หลังจากดินดำปัดฝุ่นออกจากของสิ่งนั้น
[ โอ้ของสิ่งนี้คืออะไรกันนะ แม้แต่ข้าคนที่ควบคุมดูแลคลังสมบัติแห่งนี้ ก็ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร เลยสงสัยต้องไปดูในสมุดบันทึกเก่า งั้นข้าขอตัวสักครู่ ] ผู้ดูแลคลัง พูดเสร็จก็รีบออกไปเพื่อดูบันทึกเกี่ยวกับของสิ่งนี้
หลังจากที่ดินดำปัดฝุ่นออกจนหมดแล้วเพราะมันมีน้ำหนักที่หนักมาก ดินดำจึงไม่สามารถยกหรือเคลื่อนย้ายไปไหนได้ พร้อมกับข้อมูลที่แจ้งเตือนค่าสถานะของสิ่งๆนั้น
[ ดาบดำจันทร์เสี้ยวแห่งความโกลาหล
น้ำหนัก 700 ก.
สกิล:: เมื่อใช้งานในขณะที่เป็คืนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว อาวุธนี้จะเข้าไปโจมตีศัตรูโดยอัตโนมัติ จนกว่าคุณจะเลิกใช้งานหรือพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวจะหายไป
สกิล:: คลื่นดาบจันทร์เสี้ยว ใช้พลังเวทย์ 20 หน่วย ต่อการใช้ 1 ครั้ง พลังโจมตีนั้นจะขึ้นอยู่กับร่างกายของผู้ใช้ ในระยะ 15 เมตร ครูดาว 10 วินาที
สกิล:: วงเดือนทยาน ใช้พลังเวทย์ 50 หน่วย หมุนตัว 1 รอบแล้วค้วงดาบดำจันทร์เสี้ยวแห่งความโกลาหลออกไป ในระยะ 20 เมตรเป็การโจมตี 2 ครั้งไปและกลับเหมือนบูมเมอร์แรง ครูดาว 1 นาที
ลูกแก้วพลังงาน:+ 1 ลดเวลาครูดาวของสกิลลงครึ่งนึง
ลูกแก้วพลังงาน:+ 2 ลดพลังเวทย์มนต์ในการใช้สกิลลดลงครึ่งหนึ่ง
ลูกแก้วพลังงาน:+
ลูกแก้วพลังงาน:+
ลูกแก้วพลังงาน:+
ลูกแก้วพลังงาน:+
ลูกแก้วพลังงาน:+
ดาบดำจันทร์เสี้ยวถูกสร้างขึ้นโดย อดำคนแคระช่างตีเหล็กในตำนาน วัสดุที่ใช้ไม่รู้ที่มาความแข็งแกร่งของอาวุธนั้นไม่สามารถมีสิ่งใดในโลกนี้ทำลายได้ และมีความคมที่เป็อนันต์ ]
หลังจากที่ได้ดูข้อมูลค่าสถานะของดาบดำจันทร์เสี้ยวแล้ว ดินดำถึงกับใกับน้ำหนักและความสามารถทั้งความแข็งแกร่ง มันมีสกิลติดกับอาวุธถึง 3 สกิล ยังมีช่องให้ใส่ลูกแก้วพลังถึง 7 ช่อง แถมยังมีลูกแก้วพลังใส่ไว้แล้วอีก 2 ช่อง ที่สามารถลดค่าการใช้พลังเวทมนตร์ลงครึ่งหนึ่งและลดคูดาวของสกิลลงอีกครึ่งหนึ่ง จากสกิลคลื่นดาบจันทร์เสี้ยวที่ต้องใช้พลังเวทย์ถึง 20 หน่วยก็เหลือใช้พลังเวทย์เพียง 10 หน่วย แถมยังลดเวลาการคู่ดาวลงอีกครึ่งนึงเขาสามารถใช้คลื่นดาบจันทร์เสี้ยวได้ในทุก 5 วินาที และสกิลวงเดือนทยาน ที่ใช้พลังเวทย์ไปต่ำ 50 หน่วยเหลือ 25 หน่วยเวลาครูดาว 1 นาทีเหลือแค่ 30 วินาทีมันเป็อะไรที่สุดยอดมาก ถ้าสามารถเอาไปใช้งานได้ ดินดำคิดว่าคงเป็อาวุธประจำตัว ขณะที่ดินดำกำลังอึ้งกับข้อมูลอยู่นั้น คนดูแลคลังก็กลับมา
