนะ'มโนสำนึกที่กึ่งหลับกึ่งตื่นคิดไปเรื่อย
ในขณะที่สะลึมสะลืออยู่เธอได้ยินเสียง ตึก ตัก เหมือนเสียงหัวใจเต้น จะเต้นได้ยังไงเธอเอามือมาจับที่หน้าอก “เออหัวใจก็อยู่ตรงนี้นี่นา แล้วที่หูคืออะไร
เธอปรือตาเงยหน้าขึ้นมามองหมอนข้าง (ที่เธอนึกว่าเป็) เคราเขียวครึ้มบนปลายคางของอีกคน
“..ความฝันเหรอ นี่เราหลับอยู่ไม่ใช่เหรอ? ว่าแล้วเธอก็บีบนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ที่หมอนข้างแล้วบิด
“โอ๊ย!” เสียงคนสะดุ้งตื่นเพราะใจากการถูกหยิกอย่างแรงที่บั้นเอว
“เห้ย!!!!!"
กรี๊ดดดดดดดด….นั่นคือเสียงของเธอเมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นมา
“เห้ยยยย”
พลั่ก
“โอ๊ย! ร่างใหญ่หงายหลังจนตกจากขอบเตียงด้วยฝ่าเท้าไร้เงาของหญิงสาวถึงแม้ว่ารูปร่างจะบอบบาง แต่เรียวขายาวนั้นก็ใช้แรงใเหวี่ยงไปที่หน้าอกทำให้จุดศูนย์ถ่วงถึงกับหงายหลังออกไป
“ไอ้โรคจิต ไอ้ชั่ว ไอ้เลว แกเข้ามาได้ยังไง มาลวนลามฉันเนี่ยนะ ช่างกล้า ช่วยด้วยยยย! ไอ้บ้ากามมันจะข่มขืนช้านนนน” รินไม่กรี๊ดเปล่า
ยังโดดตามลงไปกระทืบคนตัวโตที่ยังไม่ได้ตั้งหลัก แหงสิ ถ้าตั้งหลักได้เธอคงอยู่ในสภาพเป็รอง
ในขณะที่กำลังยกขากระทืบต่อนั้นมือใหญ่ก็คว้าข้อเท้าของเธอเอาไว้แล้วผลักออกจนเธอหงายหลัง ดีที่หงายหลังบนเตียงนุ่ม ถ้าเป็พื้นเหมือนที่เขาร่วงลงไปคงหัวฟาดพื้นสลบเหมือดไปเรียบร้อยแล้ว
“แม่งเอ๊ย ใครเอาอีตัวที่ไหนเข้ามาในห้องฉันวะ” แทนเนอร์รู้สึกหงุดหงิด ด้วยความเร็วเขาโดดขึ้นไปคร่อมตัวเธอบนเตียง
จับเธอกดไว้กับเตียง สายตาที่ปะทะกัน ผู้หญิงคนนี้ ตาเป็ประกายสดใส ตาโตดำขลับนั้นกำลังโกรธที่ได้ยินคำปรามาส ปากสีชมพูที่เม้มเข้าหากัน จมูกโด่งปลายเชิดรั้นนั้นกำลังยู่อยู่
‘คงโกรธที่โดนหาว่าเป็อีตัวสินะ แกล้งหน่อยคงดี’ แทนเนอร์ฉวยโอกาสก้มลงไปแต่
“โอ๊ย!” แทนเนอร์
ใครจะไปคิดว่ายัยตัวแสบเอาหัวโขกกับจมูกของเขาอย่างแรงจนเขาต้องหน้าหงาย แล้วเข่าบางๆ คู่นั้นก็กระแทกกับจุดตายของชายหนุ่ม
แล้วรินก็เด้งตัวขึ้นมากะจะฟาดหางไปแต่มือใหญ่นั้นจับท่อนขาเธอเอาไว้
ในขณะที่เขากำลังจะดึงตัวเธอเข้ามานั้นก็เหมือนเขากำลังคว้าอากาศ ส่วนเธอนั้นก็เหมือนกับฟาดอากาศทำให้ตัวนั้นล้มลงบนเตียงนอน
“เห้ย” รินหายใจหอบ
ตอนนี้เธอมองไปรอบๆ ห้องที่สีของห้องเปลี่ยนไปและเครื่องเรือนต่างๆ แม้แต่อุณหภูมิก็กลับมาเย็นปกติเหมือนเดิม ข้างหน้าเธอมีแต่ความว่างเปล่า