[ ของสิ่งนี้มีข้อมูลในบันทึกน้อยมาก ในบันทึกเขียนไว้ว่ามันเป็อาวุธของนักรบที่แข็งแกร่งในสมัยโบราณ และถูกนำมาเก็บไว้โดยองค์าาที่ 1 ด้วยการที่มันมีน้ำหนักมากมหาศาลจึงไม่มีใครนำเอาไปใช้ได้หรือแม้แต่เคลื่อนย้ายก็ยังยาก มันกินถูกทิ้งไว้ในสภาพแบบนี้ ถ้าคิดว่าพ่อหนุ่มนักผจญภัยควรไปเลือกอาวุธที่มันใช้งานได้จะดีกว่านะ ]คนควบคุมคลัง
[ ผมก็ว่าเหมือนท่านนั่นแหละของที่มีน้ำหนักขนาดนี้ใครจะเอาไปใช้งานได้ ] ดินดำ พูดจบขณะที่เขากำลังจะไปเลือกอาวุธอื่นอยู่นั้น เขาก็นึกขึ้นได้ถึงลูกแก้วพลังที่เขาเก็บได้ก่อนหน้านี้ ที่ในบ้านร้างในป่า (จากตอนที่ 3 นะครับเผื่อใครจะไม่ได้)
[ ใช่แล้วเราเกือบลืมไปเลย อะไรมันจะเหมาะเจาะกันขนาดนั้น ] ดินดำพูดบอกตัวเอง แล้วเขาก็เอาลูกแก้วพลังนั้นขึ้นมาดู จากช่องเก็บของส่วนตัว
[ ลูกแก้วพลังงาน ความสามารถเมื่อใส่ในอาวุธหรือชุดเกราะ จะลดน้ำหนักของอาวุธหรือชุดเกราะให้เหลือ 100 กิโลกรัมไม่ว่าอาวุธหรือชุดเกราะนั้นจะมีน้ำหนักมาก ]
ดินดำที่เข้าใจและรับรู้แล้วเขาก็หันกลับไปยังดาบดำจันทร์เสี้ยวแล้วนำลูกแก้วพลังงานไปใส่ในช่องที่ 3 เป็ ลูกแก้วพลังงาน:+ 3 ลดน้ำหนักอาวุธหรือชุดเกราะเหลือ 100 กิโลกรัม หลังจากติดตั้งเสร็จแล้วเขาก็หยิบยกดาบดำจันทร์เสี้ยวขึ้นมาแบบสบายๆ ซึ่งก่อนหน้านี้นั้นไม่สามารถยกหรือขยับเขยื้อนไปไหนได้เลย เพราะพลังกายของเขานั้นมีถึง 166 กิโลกรัมและดาบดำจันทร์เสี้ยวนั้นจากที่น้ำหนัก 700 กิโลกรัมเหลือเพียง 100 กิโลกรัมเท่านั้น ดินดำยกดาบดำจันทร์เสี้ยวนั้นขึ้นมายกชูขึ้นเหนือศีรษะ เพื่อบ่งบอกถึงว่าเขานั้นสามารถใช้ดาบเล่มนี้ได้ ทำให้คนควบคุมในครังนั้น ถึงกับใอาปากค้างกำปั้นสามารถยัดเข้าไปได้
[ จะเ้า เ้าสามารถทำได้เช่นไร ] คนควบคุมในคำพูดด้วยความใ
[ งั้นท่านผู้ควบคุมผมจะเอาดาบเล่มนี้ก็แล้วกัน ] ดินดำ
[ โอข้าเองก็ไม่นึกไม่ฝันเลยนะว่าเ้าจะสามารถยกของที่หนักขนาดนั้นได้ เหมือนกับว่าดาบเล่มนั้นได้รับเ้าให้เป็เ้านายงั้นเ้าก็จงใช้ดาบแทนมันเถิด ] ผู้ควบคุมคลัง
หลังจากที่ได้เลือกอาวุธแล้วผู้ควบคุมคลังก็พาดินดำเดินออกจากคลังสมบัติ แล้วเดินกลับไปที่ห้องโถงในพระราชวังซึ่งมีพระาานั่ง ทำงานเกี่ยวกับเอกสารคำร้องในเมืองและทั่วประเทศเขตการปกครอง เมื่อเห็นดินดำและคนคุมคลังกลับออกมา
[ เ้าได้อาวุธที่ถูกใจแล้วเหรอ ] พระาา
[ ได้แล้วขอรับ กระผมขอทูลลาเพื่อไม่เป็การเสียเวลาท่าน ] ดินดำ
[ ขอให้เ้าเป็นักผจญภัยที่ดี ทำงานเพื่อประเทศชาติบ้านเมือง และปกป้องประชาชนจากสัตว์ร้ายมอนสเตอร์ทั้งปวง ขอให้เ้านั้นโชคดีกับการเป็นักผจญภัยในอนาคต ] พระาา
[ ขอบคุณองค์าาที่ส่งเสริม ] ดินดำ