“อ่าว นี่เราฝันไปเหรอ จะดูเหมือนจริงอะไรปานนั้นเนี่ย ใจหายหมดเลย” ริน
บ่นกับตัวเองพลางก็เอาตบที่หน้าอก ละเมอได้เื่มากแม่
เมื่อวานนั่งย้อนดูกังฟูแพนด้าทำไมไม่ฝันว่ากินติ่มซำกับโปวะ เจอแต่ฮิปโปตัวโตเท้าั์ ขาฉันยาวขนาดนี้เตะก็ออกสุดแรง ทำเหมือนกำลังเล่นโยนรับลูกบอล บรื๋อ สยอง ขออย่าได้เจอะเจออีกเลย น่ากลัวเกิ๊น” ใจหายใจคว่ำ แต่ว่า
“เอ๊ะ!” แทนเนอร์
ขณะที่อีกฝั่งคนที่กำลังดึงคนตัวเล็กเข้ามาที่คว้าอากาศ
“ผีเหรอ หรือภูตหรือนางไม้ ไม่น่าจะใช่ปากจัดน่าจะเป็นางมารมากกว่า” แทนเนอร์กำลังพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์
สิ่งที่เขาเห็นเมื่อครู่เหมือนภาพลวงตาเขาตกเตียงคือตกจริงและความรู้สึกเจ็บเบาๆ ที่กลางอกนี่ก็ของจริง
"เกิดอะไรขึ้น เรากำลังหลับแล้วฝันอยู่หรือไงนะ หรือเราหลับทั้งที่ยังตื่นอยู่” แทนเนอร์
นางมารขายาวนั่นเป็ใครหรือใครส่งสปายมา หรือเด็กแสบนั่นแกล้งส่งมากวนใจของแทนเนอร์ตอนนี้เหมือนจะสับสนงุนงงกับสามนาทีที่เขาหลับเมื่อตื่นกับหญิงสาวคนนั้น
“แม่สาวแสบ ร้องไห้คนช่วยแต่ตัวเอาเอาแต่กระทืบคนอื่นเนี่ยนะ หึ ฮ่าฮ่าฮ่า โอ๊ยดีนะที่เบี่ยงตัวทัน” แทนเนอร์ยังเสียวไม่หาย
ตอนที่เธอพุ่งเข่ากระแทกที่กลางตัวนั้นเขาเบี่ยงตัวทัน ถึงจะโดยปลายๆ แต่มันก็จุกเอาเื่อยู่ดี
เออหนอ ผู้นำตระกูลรูปงาม ที่พร้อมไปด้วยอำนาจและเงินตรา ผู้เป็ที่ใฝ่ฝันของผู้หญิงทั้งโลก แต่ละคนอย่าจะเสนอตัวกับเขาและอยากมีทายาทกับเขาทั้งนั้น แต่นางมารของเขาคนนี้กลับเกือบทำให้เขาไม่มีทายาทเสียแล้ว
ชายหนุ่มร่างสูงสง่า เป็ถึงผู้นำตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้ ผิวสีแทนออกไปทางสว่าง ดวงตาสีน้ำทะเลเข้ม ผมสีดำเข้ม คิ้วเข้ม ดวงตาที่ดูลึกลับนั้นดูอ่อนลงเมื่อมีขนตาที่ยาวเป็แพ
และให้อารมณ์ที่ดูลึกลับและโดดเดี่ยว ริมฝีบางเป็รูปกระจับ มุมปากยกยิ้ม แต่เป็เหมือนยิ้มที่เยาะเย้ยเสียมากกว่า ตัวสูงขายาว เหมาะกับคำว่า Dark tall and handsome ยังไงยังงั้น
กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นมันช่างเยือกเย็นและเหินห่าง…ตัวอย่างของคนไร้รัก
เหล่าบอดี้การ์ดที่วิ่งกรูเข้ามาหลังจากที่ได้ยินเสียงหญิงสาวร้องโวยวายและได้ทันเห็นภาพสุดท้ายที่มือของเ้านายของพวกเขาคว้าบางอย่างแล้วสิ่งนั้นก็หายวับไปในอากาศ
“เ้านาย….” หรือพวกเขาเจอผีหลอกกันแต่เช้าเลยเหรอ
“ตรวจสอบวงจรปิดและวงจรคลื่นเสียงว่าที่อะไรแปลกหรือใครแปลกปลอมเข้ามาหรือไม่ ตรวจดูว่าใครเปิดเผยที่อยู่นี้ออกไปด้วย” แทนเนอร์สั่งการ เสร็จก็กับเดินไปเปิดเครื่องโทรโฮโลแกรม เพื่อโทรหาใครคนหนึ่ง
เมื่ออีกฝั่งรับสาย
“ว่าไง” ชายหนุ่มรูปงามที่ถ้าไม่ได้ยินเสียงก็ไม่อาจบอกได้ว่าเป็เพศใด ผมยาวสลวยแพขนตางาม ริมฝีปากเหมือนกลีบกุหลาบ จมูกโด่งสวยได้รูป แต่ใบหน้ามีรอยเืแต้มอยู่ และในมือของเขาก็กำลังลากศีรษะของใครบางคนอยู่
“นายส่งอะไรหรือใครมาหรือเปล่า” แทนเนอร์ถามอีกฝ่าย
“ไม่ว่างล้อเล่นโว้ย แค่นี้นะมีงานต้องทำ” ทางนั้นตัดสายเฉย
ชายหนุ่มรูปงามคนนี้เป็มือขวาของแทนเนอร์อย่าให้ใบหน้าที่สวยงามนี้หลอกตาได้ เขาไม่เพียงแต่ไม่อ่อนหวานเหมือนหน้าตาแล้ว เขายังเป็นักฆ่าเืเย็นที่ไม่มีใครเทียบทั้งด้านฝีมือและความโเี้ คนไร้รักอีกคนหนึ่ง
“ไอ้เด็กบ้า ขัดจังหวะจริงๆ มาเราถึงไหนกันแล้ว” เธเร็มชายหนุ่มหน้าสวยหันไปแสยะยิ้มกับคู่ต่อสู้เป็สิบที่ล้อมเขาอยู่
……………………………………………..
บ้านริมน้ำ
คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ประหลาดมากำลังนั่งทบทวนว่าเมื่อครู่ตัวเองละเมอหรือฝันกันแน่ ผู้ชายในความฝันคนนั้นมีตัวตนจริงๆ หรือไม่ เอาน่า อย่างน้อยเธอก็ได้ยินเสียงหัวใจของเขาชัดเจนทีเดียว
……………………………………………………..
ที่บ้านริมทะเลสาบ บ้านที่มีทิวทัศน์ของทะเลสาบที่แท้จริง บ้านที่เป็บ้านที่มีบริเวณจริงๆ ที่หาได้ยากในยุคสมัยแห่งนี้ที่ไม่ใช่ห้องสี่เหลี่ยมที่ฉายภาพเสมือนจริงเพื่อสร้างบรรยากาศใดๆ
เสียงฝีเท้าหนักแน่นและมั่นคงกำลังเดินเข้ามาในห้องหนังสือที่มีหนังสือจริงที่ดูแล้วน่าจะเป็เหมือนหอสมุดเสียมากกว่า
“เ้านายครับ นี่เป็ footage ที่ได้มาจากกล้องและเครื่องจับอินฟราเรดและคลื่นเสียงทั้งหมดครับ” เขายื่นเหรียญขนาดเล็กที่หน้าตาเหมือนถ่านนาฬิกาแต่เล็กและบางกว่ามาก
ชายหนุ่มวางสิ่งของที่เหมือนกระดุมนั้นไว้บนพื้นโต๊ะทำงานแล้วใช้นิ้วชี้จิ้มลงไปที่กระดุมเม็ดนั้นแล้วภาพก็แสดงออกขึ้นมาต่อหน้าเหมือนภาพยนตร์การนำภาพจากวงจรปิด
เปิดพร้อมกับแสงอินฟราเรดและคลื่นเสียงที่เปิดขึ้นในเวลาเดียวกันทำให้มองเห็นภาพรวมของสถานการณ์ทั้งหมดประหนึ่งกำลังดูภาพยนตร์เื่นึง แต่เป็ภาพยนตร์สามมิติ
__________________________________
สวัสดีค่ะ นินายเื่นี้ที่จริงเป็เื่ที่ไรท์เขียนเื่แรกแต่ว่าเป็เื่ที่สามที่ไรท์จะเขียนจนจบ หากใครชอบภารกิจพิตใจสามีปลายยุค70 กับชายาเกศาสั้นก็ขอฝากเื่นี้ไว้อีกเื่นะคะ