หลังจากที่ดินดำกราบทูลลาจากพระาาแล้วเขาก็ออกจากพระราชวัง เขาดาบดำจันทร์เสี้ยวเก็บเข้าไปในช่องเก็บของส่วนตัว แล้วเดินไปที่กิลนักผจญภัยเขตทางใต้เพื่อดูว่ามีภารกิจอะไรให้เขาทำไหม ดินดำมาถึงกิลนักผจญภัยเขตทางใต้ เขาเข้าไปภายในกิลแล้วเลือกดูภารกิจ สำหรับนักผจญภัยแรงค์ F ขณะที่เลือกดูภารกิจอยู่นั้นเขาก็มองไปที่นาฬิกา ซึ่งตอนนี้เวลาภายนอกนั้นเป็เวลา 22:23 น. ซึ่งก็เป็เวลานอนของเขาแล้ว ดินดำตัดสินใจไม่เลือกทำภารกิจแล้วออกจากเกมเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว กลับเข้าห้องนอนแล้วเขาก็นอนหลับไป ขณะที่ดินดำกำลังนอนหลับอยู่ เขานั้นไม่รู้เื่เลยว่ากระเป๋ามิติที่เขาฝากประมูลที่โรงประมูลนั้น มีคนเข้าประมูลจำนวนมากทั้วดุเดือดและเข้มข้น แข่งกันเสนอราคากันอย่างไม่ยอมแพ้กัน
รุ่งเช้าของอีกวันดินดำตื่นจากที่นอน เขาเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวเสร็จ เอาโทรศัพท์กลับไปหาพ่อและแม่ของเขาที่บ้านนอก
[ ไงแม่สบายดี เออคือเมื่อวานผมถูกลอตเตอรี่ได้เงินมา 20,000 บาทผมจะโอนส่งไปให้แม่ที่บ้าน 10,000 บาทนะครับ ] ดินดำ
[ โหไม่ต้องลำบากก็ได้ลูกเมื่อ 2-3 วันที่แล้วแม่ก็ได้รับมาตั้ง 5,000 บาทลูกไม่เก็บเอาไว้ใช้ กับตัวเองบ้างเหรอ ] แม่องดินดำ
[ รับไว้เถอะแม่ผมถูกล็อตเตอรี่นะไม่ได้ไปปล้นใครเข้ามา อีกอย่างเงินเดือนนี้ผมก็มีใช้จ่ายอยู่แล้ว เอาเก็บไว้ซื้อปุ๋ยซื้อยาก็ได้ ] ดินดำ
[ เอออย่างนั้นก็ได้แล้วเป็ไงล่ะทำงานราบรื่นดีไหม หัวหน้าที่ทำงานไม่ดุด่าว่าลูกเหรอ ] แม่ของดินดำ
[ไม่หรอกหัวหน้าเขาเป็กันเองออก แค่นี้ก่อนนะแม่ต้องไปทำงานแล้ว แม่ก็ดูแลตัวเองด้วย บอกพ่อด้วยอย่ากินเหล้ามากนัก ] ดินดำ
[ เออๆก็ได้แกก็ตั้งใจทำงานล่ะ ] แม่ของดินดำ
[ คราบ ครับ ] ดินดำ
หลังจากที่ดินดำวางสายโทรศัพท์จากแม่ของเขา เขานั้นก็โอนเงินเข้าบัญชีให้แม่ของเขาเป็จำนวนเงิน 10,000 บาท แล้วออกจากห้องเพื่อที่จะไปกินข้าวเช้าที่หน้าปากซอย หลังจากกินข้าวเสร็จเขาก็เดินไปที่โครงการหมู่บ้านที่เขานั้นทำงานก่อสร้างอยู่ เพื่อรอเวลาลงทำงาน เขานั่งเล่นอยู่เวปก็เดินมานั่งข้างเขาเหมือนทุกที พร้อมกับก็เปิดประเด็นคุย
[ ดินดำนาย level 10 ยังตอนนี้เราเลเวล 10 แล้วนะแถมยังไปเลื่อนขั้นเป็นักผจญภัยเเรงค์ F แล้วด้วย แถมยังได้สกิลต้านทานสถานะมาด้วย 3 อย่าง เราคิดว่าเราเหมาะกับการเป็แท้งที่จะคอยปกป้องเหล่าสาวๆ แถมยังได้พูดคุยกับคุณหนูอีกด้วย นายรู้ไหมว่าคุณหนูยอมรับให้ฉันเป็เบ้แบกของให้เธอด้วยนะ เราไม่สามารถขัดใจเธอได้เลยยิ่งตอนเธอโมโหก็ยิ่งน่ารัก ] เวป เริ่มพูดแถไปเรื่อย
[ เออไปทำอะไรก็ให้ดูสถานะบ้างด้วยล่ะไม่ใช่วันหลังมาถูกไล่ออกกันทั้งคู่ แบบนั้นก็ไม่เอานะ] ดินดำ
[ รู้แหละน่า แต่ดูเหมือนเธอก็จะชอบเราเหมือนกันนะ เธอดูเหมือนพวกในการ์ตูนที่ปากไม่ตรงกับใจ ในอนิเมะเขาเรียกซึนเดเระอะไรประมาณนั้น ] เวป
[ นายนี่เป็เอามากเลยนะหลังจากที่ได้พบกับคุณหนูนะ ] ดินดำ
[ เราก็ไม่ได้เป็อะไรมากนี่ ก็เป็คนที่รักคุณหนูไง ฮิฮิฮิคิคิคิ ] เวป
[ เฮ้ยยยย ] ดินดำถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจกับเพื่อนคนนี้
ทั้งคู่ก็คุยกันไปเรื่อยๆจนถึงเวลาทำงานในตอนเช้า ่เที่ยงพวกเขาก็พักกินข้าว พัก 1 ชั่วโมง เมื่อถึงเวลาก็ทำงาน่บ่ายต่อไปถึง่ค่ำ จนถึงเวลาเลิกงาน 17:00 น โดยทั้งวันนั้นเวปก็พูดคุยเื่เกี่ยวกับคุณหนูเจนทำโน่นทำนี่ทั้งนั้น บางเื่ก็พูดอยู่เป็ 10 รอบ จากเดิมแต่ก่อนพูดแต่เื่เกี่ยวกับในเกม เวลาเลิกงานเวปก็รีบกลับบ้านเหมือนเช่นเคยและปล่อยให้ดินดำนั้นเก็บอุปกรณ์อยู่คนเดียว ดินดำก็เก็บอุปกรณ์ทำกิจวัตรเหมือนเช่นเคยของเขาเสร็จแล้วเขาก็ไปที่ตลาดเพื่อไปหาของกินเพื่อเป็ข้าวเย็นของเขา เมื่อไหร่ของที่้าแล้วเขาก็เดินกลับห้อง พอถึงห้องเขาก็อาบน้ำกินข้าวเสร็จกันหมดแล้วเขาก็ล็อกอินเข้าเกม ดินดำเข้ามาในเกมเขานั้นอยู่ภายในกิลนักผจญภัยและเป็เวลาค่ำ
เข้าที่ดูรอบๆภายในกิลนักผจญภัยนั้นผู้คนมีเลเวลั้แ่ 12 ไปถึงถึง 16 เขาคิดว่าผู้คนเหล่านี้นั้น เป็พวกว่างงาน ไม่มีงานทำหรือไงกันถึงได้พากันเพิ่มเลเวลกันได้ไวขนาดนี้ ภายในกี่วันนับแต่เป็ภัยเขตทางใต้มีเสียงของผู้เล่นคุยกันระงมไปทั่ว
[มอนสเตอร์ ก็อบลินนั่นโอ้โหโคตรโหด 2 ต่อ 2 รอบสู้ไม่ไหวเลย]
[ เฮ้ยมีคนไปถึงเลเวล 17 แล้วนะ]
[ พวกนายได้ไปดูที่โรงประมูลเมื่อคืนนี้หรือเปล่า พวกที่เข้าไปประมูลเหมือนอย่างกับฆ่ากันเลย]
[ เฮ้ยการล่ามอนสเตอร์ ก็ดีหรอกแต่ไอ้ค่าความเหนื่อยล้านี้สิลดลงเร็วมาก ]
เสียงคนพูดเล่นที่อยู่ภายในกิลนั้นพูดคุยกัน จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง ดินดำได้ยินเกี่ยวกับโรงประมูลเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขานั้นได้ ฝากกระเป๋ามิติไปประมูลไว้ที่โรงประมูล เขารีบออกจากกิลนักผจญภัยเพื่อไปยังโรงประมูลที่อยู่ใจกลางจัตุรัสเมืองทันที โดยลืมว่าเขานั้นจะไปเลือกทำภารกิจ
ดินดำมาถึงโรงประมูลเขาก็ต้องใกับราคากระเป๋ามิติที่เขาฝากประมูลนั้นได้
[ ฮะอะไรนะประมูลได้ตั้ง นะหนึ่งล้านสะสองแสนห้าหมื่น บาท ] ดินดำพูดเสียงดังด้วยความใกับราคาเงินที่เขานั้นไม่คาดฝัน